Archief - To poes, or not to poes?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

KaZhAn

Legacy Member
Katjes, telkens als ik hier voorbij de dierenwinkel wandel heb ik zin om er eentje mee te nemen (wat ik uiteraard niet ga doen in de VS :)). Thuis altijd katten gehad, de ene al gekker als de andere maar er is altijd leven in huis. Mijn eerste kat die ze thuis hadden is 19 jaar geworden. Beestje ging in de auto mee op vakantie naar Italië/Spanje/Frankrijk en zette zich vrolijk langs me op de achterbank kopjes te geven en dutjes te doen. Eenmaal aangekomen paradeerde ze netjes aan de leiband over de straten. Ik kan wel zeggen dat er altijd veel ogen op ons gericht waren :). Uiteindelijk hadden haar nieren het opgaven en hebben we ze moeten laten inslapen. En dan komt onze dierenarts nog af dat we ze maar moesten laten, ze had nog hoogstens een paar dagen te leven en dan hadden we geen kosten. Ja salut, die is nooit meer moeten langskomen...

Op het moment woon ik op een appartement met mijn vriendin, wat de voornaamste reden is dat we geen huisdieren hebben. Mijn vriendin heeft nooit een huisdier gehad, maar smelt altijd weg voor de katjes van haar broer. Ik zou onmiddellijk eentje in huis nemen, maar ik vind het jammer dat zo een beestje dan niet buiten kan. Altijd een heel grote tuin gehad voor de katten waar ze ongestoord konden rondlopen en als ze 's avonds niet op tijd binnen waren stond er altijd een warm bedje met brokjes en water klaar aan de verwarmingsketel in de stal. En ge merkt toch dat die beestjes er gek van zijn om buiten te ravotten met de bijen, te spelen met de vallende bladeren of naar sneeuwvlokjes te tikken. Als ge alle2 elke dag van 7 uur 's morgens tot 7 uur 's avonds de deur uit zijt, vind ik dat toch maar niks. Als we ooit eens verhuizen naar een woonst met tuin, komen er dezelfde dag nog een paar katten in huis. Ze zullen wel niet verder komen als de keuken en de living, want ik ben 1 van die kattenliefhebbers die allergisch is voor de beestjes. Katten in de slaapkamer zijn zowiezo niet bevorderend voor de andere bezigheden :p

Babs

Legacy Member
Jack-in-the-box zei:
@ Babs: daar moet je echt foto's & filmpjes van maken, gaat voor zalige momenten zorgen :D

Man, met ons Pluche was dat hilarisch. In de auto was hij al volledig gedesoriënteerd.
Thuis gekomen zette ik hem op het tapijt (moest zijn enorme kooi nog uit de auto nemen, was mij dat een geklungel zeg) en die begon daar te waggelen da het geen naam had.
Dat konijn sprong echt langs alle kanten ...

Kheb geregeld da het op een zaterdag is, zodat we zeker thuis zijn om hem daarna op te vangen (letterlijk en figuurlijk).

Zal binnenkort nog eens een foto plaatsen, mss eens met kat en konijn samen (hoewel die beelden nie altijd geschikt zijn voor het jonge publiek :p)

Arifiene

Legacy Member
KaZhAn zei:
Katjes, telkens als ik hier voorbij de dierenwinkel wandel heb ik zin om er eentje mee te nemen (wat ik uiteraard niet ga doen in de VS :)). Thuis altijd katten gehad, de ene al gekker als de andere maar er is altijd leven in huis. Mijn eerste kat die ze thuis hadden is 19 jaar geworden. Beestje ging in de auto mee op vakantie naar Italië/Spanje/Frankrijk en zette zich vrolijk langs me op de achterbank kopjes te geven en dutjes te doen. Eenmaal aangekomen paradeerde ze netjes aan de leiband over de straten. Ik kan wel zeggen dat er altijd veel ogen op ons gericht waren :). Uiteindelijk hadden haar nieren het opgaven en hebben we ze moeten laten inslapen. En dan komt onze dierenarts nog af dat we ze maar moesten laten, ze had nog hoogstens een paar dagen te leven en dan hadden we geen kosten. Ja salut, die is nooit meer moeten langskomen...

Op het moment woon ik op een appartement met mijn vriendin, wat de voornaamste reden is dat we geen huisdieren hebben. Mijn vriendin heeft nooit een huisdier gehad, maar smelt altijd weg voor de katjes van haar broer. Ik zou onmiddellijk eentje in huis nemen, maar ik vind het jammer dat zo een beestje dan niet buiten kan. Altijd een heel grote tuin gehad voor de katten waar ze ongestoord konden rondlopen en als ze 's avonds niet op tijd binnen waren stond er altijd een warm bedje met brokjes en water klaar aan de verwarmingsketel in de stal. En ge merkt toch dat die beestjes er gek van zijn om buiten te ravotten met de bijen, te spelen met de vallende bladeren of naar sneeuwvlokjes te tikken. Als ge alle2 elke dag van 7 uur 's morgens tot 7 uur 's avonds de deur uit zijt, vind ik dat toch maar niks. Als we ooit eens verhuizen naar een woonst met tuin, komen er dezelfde dag nog een paar katten in huis. Ze zullen wel niet verder komen als de keuken en de living, want ik ben 1 van die kattenliefhebbers die allergisch is voor de beestjes. Katten in de slaapkamer zijn zowiezo niet bevorderend voor de andere bezigheden :p

Koop aub NOOOIT een dier in een dierenwinkel, adopteer in een opvang of asiel. VS of thuis, maakt niet uit ;).

KaZhAn

Legacy Member
Arifiene zei:
Koop aub NOOOIT een dier in een dierenwinkel, adopteer in een opvang of asiel. VS of thuis, maakt niet uit ;).

neenee don't worry :) Die dierenwinkel ligt hier gewoon op mijn dagelijkse wandelroute naar mijn labo.
alle katten die we thuis gehad hebben waren vondelingen of katjes uit nesten van familie/vrienden.

Arifiene

Legacy Member
KaZhAn zei:
neenee don't worry :) Die dierenwinkel ligt hier gewoon op mijn dagelijkse wandelroute naar mijn labo.
alle katten die we thuis gehad hebben waren vondelingen of katjes uit nesten van familie/vrienden.

Geen nesten, steriliseren!

Bart Religion

Legacy Member
Ge0force zei:
Onze kat is nogal een buitendier, er ligt achter ons huis dan ook een grote wei waar hij kan jagen. Vroeger lieten we 'm na het avondeten buiten, en kwam ie meestal rond middernacht terug aan de deur zitten als wij gaan slapen.

De laatste tijd wil ie echter om de haverklap van binnen naar buiten en omgekeerd. Laat ik hem binnen dan wil ie na 5 minuten weet buiten, waarna hij nog eens vijf minuten later weer binnen wil. De tijd van braaf wachten aan de deur is ook al voorbij, tegenwoordig gaat dit gepaard met hard irritant gemiauw, tegen het glas kloppen en het hout van de deur krabben. Een kattenluik is geen optie omdat de achterdeur grotendeels glas is en hij ook muizen binnen brengt. Iemand een idee wat ik hieraan kan doen?

Ik negeer hem gewoon als hij buiten wil, dan stopt die wel na een tijdje. Wel zorgen dat z'n bak proper is :scream:

Babs

Legacy Member
Lemme zei:
Binnen voelen ze zich wel in hun sas: Sushi in haar favoriete houding en Saké op een warm dekentje bij z'n baasje.

Damn, katten zijn zo zalig!

Zo mooie katten eh :)
En inderdaad zijn katten zalig, maar in combinatie met een konijn nog meer :p

Bestelling van Zooplus is onderweg, en daar zit jawel: een lasertje bij :cool: Ben es benieuwd welke toeren hij daarmee gaat uithalen.

(Arifiene, kga u en Sam gelijk moeten geven denk ik :p Onze Sushi wordt steeds meer aanhankelijker. Soms wel nog met wat tegenzin, maar daar moet hij maar tegen kunnen ^^ )

Arifiene

Legacy Member
Babs zei:
Zo mooie katten eh :)
En inderdaad zijn katten zalig, maar in combinatie met een konijn nog meer :p

Bestelling van Zooplus is onderweg, en daar zit jawel: een lasertje bij :cool: Ben es benieuwd welke toeren hij daarmee gaat uithalen.

(Arifiene, kga u en Sam gelijk moeten geven denk ik :p Onze Sushi wordt steeds meer aanhankelijker. Soms wel nog met wat tegenzin, maar daar moet hij maar tegen kunnen ^^ )

Iedereen komt uiteindelijk wel op dat punt hoor :D.

Vergeet geen verhaaltje te schrijven + foto voor onze 'nieuws van adoptanten' rubriek :p

Babs

Legacy Member
Arifiene zei:
Vergeet geen verhaaltje te schrijven + foto voor onze 'nieuws van adoptanten' rubriek :p

Zal het noteren in mijn agenda! Vant weekend dan eens kijken om ons Sushi zijn levensverloop van de laatste weken neer te schrijven :D

Arifiene

Legacy Member
Babs zei:
Zal het noteren in mijn agenda! Vant weekend dan eens kijken om ons Sushi zijn levensverloop van de laatste weken neer te schrijven :D

Can't wait!

Ondertussen telefoon gehad van de mensen die zijn broer hebben geadopteerd, hij zat de eerste dag bovenop de kast, kwam elke dag een plank lager, en ligt ondertussen op zen gemak in de zetel enzo :p.

Mephisto

Legacy Member
Nog een dikke week en -als alles in orde is- kunnen wij onze tijgers in huis halen. :woohoo:

Babs

Legacy Member
Arifiene zei:
Ondertussen telefoon gehad van de mensen die zijn broer hebben geadopteerd, hij zat de eerste dag bovenop de kast, kwam elke dag een plank lager, en ligt ondertussen op zen gemak in de zetel enzo :p.

Amai, ook wel een wereld van verschil met Sushi. Die begon volledig onderaan (onder de zetel) en kwam geleidelijk naar boven :p

profound

Legacy Member
Babs zei:
, en daar zit jawel: een lasertje bij :cool: Ben es benieuwd welke toeren hij daarmee gaat uithalen.

Mijn kat is echt verzot op zo'n laser, ze moet nog maar een milliseconde dat rode puntje zien, en direct 100% alert, pupillen op volle grootte, en klaar om in actie te schieten :lol:
ben et spijtig genoeg wel kwijt!

Babs

Legacy Member
We horen alleen maar goede dingen van katten en lasers, dus de aanschaf dervan is vanzelfsprekend (was ook maar 3 euro ofzo, maar tkan natuurlijk wel brol zijn)

Handig ook als ge met de kat wilt spelen maar wat lui zijt :p

kakature

Legacy Member
Mijn poes is vorige week op vijftienjarige leeftijd overleden. Ze had al enkele dagen een zware ademhaling, haar gespin klonk ook zwaarder dan anders. Eerst dacht ik dat het gewoon een verkoudheid was of zoiets.

Vorige week donderdag kwam ik thuis over de middag en zag ze volledig suf liggen op haar buikje op de grond, in haar eigen urine, ongewassen. Zeer zielig en aangrijpend om te zien :sad:

Heb dan maar direct de dierenarts gebeld en een uurtje later nog mogen gaan.

Ze had blijkbaar massa vocht in haar buik en FIP. Ze was ook helemaal onderkoeld, de thermometer kon haar temperatuur zelfs niet meer nemen. :(

Als ze normaal bij de dierenarts kwam ging ze compleet loco, maar nu lag ze daar suf en levensloos, pijnlijk om te zien. De dierenarts besloot om ze een nachtje warm te houden en aan een infuus te leggen. Als ze de dag erna nog leefde zouden ze bloed trekken en zien wat ze er nog konden aan doen. Maar de dierenarts zei dat ik niet te veel hoop moest hebben.

De volgende dag dan gebeld en blijkbaar was ze donderdag nog voor 24u overleden :(

Doet wel pijn, na 15 jaar. Meer dan de helft van mijn leven heb ik ze gekend, en nu is ze er plots niet meer, vreemd.

Dit is de laatste foto van haar, 3 dagen ervoor ofzo. Gelukkig dat het zo'n mooie foto is :p :)

Energised

Legacy Member
oei :( sterkte :)

gaat ge ooit 'n nieuwe poes nemen?

mn beste vriend hun kat was ook gestorven, ze gingen geen nieuwe kat meer nemen, maar omdat het gemis van iets levendig in huis te groot was hebben ze 2 dagen nadien al direct 2 andere katten gehaald uit het asiel..

nu paar maand later zitten ze al mt 4 katten :p (2 van die grijze wiskas (britse korthaar?) katten)


maar eventjes tussendoor, welke zijn de beste kammen voor een huiskat te kammen?

Arifiene

Legacy Member
kakature zei:
Mijn poes is vorige week op vijftienjarige leeftijd overleden. Ze had al enkele dagen een zware ademhaling, haar gespin klonk ook zwaarder dan anders. Eerst dacht ik dat het gewoon een verkoudheid was of zoiets.

Vorige week donderdag kwam ik thuis over de middag en zag ze volledig suf liggen op haar buikje op de grond, in haar eigen urine, ongewassen. Zeer zielig en aangrijpend om te zien :sad:

Heb dan maar direct de dierenarts gebeld en een uurtje later nog mogen gaan.

Ze had blijkbaar massa vocht in haar buik en FIP. Ze was ook helemaal onderkoeld, de thermometer kon haar temperatuur zelfs niet meer nemen. :(

Als ze normaal bij de dierenarts kwam ging ze compleet loco, maar nu lag ze daar suf en levensloos, pijnlijk om te zien. De dierenarts besloot om ze een nachtje warm te houden en aan een infuus te leggen. Als ze de dag erna nog leefde zouden ze bloed trekken en zien wat ze er nog konden aan doen. Maar de dierenarts zei dat ik niet te veel hoop moest hebben.

De volgende dag dan gebeld en blijkbaar was ze donderdag nog voor 24u overleden :(

Doet wel pijn, na 15 jaar. Meer dan de helft van mijn leven heb ik ze gekend, en nu is ze er plots niet meer, vreemd.

Dit is de laatste foto van haar, 3 dagen ervoor ofzo. Gelukkig dat het zo'n mooie foto is :p :)
Oh :(.
Fip is echt een rotziekte. Mijn collega is er een katje aan verloren.
Ik heb vorig jaar een zwervertje moeten inslapen die eraan leed.
Je kan er echt niets aan doen, behalve 'palliatief' verzorgen...
En de symptomen zijn zo wijduiteenlopend dat men altijd eerst aan iets anders denkt. En veelal zijn er zelfs geen symptomen tot het allerlaatste moment.

:hug:

Energised zei:
maar eventjes tussendoor, welke zijn de beste kammen voor een huiskat te kammen?

Petstage of Furminator, ma das eigenlijk echt voor langharen :).

Gewoon iets nemen dat niet statisch is en geen pijn kan doen (bvb metaal)

Babs

Legacy Member
kakature zei:
Mijn poes is vorige week op vijftienjarige leeftijd overleden. Ze had al enkele dagen een zware ademhaling, haar gespin klonk ook zwaarder dan anders. Eerst dacht ik dat het gewoon een verkoudheid was of zoiets.

Vorige week donderdag kwam ik thuis over de middag en zag ze volledig suf liggen op haar buikje op de grond, in haar eigen urine, ongewassen. Zeer zielig en aangrijpend om te zien :sad:

Heb dan maar direct de dierenarts gebeld en een uurtje later nog mogen gaan.

Ze had blijkbaar massa vocht in haar buik en FIP. Ze was ook helemaal onderkoeld, de thermometer kon haar temperatuur zelfs niet meer nemen. :(

Als ze normaal bij de dierenarts kwam ging ze compleet loco, maar nu lag ze daar suf en levensloos, pijnlijk om te zien. De dierenarts besloot om ze een nachtje warm te houden en aan een infuus te leggen. Als ze de dag erna nog leefde zouden ze bloed trekken en zien wat ze er nog konden aan doen. Maar de dierenarts zei dat ik niet te veel hoop moest hebben.

De volgende dag dan gebeld en blijkbaar was ze donderdag nog voor 24u overleden :(

Doet wel pijn, na 15 jaar. Meer dan de helft van mijn leven heb ik ze gekend, en nu is ze er plots niet meer, vreemd.

Dit is de laatste foto van haar, 3 dagen ervoor ofzo. Gelukkig dat het zo'n mooie foto is :p :)

Sterkte hoor :hug:
Probeer haar alvast te herinneren op haar goede dagen, het zou spijtig zijn dat je met dat ene beeld vast blijft zitten :(

Je dier na 15 jaar (waarvan een groot deel van je jeugd) afgeven doet enorm veel pijn. Zelf nu als ik aan mijn hond terugdenk (2 jaar geleden op 13 jaar) krijg ik nog tranen in mijn ogen. Maar als ik er aan terugdenk hoeveel meerwaarde een simpel dier aan mijn leven heeft gegeven, dan ben ik enorm blij dat ik hem in mn leven heb gehad.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan