Archief - De hopeloze zoektocht naar werk

Sorasan zei:

Vroeger was ik onzeker maar door RET en veel begeleidingsgesprekken is dit helemaal verbetert

ik ben niet rap tevreden over mijn werk, maar ik heb hieraan gewerkt en ik heb geleerd dat niet alles perfect kan uitgewerkt worden

mensen vinden soms dat ik geen blad voor mijn mond heb. Maar door te leren hoe ze over bepaalde situaties denken vooraleer ik mijn mening geef heb ik dit kunnen verbeteren


...

Klik om te vergroten...

ik had die gisteren voor het eerst gebruikt " te zelfkritisch "
Da heb ik mij beklaagd... Kan je dat es uitleggen adh voorbeeld ?
Die verstond da precies nie goe

Oh ja, nog een "killer" vraag
"Hoe komt het dat je al 8 maanden zonder werk zit" of "wat hebt u gedaan sinds uw laatste job", of "ik neem aan dat u nog voor andere vacatures hebt gesolliciteerd, waar ?"

Heb dan echt zin om ze m'n map met al m'n sollicitaties onder hun neus te steken of te zeggen :

"Als u me zelf niet aanvaard, geeft u zelf de reden waarom ik niet gewerkt heb sinds mijn vorige job. Alhoewel ik zonder problemen deze job zou aankunnen, maar u mij waarschijnlijk niet gaat aanvaarden omdat ik niet vlot genoeg ben of niet genoeg kan slijmen"

Xerud zei:

Als jullie énkel konden kiezen tussen deze twee, welke zouden jullie dan nemen?

-arbeider in een fabriek, 1300€ netto/maand, 8 uurtjes werken 2 ploegen. Licht werk.

-chauffeur, 2000€ netto/maand, +-12 uurwerken/dag, 1 zaterdag/maand werken, gsm abo en taxvrije diesel/naft incl. Vrij zwaar werk.

Klik om te vergroten...

hitman47 zei:

context context context

Klik om te vergroten...

Ok beetje laat maar hier wat meer uitleg.

Ik heb beide jobs reeds gedaan.
Eerst heb ik jaren in het fabriek gewerkt. Absoluut geen zwaar lichamelijk werk. Wel hersendodend zoals al aangegeven.
Na 13 jaar was ik dringend toe aan iets anders.
Heb mijn rijbewijs C gehaald, mijn ontslag gegeven en begonnen als chauffeur.

Ik ben daar begonnen in een hels drukke periode. Dagen beginnen om 06:30 en werken tot 21:00 was geen uitzondering.
Maar ik vond dat niet erg. Verdiende goed en ik was vooral fier dat ik eindelijk die stap had durven zetten.
In de zomerperiode werd het dan rustiger en heb ik een maand niet gereden maar ander werk voor deze werkgever gedaan. Dagen van 08:00 tot 17:00 was dat dan. Een zalige maand trouwens
Daarna werd het weer wat drukker en begon ik terug te rijden. De uren vielen goed mee was van 06:30 tot 18 a 19:00.
Toch heb ik toen een serieuze toek gekregen. Ben toen op ziekenkas gegaan wegens stress (en twas serieus).
Aangezien ik niet wil profiteren van de ziekenkas heb ik toen een radicaal besluit genomen en heb ik weer mijn ontslag gegeven en ben ik terug 'gevlucht' naar mijn vorige werkgever.
Waar ik nu natuurlijk weer spijt van heb.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, ik kan nu kiezen ofwel blijf ik weer op die fabriek ofwel ga ik terug rijden.
Het moet één van die 2 zijn aangezien ik dan zeker ben van een vast contract.

Achtergrond info, ik ben 30+, getrouwd, woon in een huis dat we nog afbetalen. Er zijn verbouwingsplannen (waardoor de lening hoger komt) en plannen voor kids in de nabije toekomst.

Ik geraak er niet uit, blijf twijfelen.
Op het fabriek heb ik een rustig loom leventje, maar het is saai en het verdient te weinig.
Als chauffeur ben ik bang dat ik weer in die stress situatie ga geraken.
Het loon is hier echter mooi en ik voel me financieel veiliger en comfortabel. Keerzijde is dat ik minder tijd zal hebben voor het gezinsleven...

yes, you are fucked ^^

Vanuit mijn standpunt bekeken lijkt het alsof jijzelf liever terug chauffeur wordt. Maar dat gaat enkel werken onder bepaalde voorwaarden natuurlijk

1. Een middel zoeken om met stress om te gaan (therapie, workshops, een rustgevende hobby)
2. Uw vrouw haar mening eens vragen (kids + 12u per dag werken....)
3. Eens informeren of er doorgroei mogelijkheden zijn bij die chauffeur job

Het lijkt mij dat er bij uwen chauffeur job meer mogelijkheden zijn om de negatieve punten te omzeilen

hitman47 zei:

yes, you are fucked ^^

Vanuit mijn standpunt bekeken lijkt het alsof jijzelf liever terug chauffeur wordt. Maar dat gaat enkel werken onder bepaalde voorwaarden natuurlijk

1. Een middel zoeken om met stress om te gaan (therapie, workshops, een rustgevende hobby)
2. Uw vrouw haar mening eens vragen (kids + 12u per dag werken....)
3. Eens informeren of er doorgroei mogelijkheden zijn bij die chauffeur job

Het lijkt mij dat er bij uwen chauffeur job meer mogelijkheden zijn om de negatieve punten te omzeilen

Klik om te vergroten...

Yes i feel fucked

Ik neig ook meer naar de chauffeur job, maar twijfel nog steeds. En ik heb niet zo veel tijd meer om een definitief besluit te maken denk ik.

De stress kwam voornamelijk door mezelf. Er was totaal geen druk langs de kant van de werkgever. Maakt niet uit hoe lang de job duurt, zolang het maar gedaan is. Maar ik was altijd aant jagen om op een redelijk uur naar huis te kunnen. Is de aard van het beestje vrees ik.
Mijn vrouw haar mening, tja das ook weer een dilemma.
Langs de ene kant is ze bang dat weer alles (huishouden) op haar nek komt, langs de andere kant is er het financiele. Zij gunt me het wel als ik het echt wil.
Doorgroeimogelijkheden ben ik niet naar op zoek. Die had/heb ik op het fabriek ook maar ik heb ze geweigerd.

Santa zei:

Langer werken: Neen, je bent erg gemotiveerd om bij te leren en beseft dat de job waarvoor je solliciteert geen 9 to 5 job is. Dat is net deel van de charme.

Klik om te vergroten...

No offense ma denk da ge zo als gatlikker overkomt. Kzou eerder gaan van, ik vind dat erg aangezien dat in mijn tijd met mijn lief/vrouw/whatever komt, maar ik besef wel dat dit soms nodig is en ben bereid mij daar naar te schikken.

Zo hebde op zen minst al is iets of wat gezegd da ge ni te erg met uw voeten gaat laten spelen

da's weer zoiets persoonlijk denk ik, de ene werkgever gaat dit verkiezen als antwoord , de andere dat...

Mijn vriendin is al van Augustus op zoek naar ander werk. Liefst in de creatieve sector.
Nu het valt redelijk op dat veel van die jobs in het Kortrijkse liggen.
Voor ons is da geen probleem. Ondanks dat het 80km rijden is, staan we daar op 50min garantie.
90% snelweg, altijd rustig, nooit files (tenzij er een zwaar ongeval is gebeurd of zo)
Nu krijgen we heel vaak (of beter gezegd altijd) het antwoord dat we te ver wonen.
Ik snap da eigenlijk niet goed.

De helft van West-Vlaanderen pendelt elke dag naar Brussel en staat in de nodige files.
Maar een Vlaams-Brabander die in West-Vlaanderen gaat werken, ho maar!
Om u kas van op te fretten

NB: Dat traject naar kortrijk hebben we vroeger als student al 2 jaar lang dagelijks gedaan met de wagen. Tis dus niet dat we dat onderschatten of zo.

Als ze zo een antwoord doorsturen, heeft het dan nog zin om toch aan te dringen? Want ze is voor sommige jobs wel zeer gemotiveerd om te starten.

Als ge al ne "nee" hebt gekregen hebt ge eigenlijk niks te verliezen door het te proberen he. Voor elke waarbij het nie pakt zult ge er ook wel ene hebben die dat ziet als teken van motivatie

Ook de discussie over wat nu het juiste antwoord is op welke vraag ... daar is gewoon geen juist antwoord op. Het is voor een groot deel buikgevoel uiteindelijk. Tijdens uw sollicitatie moet ge vooral tonen dat ge veel goesting hebt om te werken bij hun bedrijf, dat ge veel wilt bijleren, dat ge flexibel zijt zowel qua trajecten als werkuren ... zeker als starter in deze tijden.

Ik heb ook de indruk dat dat een beetje uw probleem is witchdemon. Er zal wel een verschil zijn tussen uw posts en hoe ge antwoordt tijdens uw sollicitaties, maar het lijkt alleszins niet echt alsof de motivatie er vanaf springt.

BlueSkyraider zei:

Mijn vriendin is al van Augustus op zoek naar ander werk. Liefst in de creatieve sector.
Nu het valt redelijk op dat veel van die jobs in het Kortrijkse liggen.
Voor ons is da geen probleem. Ondanks dat het 80km rijden is, staan we daar op 50min garantie.
90% snelweg, altijd rustig, nooit files (tenzij er een zwaar ongeval is gebeurd of zo)
Nu krijgen we heel vaak (of beter gezegd altijd) het antwoord dat we te ver wonen.
Ik snap da eigenlijk niet goed.

De helft van West-Vlaanderen pendelt elke dag naar Brussel en staat in de nodige files.
Maar een Vlaams-Brabander die in West-Vlaanderen gaat werken, ho maar!
Om u kas van op te fretten

NB: Dat traject naar kortrijk hebben we vroeger als student al 2 jaar lang dagelijks gedaan met de wagen. Tis dus niet dat we dat onderschatten of zo.

Als ze zo een antwoord doorsturen, heeft het dan nog zin om toch aan te dringen? Want ze is voor sommige jobs wel zeer gemotiveerd om te starten.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat die afstandsdinges een beke algemeen is hoor. Ik woon in w-vl (regio kortrijk-ieper) en als ik solliciteer voor regio gent dan krijg ik veelal hetzelfde antwoord: sorry, te ver. Ik denk dat het gewoon is van: eigenlijk zoeken we wel iemand maar eigenlijk is daar meestal niet veel budget voor, en als ze dan iemand aannemen dan moet het een witte raaf zijn die naast hun deur woont.

lykmeraid zei:

Als ge al ne "nee" hebt gekregen hebt ge eigenlijk niks te verliezen door het te proberen he. Voor elke waarbij het nie pakt zult ge er ook wel ene hebben die dat ziet als teken van motivatie

Ook de discussie over wat nu het juiste antwoord is op welke vraag ... daar is gewoon geen juist antwoord op. Het is voor een groot deel buikgevoel uiteindelijk. Tijdens uw sollicitatie moet ge vooral tonen dat ge veel goesting hebt om te werken bij hun bedrijf, dat ge veel wilt bijleren, dat ge flexibel zijt zowel qua trajecten als werkuren ... zeker als starter in deze tijden.

Ik heb ook de indruk dat dat een beetje uw probleem is witchdemon. Er zal wel een verschil zijn tussen uw posts en hoe ge antwoordt tijdens uw sollicitaties, maar het lijkt alleszins niet echt alsof de motivatie er vanaf springt.

Klik om te vergroten...

Dat is het hem juist, tijdens een gesprek leg ik er altijd de nadruk op (als de vraag zicht stelt) dat langer werken géén enkel probleem is, noch het volgen van opleidingen en dat ik , indien nodig er geen probleem van maak om het buiten de uren ook te leren. Ook dat ik asap terug aan de slag wil gaan zeg ik bijna tijdens iedere sollicitatie. Ook maak ik dat ik altijd voldoende informatie weet over het bedrijf voor ik ernaar toe ga, zodoende dat ik altijd vlot kan antwoorden op de vraag "wat weet u over ons bedrijf?".

Hier klink ik inderdaad niet zo, omdat al het bovenstaande blijkbaar nog niet genoeg is om tegenwoordig werk te vinden. Zie het als de ontgoocheling van me af schrijven.

Wat die afstand betreft van bovenstaande posts, dat probleem heb ik ook vaak. 't feit is , de meeste bedrijven in Brussel zijn multinationals, maw die hebben overeenkomst met NMBS en zo voor een gratis treinkaart en zo verder. In de rest van het land zijn het meestal kleinere bedrijfjes die zo'n kost niet kunnen betalen. Ik krijg ook bitter weinig reactie van bedrijven buiten Oostende / Brugge, hoewel bv Kortrijk, Roeselare, Gent, Aalter ook geen probleem is voor mij om te werken ...

Waar ligt het probleem dan wel volgens u ? Gebrek aan ervaring ? Niet vlot genoeg ?

Een van de redenen dat ze mij hebben aangenomen indertijd was dat sollicitatiegesprek met mij meer een conversatie was. Dat ik zelf vragen stelde, dieper inging op dingen die ze zeiden en dat ik er niet zo maar wat "zat", en dat dat nu net was wat de meeste kandidaten niet doen, of niet durven.

Enfin ja, er is geen winnende formule, en het hangt ook veel af van het type job waar ge voor solliciteert. Veel succes alleszins

mja, toch al meer dan 4j ervaring , dus dat is het niet
denk ook dat ze beetje vrezen dat mijn looneisen te hoog gaan zijn (maar die maak ik lager, want ik weet dat ik niet zoveel ga verdienen als in mijn vorige job) en misschien ook inderdaad niet vlot genoeg. Ik ben geen "smooth seller". Eigenlijk zouden ze meer moeten afgaan op mijn referenties, die allemaal zeer positief zijn.
Wat het ook is natuurlijk, er zijn overal veel kandidaten , dus maw veel keuze voor de werkgevers. Was er nooit een crisis geweest (buiten het feit dat ik dan waarschijnlijk een vast contract ging hebben bij mijn vorige werkgever) dan ging ik wel vlugger ergens mogen beginnen omdat de werkgevers dan minder luxe van kiezen hebben. Iets wat natuurlijk niet alleen voor mij van toepassing is hé, maar ook voor de andere mensen die hier al een tijdje werkloos zijn.

witchdemon zei:

mja, toch al meer dan 4j ervaring , dus dat is het niet
denk ook dat ze beetje vrezen dat mijn looneisen te hoog gaan zijn (maar die maak ik lager, want ik weet dat ik niet zoveel ga verdienen als in mijn vorige job) en misschien ook inderdaad niet vlot genoeg. Ik ben geen "smooth seller". Eigenlijk zouden ze meer moeten afgaan op mijn referenties, die allemaal zeer positief zijn.
Wat het ook is natuurlijk, er zijn overal veel kandidaten , dus maw veel keuze voor de werkgevers. Was er nooit een crisis geweest (buiten het feit dat ik dan waarschijnlijk een vast contract ging hebben bij mijn vorige werkgever) dan ging ik wel vlugger ergens mogen beginnen omdat de werkgevers dan minder luxe van kiezen hebben. Iets wat natuurlijk niet alleen voor mij van toepassing is hé, maar ook voor de andere mensen die hier al een tijdje werkloos zijn.

Klik om te vergroten...

Een aantal voorbeelden die je misschien op weg helpen.

- Tijdens een solliciatie zat ik samen met de interviewer te babbelen over Games via het internet en hoe veel lol dat niet is en over hoeveel pinten ik zat te pakken op café.
- Tijdens een ander interview zaten we te babbelen over het weer en hoe rotslecht het gisteren wel niet was en dat het klote druk was op de baan. :ironic:
- Nog op een ander interview vroeg ik op de man af plotseling uit het niets, of de interviewer getrouwd was en of hij kinderen had.
- Op een 4de interview, zei ik na een vraag, gewoon eerlijk dat ik de kluts kwijt was en dat ik niet meer wist wat zeggen. Dit omdat ik de job héél graag wilde en daardoor zoveel zenuwen had dat ik helemaal het noorden kwijt was.

Het klinkt misschien gek, maar in alle bovenstaande gevallen geraakte ik in de laatste ronde. En bij de 4de werd ik uiteindelijk ook aangenomen.

Wel da's net het probleem, je kan veel losser zijn als je inderdaad een interview hebt met één persoon, maar van al mijn sollicitatiegesprekken tot op heden was er slechts één gesprek met één persoon (uiteindelijk mocht ik daar beginnen, maar is de IBO geweigerd door de VDAB, zie een blz of 2 terug.)

Dus al mijn gesprekken waren met 2, meestal 3-4 interviewers.
Dan kan je ook moeilijk losser zijn hé...
Face to face sollicitatie is eigenlijk veel makkelijker, dan ben je minder nerveus en kan je losser zijn en meer jezelf, maja tegenwoordig voor het minste job, zelfs tijdelijk, schakelen ze een horde interviewers in ...

Mijn vorige job was ook een interview met één iemand, idem voor de job daarvoor, de job daar nog es voor waren 2 interviewers.

Ik vind twee interviewers ideaal. Eén persoon kan te confronterend zijn, zeker als het een dominant iemand is. Drie personen kan weer afschrikken. Twee is de ideale middenweg; je kan om te beurten beide personen in de ogen kijken tijdens uw uitleg.

Wat ik meestal antwoordde bij slechte eigenschappen: ik doe niet graag werk dubbel; dus ik begin pas aan een werk als ik zeker weet dat ik alle gegevens heb en het werk ineens van't begin tot einde kan afwerken (dit is dus niet echt flexibel). Ik vermeldde ook vaak dat ik een ochtendhumeur heb, maar dat wordt beter in de loop van den dag

Tip: probeer gewoon zo veel mogelijk sollicitaties te doen, ook voor jobs die je niet echt wil. Hier ga je dan naartoe zonder druk, en zo leer je meer jezelf te zijn op een gesprek en krijg je meer vertrouwen.

net telefoon gehad van waar ik maandag heb gesolliciteerd, zoals verwacht niet weerhouden.
Heb ook gevraagd waarom en ik kwam goed over, gemotiveerd etc, alleen (en dat weet ik van mezelf ook wel) had ik niet genoeg "face to face" contact met klanten in het verleden en kwam ik iet wat introvert over.
Maar ik had dat ook gezegd als mijn - karakter eigenschap en had hen ook gezegd dat je "face to face" contact voor een groot stuk maar on the job kan leren.
Nu ja, 'k ben blij dat ik anders goed over kom, ik weet van mezelf dat ik geen verkoper ben, en ik zoek echt iets back office, maar ja, zoveel jobs voor zo'n functie zijn er niet...

Lol, uurtje geleden telefoon, volgende week woensdag opnieuw gaan solliciteren naar Brussel
't is wel een vacature die perfect bij mijn profiel past (behalve misschien de zeer goede kennis Frans).

Als ze zeer goede kennis van het Frans vragen dan is de kans ook groot dat ze dit gaan testen... Aangezien mijn Frans ook maar matig is, laat ik dergelijke jobs meestal links liggen, heb geen zin om mij belachelijk te maken op het sollicitatiegesprek

bwa ja, da's waar, maar als ik op de rest goed scoor en zeg dat ik bereid ben om Frans bij te schaven en ook (en da's natuurlijk waar) neem je dat vrij vlug op (een taal) eens je ermee bezig bent.
Moest ik enkel solliciteren op jobs die 100% voldoen aan wat ik kan, dan zou ik niet veel moeten solliciteren vrees ik...
Aan den andere kant staat er 'kennis engels pluspunt', dus ja, 'k heb zéér goede kennis van Engels...

jawadde001 zei:

Als ze zeer goede kennis van het Frans vragen dan is de kans ook groot dat ze dit gaan testen... Aangezien mijn Frans ook maar matig is, laat ik dergelijke jobs meestal links liggen, heb geen zin om mij belachelijk te maken op het sollicitatiegesprek

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Ik heb dat al voorgehad met Engels. Eerst moest ik wel omdat er een Amerikaan bij was en die sprak niets anders. Dit viel wel mee omdat het van begin tot einde Engels was en dan rol je er een beetje in. Het interview daarna daarentegen. In het midden van een gesprek zei die ineens "and how is your english?". Ik kan u garanderen dat op een paar seconden overschakelen naar een taal die je normaal niet spreekt (chatten en internet helpt niet) niet gemakkelijk is.