Archief - To poes, or not to poes?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
TheInvestigator
Legacy Member
Ge bedoelt toch niet inslapen zeker ? Waarom laat ge geen bloedonderzoek doen ? Zegt al heel veel wat er aan de hand is. Bloedafname via ader in het pootje. Is zo gepiept en de dag erna weet ge het resultaat al.Svartálfar zei:Als hij morgen nog niet gegeten heeft wordt het een infuus.
nixie
Legacy Member
Brecht zei:Bijvoorbeeld waarom een raskat en geen uit het asielheb ook zitten twijfelen voor een Britse korthaar maar dan uiteindelijk toch eentje uit asiel gehaald
kan uiteraard.
Wij waren ook aan het zien voor 1 uit het asiel. uiteindelijk bij een vriendin onze Maurice kunnen kopen.
Met een raskat weet je wat je krijgt en hij ging in het begin op een klein kot moeten zitten (wel met veel aandacht
) dus dat was praktischer voor ons.Griet hebben we gratis gekregen van diezelfde vriendin omdat ze een ander thuis nodig had (ze werd wat uitgesloten door de groep)
Ik zou niet meer zonder onze britse kortharige kunnen
soulreaper
Legacy Member
onze britse korthaar is nochtans geen plezante kat. Bij een erkende kweker gekocht, met alle mogelijke certificaten, dus een hoop geld kwijt. En dan mag je dus blij zijn als ze 1x per dag van haar paal afkomt, om eens eventjes goedendag te komen zeggen. Ja 's nachts als ik thuiskom, dan is ze daar voor haar aandacht, en kopjes geven. Op dat gebied hadden we veel meer plezier aan onze straatkatten.
1tje daarvan lag de hele tijd als een pluizige boa in mijn nek als ik aan de pc zat, of ze stond bovenop de keukenkast te wachten tot ik binnen kwam, en dan sprong ze op mijn schouder? Ook kroop ze tijdens voedertijd langs mijn benen omhoog. Dat was iets pijnlijker
1tje daarvan lag de hele tijd als een pluizige boa in mijn nek als ik aan de pc zat, of ze stond bovenop de keukenkast te wachten tot ik binnen kwam, en dan sprong ze op mijn schouder? Ook kroop ze tijdens voedertijd langs mijn benen omhoog. Dat was iets pijnlijker
Chickenlal
Legacy Member
Onze siamees/britse korthaar kruising is wel redelijk lief, maar zal blij zijn als ze volwassen is en haar kattenkwaad er een beetje uit is. Ze hangt nog veel te veel aan onzen arm en bijten en doen
Maar als ze dan geen crisis heeft is ze wel lief
Ze is ook een beetje raar, die ligt altijd met haar achterpoten naar achter.
Ze loopt ook altijd achter ons gat, vanaf ik op de pc ga komt ze op het toetsenbord liggen
Maar als ze dan geen crisis heeft is ze wel lief
Ze is ook een beetje raar, die ligt altijd met haar achterpoten naar achter.
Ze loopt ook altijd achter ons gat, vanaf ik op de pc ga komt ze op het toetsenbord liggen
Put_met_keren
Legacy Member
Musti is erdoor gekomen 
Het zag er even toch niet goed uit maar ik wou de hoop niet opgeven. Ze heeft uiteindelijk 2x antibiotica moeten krijgen en de 2e keer erg zware. Toen zei de DA wel dat we realistisch moesten zijn, dat 't een oud beestje is, mager en serieus verzwakt en dat het zware medicatie was.
Zeno had het ondertussen ook lichtjes te pakken maar hij is een pak jonger en kloeker dus bij hem was ze zeker dat hij gewoon ging genezen, wat ook het geval was.
Dit alles heeft wel een serieuze duit gekost maar de DA heeft de laatste keer wat 'korting' gegeven o.a op de longfoto. Ze hadden daar precies allemaal wel een klein zwak voor musti en ze vond het chique dat ik zo'n oud besje nog in huis had willen nemen
Sent from my iPhone using Tapatalk
Het zag er even toch niet goed uit maar ik wou de hoop niet opgeven. Ze heeft uiteindelijk 2x antibiotica moeten krijgen en de 2e keer erg zware. Toen zei de DA wel dat we realistisch moesten zijn, dat 't een oud beestje is, mager en serieus verzwakt en dat het zware medicatie was.
Zeno had het ondertussen ook lichtjes te pakken maar hij is een pak jonger en kloeker dus bij hem was ze zeker dat hij gewoon ging genezen, wat ook het geval was.
Dit alles heeft wel een serieuze duit gekost maar de DA heeft de laatste keer wat 'korting' gegeven o.a op de longfoto. Ze hadden daar precies allemaal wel een klein zwak voor musti en ze vond het chique dat ik zo'n oud besje nog in huis had willen nemen
Sent from my iPhone using Tapatalk
Svartálfar
Legacy Member
Updateje over de mijne. Na bloedtest is dus gebleken dat hij witte bloedcellen tekort had. Ondertussen 2 cortisonenspuiten gekregen en nu pillekes aant pakken. De eetlust en de speelsheid is wel terug.
Dierenarts zegt ofwel van de stress dat er de zondag toen we niet thuis waren iets gebeurd is, ofwel beenmergkanker.
Dierenarts zegt ofwel van de stress dat er de zondag toen we niet thuis waren iets gebeurd is, ofwel beenmergkanker.
TheInvestigator
Legacy Member
Nooit of te nooit cortisone. Ooit door een dierenarts gegeven aan een van mijn katten die van een heel erge snotvalling niet vanaf geraakte. Na de injectie met cortisone herkende ik ze bijna niet meer, zo goed was die van haar ziekte vanaf. Later werd mij echter door een andere dierenarts gezegd dat cortisone steeds moet vermeden worden. Ik zou haar nog eens moeten vragen wat de juiste reden was dat dit niet mocht gegeven worden.Svartálfar zei:
Svartálfar
Legacy Member
Heb ik daar dus ook gezegd. Normaal is een tekort aan witte bloedcellen een teken van beenmergkanker, maar om daar zeker van te zijn moet een beenmergpunctie gedaan worden en dat is enorm pijnlijk. Dus gaan ze blijkbaar quasi automatisch ervanuit als ze witte bloedcellen tekort hebben dat het beenmergkanker is.
Maar omdat het zo plots is (die zondagmorgen was nog niks aan de hand en toen we rond 7 uur terug kwamen was em heel naar de kloten bij wijze van spreken) is de logische optie, en daar gaan wij dus ook vanuit, stress. Dus dat er iets abnormaals gebeurd is in onze afwezigheid en die kat zich daar ene schrik heeft opgedaan, het is sowieso al een kat die rap stress heeft en schrik voor het kleinste dingske. Maar in principe kunnen we die kankeroptie nog niet uitsluiten, nu na de pillen moeten we terug bloed gaan laten nemen, is dan alles in orde kunnen we dat wel uitsluiten.
Maar sowieso zijn we aant kijken voor een andere dierenarts want we voelen ons wat aan het lijntje gehouden.
Maar omdat het zo plots is (die zondagmorgen was nog niks aan de hand en toen we rond 7 uur terug kwamen was em heel naar de kloten bij wijze van spreken) is de logische optie, en daar gaan wij dus ook vanuit, stress. Dus dat er iets abnormaals gebeurd is in onze afwezigheid en die kat zich daar ene schrik heeft opgedaan, het is sowieso al een kat die rap stress heeft en schrik voor het kleinste dingske. Maar in principe kunnen we die kankeroptie nog niet uitsluiten, nu na de pillen moeten we terug bloed gaan laten nemen, is dan alles in orde kunnen we dat wel uitsluiten.
Maar sowieso zijn we aant kijken voor een andere dierenarts want we voelen ons wat aan het lijntje gehouden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.