Archief - Wat heb jij nodig om een relatie met iemand te beginnen?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Saphira
Legacy Member
Relatie is eignelijk gebaseerd op het leren kennen via FB en last.fm. Voor mij is het van belang dat ik mezelf kan zijn bij iemand, op nummer 1 staat het kunnen open en eerlijk zijn ten opzichte van elkaar, het vertrouwen kunnen leggen in hem 
. Bij cura dus volledig gevonden wat ik zocht.
. Bij cura dus volledig gevonden wat ik zocht.Ties08
Legacy Member
Espe zei:
Tuurlijk meen ik het.
Is het dan zo'n onlogische vraag? Er wordt tegenwoordig alleen nog maar met het verstand (of met de goesting in de broek) gekozen, zonder er rekening mee te houden of je wel samen past bij mekaar. Gevolg: bijna niemand blijft nog samen.
Verliefdheid is voor mij het "kriebels in de buik" gevoel zonder dat het logisch te verklaren is.
Is NIET hetzelfde als je seksueel aangetrokken voelen tot iemand, en is ook niet hetzelfde als houden van.
Gewoon ter verduidelijking dat men dit niet door mekaar haalt.
) vinden zonder dat je hem/haar ook maar kent?
Ties08
Legacy Member
Ok ok 'k zal mij nader verklaren en mijn verhaal doen
Toen ik zo'n 9 jaar geleden mijn vriend tegen kwam in het "uitgaansleven", was dat de eerste keer dat ik hem zag.
Kvond hem knap, hij vond mij knap en een half uur later waren we aant kussen
Maar kwas pas 17 dus tja wist ik veel wat daarvan zou komen. 'K dacht dat het gewoon bij die ene avond zou blijven, maar we wisselden toch nummers.
We bleven sturen en spraken weer af (en 't was toen "aan").
Maar echt verliefd was ik toen niet op hem. Ik vond hem wel knap en lief, maar voelde geen vlinders.
6 maand eerder was ik 2x 2 weken met iemand samen geweest waar k wél dolverliefd op was. Hij maakte het 2x uit, de eerste keer na 2 weken. Eerst wilde die geen verklaring geven, maar achteraf bleek dat hij had gekust met zijn ex en dat hij vond dat ik beter verdiende.
In de plaats van kwaad te zijn voelde ik alleen maar hoop, want misschien hield hij dan toch nog van me?
Dus ik dat gevraagd --> Ja hij voelde nog iets voor mij.
Mijn geluk kon niet op, dat bedrog was ik allang vergeten, ik wilde hem terug.
Na weeral 2 weken maakte hij het weeral uit. Kwas zo ontzettend gekwetst. Ondanks dat ik ergens wel wist dat hij "fout" was (nam drugs bvb).
6 maand later kwam ik dus mijn huidige vriend tegen (laten we F zeggen) , maar ik had nog altijd gevoelens voor mijn ex.
Thuis had ik het erg moeilijk en ik had gewoon steun nodig, iemand die er voor me zou zijn, die van me zou houden.
F was zo iemand, en ik wist ook dat hij een fatsoenlijke jongen was die niet aan drugs deed. Ik liet de relatie dus haar beloop gaan en gaf ook openlijk toe dat ik het nog moeilijk had ivm mijn ex.
Nadat F en ik amper een paar maand samen waren, wilde mijn ex mij terug. Ik ben toen tegen mijn hart ingegaan en ben bij F gebleven.
In totaal heb ik nog 2 jaar lang gevoelens gehad voor mijn ex. Verschrikkelijk was het, terwijl ik er maar 1 maand mee was samen geweest. Maar ik wilde nooit meer zo mijn hart achterna lopen met het risico dat ik nog ooit zo hard gekwest zou worden.
Het werd ondertussen serieuzer met F en we matchten gewoon. We groeiden samen op tot jonge volwassenen en we groeiden beiden in dezelfde richting.
Ik zag hem al vrij vroeg graag (omwille van zijn lieve karakter e.d.), maar dat "graag zien" veranderde in een diep "houden van" waarbij we echt soulmates werden en er gewoon door dik en dun voor mekaar waren.
Pas na zo'n +/- 3 jaar samen zijn, voelde ik ineens die vlinders in mijn buik en werd ik gewoon verliefd op 'em.
En ja het gaat gewoon supergoed tussen ons. We hebben een superrelatie vinden we allebei.
En dat ondanks dat ik in het begin met mijn verstand heb gekozen en niet met mijn hart.
Best choice ever!!
Ik weet dat sommigen dit oliedom en onbegrijpelijk zullen vinden, but it worked for me.
Waarom je verstand niet laten meespelen?
Als je je verstand volgt, dan volgt je hart ook.
Volg je je hart, dan volgt het verstand vaak pas later in die zin dat je merkt dat je totaal niet samen past...
Toen ik zo'n 9 jaar geleden mijn vriend tegen kwam in het "uitgaansleven", was dat de eerste keer dat ik hem zag.
Kvond hem knap, hij vond mij knap en een half uur later waren we aant kussen
Maar kwas pas 17 dus tja wist ik veel wat daarvan zou komen. 'K dacht dat het gewoon bij die ene avond zou blijven, maar we wisselden toch nummers.
We bleven sturen en spraken weer af (en 't was toen "aan").
Maar echt verliefd was ik toen niet op hem. Ik vond hem wel knap en lief, maar voelde geen vlinders.
6 maand eerder was ik 2x 2 weken met iemand samen geweest waar k wél dolverliefd op was. Hij maakte het 2x uit, de eerste keer na 2 weken. Eerst wilde die geen verklaring geven, maar achteraf bleek dat hij had gekust met zijn ex en dat hij vond dat ik beter verdiende.
In de plaats van kwaad te zijn voelde ik alleen maar hoop, want misschien hield hij dan toch nog van me?
Dus ik dat gevraagd --> Ja hij voelde nog iets voor mij.
Mijn geluk kon niet op, dat bedrog was ik allang vergeten, ik wilde hem terug.
Na weeral 2 weken maakte hij het weeral uit. Kwas zo ontzettend gekwetst. Ondanks dat ik ergens wel wist dat hij "fout" was (nam drugs bvb).
6 maand later kwam ik dus mijn huidige vriend tegen (laten we F zeggen) , maar ik had nog altijd gevoelens voor mijn ex.
Thuis had ik het erg moeilijk en ik had gewoon steun nodig, iemand die er voor me zou zijn, die van me zou houden.
F was zo iemand, en ik wist ook dat hij een fatsoenlijke jongen was die niet aan drugs deed. Ik liet de relatie dus haar beloop gaan en gaf ook openlijk toe dat ik het nog moeilijk had ivm mijn ex.
Nadat F en ik amper een paar maand samen waren, wilde mijn ex mij terug. Ik ben toen tegen mijn hart ingegaan en ben bij F gebleven.
In totaal heb ik nog 2 jaar lang gevoelens gehad voor mijn ex. Verschrikkelijk was het, terwijl ik er maar 1 maand mee was samen geweest. Maar ik wilde nooit meer zo mijn hart achterna lopen met het risico dat ik nog ooit zo hard gekwest zou worden.
Het werd ondertussen serieuzer met F en we matchten gewoon. We groeiden samen op tot jonge volwassenen en we groeiden beiden in dezelfde richting.
Ik zag hem al vrij vroeg graag (omwille van zijn lieve karakter e.d.), maar dat "graag zien" veranderde in een diep "houden van" waarbij we echt soulmates werden en er gewoon door dik en dun voor mekaar waren.
Pas na zo'n +/- 3 jaar samen zijn, voelde ik ineens die vlinders in mijn buik en werd ik gewoon verliefd op 'em.
En ja het gaat gewoon supergoed tussen ons. We hebben een superrelatie vinden we allebei.
En dat ondanks dat ik in het begin met mijn verstand heb gekozen en niet met mijn hart.
Best choice ever!!
Ik weet dat sommigen dit oliedom en onbegrijpelijk zullen vinden, but it worked for me.
Waarom je verstand niet laten meespelen?
Als je je verstand volgt, dan volgt je hart ook.
Volg je je hart, dan volgt het verstand vaak pas later in die zin dat je merkt dat je totaal niet samen past...
Stimpy
Legacy Member
en jouw ervaring geldt voor iedereen?
BS
verliefdheid komt heus niet altijd omdat iemand lief is voor u
Als diejen eerste nu es ook een goed karakter had en geen idioot was had ge uw huidig lief nooit zien staan en waart ge ook perfect gelukkig.
Nu verkondigt ge precies alsof het sowieso mis gaat lopen als ge uw verliefdheid ipv uw verstand volgt
BS
verliefdheid komt heus niet altijd omdat iemand lief is voor u
Als diejen eerste nu es ook een goed karakter had en geen idioot was had ge uw huidig lief nooit zien staan en waart ge ook perfect gelukkig.
Nu verkondigt ge precies alsof het sowieso mis gaat lopen als ge uw verliefdheid ipv uw verstand volgt
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.