Ik ben ondertusssen al meer dan een maand bij een bepaald bedrijf aan't solliciteren, het leek bijna de perfecte sollicitatie. De afgelegde testen waren bovengemiddeld goed, na zowat alle gesprekken (en dat waren er een hele hoop) hadden ze laten uitschijnen dat ze een zeer positieve indruk hadden en dat het altijd maar meer de goede richting uit ging. De laatste keer dat ik er was leek het zelfs alsof ik al met 1 voet in het bedrijf stond, 'ze moesten enkel nog wachten op de budgetten om aanwervingen te mogen doen en ze gingen mij niet langer in onzekerheid laten'.
Tijdens gans dat proces ben ik altijd telefonisch goed op de hoogte gehouden, en nu moet ik vandaag een dikke stront mail vinden waar er droogjes instaat dat ik niet weerhouden ben omdat ze toch eerder op zoek waren naar mensen die een bepaalde afstudeerrichting gevolgd hadden tijdens hun studie, een richting waarvan ze al van dag 1 wisten dat ik die niet gevolgd had
.
Ik ben nu al meer dan een half jaar aan't solliciteren zonder enig succes, op enkele stront-fabrieksjobs na. Dacht dat ik echt wel zo diep zat als maar kon, maar zo'n ervaring zoals vandaag slaagt er toch telkens in van u nog een stuk dieper in de put te duwen, om zot van te worden.
En het ergste van al is dat je beseft dat het enkel maar erger kan worden. 6 maanden is zowat de grens waarbij je van conjuncturele in structurele werkloosheid belandt en waarbij je altijd maar minder en minder kansen hebt om uit die situatie te geraken.
