Archief - [deleted]

Nirrti · 27 jan 2016

Ben er toch ook geen voorstander van, als ik de situatie zie waar mijn moeder in terecht is gekomen..
Mijn vader vond het ook niet nodig dat ze bleef werken, hij verdiende goed als zelfstandige. Ze is dan halftijds blijven werken, maar wel 's nachts waardoor ze maar 7 nachten per maand deed en altijd thuis was voor de kinderen. Op haar 55ste laat hij haar staan en blijft ze achter in een te groot huis met een te dure wagen en amper pensioen opgebouwd, waardoor ze net de minimum van 700€/maand zal krijgen.

Inv · 27 jan 2016

zarathustra zei:
Nee, maar een grond van dat kaliber is een geschenk van een paar honderduizend euro. Dat is iemand die die grootte van geluk niet heeft nooit meer kan inhalen. En nu zal je waarschijnlijk zeggen dat het geen wedstrijd is Maar dat is makkelijk gezegd als je zeker wint ^^

Voor de duidelijkheid ik gun u alles wat je hebt en van wat ik hier al gelezen heb heb je zelf veel moeite gedaan in uw job. Kudos voor dat. Maar het komt soms een beetje over als iemand die vanuit de ivoren toren zit te zeggen hoe we allemaal gewoon gelukkig moeten zijn.

²

Getuigt van weinig empathie voor andersmans problemen. Langdurig zieken vb. hebben daar echt niet voor gekozen

Hiapoe · 27 jan 2016

eniac zei:
Hetgeen ik het moeilijkst vind is het geld en pensioen opgeven. Zeker na onze lening zou mijn vrouw niet meer moeten werken, maar aan de andere kant verlies je daar zoveel geld aan. Kinderen blijven geen nood hebben aan een crèche, dus na een paar jaar wordt het sommetje al herleid tot kuisvrouw en minder belastingen.

Pak dus dat je vanaf dan €14000 laat liggen/jaar, laat ons met toekomstige opslagen €15000 gemiddeld nemen. Doe dat 30 jaar, zit je aan €450000. Daarna €12000 pensioen per jaar en je bent over 50 jaar toch €700000 kwijt. Zonder interest gerekend.

Ik denk dat ik dan uiteindelijk toch liever doorbijt om dan een veel comfortabelere oude dag te hebben + uw kinderen meer te kunnen helpen als dat nodig zou zijn...

Ik vind het in deze toch belangrijk om de juiste bewoording te gebruiken: Je bent dat geld niet 'kwijt' (want je hebt het nooit gehad). Je kan misschien denken dat dit mierenneukerij is, maar ik vind dat toch een heel groot verschil in de houding die je tegenover iets hebt. Als je het 'kwijt' bent, dan klinkt dat alsof het ofwel hebben ofwel niet hebben is en de rest van de context is hetzelfde, maar dat is het uiteraard niet. De vraag is hoeveel de stijging in levenskwaliteit je dan waard...
Dus de keuze is:
a) Een goed en gelukkig leven leiden zonder financiële problemen.
b) Een stressvol leven leiden zonder financiële problemen met op het einde van de rit nog 700.000 euro meer dan in scenario 1.

Als je de vraag zo stelt, is het antwoord niet zomaar dat je voor het geld gaat

Doet me denken aan het debat tussen Bart de Wever en Magnette voor de verkiezingen waarin Magnette zegt dat hij X bespaart, maar dat Bart De Wever de taktiek blootlegt dat Magnette gewoon beloofde subsidies die nog niet zijn uitgegeven gewoon schrapt...
"Tjah zo kan ik ook miljarden besparen. Ik beloof nu dat ik 2 miljard geef, ah nee, toch niet! Hupla 2 miljard bespaard"...

Zo werkt het niet natuurlijk

Hiapoe · 27 jan 2016

Inv zei:
²

Getuigt van weinig empathie voor andersmans problemen. Langdurig zieken vb. hebben daar echt niet voor gekozen

Het is toch niet omdat ik geluk heb op bepaalde vlakken en dat ook erken, dat ik geen empathie kan/zou hebben met mensen die problemen hebben?
Van waar haal je die belediging?

Of vind jij dat iemand zich schuldig moet voelen als ze geluk hebben?

zarathustra · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
Het is toch niet omdat ik geluk heb op bepaalde vlakken en dat ook erken, dat ik geen empathie kan/zou hebben met mensen die problemen hebben?
Van waar haal je die belediging?

Of vind jij dat iemand zich schuldig moet voelen als ze geluk hebben?

Denk dat het eerder is dat je de neiging lijkt te hebben om geluk af te schilderen als verdienste.

eniac · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
Dus de keuze is:
a) Een goed en gelukkig leven leiden zonder financiële problemen.
b) Een stressvol leven leiden zonder financiële problemen met op het einde van de rit nog 700.000 euro meer dan in scenario 1.

De vraag is of scenario 1 noodzakelijk voor iedereen zo stressvol is. Nu we twee kinderen hebben is het ook bij ons weer een tandje bijsteken, maar voor we kinderen hadden en het het voor onze jongste werd geboren (onze oudste is vier jaar ouder) vond ik het leven niet zo verschrikkelijk gejaagd. Dus binnen een tweetal jaar begint ook onze jongste wat zelfredzamer te worden en vermindert de druk weer wat.

Ik snap beide keuzes, begrijp me niet verkeerd. Ben gewoon mijn eigen redenering aan het toelichten

cege · 27 jan 2016

eniac zei:
Hetgeen ik het moeilijkst vind is het geld en pensioen opgeven. Zeker na onze lening zou mijn vrouw niet meer moeten werken, maar aan de andere kant verlies je daar zoveel geld aan. Kinderen blijven geen nood hebben aan een crèche, dus na een paar jaar wordt het sommetje al herleid tot kuisvrouw en minder belastingen.

Pak dus dat je vanaf dan €14000 laat liggen/jaar, laat ons met toekomstige opslagen €15000 gemiddeld nemen. Doe dat 30 jaar, zit je aan €450000. Daarna €12000 pensioen per jaar en je bent over 50 jaar toch €700000 kwijt. Zonder interest gerekend.

Ik denk dat ik dan uiteindelijk toch liever doorbijt om dan een veel comfortabelere oude dag te hebben + uw kinderen meer te kunnen helpen als dat nodig zou zijn...

En wat ga je doen met dat geld later? Plots elke dag op cruise gaan, 7x per jaar op reis met de vlieger om je centen op te doen?

Mijn ouders zijn ook van die 2 pipo's. Pa is op pensioen en gaat nu plots op zijn oude dag naar indonesie op reis, jordanie, citytrips in het midden van de week om voetbalmatchen in turkije te gaan bekijken etc. En dat allemaal op zijn oude dag met alle ongemakken van dien. Hij is nog maar 60 jaar, maar van op de vlieger te zitten, taxi's naar overal, hotels; daar wordt hij wel moe van en 'ik ben geen 30 jaar meer he'.

En elke keer de zin 'ik krijg mijn pensioen niet op' en 'wat moet ik anders doen met mijn geld'. We waren met 3 kids thuis, elk een eigen huis gekocht, minimale centen van daddy en mommy nodig gehad.

Heel zijn leven zijne frak afgedraaid... En voor wat? Hij had beter wat meer op reis gegaan als hij jonger was, wat minder gewerkt en meer verlof.

Huis is afbetaald, kinderen het huis uit. Mijn ouders hebben minimale kosten. Die krijgen samen 3000 netto pensioen... Dat lukt wel om rond te komen lijkt me; om dan nog te zwijgen van zijne extra spaarpot. Wat doen mijn ouders met 3/4 van dat pensioen? In de spaarpot/investeren/... en nog meer geld oppotten. En voor de fun een auto van 50k kopen of wat extra duur reizen because they can.

Al dat werken 'voor het comfort van de oude dag'. 3/4 van de mensen heeft 2e en 3e pijler. De huidige generatie gaat zich kapot werken en sparen en als ze op pensioen zijn meer verdienen dan tijdens hun werkjaren en dat met een afbetaald huis en kids het huis uit...

Ik twijfel er geen moment aan om als koppel minder te werken als er kids zijn. En je kunt toch altijd weer meer werken als de kids wat ouder zijn? Gedeeltelijk als zelfstandige werken/freelance/consultant, whatever zodat je toch wat bezigheid hebt of je zit in een of andere vzw of vereniging als vrijwilliger.

Zorba · 27 jan 2016

Ervan uitgaande dat de pensioenen betaalbaar blijven, natuurlijk,

Ben trouwens wel akkoord, als ambtenaar ga ik normaal gezien een hoog pensioen hebben dus voor mijn pensioen zet ik sowieso niets opzij. Dan leef ik liever nu wat meer

Hiapoe · 27 jan 2016

zarathustra zei:
Denk dat het eerder is dat je de neiging lijkt te hebben om geluk af te schilderen als verdienste.

Je hebt verschillende gradaties van geluk natuurlijk.
De lotto winnen is puur geluk (hoewel: als je niet meespeelt ben je 100% zeker dat je niet zal winnen, dus het kopen van een lotje is eigenlijk al je geluk een heel klein beetje helpen afdwingen).

Erven, grond krijgen, etc. is ook geluk natuurlijk.

Maar andere zaken die mensen 'geluk' zouden noemen, hebben veel te maken met je eigen werk, ingesteldheid, karakter, manier van leven, prioriteiten stellen, etc...
Je kan de lotto winnen, je kan erven etc... maar je kan het ook allemaal verkwanselen, opdoen aan nutteloze dingen etc...
Je kan geluk hebben in het leven en er niks mee doen.

Iedereen heeft in het leven op bepaalde momenten geluk en op andere momenten ongeluk. De vraag is: hoe ga je om met geluk en ongeluk?

Ziekte, gezondheid zijn op dat vlak de moeilijkste zaken om als individu onder controle te hebben... je kan gezond proberen te leven, maar als het noodlot of vlak van gezondheid toeslaat, dan heb je inderdaad gewoon pech... en dat kan mij ook overkomen.
Maar ben je dan slim geweest en heb je een goede hospitalisatieverzekering?! Dat is geen geluk, dat is een keuze die je NU kan maken en opnieuw geluk afdwingen is.

Ik denk over alles heel goed na in het leven. Alles wat ik doe, alle scenario's worden overlopen: wat doen we als ik morgen kanker heb? Wat doen we als één van ons morgen doodvalt? Ik denk over al die scenario's na en neem voorzorgen waar mogelijk. Dat is geluk afdwingen daar waar ongeluk kan gebeuren in het leven. Of op z'n minst het ongeluk proberen in te dijken als het zou voorvallen...

Dus is geluk een verdienste? Niet as such, maar je kan heel veel in het leven proberen te voorzien. Je kan ongeluk voorzien (in de zin dat je het scenario kan bedenken, je weet uiteraard niet of het je zal overkomen, maar je kan wel de potentiele impact inschatten als het zou voorvallen). Risico management is ook een deel van het afdwingen van geluk of inperken van ongeluk in het leven.

Ik denk dat het duidelijk is dat ik geen voorstander ben van het motto: "Volg gewoon je hart in het leven en je ziet wel wat er op je weg komt"...

Ja, dan ben je nooit voorbereid op eventueel geluk of ongeluk dat op je weg passeert en zal het je overvallen en zal je klagen dat je er niks aan kan doen dat je zoveel ongeluk hebt...

Hiapoe · 27 jan 2016

eniac zei:
De vraag is of scenario 1 noodzakelijk voor iedereen zo stressvol is. Nu we twee kinderen hebben is het ook bij ons weer een tandje bijsteken, maar voor we kinderen hadden en het het voor onze jongste werd geboren (onze oudste is vier jaar ouder) vond ik het leven niet zo verschrikkelijk gejaagd. Dus binnen een tweetal jaar begint ook onze jongste wat zelfredzamer te worden en vermindert de druk weer wat.

Ik snap beide keuzes, begrijp me niet verkeerd. Ben gewoon mijn eigen redenering aan het toelichten

Iedereen (elk gezin) moet die oefening maken voor hun eigen leven en situatie, dat klopt!

En zoals ik al zei: het is best mogelijk dat mijn vrouw eens de twee kinderen beide naar school gaan terug iets part time zoekt.
De analyse van onze situatie is niet gedaan met deze beslissing hoor, ons leven zal wel nog een paar keer veranderen

zarathustra · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
Je hebt verschillende gradaties van geluk natuurlijk.
De lotto winnen is puur geluk (hoewel: als je niet meespeelt ben je 100% zeker dat je niet zal winnen, dus het kopen van een lotje is eigenlijk al je geluk een heel klein beetje helpen afdwingen).

Erven, grond krijgen, etc. is ook geluk natuurlijk.

Maar andere zaken die mensen 'geluk' zouden noemen, hebben veel te maken met je eigen werk, ingesteldheid, karakter, manier van leven, prioriteiten stellen, etc...
Je kan de lotto winnen, je kan erven etc... maar je kan het ook allemaal verkwanselen, opdoen aan nutteloze dingen etc...
Je kan geluk hebben in het leven en er niks mee doen.

Iedereen heeft in het leven op bepaalde momenten geluk en op andere momenten ongeluk. De vraag is: hoe ga je om met geluk en ongeluk?

Mijn probleem hier mee is dus dat jij niet lijkt beseffen dat jouw vorm van geluk aka het soort van geluk dat uw hele leven bepaalt heel erg zeldzaam is. Voor de meeste mensen betekent geluk hebben 'weinig file vandaag'.

Net zoals ik je 100% gelijk geef met al de rest dat je zei, maar al die dingen voorzien kan je vaak enkel doen je jouw soort geluk hebt gehad. Dus ik ik zie het eigenlijk exact omgekeerd als jij

Jij stelt dat iedereen geluk zal hebben en dat het afh is van wat je er met doet. Ik stel eerder dat iedereen de optie heeft om de goede keuzes te maken maar of die effectief impact hebben hangt af van geluk.

En nu ga ik hier mee stoppen voor ik overkom als bitter

Al moet ik toegeven dat het me af en toe irriteert wanneer mensen uitpspraken doen over wat ze bereikt hebben door x of y te doen maar dan vergeten vermelden dat ze dat enkel konden doen omdat ze daar voor ergens geluk hebben gehad.

Inv · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
Het is toch niet omdat ik geluk heb op bepaalde vlakken en dat ook erken, dat ik geen empathie kan/zou hebben met mensen die problemen hebben?
Van waar haal je die belediging?

Of vind jij dat iemand zich schuldig moet voelen als ze geluk hebben?

Ik had het eerder over het feit dat je het concept jaloezie niet lijkt te snappen. Vb. Iemand die al van jongs af aan chronisch ziek is en bijgevolg niet veel mogelijkheden heeft op de arbeidsmarkt. Die mag nog zo hard werken als hij wil, sommige deuren zullen nooit open gaan. Die mens zal nooit een grote villa hebben, nooit een dikke auto, nooit 3x per jaar op reis kunnen, ... Niet omdat hij/zij lui of onbekwaam is, maar door ongeluk.
Dus ja: in die context kan ik wel begrijpen dat mensen jaloers zijn op het geluk van anderen.

Je mag nog zo hard van de toren blazen dat je een "self made man" bent, de portie geluk mag je niet vergeten. En dat doet niets af aan je verwezenlijkingen maar een beetje nederigheid zou je niet misstaan.

eniac · 27 jan 2016

cege zei:
En wat ga je doen met dat geld later? Plots elke dag op cruise gaan, 7x per jaar op reis met de vlieger om je centen op te doen?

Even iets rechtzetten: wij hebben zeker niet de "sparen tot je doodvalt"-mentaliteit. Wij leven comfortabel en goed. Wij gaan goed op vakantie, doen een aantal weekendjes doorheen het jaar, gaan regelmatig eten of uitstappen doen, en we kijken daarbij op geen euro. Misschien halen we daaruit ook energie om de dagelijkse sleur goed aan te kunnen.
Het punt is dat, zoals ik in vorige reply zei, dat op de eerste levensjaren van een kind na ik niet de druk en het jachtige ervaar dat veel mensen wel lijken te hebben. Onze jongste is nu anderhalf en ik merk al een groot verschil ten opzichte van een jaar geleden, en ik verwacht dat dat alleen maar verbetert.

Dus dan is de vraag: hoeveel gaat mijn leven nu echt verbeteren als mijn vrouw niet meer zou werken? En is dat mij een paar honderdduizend euro waard? En eerlijk gezegd... hoe meer ik erover denk, hoe meer ik denk van niet.

Wat dan te doen met die honderdduizenden? Tja... Ik weet niet hoe de toekomst eruitziet. Maar als het zo doorgaat wil ik er wel klaar voor zijn. Stel dat er nauwelijks nog pensioen is tegen dat ik daaraan toe ben. Stel dat op een bepaald moment ik of mijn vrouw niet meer kan werken. Het levert een zekere geruststelling. En als alles goed gaat en we zijn nog gezond, dan zijn er ook bestemmingen voor dat geld.
Of gewoon om comfortabel te kunnen blijven leven in plaats van een zekere inboeting te moeten doen doordat er ipv €5000 nog €3400 binnenkomt.

eniac · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
En zoals ik al zei: het is best mogelijk dat mijn vrouw eens de twee kinderen beide naar school gaan terug iets part time zoekt.
De analyse van onze situatie is niet gedaan met deze beslissing hoor, ons leven zal wel nog een paar keer veranderen

Natuurlijk, dat geloof ik zeker. Maar misschien is terug gaan werken ook niet zo eenvoudig meer. Het is niet evident om na een gat van een aantal jaren terug een leuke job te vinden.
Enfin, die oefening hebben jullie natuurlijk al onderling gemaakt. En zoals ik zei: ik begrijp de keuze zeker.

Nirrti · 27 jan 2016

Inv zei:
Je mag nog zo hard van de toren blazen dat je een "self made man" bent, de portie geluk mag je niet vergeten. En dat doet niets af aan je verwezenlijkingen maar een beetje nederigheid zou je niet misstaan.

Hiapoe heeft toch nooit uit de hoogte gedaan, vanwaar die aanval op hem?

zarathustra · 27 jan 2016

Succubus zei:
Hiapoe heeft toch nooit uit de hoogte gedaan, vanwaar die aanval op hem?

Hiapoe zei:
Met uw loon kunde da wel betalen hoor. Tis een kwestie van prioriteiten stellen in het leven.

Ik had ooit een droom:
Toen ik 18 was, zei ik tegen iedereen: "Ik ga later een full size snookertafel hebben"
En iedereen zei tegen mij: "Jaja ventje, we spreken elkaar later wel nog es... als ge rekeningen moet betalen en rondkomen"...

Op mijn 30ste:

-- snookertafel img --

Dit is voor mij zeggen 'hah zie ze eens verkeerd zijn ik heb dat toch door mijn eigen verdienste bereikt'. ( aka hoog van de toren blazen) Terwijl zijn eigen verdienste alhoewel niet onbestaande uiteindelijk vrij irrelevant was in het bereiken van dat doel. En om dat dan te gebruiken als 'advies'/voorbeeld tov anderen

Nirrti · 27 jan 2016

zarathustra zei:
Dit is voor mij zeggen 'hah zie ze eens verkeerd zijn ik heb dat toch door mijn eigen verdienste bereikt'. ( aka hoog van de toren blazen) Terwijl zijn eigen verdienste alhoewel niet onbestaande uiteindelijk vrij irrelevant was in het bereiken van dat doel. En om dat dan te gebruiken als 'advies'/voorbeeld tov anderen

Als ik het goed begrepen heb heeft hij enkel een bouwgrond gekregen.. daarmee staat er nog geen huis op, tis niet dat hij gratis woont. In mijn ogen is zijn verdienste dus totaal niet irrelevant.

Hiapoe · 27 jan 2016

eniac zei:
Natuurlijk, dat geloof ik zeker. Maar misschien is terug gaan werken ook niet zo eenvoudig meer. Het is niet evident om na een gat van een aantal jaren terug een leuke job te vinden.
Enfin, die oefening hebben jullie natuurlijk al onderling gemaakt. En zoals ik zei: ik begrijp de keuze zeker.

Die parameter valt weg bij ons aangezien mijn vrouw enkel een secundair KSO diploma heeft en nooit een 'leuke' job kan vinden. (nee, zie, wij hebben ook niet altijd geluk

)

Als ze een job zou zoeken, zou het in de dienstencheque sector zijn, en daar interesseert het hen niet echt of je de voorbije jaren ervaring hebt opgedaan...

Mijn vrouw is daar an sich niet gelukkig mee hoor, dat ze geen hoger diploma heeft en dat ze geen interessante job kan vinden, ook omwille van haar emotionele overgevoeligheid en gebrek aan zelfzekerheid.
Maar dat is ook wat ik bedoelde in die andere discussie: als dingen NIET lopen zoals je zou willen en je dus niet dat geluk hebt, dan moet je de situatie en de scenario's uitdokteren die in de gegeven context je het beste en gelukkigste leven schenken.

Inv geeft het voorbeeld van iemand die chronisch ziek is van op jonge leeftijd...
Ik kan ook voorbeelden geven: Marieke Vervoort? Hoeveel tegenslag kan je hebben in het leven en toch positief zijn en dingen bereiken rekening houdend met je beperkingen uiteraard?

Ik ben inderdaad wel een relativist op dat vlak: als ik morgen hoor dat ik kanker heb, dan zal ik mijn leven daarnaar inrichten en de tijd die me nog rest zo gelukkig en goed mogelijk proberen in te vullen volgens de context die ik dan heb.
30 jaar of 80 jaar leven, in het licht van de eeuwigheid is sowieso hetzelfde...

Maar nu gaan we de filosofische toer op

Ik besef dat ik daardoor misschien overkom alsof ik uit de hoogte doe, maar dat is niet mijn bedoeling. Het gaat enkel en alleen over mezelf... IK ben gelukkig (zonder anderen te verhinderen ook gelukkig te zijn).
En ik ben er wel van overtuigd dat ik met veel minder materiele welvaart ook gelukkig zou zijn geweest (op een andere manier), maar dat kan ik moeilijk bewijzen natuurlijk...

Het leven is te kort om ook maar één seconde ongelukkig te zijn. En ik heb gelukkig (pun intended) het talent om te weigeren ongelukkig te zijn. Dat is het voordeel van weinig emoties te hebben... ik heb weinig hoogtes, maar ook geen laagtes. Ik vind me op dat vlak ook dikwijls heel fel terug in Bart de Wever. Ik ben nooit eclatisch enthousiast over iets, maar ook nooit depressief... ik ben super rationeel, shoot me

glashelder · 27 jan 2016

Hiapoe zei:
Ziekte, gezondheid zijn op dat vlak de moeilijkste zaken om als individu onder controle te hebben... je kan gezond proberen te leven, maar als het noodlot of vlak van gezondheid toeslaat, dan heb je inderdaad gewoon pech... en dat kan mij ook overkomen.
Maar ben je dan slim geweest en heb je een goede hospitalisatieverzekering?! Dat is geen geluk, dat is een keuze die je NU kan maken en opnieuw geluk afdwingen is.

Wel ja, dan komen we weer op het punt van zarathustra: jij kan je die goede hospitalisatieverzekering veroorloven én je weet wat een goede hospitalisatieverzekering is en hoe je dat afsluit. Heel veel mensen hebben daar a) het geld niet voor en b) de kennis niet om zoiets aan te sluiten, of het onderscheid te maken tussen pakweg DKV en Ergo. Dus als die in de problemen komen omdat ze ernstig ziek worden is dat niet omdat ze niet slim zijn geweest, maar omdat ze jouw geluk niet gehad hebben van dat te kunnen betalen. Of zoals zarathustra dus zei: al die dingen voorzien kan je vaak enkel doen je jouw soort geluk hebt gehad.

Bimmer · 27 jan 2016

glashelder zei:
Wel ja, dan komen we weer op het punt van zarathustra: jij kan je die goede hospitalisatieverzekering veroorloven én je weet wat een goede hospitalisatieverzekering is en hoe je dat afsluit. Heel veel mensen hebben daar a) het geld niet voor en b) de kennis niet om zoiets aan te sluiten, of het onderscheid te maken tussen pakweg DKV en Ergo. Dus als die in de problemen komen omdat ze ernstig ziek worden is dat niet omdat ze niet slim zijn geweest, maar omdat ze jouw geluk niet gehad hebben van dat te kunnen betalen. Of zoals zarathustra dus zei: al die dingen voorzien kan je vaak enkel doen je jouw soort geluk hebt gehad.

Hier vind ik het ook zowat ja en nee.
Kennis om een hospitalisatie af te sluiten, vind ik geen excuus om dat niet te hebben. Er zijn mensen bij die er sneller mee weg zijn als andere, maar je rijd en hoort goed rond. Zodat je veel informatie hebt en dat kunt gebruiken.
Ik ben zelf ook aan het bouwen, zijn veel mensen die tegen mij zeggen hoe komt dat jij dat allemaal weet, terwijl je niet in die sector werkt en nog nooit een huis hebt gezet. Ik zeg altijd; Heel simpel heel veel rond horen, zodat je veel informatie hebt. Veel met aannemers,architecten,... bellen/afspreken en vragen stellen. Zoals met u verzekering veel vragen stellen aan verzekeringsmaatschappijen. Na een tijd heb je veel informatie en kun je het wel zelf oordelen wat goed en slecht is. Maar het kost inderdaad wel tijd en bij de ene zal dat meer zijn, als bij de andere. En dat is ook niet altijd even plezant, die tijd er insteken en daar haken de meeste dan op af.

Hospitalisatieverzekeringen kosten idd geld, en dat wil ik met mijn ja en nee bedoelen. Er zijn mensen waarbij dat heel moeilijk te bekostigen is, maar deze vallen dan ook onder een sociaal stelsel, waarbij ze wel aan gunstige tarieven kunnen verzekeringen. En heel veel mensen willen dat geld liever ergens anders voor gebruiken, want tenslotte als er niets gebeurt, heb je geld weg gegooid. Ik ken er genoeg die roken en dat ook neit hebben, want het is te duur. Denk ik altijd in mij eigen stop met roken, je bent dan al gezonder en met dat geld kun je zo'n verzekering aangaan.
Je hebt mensen die ook wel echt de pech hebben en het moeilijk kunnen aangaan. Een kameraad van me is een tijd geleden gevallen met zijn fiets en zwaar hoofdletsel opgelopen uiteindelijk is het nog goed afgelopen, maar toen hebben ze ook nog een tumor ontdekt in zijn hersens. Omdat ze goed op tijd waren konden ze dat ook nog vrij goed oplossen. Dus eigenlijk een geluk bij een ongeluk. Maar bij gevolg is het nu wel heel moeilijk om een verzekering aan te gaan. Maar langs de andere kant, was zijn moeder al lang bezig met te zagen dat hij zo een verzekering moet aangaan, maar zei toen altijd van, ja ik zal dat nog wel eens een keer doen. Tja nu is het wel wat te laat. Mensen die zo geboren worden, dan is dat uiteraard moeilijk.

En zo is dat met alles. Maten die zeggen dat ze geen eigendom kunnen kopen, omdat het te duur is. Maar je verschiet ervan hoeveel mensen eigenlijk kunnen profiteren van ons sociaal systeem. Ik ben eens naar een infosessie geweest van sociale woningen, moet zeggen die huizen zien er proper uit. Ik ben daar naartoe gegaan omdat mijn jongste broer ook graag een eigen appartement wilde, maar het geld niet had voor op de prive markt te kopen. Omdat hij toch niet van zijn eigen naar zo'n sessie gaat, heb ik gezegd dat ik mee ging. Awel veel informatie gekregen en 3 maanden nadien had hij een nieuwbouw appartement gekocht(sociaal). Als ik dan maten hoor klagen dat ze het niet kunnen betalen op de prive markt geef ik ze altijd de tip om zo eens te gaan naar een info sessie, uiteindelijk is er nog steeds niemand gegaan, maar wel verder klagen.

Archief - [deleted]

Nirrti

Legacy Member

Inv

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

zarathustra

Legacy Member

eniac

Legacy Member

cege

Legacy Member

Zorba

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

zarathustra

Legacy Member

Inv

Legacy Member

eniac

Legacy Member

eniac

Legacy Member

Nirrti

Legacy Member

zarathustra

Legacy Member

Nirrti

Legacy Member

Hiapoe

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Bimmer

Legacy Member