Allereerst wil ik jullie al bedanken voor de reacties.
Om te reageren op Pookieh, ik krijg geen invloed van mensen uit mijn directe omgeving. Die respecteren mij allemaal en laten mij volledig vrij in mijn keuze zonder mij ook maar in een bepaalde richting te willen sturen. Dat maakt de keuze voor mij moeilijker omdat niemand mij kan zeggen wat het beste is voor mij, en ook ik heb geen glazen bol. Dat geld niet gelukkig maakt daar ben ik mij van bewust, en als de job mij ook niet enigszins zou interesseren op het loon na, dan had ik hier niet gepost.
Ik heb een hele tijd geleden gezegd dat ik nooit zou doctoreren, maar nu de kans zicht voordoet ben ik het aan het overwegen. Als de professor mij niet zou gevraagd hebben, dan had ik (in tegenstelling tot vele andere) er ook zelf zeker niet achter gevraagd en met zekerheid gaan werken. Ik ben er vrij zeker van dat als ik een doctoraat zou doen ik het er goed van zou afbrengen, maar ik ben op dezelfde manier zeker dat als ik start in die job ik ook dingen zal kunnen verwezenlijken voor het bedrijf.
De job heb ik misschien niet helemaal correct omschreven. Het is een job als kaderlid, dus management zit er zeker bij, maar ik zou wel proces ingenieur zijn. Inhoudelijk betekend dit dat ik insta om met medewerkers te praten en problemen vast te stellen en op deze manier nieuwe projecten realiseren om het proces te verbeteren. Enkel in plaats van elektronica is het zware industrie, maar dit spreekt me nog wel enigszins aan, omdat het een combinatie is van verschillende ingenieursaspecten wat volgens mij kan zorgen voor een afwisselende job. Ook het projectmatig aanpakken van dingen zorgt voor afwisseling. Men heeft mij ook verzekerd dat er technische uitdagingen zijn zoveel als ik zelf wil. Een belangrijk aspect is dat ik zou zorgen voor opvolgen van verliezen en hier dan oplossingen voor verzinnen om het rendement op te krikken, maar dit dan zowel op proceskost, onderhoudskost, personeelskost, enz.
Bij een doctoraat heb ik ook zoiets van, ik ben nu 23 en een doctoraat is eindig (4jaar), dus dan begint mijn 'echte' leven pas op mijn 27. Ik zie het eigenlijk als een stuk het uitstellen van het 'echte' leven. Langs de andere kant is mijn mentaliteit tijdens mijn opleiding steeds geweest, ik leer zolang ik kan, werken kan ik nog altijd.
Je moet doen wat je graag doet is de boodschap, maar ook hier heb ik niet echt een duidelijk beeld. Ik weet niet wat ik graag doe, veel voorkeur heb ik niet, ik weet 100% zeker dat zowel een doctoraat als een job (welke dan ook) in herhaling zal vallen en er dagen zullen zijn dat je met tegenzin gaat werken/doctoreren. Het leven dat ik nu heb als student is wat ik echt graag doe. Geen verplichtingen, je moet nergens zijn, weinig uren les en dan nog maar gewoon wat luisteren en de leerstof opnemen, paar weken studeren en dan examens afleggen en klaar => 3 maanden verlof. Dat leven is hoe dan ook voor mij voorbij, welke van de 2 opties ik ook kies.
Over het verschil in loon is het niet enkel die €500-600 bruto, hierbij komt ook maaltijdcheques, groepsverzekering, gsm, laptop, dubbel vakantiegeld, internet abonnement, conjunctuurpremie,... Ik denk dat beide opties een even uniek aanbod zijn en jammer genoeg kan ik niet beide doen. Wat het verschil is tussen een job en doctoraat is dat je de kans op een doctoraat maar 1 keer krijgt in je leven terwijl relatief gezien jobs genoeg zullen zijn/blijven.
Er kunnen zich 2 situaties voordoen:
1. Ik ga doctoreren en veronderstel dat ik het haal (wat ook geen zekerheid is, maar het zou moeten lukken met de nodige inzet), ik kom binnen 4 jaar op de arbeidsmarkt en moet starten, gaat de Belgische arbeidsmarkt mij extra waarderen omdat ik een doctoraatsdiploma heb, of misschien zelfs eerder afgeschrikt zijn omdat ik meer zal kosten als een andere Ir. die dezelfde basiskennis heeft, maar 1 diepgaande expertise mist die misschien niet eens van toepassing is op dat moment.
2. Ik ga werken en mijn job valt tegen waardoor ik na een goeie maand of 2 al besef dat ik liever had gaan doctoreren. Maar voor hetzelfde geld valt dit reuze mee en ik heb ik de beste keuze gemaakt die ik kon maken.
m.a.w. er is geen juiste of foute/ betere of slechtere keuze volgens mij, elk hebben ze voor en nadelen. Je moet niet kijken naar loon is waar, en elektronica en techniek in het algemeen interesseert me wel, maar ook dit gaat vervelen na een lange tijd en hetgeen er dan nog overschiet en de basisreden waarom iedereen gaat werken is dan toch het enige wat je aan je job hebt (buiten hopelijk toffe collega's) en dat is je loon.
Wat nog bijkomend is is dat de professor aan het departement industriële wetenschappen een onderwerp had dat me nog echt kan interesseren, maar dit leid dan waarschijnlijk tot een lager doctoraatsdiploma als FirW dus daar heb ik dan weer minder aan, maar ik vond het een zeer interessant onderwerp, terwijl de onderwerpen aan FirW me niet echt direct op dezelfde manier aanspraken. Misschien moet ik nog eens overleggen met mijn professor over de onderwerpen en me dan een definitieve keuze maken.
. Dit kan je natuurlijk niet doortrekken naar de rest van de bevolking.