Archief - [deleted]
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Timmeke
Legacy Member
Wat voor manama heb je dan gedaan als psycholoog?SarahL zei:
Een paper schrijven als eerste auteur lijkt me toch vrij straf eerlijk gezegd.
Mooi, hoe ben je daar dan binnen geraakt op Berkeley?SarahL zei:
Exorikos zei:
Heb jij toch wel heel veel geluk gehad.
Bachelorproeven stellen meestal niet veel door en zelfs als je meewerkt aan data dan is de kans bijzonder klein dat ze u op een publicatie zetten.
Exorikos zei:De twee papers waar ik mee opsta zijn allebei van mijn bachelorproef. Die van mijn thesis moet nog gepubliceerd worden. Normaal gezien verschijnt die binnen een maand of 2 in PRL. Daarna komen er nog meerdere papers uit waarin de fijnere details van mijn analyse voorkomen, dus daar kom ik ook nog bij.
Er wordt veel gepubliceerd bij ons, maar omdat we met drie groepen van drie universiteiten samenwerken is dat niet altijd als eerste auteur iemand van Leuven.
Is het normaal dat bio-ingenieurs zo weinig publiceren? Een vriend van mij doctoreert in Leuven bij de bio-ingenieurs en daar is door het afdelingshoofd al meermaals gedreigd met sancties omdat er zo weinig gewerkt en gepubliceerd werd.
Over welke labogroep heb je het dan?
Ik blijf er wel bij dat jij echt wel geluk hebt!
Ik denk niet dat er veel studenten zoiets kunnen zeggen.
Jij hebt toch geluk hoor...SarahL zei:
Veel doctoraatsstudenten hebben pas een publicatie beet na 2 jaar of soms zelfs langer..
Je hebt er zelfs een aantal die bewust (van moeten) een review schrijven omdat ze anders gewoon niet aan een paper komen. Niet elk onderzoek loopt zoals het moet en als je dan geen of slechte resultaten hebt, krijg je dat ook niet gepubliceerd.
Ik zit zelf een jaar en half later nog altijd met 0,0 resultaten omdat alles gewoon tegenvalt. Ik werk op iets totaal nieuws en heb niet echt iets om op te bouwen dus ik zoek uit hoe het moet en ik vind nu vooral hoe het niet moet
Ik hoop dat ik binnen een jaar ook niet behoor tot die groep van doctoraatsstudenten die een review ofzo moeten schrijven om toch maar iets te hebben.
Riverdale27
Legacy Member
Timmeke zei:Jij hebt toch geluk hoor...
Veel doctoraatsstudenten hebben pas een publicatie beet na 2 jaar of soms zelfs langer..
Je hebt er zelfs een aantal die bewust (van moeten) een review schrijven omdat ze anders gewoon niet aan een paper komen. Niet elk onderzoek loopt zoals het moet en als je dan geen of slechte resultaten hebt, krijg je dat ook niet gepubliceerd.
Ik zit zelf een jaar en half later nog altijd met 0,0 resultaten omdat alles gewoon tegenvalt. Ik werk op iets totaal nieuws en heb niet echt iets om op te bouwen dus ik zoek uit hoe het moet en ik vind nu vooral hoe het niet moet
Ik hoop dat ik binnen een jaar ook niet behoor tot die groep van doctoraatsstudenten die een review ofzo moeten schrijven om toch maar iets te hebben.
Ik zeg altijd dat mensen de invloed van geluk op hun leven onderschatten, maar nu moet je ook niet overdrijven: niet alles is geluk he. Goed werk leveren wordt opgemerkt.
Ik heb ook jouw probleem hoor. Mijn doctoraat heeft momenteel nog geen resultaten. En wat erger is: KBC financiert en zo'n privébedrijf is niets anders gewend dan snelle resultaten. Maar we zijn wel bezig met de publicatie van een paper die ik ervoor heb geschreven. Begonnen in mijn manama en zeer langzaam uitgewerkt tot een paper met een goed verhaal.
Maar inderdaad: soms gaat het niet zo snel...
SarahL
Legacy Member
Timmeke zei:Wat voor manama heb je dan gedaan als psycholoog?
Een paper schrijven als eerste auteur lijkt me toch vrij straf eerlijk gezegd.
Mooi, hoe ben je daar dan binnen geraakt op Berkeley?
Jij hebt toch geluk hoor...
Veel doctoraatsstudenten hebben pas een publicatie beet na 2 jaar of soms zelfs langer..
Je hebt er zelfs een aantal die bewust (van moeten) een review schrijven omdat ze anders gewoon niet aan een paper komen. Niet elk onderzoek loopt zoals het moet en als je dan geen of slechte resultaten hebt, krijg je dat ook niet gepubliceerd.
Ik zit zelf een jaar en half later nog altijd met 0,0 resultaten omdat alles gewoon tegenvalt. Ik werk op iets totaal nieuws en heb niet echt iets om op te bouwen dus ik zoek uit hoe het moet en ik vind nu vooral hoe het niet moet
Ik hoop dat ik binnen een jaar ook niet behoor tot die groep van doctoraatsstudenten die een review ofzo moeten schrijven om toch maar iets te hebben.
Ik heb een manama in Artificial Intelligence, met specialisatie Cognitive Science (nadat ik terug was van Berkeley). En ben in Berkeley binnen geraakt via een prof hier een België. Die had contacten daar en heb dan met de prof in Berkeley wat gesprekken had etc. Het heeft veel tijd en moeite gekost om alles in orde te krijgen, maar mocht dan toch gaan.
Enja, als jij er van overtuigd bent dat ik zo'n ongelooflijk geluk heb gehad en dat publiceren als eerste auteur zowat niet mogelijk is in mijn geval, dan hebben wij gewoon een andere mening. Ik heb zeker wat geluk gehad door in een goed lab terecht te komen, maar heb hard gewerkt voor die publicatie.
Ik ben trouwens zelf nu 1.5 jaar ver in mijn doctoraat. In november heb ik een paper ingediend, helaas niet aanvaard. Het zal dus nu ook wel tot het einde van mijn 2e jaar duren eer ik die paper echt gepubliceerd heb. Langs de andere kant heb ik ondertussen wel een aantal dingen lopen die me nieuwe papers kunnen opleveren.
Je moet dus zeker geluk hebben dat de resultaten wat meezitten, maar ook niet overdrijven met die geluksfactor aub. Dat komt nogal vervelend over bij degenen waar het wel al gelukt is te publiceren.
Veel succes trouwens met je onderzoek. Uiteindelijk zal er wel iets uitkomen!
Genious
Legacy Member
Eerst disclaimer:
Mijn ervaringen hier rond en wat ik er over opvang, is beperkt tot 1 sector (IT in context van BI en CRM) in 1 land en 1 vakgroep.
Het kan best zijn dat het in andere combinaties wel als volwaardig wordt gezien en/of dat zaken die ik vermeld in bvb de fysica anders blijken te zijn. (wat interessant zou zijn om dan te horen natuurlijk)
1.
Alles is teamwork. Je verwezenlijkt zelden iets alleen. (opnieuw, wat niet wil zeggen dat het geen zelfstandig werk is)
2.
Veel groter belang van concrete en getimede doelstellingen halen. (ja, gedurende een doctoraat zijn er zeker ook deadlines, maar toch niet zo frequent. en let op, dat is imho ergens een zware kant van een doctoraat: uw progress valt niet zo van nabij in te schatten -> onzekerheid)
3.
Deze gaat enorm flou klinken, maar: er is een gans andere mentaliteit. De aard van de grappen zijn anders, de 'uren' worden anders ingevuld, de topics aan tafel zijn anders, de activiteiten zijn anders. En wat me misschien nog het meest verraste: er lijkt een zekere afkeer te zijn tegenover werken (als in: jobs in de privé).
4.
De mentaliteit van 'good enough' en de constante trade-off tegen kosten en baten in economische termen. Ik veronderstel toch dat iemand die doctoreert grenzen wat wil pushen, voor het beste haalbare gaan. In privé hebt ge overweging van kost, marginale baten van de extra moeite, betrouwbaarheid, onderhoudbaarheid, valt het uit te leggen aan de anderen, conservatieve houding van management etcetc. (was voor mij persoonlijk toch wel dé reden om terug naar de unief te gaan toen ik de kans kreeg: om weer tegen de grenzen aan te schurken ipv de comfortzone van het management)
) er zeker van dat ge iets krijgt dat werkt, dat ge gaat kunnen passen in uw bedrijfsstructuur. Dat is safe. Veel meer dan expertise aantrekken, een serieus (en duur) project op poten te zetten met het risico dat er ook niet veel uitkomt, dat de planning keldert of nog een andere calamiteit die ge echt niet wilt moeten verantwoorden op uw volgende performance review.
Wel ook even vermelden dat ik doctoraten niet wil afschilderen als irrelevant ofzo he.
Maar ik begrijp wel dat bedrijven al eens het niet willen rekenen als ervaring. Het alternatief blijft iemand aannemen die al 4+ jaar meedraait in het bedrijfsleven en er dus toch al goed bekend is met wat je allemaal tegenkomt, hoe het er aan toe gaat etcetc.
Natuurlijk, als het is voor een job waar echt de vereiste kennis die is van een PhD, dan verandert dat de situatie. (maar dan omdat uw kennis en expertise - nog? - hoger aangeschreven staat en mogelijks onderzoek ook veel beter aanleunt bij de jobomschrijving)
ps: toch nog even verwijzen naar de eerste regels van deze post.
Mijn ervaringen hier rond en wat ik er over opvang, is beperkt tot 1 sector (IT in context van BI en CRM) in 1 land en 1 vakgroep.
Het kan best zijn dat het in andere combinaties wel als volwaardig wordt gezien en/of dat zaken die ik vermeld in bvb de fysica anders blijken te zijn. (wat interessant zou zijn om dan te horen natuurlijk)
Individueel werk is zeker zelfstandig werk. Maar teamwerk kan evenzeer zelfstandig zijn. Sure, niet iedereen publiceert op zijn eigen en ik denk dat de meesten wel met andere praten over waar ze mee bezig zijn. Maar in een team werken aan een bedrijfsproject is toch anders. Ik ben van mening dat de grootste verschilpunten zijn:Timmeke zei:
1.
Alles is teamwork. Je verwezenlijkt zelden iets alleen. (opnieuw, wat niet wil zeggen dat het geen zelfstandig werk is)
2.
Veel groter belang van concrete en getimede doelstellingen halen. (ja, gedurende een doctoraat zijn er zeker ook deadlines, maar toch niet zo frequent. en let op, dat is imho ergens een zware kant van een doctoraat: uw progress valt niet zo van nabij in te schatten -> onzekerheid)
3.
Deze gaat enorm flou klinken, maar: er is een gans andere mentaliteit. De aard van de grappen zijn anders, de 'uren' worden anders ingevuld, de topics aan tafel zijn anders, de activiteiten zijn anders. En wat me misschien nog het meest verraste: er lijkt een zekere afkeer te zijn tegenover werken (als in: jobs in de privé).
4.
De mentaliteit van 'good enough' en de constante trade-off tegen kosten en baten in economische termen. Ik veronderstel toch dat iemand die doctoreert grenzen wat wil pushen, voor het beste haalbare gaan. In privé hebt ge overweging van kost, marginale baten van de extra moeite, betrouwbaarheid, onderhoudbaarheid, valt het uit te leggen aan de anderen, conservatieve houding van management etcetc. (was voor mij persoonlijk toch wel dé reden om terug naar de unief te gaan toen ik de kans kreeg: om weer tegen de grenzen aan te schurken ipv de comfortzone van het management)
Ik zou verwijzen naar punt 4. Tenzij het echt een doel is van het topmanagement om echt op de bleeding edge te zitten, kopen ze bvb veel liever een verpakte SAS Risk Management ipv in-house te gaan ontwikkelen. Sure, ge gaat geen zo'n awesome performance hebben, maar ge zijt wel (toch in theorieEpyon zei:
) er zeker van dat ge iets krijgt dat werkt, dat ge gaat kunnen passen in uw bedrijfsstructuur. Dat is safe. Veel meer dan expertise aantrekken, een serieus (en duur) project op poten te zetten met het risico dat er ook niet veel uitkomt, dat de planning keldert of nog een andere calamiteit die ge echt niet wilt moeten verantwoorden op uw volgende performance review.Wel ook even vermelden dat ik doctoraten niet wil afschilderen als irrelevant ofzo he.
Maar ik begrijp wel dat bedrijven al eens het niet willen rekenen als ervaring. Het alternatief blijft iemand aannemen die al 4+ jaar meedraait in het bedrijfsleven en er dus toch al goed bekend is met wat je allemaal tegenkomt, hoe het er aan toe gaat etcetc.
Natuurlijk, als het is voor een job waar echt de vereiste kennis die is van een PhD, dan verandert dat de situatie. (maar dan omdat uw kennis en expertise - nog? - hoger aangeschreven staat en mogelijks onderzoek ook veel beter aanleunt bij de jobomschrijving)
ps: toch nog even verwijzen naar de eerste regels van deze post.
SlashDotDash
Legacy Member
Straya zei:
Ik heb aan de faculteit farmacie in Leuven gedoctoreerd. Daar moet iedereen meehelpen met assisteren in oefenzittingen en practica (ook IWT/FWO bursalen). AAP mandaten zijn idd beperkt in aantal, je moet daar wat geluk in hebben zoals je zegt.
Wat je aan onderwijs geeft hangt ook beetje af van waar er plaatsen opgevuld moeten worden - 100% vrije keuze heb je daar niet in.
Epyon
Legacy Member
Innovatie vandaag is het leiderschap morgen. Ja, je kan iemand met ervaring van een ander bedrijf overnemen om dan bij u hetzelfde te doen, maar dat levert u geen marktvoordeel op. Zelf innoveren wel, ook al kost u dat tien maal zoveel alvorens je een werkend nieuw product hebt, dat nieuw product zal u een leidend voordeel op de concurrentie geven.Exorikos zei:Ik zou verwijzen naar punt 4. Tenzij het echt een doel is van het topmanagement om echt op de bleeding edge te zitten, kopen ze bvb veel liever een verpakte SAS Risk Management ipv in-house te gaan ontwikkelen. Sure, ge gaat geen zo'n awesome performance hebben, maar ge zijt wel (toch in theorie
Ik denk dan ook dat dát de meerwaarde van een doctoraat in het bedrijfsleven is: kunnen innoveren, daar waar anderen gewoon met bestaande elementen en structuren werken. Maar dat is meteen ook de zwakte van het diploma: ik zie weinig toegevoegd nut van een PhD als je in je latere job niet met onderzoek en innovatie kan bezig blijven. En zulke jobs zijn niet zo dik gezaaid, en in sommige domeinen zelfs zo goed als onbestaand. Ik ken een aantal PhD'ers in wiskunde en geschiedenis die nu les geven in het lager en middelbaar onderwijs. Hiermee wil ik ofc niemand stigmatiseren, maar je kan je wel de vraag stellen of dat dan 4 'nuttige' jaren waren. Ik meet mijn succes iig af aan de nut ervan voor anderen.
KaZhAn
Legacy Member
Epyon zei:
Moet ge perse een PhD doen om innovatief te zijn? Er zijn veel meer aspecten aan gebonden die voor de bedrijfswereld belangrijk zijn: zelfstandigheid, probleemoplossend vermogen, complexe situaties, professionele ingesteldheid....
Er zijn maar weinig PhDs die in R&D terechtkomen omdat er inderdaad weinig mogelijkheden zijn. Grote bedrijven richten zich vaak op exploitaties van bestaande kennis. Nut van een PhD hierbij is ook het implementeren van externe bestaande kennis en de uitbouw van de interne expertise. Op dit moment nog geen enkel direct nut gehad van mijn expertise tijdens mijn PhD en toch werk ik aan implementaties binnen de R&D van bepaalde expertises. De meeste innovaties zijn zowiezo gelinked aan de academische wereld en samenwerkingen binnen bvb Europese frameworkprojecten. Eens die kennis er is, moet die nog wel getransfereerd en geimplementeerd worden. Het is daar waar de PhDs in industrie nodig zijn.
sinterklaas
Legacy Member
SarahL zei:
Jij beseft nog niet half hoeveel geluk je hebt gehad met het halen van een publcatie als eerste auteur en een tweede publicatie tout court.
Verder snap ik uw punt niet over hard werken etc. Dat doen veel studenten.
Matt. zei:
En niet via een beurs... Snap uw punt niet? Veel van de sollicitaties gebeuren met in het achterhoofd dat je nadien ook een beurs moet halen.
Veel hangt af van de prof.
Maar het is best dat je je goed inleest.
+ de prof zal vaak niet alles erover weten, als jij dan met zaken afkomt dat de prof niet kent, scoor je veel punten. Vergeet niet dat het vaak de post doc is die er veel meer van afweet dan de prof zelf.
Verder moet je kunnen tonen dat je mee bent met het vakdomein: zorg dat je de auteurs kent en kunt referen naar de papers etc.. Komt altijd zeer goed over.
sinterklaas
Legacy Member
Vragen die ik kreeg waren onder andere:Matt. zei:Het is op een project, i.e. niet via een beurs die ge zelf moet aanvragen. Dan gaat dat net iets anders. Op het sollicitatiegesprek zullen twee postdocs en een prof aanwezig zijn, dus die vlieger gaat al niet op.
- waarom wil je doctoreren?
- waarom dan juist in dit onderwerp?
- Hoe zie je het doctoraat evolueren? Wat zou je als eerste stappen doen?
- Denk je dat het realistisch is als project of verwacht je grote problemen?
- Wat weet je juist over het onderwerp? (papers gelezen ... blabla)
Het gaat erom dat je reeds zelf iets weet over het onderwerp en interesse/ijver toont en dat je aangeeft dat je een doctoraat echt wel wil.
Snel op de bal spelen tijdens zo'n gesprek is ook wel goed, toon je toch zeker dat je in staat bent te improviseren tijdens het onderzoek ook. Bij mij vroeger ze toch veel van dat soort vragen: wat als dat niet lukt, zou je dat ook zo doen, alternatief...
Riverdale27
Legacy Member
sinterklaas zei:
Vrij arrogant antwoord... Projecteer je nu je eigen situatie op die van anderen, waaruit je vervolgens concludeert dat betere resultaten bij anderen enkel aan geluk te wijten zijn? In de psychologie valt dat onder de attributietheorie. Dat komt vrij vaak voor bij mensen, maar ik zou het nu niet meteen verwachten van een doctoraatsstudent.
Het feit dat een groep PhD studenten homogeen is qua 'hard werken' (hoe je dat ook zou meten) wil nog niet zeggen dat diezelfde groep homogeen zal zijn qua aantal eerste-auteur publicaties. Er zijn andere variabelen in het spel. Promotor, journal, domein, voorbereiding, talent, vaardigheden, enz.
Dus neen, ik zou niet meteen verwachten dat het aan "veel geluk" ligt. Ookal heeft geluk een invloed op alles.
sinterklaas
Legacy Member
Riverdale27 zei:
Dat komt voor uit realisme.
Hoeveel (doctoraats)studenten lopen er rond in België denk je die een publicatie hebben als eerste auteurs op basis van een masterthesis?
En hoeveel zijn er die er twee hebben nog voor ze een doctoraat hebben?
En uiteraard zijn er veel variabelen..... Trouwens, je geeft mij met uw "variabelen" meteen ook deels gelijk over wat ik wil zeggen.
Als je niet beseft dat je veel geluk hebt gehad in zo'n geval.....
Het samenvallen van al die parameters heeft weinig te maken met hard werken of eigen inzit.
Ik doe trouwens nergens afbreuk aan haar werk.
PS. ik had nog voor de start van mijn doctoraat 1 paper gepubliceerd, een tweede onder rivisie en een derde in de pijplijn.
Ik had dan ook geluk op iets zeer speciaals te mogen werken voor men thesis en nu doctoraat.
Riverdale27
Legacy Member
sinterklaas zei:
Het is niet omdat al die parameters samenvallen dat die theorie klopt he. Dat is een beetje hetzelfde zotte argument dat die gekke Christenen gebruiken om te "bewijzen" dat God bestaat.
Het feit is dat je weinig kan zeggen over geluk & vaardigheden op basis van de informatie die jij hebt. Omdat er weinig studenten zijn met een publicatie voordat ze beginnen, wil nog niet zeggen dat die studenten per definitie geluk hebben gehad. Zoals ik zei, geluk is altijd een factor, maar jij doet het uitschijnen alsof die factor bijna alles verklaart.
PS: Zou ik je referenties een keer mogen bekijken?
sneeuwzwart
Legacy Member
sinterklaas zei:
Ik sta als 1e auteur op paper van mijn thesis, deze is wel pas gepubliceerd tijdens mijn doctoraat. Nu na 2 jaar doctoraat heb ik in totaal al 3 papers als eerste auteur. Ik besef zeer goed dat dit voor een groot deel te danken is aan geluk, maar toch ook voor een groot deel aan jezelf ligt.
sneeuwzwart
Legacy Member
nite zei:
Zoals hierboven al eens is gezegd, als je in een project of onderzoek stapt waarin al een hele expertise is opgebouwd is het veel gemakkelijker om resultaten te genereren tov een totaal nieuw onderzoek. Mijn eerste publicatie van mijn doctoraat was eigenlijk al voor een groot deel opgezet door iemand anders en het was eigenlijk gewoon mijn taak om dit af te ronden en er een mooi verhaal van te maken. Dat is de factor geluk die er bij komt kijken.
Aan de andere kant kan het soms ook wel serieus tegenzitten. Zo heb ik het verhaal ooit gehoord van iemand die 2 jaar lang stalen van patienten aan het verzamelen is geweest, en eigenlijk juist op het moment dat hij wilt starten met deze te analyseren er een grote panne of dergelijke ontstaat waardoor al zijn stalen ontdooid waren geweest. Het kwam er dus op neer dat hij 2 jaar voor niks had gewerkt en opnieuw kon beginnen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.