Ola, een poezenthread! Dat die mij ni eerder opgevallen is...
EDIT: Foto van de poes!
http://dl.dropbox.com/u/404861/Sloeberke.JPG
Ik heb onze Sloeber gekregen op mijn 18de verjaardag, naar aanleiding van een "mislukte practical joke" van mijn ouders. Effe wat uitleg vooraleer ik hier rare blikken krijg:
Onze eerste poes (genaamd Cartouche) is jammerlijk overleden door een compleet achterlijke buurvrouw, onze poes was op een van haar nachtelijke escapades geklemd geraakt in het kiepraam van haar tuinhuis. Ondanks dat het beestje gans de nacht gejankt heeft belde ze smorgens pas de brandweer (met als excuus: *que french accent* "Ma ik ken nieks van poezen, da is mijn poes ni!"), te laat natuurlijk. Cartouche was achteraan helemaal verlamd door de knelling en was niet meer te redden :'(
1 jaar later besloten we terug een poes in huis te halen, helaas kwam het beestje niet overeen met ons (ondanks het feit dat het beestje toen we het gingen bekijken heel aanhankelijk en lief was). We hadden besloten van haar naar een opvangcentrum te brengen ter adoptie, alleen dacht de poes zelf daar anders over en is ze van de ene dag op de andere weggelopen (we vermoeden dat ze ergens is binnengepakt). Hier was ik toen 15j.
Enige tijd later hadden mijn ouders een opgezette poes gekocht (geen echte natuurlijk...) omdat ze dachten dat ze me daarmee een plezier deden (ik ben een enorme kattenliefhebber), echter toen ik thuiskwam en de opgezette poes zag liggen dacht ik eerst dat het een echte was, toen ik merkte dat da ni het geval was heb ik blijkbaar zo een gezicht getrokken dat mijn ouders hun hart brak (wist ik zelf niet eens op die moment).
Op de ochtend van mijn 18de verjaardag werd ik wakker door een zacht gemiauw op de gang, mijn eerste gedacht was iets in de zin van: "Huh? wij hebben toch geen poes? Enkel een hond..." Op die moment wandelde mijn vader binnen met een draagkooi, zette die neer op mijn bed, deed het deurtje open en daaruit kwam ons Sloeber gekropen, heel nieuwsgierig, heel aanhankelijk en bovenal: gewoonweg superschattig
(ze was toen 3 maand oud denk ik, mss iets ouder).
Nu, bijna 7 jaar later is zo nog altijd even lief en aanhankelijk als toen ik ze kreeg. Ze leeft zowel binnen als buiten (ze gaat en staat eigenlijk waar ze wilt, of toch zo goed als... Er zijn dingen en plekken waar ze niet mag komen en da doet ze ook niet
) en brengt geregeld "geschenkjes" mee, in de vorm van dode muizen/vogels.
De relatie tussen onze hond (een chocolatte labrador genaamd Clipsy) is best humoristisch te noemen, de ene moment komen ze schitterend overeen, de andere moment deelt Sloeber meppen uit (nooit met klauwen). De blik van de hond is trouwens super om zien, echt zo een blik ala "But but but, what did i do?" maar buiten dat komen ze eigenlijk heel goed overeen.
Het karakter van onze Sloeber? Euhm, speels, lief, aanhankelijk, tikkeltje arrogant en een dik stuk grootheidswaanzin. Zo weet ze bijvoorbeeld perfect dat ik een nachtraaf ben, ons moeder ook maar die valt in slaap beneden op de zetel. Dus wat doet Sloeber? Ze begint hier in de gang de miauwen (alle 3 de slaapkamers hier komen uit op 1 gang) tot er iemand opendoet, waarna ze prompt aangeeft voor te volgen, zodat ze buitengelaten kan worden. Ook begint ze te vragen achter eten als ze nog maar een glimps van de bodem van haar etensbakje ziet (meestal zit er nog meer als genoeg in, even schudden met de bak en opgelost
). Qua gewicht is ze in feite iets te dik, hoewel dit allesbehalve hinderlijk is (volgens de dierenarts althans), maar buiten dat is ze in perfecte gezondheid
Op het moment dat ik dit aant schrijven ben ligt de poes hier op men schoot, zachtjes te miauwen en te spinnen, blijkbaar moet ik wat minder aandacht aan het scherm schenken en wat meer een haar... Dus bij deze...
Zo net naast de rand. Zo dichtbij, maar dan toch niet... En dan komt hij ook eens kijken, kijkt naar zijn hoopje en kijkt dan trots naar mij met zo een blik van 'Take that Bitch' 
Tis gewoon te gevaarlijk.