Emerxill zei:
De lonen van artsen in Wallonie vind ik wel correct imho. Ze hebben redelijk zware studies gedaan, dragen een zekere verantwoordelijkheid, niet iedereen kan wat zij kunnen (je wordt niet zomaar een specialist) en vele goede zelfstandige consultants (van IT tot business) hebben een gelijkaardig inkomen (waarvan de meerderheid heel wat minder uren kloppen).
Die lonen in Wallonië zien er inderdaad al een stuk realistischer uit. Zou ook niet meer dan logisch zijn want;
1) Studies zijn niet noemenswaardig zwaarder of lichter dan andere wetenschappelijke universitaire richtingen.
2) Verantwoordelijkheid is, gezien de laksheid van de orde der geneesheren en allerhande verzekeringen, allesbehalve groot te noemen. Zoek maar eens cijfers op van dokters die failliet gegaan zijn. Zoek maar eens cijfers op van dokters die geschorst zijn door de orde der geneesheren en zie wat ze daarvoor hebben moeten uitsteken. Doe dan nog eens uitspraken over "verantwoordelijkheid".
3) Je moet inderdaad goede punten hebben (lees: binnen een bepaald percentiel vallen) om specialist te worden. Dit is dan ook het enige criterium. Waarom verdient het hoogste percentiel burgies/archies/[insert random uniefrichting] dan geen veelvoud? Trouwens, wie niet binnen dat percentiel valt verdient ook stukken meer dan een gemiddelde master hoor. Waarom?
4) Vergelijkingen tussen een algemene beroepscategorie enerzijds en anderzijds enkelingen die excelleren in hun vakgebied, zijn oneerlijk. Zo kan je namelijk ELK loon kapot relativeren.
Emerxill zei:
Langs de andere kant verdienen artsen in andere landen nog een pak meer (tot het 4-voudige) en daar komt de sociale zekerheid in bepaalde landen zelf helemaal niet in tussen.
Veel gehoord argument die onmiddellijk in perspectief geplaatst wordt wanneer je de studiekosten er langs legt. In België betaalt de maatschappij, opnieuw de maatschappij, die kosten voor hen.
Emerxill zei:
En hoe ver moet iemand zijn nek dan uit steken volgens u? Door een hartspecialist die net uw leven heeft gered een proces aan te doen?
Neen, ik bedoel niet de gewone burgers en al zeker niet door middel van procederen.
Ik bedoel journalisten, media, politici, ... iedereen die weegt op het publieke debat. Allemaal hebben ze de voorbije jaren posten naar voor geschoven waarop bespaard kan worden. Zowat alles en iedereen is aan bod gekomen om te besparen; van de kleine werkmens zijn 20m^3 gratis water tot de gigantische grootverdieners CEO's (waarvan de maatschappij trouwens geen cent zelf moet betalen, in tegenstelling tot dokterslonen).
In het bijzonder zien we in de gezondheidszorg dat er onder andere bespaard werd op screenings voor borstkanker. Maar de lonen van artsen? Hoewel iedereen ergens wel beseft dat die buitensporig zijn, is er niemand die dat durft aan te klagen of zelfs maar even in twijfel durft trekken. Ik vond dat vreemd.
Tot ik de oefening had gemaakt bij mezelf en ik moet eerlijk zijn; ik sta ook niet te springen om met naam en familienaam op de barricades te gaan staan en de frontpagina's te halen om de lonen van artsen te decimeren. Voor hetzelfde geld lig je de volgende dag op hun operatietafel. En we zijn bereid om over alles compromissen te sluiten maar toch niet over onze gezondheid, toch? Daar nemen we liever geen enkel risico. Laat dat maar over aan een ander, wij bashen liever op het loon van de CEO van BPost.
Volgens mij ligt daar de basis van hun ongenaakbaarheid. Als back-up hebben ze nog de artsenlobby.
Emerxill zei:
Mijn moeder heeft eens voor een hartonderzoek waarvoor slechts een dagopname was vereist, een factuur gehad waarop de cardioloog een honorarium van 1500 eur had gefactureerd waarvan mijn moeder de mens amper 5min heeft gezien. Zij moest amper 30euro ofzo zelf betalen.
Daarop is ze naar de mutualiteit gegaan om dat aan te kaarten, maar daar vonden ze zo'n tarief normaal...veel meer kun je imo als gewone burger niet doen en daar stopt het dan ook voor mij.
Dat is moedig van uw moeder. Velen trekken het zich niet aan omdat ze slechts een fractie zelf moeten betalen. Daarom bestaat er een soort algemene "je m'en fous" houding tegenover die hoge artsenlonen. Dat is natuurlijk het perverse van ons gezondheidszorgsysteem. Alles wordt genationaliseerd, alles wordt in dezelfde pot gegooid en zo voelen we het niet rechtstreeks in onze portemonnee.
Onrechtstreeks daarentegen... We zouden eens moeten weten.
Een communistisch systeem, op maat gemaakt voor de happy few kapitalisten.
