Geïnduceerde dipool-Geïnduceerde dipool krachten treden op tussen 2 molecules die geen dipoolmoment hebben. Kijk naar je alkanen en alkenen: er zit geen enkel atoom op zoals O of N die de elektronen naar zich toetrekken. In feite zitten alle elektronen netjes verdeeld over heel het atoom.
Er gebeurt wel een heel wat coole shizzle als die 2 molecules elkaar naderen. Bekijk 2 molecules die elkaar naderen als 2 grote zakken waarin een hoop magneetjes (elektronen) zitten die kriskras door elkaar bewegen. Als nu op het moment dat de 2 zakken bij mekaar komen toevallig net aan de ene kant van een zak meer magneetjes zitten dan in de rest van de zak, dan zullen in de tegenoverliggende zak de magneetjes aan die kant weggeduwd worden. Gevolg: de ene zak wordt een beetje +, de andere wordt een beetje - aan de kant die naar de eerste zak kijkt: er ontstaat een extra elektrische kracht, waardoor het kookpunt hoger komt te liggen.
Dit fenomeen gaat des te beter naarmate de magneetjes in de andere zak beter weggeduwd kunnen worden, dus naarmate de zak groter is. In het alkaan kunnen ze over heel de zak worden weggeduwd, terwijl je in het alkeen zit met die dubbele binding die alle magneetjes bij zich houdt: hier kunnen de magneetjes niet over de hele lengte van het molecule worden weggeduwd (de dubbele binding is als het ware een soort tussenschot in de zak), dus een zwakkere krachtwerking en een lager kookpunt
Gezien het deel Hir minder theoretisch/moeilijk is dan het ander deel is de relatief gespendeerde tijd van "een hele dag Hir" en "een dagske ander deel" niet identiek..
.