Archief - To poes, or not to poes?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Babs
Legacy Member
Arifiene zei:Kzie hem hier nog binnenkomen, de sloeber.
En maar blazen naar mij toen ik hem wou aaien
Maar het blijft toch de beste keuze ooit, tis zo'n lieverd.Dit weekend deed hij trouwens iets vreemd. Sam had een nieuwe trui aan en zat in de zetel met zn laptop. Sushi kwam bij hem (wat al uitzonderlijk is
) en begon aan zn mouw te ruiken. Ineens gaat die helemaal uit de bol en wrijft hij over die mouw heen en weer. Precies dat die high was van iets op die trui 
Op de trui zelf was niks te zien of te ruiken effectief. Tblijft een raadsel voor ons wat hem eigenlijk bezielde
wireke
Legacy Member
Arifiene zei:
Aangezien jij er ervaring mee hebt:
Gabriël (naam van het asiel, wij noemen hem Gab) zit hier nu 3 dagen. Eerste keer dat we een volwassen kat in huis nemen (onze vorige hadden we al van kitten) dus niet al te veel ervaring met asieldieren.
Nu, ze zeide in het asiel om hem de eerste week ergens op zijn gemak te zetten en hem daar eerst te laten wennen. Bijgevolg hebben we hem in mijn kamer gezet (relatief grote kamer). Hij is direct uit de transportbak gevlogen en onder de zetel. Eerste 2 dagen daar absoluut niet onder uitgekomen, niet geplast/gegeten/gedronken.
Gisterennacht is hij voor het eerst eventjes komen piepen en heeft hij een beetje gegeten. Vandaag zit hij weer heel de dag onder de stoel. Gab heeft blijkbaar al 2x de niesziekte gehad, en aangezien onze andere kater nog niet ingeënt is, houden we ze liever nog ff apart. (ik ga morgen naar de dierenarts voor die inenting
)Wij dachten om onze andere kat als middel te gebruiken om Gab op zijn gemak te laten voelen. Is het normaal dat hij op die 3 dagen maar een klein beetje heeft gegeten/gedronken en nog niet heeft geplast? Ik veronderstel dat dit een enorme stress moet zijn voor dat beestje.
Ik probeer hem gewoon volledig met rust te laten.
Gewoon enorm veel geduld hebben? Onze andere kat er vanaf dinsdag zo veel mogelijk bij laten? (Gab kan heel goed met andere katten overweg maar heeft nooit menselijk contact gehad volgens het asiel)
Ik ga morgen ook eens bij de dierenarts voor wat extra advies vragen ^^
Arifiene
Legacy Member
Hij moet toch echt wel eten/drinken op de bak gaan ze.wireke zei:Aangezien jij er ervaring mee hebt:
Gabriël (naam van het asiel, wij noemen hem Gab) zit hier nu 3 dagen. Eerste keer dat we een volwassen kat in huis nemen (onze vorige hadden we al van kitten) dus niet al te veel ervaring met asieldieren.
Nu, ze zeide in het asiel om hem de eerste week ergens op zijn gemak te zetten en hem daar eerst te laten wennen. Bijgevolg hebben we hem in mijn kamer gezet (relatief grote kamer). Hij is direct uit de transportbak gevlogen en onder de zetel. Eerste 2 dagen daar absoluut niet onder uitgekomen, niet geplast/gegeten/gedronken.
Gisterennacht is hij voor het eerst eventjes komen piepen en heeft hij een beetje gegeten. Vandaag zit hij weer heel de dag onder de stoel. Gab heeft blijkbaar al 2x de niesziekte gehad, en aangezien onze andere kater nog niet ingeënt is, houden we ze liever nog ff apart. (ik ga morgen naar de dierenarts voor die inenting
Wij dachten om onze andere kat als middel te gebruiken om Gab op zijn gemak te laten voelen. Is het normaal dat hij op die 3 dagen maar een klein beetje heeft gegeten/gedronken en nog niet heeft geplast? Ik veronderstel dat dit een enorme stress moet zijn voor dat beestje.
Ik probeer hem gewoon volledig met rust te laten.
Gewoon enorm veel geduld hebben? Onze andere kat er vanaf dinsdag zo veel mogelijk bij laten? (Gab kan heel goed met andere katten overweg maar heeft nooit menselijk contact gehad volgens het asiel)
Ik ga morgen ook eens bij de dierenarts voor wat extra advies vragen ^^
Zet eens die bak heel wat dichter bij de zetel, net als zijn eten en drinken (maar nite vlak naast elkaar). Geef best wat natvoer en warm het even op in de mircogolf zodat hij het extra goed ruikt.
Hij zal idd enorme stress hebben en de andere poes zal hier ongetwijfeld bij helpen, maar zolang em niet gevaccineerd is zou'k ze ni samenzetten.
Héél veel geduld hebben maar ook naast hem gaan zitten, u zo klein mogelijk maken en zachtjes praten, ook nu en dan es rustig spelen. Zie hoe hij reageert. Krimpt hij ineen van uw stem, laat hem dan gerust, zie je dat hij interesse toont, blijven praten
.
forloRn_
Legacy Member
Ik loop al een tijdje rond met het idee om een kat in huis te halen. Vermits ik binnenkort wel wat congé heb, is dat misschien geen slecht moment om er dan effectief eens werk van te maken. Ik heb wel nog een aantal vraagjes.
Ik ben van plan om twee vrouwelijke kittens uit hetzelfde nest te adopteren. Na mijn congé ben ik ongeveer negen uur per dag van huis dus dan kunnen die beestjes zich tenminste nog met elkaar amuseren.
Op welke zaken moet ik precies letten in het asiel? Zijn die kittens al gesteriliseerd of gebeurt dat pas op latere leeftijd? Zouden ze al vaccinaties achter de rug moeten hebben en ontwormd zijn? Moet ik er bij wijze van controle nog eens mee langs de dierenarts passeren?
Blijkbaar hebben ze elk een eigen kattenbak nodig. Moet die open of gesloten zijn? Welke kattenbakvulling is aan te raden als ik een composthoop heb? Hoe lang duurt het ongeveer eer ze weten dat ze enkel in de kattenbak hun behoefte mogen doen?
Hebben die beesten eigenlijk een voorkeur voor een bepaald soort krabpaal? Kwestie dat mijn nieuwe zetels geen leuk alternatief worden.
Met het oog op een elektronisch kattenluik zou ik ze wel willen leren een halsband te dragen. Vanaf welke leeftijd kan ik ze die omdoen? Hoe lang moet ik ze eigenlijk binnen houden in het begin?
Bedankt!
Ik ben van plan om twee vrouwelijke kittens uit hetzelfde nest te adopteren. Na mijn congé ben ik ongeveer negen uur per dag van huis dus dan kunnen die beestjes zich tenminste nog met elkaar amuseren.
Op welke zaken moet ik precies letten in het asiel? Zijn die kittens al gesteriliseerd of gebeurt dat pas op latere leeftijd? Zouden ze al vaccinaties achter de rug moeten hebben en ontwormd zijn? Moet ik er bij wijze van controle nog eens mee langs de dierenarts passeren?
Blijkbaar hebben ze elk een eigen kattenbak nodig. Moet die open of gesloten zijn? Welke kattenbakvulling is aan te raden als ik een composthoop heb? Hoe lang duurt het ongeveer eer ze weten dat ze enkel in de kattenbak hun behoefte mogen doen?
Hebben die beesten eigenlijk een voorkeur voor een bepaald soort krabpaal? Kwestie dat mijn nieuwe zetels geen leuk alternatief worden.
Met het oog op een elektronisch kattenluik zou ik ze wel willen leren een halsband te dragen. Vanaf welke leeftijd kan ik ze die omdoen? Hoe lang moet ik ze eigenlijk binnen houden in het begin?
Bedankt!
Arifiene
Legacy Member
Kittens worden vaak al gevroegcastreerd in een asiel, dus het kan best dat ze al steriel zijn, zoniet, zo snel mogelijk laten doen. Een goed asiel levert enkel gevaccineerde, ontwormd en ontvlooide kittens af. Een chip is zeker een groot pluspunt!forloRn_ zei:Ik loop al een tijdje rond met het idee om een kat in huis te halen. Vermits ik binnenkort wel wat congé heb, is dat misschien geen slecht moment om er dan effectief eens werk van te maken. Ik heb wel nog een aantal vraagjes.
Ik ben van plan om twee vrouwelijke kittens uit hetzelfde nest te adopteren. Na mijn congé ben ik ongeveer negen uur per dag van huis dus dan kunnen die beestjes zich tenminste nog met elkaar amuseren.
Op welke zaken moet ik precies letten in het asiel? Zijn die kittens al gesteriliseerd of gebeurt dat pas op latere leeftijd? Zouden ze al vaccinaties achter de rug moeten hebben en ontwormd zijn? Moet ik er bij wijze van controle nog eens mee langs de dierenarts passeren?
Blijkbaar hebben ze elk een eigen kattenbak nodig. Moet die open of gesloten zijn? Welke kattenbakvulling is aan te raden als ik een composthoop heb? Hoe lang duurt het ongeveer eer ze weten dat ze enkel in de kattenbak hun behoefte mogen doen?
Hebben die beesten eigenlijk een voorkeur voor een bepaald soort krabpaal? Kwestie dat mijn nieuwe zetels geen leuk alternatief worden.
Met het oog op een elektronisch kattenluik zou ik ze wel willen leren een halsband te dragen. Vanaf welke leeftijd kan ik ze die omdoen? Hoe lang moet ik ze eigenlijk binnen houden in het begin?
Bedankt!
Normaalgezien moet je enkel naar de dierenarts voor het herhalingsvaccin (tenzij ze al wat ouder zijn en dat al gekregen hebben).
Als ze uit hetzelfde nest komen kan je proberen of ze in dezelfde bak gaan, lukt het niet: neem er twee. Katten hebben lieft een open bak, maar als je een gesloten neemt (minder korrels op de vloer): Haal het deurtje eruit.
Composthoop: Van die houtkorrels, maar veel katten hebben daar echt een hekel aan :/... Meestal weten ze direct waar ze moeten gaan ze.
Groot, met hangmatjes
.Je hebt ook luikjes die reageren op de chip, dan hoeven ze geen bandje. neem er eentje die losschiet als ze ergens vastzitten. Vanaf een week of twaalf, vroeger zou ik da nu niet doen eigenlijk. Kittens binnenhouden tot zeker zes maand...
En tot slot, kijk es bij onze opvang, link staat in signature
kaythar
Legacy Member
wireke zei:
Heel mooi van u dat je zo'n kat nog een kans wil geven. Maar hier vind ik toch dat het asiel zijn boekje een beetje te buiten gegaan is. Ik weet waarover ik spreek. Ik heb zelf 2 tam gemaakte katten.
Een volwassen kat die nooit mensen gezien heeft tam maken is bijna onbegonnen werk.
Een jaar of 8-9 geleden heb ik zelf een wilde kat in huis genomen. Het ging hier over een kitten van een wilde kat. Ik vermoed dat die een maand of 3 oud was toen ik die gevangen heb. Het tam maken ving vrij goed. Na een paar dagen was die zo mak als een lammetje.
Maar... Die is altijd heel schuw gebleven t.o. vreemden. Zijn eerste levensjaar ging die zich letterlijk wegsteken onder de kast als er bezoek was. Omdat ik die tam gemaakt heb, of om een andere reden dat weet ik niet. Die kat was voor mij mijn beste maatje, volgde mij overal en lag soms uren bij mij in de zetel. Mijn huisgenoten daarentegen hadden quasi niets aan die kat. Bleef nooit langer dan 5 minuten bij hun. Op het ogenblik dat ik mijn kop binnenstak kwam die direct bij mij. Vorig jaar einde van het groot verlof is die aangereden en heb ik die moeten laten inslapen.
Ondertussen heb ik in het asiel een andere gehaald. Eerst terug een jonge kater (die ondertussen spijtig genoeg verongelukt is). Daags nadien ben ik op vraag van het asiel zelf een wilde kat gaan halen om hier op de boerderij uit te zetten. Ze hebben me toen een jonge katin mee gegeven. Nog een klein beestje, maar wel met 3 man een kwartier werk gehad om die in een doos te krijgen om mee te geven. Ook duidelijk een kat die nooit met mensen in contact gekomen is.
Om een lang verhaal kort te maken. Die katin zit hier ondertussen gewoon binnen als huiskat. Die zit hier ondertussen een maand of 10 en pas de laastste tijd (sinds de ander kat verongelukt is), is die zich meer aan ons beginnen hechten. Hier omgekeerde wereld. Blijft niet bij mij liggen maar wel bij mijn huisgenoten.
Enfin, een wilde jonge kat die kan je wel tam maken. Ik vrees dat dit bij een volwassen wilde kat bina onbegonnen werk is. Ja, je zal die wel wat meer op haar gemak kunnen stellen zoals nu het geval is. Maar dat gaat waarschijnlijk nooit een handtamme kat worden. Het soort kat dat naar u gelopen komt als je eten geeft, maar terug gaat lopen als je die wil aaien.
Ik hoop dat je ergens op de boerenbuiten woont. Volgens mij kan je die kat niet gelukkiger maken door die effectief een tijd bij u te houden zodat ze de omgeving als thuis beschouwd om ze dan buiten te laten en die gewoon op tijd en stond eten/drinken te geven.
Misschien heb ik volledig ongelijk en is die kat binnen een paar weken volledig tam. Ik weet dat het bij de huidige katin veel tijd en moeite gekost heeft om die zo ver te krijgen. Ook al is die tam, toch blijft die heel schuw en schrikt bij het minste geluid. Tot mijn grote verbazing ging ze van de week wel flemen bij een voor haar wildvreemde bezoeker. Bij mijn heeft zo nog nooit zo komen flemen
Arifiene
Legacy Member
Er is een onderscheid tussen wilde katten, verwilderde katten en schuwe katten.kaythar zei:Heel mooi van u dat je zo'n kat nog een kans wil geven. Maar hier vind ik toch dat het asiel zijn boekje een beetje te buiten gegaan is. Ik weet waarover ik spreek. Ik heb zelf 2 tam gemaakte katten.
Een volwassen kat die nooit mensen gezien heeft tam maken is bijna onbegonnen werk.
Een jaar of 8-9 geleden heb ik zelf een wilde kat in huis genomen. Het ging hier over een kitten van een wilde kat. Ik vermoed dat die een maand of 3 oud was toen ik die gevangen heb. Het tam maken ving vrij goed. Na een paar dagen was die zo mak als een lammetje.
Maar... Die is altijd heel schuw gebleven t.o. vreemden. Zijn eerste levensjaar ging die zich letterlijk wegsteken onder de kast als er bezoek was. Omdat ik die tam gemaakt heb, of om een andere reden dat weet ik niet. Die kat was voor mij mijn beste maatje, volgde mij overal en lag soms uren bij mij in de zetel. Mijn huisgenoten daarentegen hadden quasi niets aan die kat. Bleef nooit langer dan 5 minuten bij hun. Op het ogenblik dat ik mijn kop binnenstak kwam die direct bij mij. Vorig jaar einde van het groot verlof is die aangereden en heb ik die moeten laten inslapen.
Ondertussen heb ik in het asiel een andere gehaald. Eerst terug een jonge kater (die ondertussen spijtig genoeg verongelukt is). Daags nadien ben ik op vraag van het asiel zelf een wilde kat gaan halen om hier op de boerderij uit te zetten. Ze hebben me toen een jonge katin mee gegeven. Nog een klein beestje, maar wel met 3 man een kwartier werk gehad om die in een doos te krijgen om mee te geven. Ook duidelijk een kat die nooit met mensen in contact gekomen is.
Om een lang verhaal kort te maken. Die katin zit hier ondertussen gewoon binnen als huiskat. Die zit hier ondertussen een maand of 10 en pas de laastste tijd (sinds de ander kat verongelukt is), is die zich meer aan ons beginnen hechten. Hier omgekeerde wereld. Blijft niet bij mij liggen maar wel bij mijn huisgenoten.
Enfin, een wilde jonge kat die kan je wel tam maken. Ik vrees dat dit bij een volwassen wilde kat bina onbegonnen werk is. Ja, je zal die wel wat meer op haar gemak kunnen stellen zoals nu het geval is. Maar dat gaat waarschijnlijk nooit een handtamme kat worden. Het soort kat dat naar u gelopen komt als je eten geeft, maar terug gaat lopen als je die wil aaien.
Ik hoop dat je ergens op de boerenbuiten woont. Volgens mij kan je die kat niet gelukkiger maken door die effectief een tijd bij u te houden zodat ze de omgeving als thuis beschouwd om ze dan buiten te laten en die gewoon op tijd en stond eten/drinken te geven.
Misschien heb ik volledig ongelijk en is die kat binnen een paar weken volledig tam. Ik weet dat het bij de huidige katin veel tijd en moeite gekost heeft om die zo ver te krijgen. Ook al is die tam, toch blijft die heel schuw en schrikt bij het minste geluid. Tot mijn grote verbazing ging ze van de week wel flemen bij een voor haar wildvreemde bezoeker. Bij mijn heeft zo nog nooit zo komen flemen
Categorie 1 is buiten geboren, kent geen mensen, zal je gewoon niet zien en als je ze ziet zal ze in bepaalde situaties ronduit aanvallen.
Categorie 2 heeft ooit een thuis gehad maar is achtergelaten/weggelopen en verwilderd.
Categorie 3 kan zowel categorie 1 of 2 zijn, met aanvulling van katten die een trauma hebben opgedaan.
Wilde katten krijg je niet meer tam. Als ze volwassen zijn that is. Ik krijg er hier regelmatig binnen, zowel volwassen (om steriel te maken en uit te zetten) als kittens. De volwassenen ga ik zelf vangen en dat is heus geen pretje. Ik ben al drie keer gebeten geweest. Nuja, op de gigantische hoop katten die ik al gevangen heb valt dat wel mee
. Eentje was ronduit mijn eigen schuld (bakje was niet goed dicht), de ander was helaas aan het sterven en de derde had ik niet goed vast in de nek. Echt wilde katten kan je eigenlijk niet meer tam maken. Ik neem ze hier binnen tot max 14 weken om te socialiseren, ouder lukt niet meer. Alhoewel ik vorig jaar nu wel een nestje heb gehad van 16 weken, maar dat was dan ook een werkje van lange adem.
Verwilderde en schuwe katten kàn je terug tam krijgen. Maar dit vereist een juiste aanpak en je hebt nooit garantie op slagen. Het hangt af van je aanpak, het karakter van de kat en het is ook deels genetisch (vooral het karakter van de vader speelt een rol). Vaak zullen dergelijke 'tam gemaakte' katten heel erg aan hun eigen gezin hangen, maar niet aan anderen.
kaythar
Legacy Member
Die katin die ik heb is zo'n categorie 3 kat.
Een maand of 4-5 oud toen ze die in het asiel meegegeven hebben. Ik weet niet wat de voorgeschiedenis van die kat is, maar ik vermoed dat die niet zo goed behandeld is. Die is totaal niet agressief. Heeft nog nooit gebeten of gekrabt (behalve 1 keer toen ze nog wil was en ik haar pakte). Die reageert vooral zo schuw om dat die om één of andere reden kei veel schrik heeft. Soms reageert die nog steeds precies of ze denkt dat we haar iets gaan misdoen.
Een maand of 4-5 oud toen ze die in het asiel meegegeven hebben. Ik weet niet wat de voorgeschiedenis van die kat is, maar ik vermoed dat die niet zo goed behandeld is. Die is totaal niet agressief. Heeft nog nooit gebeten of gekrabt (behalve 1 keer toen ze nog wil was en ik haar pakte). Die reageert vooral zo schuw om dat die om één of andere reden kei veel schrik heeft. Soms reageert die nog steeds precies of ze denkt dat we haar iets gaan misdoen.
kaythar
Legacy Member
Enfin, gisteren heb ik een nieuw kitten in huis gehaald.
De katin reageert er absoluut niet goed op. Blaast naar het kitten en is kei bang. Waarom?
Die was wild en is altijd vrij schuw gebleven. Sinds de vorige kater verongelukt is en de katin plots alleen zat, is die wel een stuk aanhankelijker geworden. Nu zijn we precies terug bij af. Die voelt zich absoluut niet op haar gemak en is plots terug de kat van een paar maand geleden.
Iemand tips?
De katin reageert er absoluut niet goed op. Blaast naar het kitten en is kei bang. Waarom?
Die was wild en is altijd vrij schuw gebleven. Sinds de vorige kater verongelukt is en de katin plots alleen zat, is die wel een stuk aanhankelijker geworden. Nu zijn we precies terug bij af. Die voelt zich absoluut niet op haar gemak en is plots terug de kat van een paar maand geleden.
Iemand tips?
Arifiene
Legacy Member
kaythar zei:
Dat beestje komt in haar territorium hé. Het is normaal dat ze zich bedreigd voelt, zelfs tamme katten hebben dat vaak.
Het diertje ruikt anders, begin eens met de geur van mekaar over te zetten. Streel uw kat, dan het kleintje, dan weer de kat, enz.
Ook kunt ge uw kat zijn dekentje ofzo wrijven over het kleintje en dan teruggeven.
kaythar
Legacy Member
Aan die kleine uk zal het niet liggen, die wil niet liever dan bij die grote "mama" poes te gaan. Maar voorlopig denkt de katin er nog anders over. Die doet het in haar broek van de schrik.
Ik vraag me echt af wat ze dat beest aangedaan hebben toen die jong was, dat die zo angstig is.
Ik vraag me echt af wat ze dat beest aangedaan hebben toen die jong was, dat die zo angstig is.
souldoubt
Legacy Member
Ons poes is nu bijna 4 jaar, kan soms van de minste beweging nog steeds ongelofelijk hard schrikken. Als er volk was kroop ze altijd achter de tv, achter de zetel of als ze in de wasplaats kon zelfs achter de wasmachine (waar ze amper achter kan). Als het bezoek uit het zicht was zat ze wel in hun handtassen, rugzakken, jassen 
Sinds enkele maanden komt ze zelf op het bezoek afgestapt om tegen hun benen te komen wrijven, als ze hun hand uitsteken krijgen ze kopjes. Ze mogen haar niet strelen, dan is ze weg, maar dat laat ze ons ook niet zomaar altijd toe.
Een spelletje met de poes begon altijd zonder nagels, maar eindigde in een zwaar gevecht waar je je onmogelijk uit kon trekken zonder een paar lappen vel te verliezen (aan haar nagels en tanden). Dat gebeurt de laatste maanden ook nog zelden, ze gaat wel eens te hard op in haar spel, maar nu weet ze meestal wanneer ze moet stoppen, mijn vriend kan weer rondlopen in T-shirt zonder commentaar te krijgen over de krassen op zijn armen
Haar interesse in kabeltjes is nog niet helemaal verdwenen, maar is sterk afgenomen (ze beet alle losliggende kabels van electronica door en vrat die op), plastiekjes zijn wel nog altijd een gevaar voor haar, dat zuigt ze binnen zoals een stofzuiger dat doet... hap, slik en het is weg. Gelukkig zijn we er al redelijk goed op getraind om "hapklare" stukjes afval te spotten vooraleer zij ze opmerkt.
Een paar weken vooraleer ze uit de nest mocht is haar moeder overreden, wat een mogelijke oorzaak is van haar gestoord gedrag. We vermoeden ook dat ze een "trauma" heeft overgehouden aan de dochter van waar we ze vandaan hebben, een ADHDertje dat zot is van poesjes en er de hele tijd mee rondzeulde. Uiteindelijk was onze poes daar een paar dagen langer dan haar broertjes en zusjes... we dachten dat ze de nest gingen samenhouden zolang dat ze eerst gepland hadden, toen we hoorden dat alle andere kittens als opgehaald waren zijn we er ook vlug omgereden... maar intussen is er wel een paar dagen "jacht" gemaakt op haar alleen.
Sinds enkele maanden komt ze zelf op het bezoek afgestapt om tegen hun benen te komen wrijven, als ze hun hand uitsteken krijgen ze kopjes. Ze mogen haar niet strelen, dan is ze weg, maar dat laat ze ons ook niet zomaar altijd toe.
Een spelletje met de poes begon altijd zonder nagels, maar eindigde in een zwaar gevecht waar je je onmogelijk uit kon trekken zonder een paar lappen vel te verliezen (aan haar nagels en tanden). Dat gebeurt de laatste maanden ook nog zelden, ze gaat wel eens te hard op in haar spel, maar nu weet ze meestal wanneer ze moet stoppen, mijn vriend kan weer rondlopen in T-shirt zonder commentaar te krijgen over de krassen op zijn armen
Haar interesse in kabeltjes is nog niet helemaal verdwenen, maar is sterk afgenomen (ze beet alle losliggende kabels van electronica door en vrat die op), plastiekjes zijn wel nog altijd een gevaar voor haar, dat zuigt ze binnen zoals een stofzuiger dat doet... hap, slik en het is weg. Gelukkig zijn we er al redelijk goed op getraind om "hapklare" stukjes afval te spotten vooraleer zij ze opmerkt.
Een paar weken vooraleer ze uit de nest mocht is haar moeder overreden, wat een mogelijke oorzaak is van haar gestoord gedrag. We vermoeden ook dat ze een "trauma" heeft overgehouden aan de dochter van waar we ze vandaan hebben, een ADHDertje dat zot is van poesjes en er de hele tijd mee rondzeulde. Uiteindelijk was onze poes daar een paar dagen langer dan haar broertjes en zusjes... we dachten dat ze de nest gingen samenhouden zolang dat ze eerst gepland hadden, toen we hoorden dat alle andere kittens als opgehaald waren zijn we er ook vlug omgereden... maar intussen is er wel een paar dagen "jacht" gemaakt op haar alleen.
Keiichi
Legacy Member
Ik weet niet als ik hier al eens gepost heb, maar ben dit een beetje uit het oog verloren.
Onze kat is op het moment ongeveer anderhalf. wij hebben hem in huis gehaald toen het beestje 12 weken was. Ik moet vaak nachtdiensten draaien en mijn vriendin is niet echt op haar gemakt als ze 's nachts alleen is. Daarom hebben we besloten een klein huisdiertje te halen. Ik zelf ben meer een 'hondenmens', dat weet ik zelf ook goed genoeg, maar we mochten totaal geen enkel huisdier in ons appartement. En aangezien een kat amper lawaai maakt, toch een pak minder dan een hond als die zijn stembanden eens laat werken, hebben we hiervoor geopteerd.
Ze mocht er van mij een uitzoeken bij het asiel, zodat we dan ook meteen een diertje uit de nood kunnen helpen. Aangezien in het asiel in onze stad net op dat moment een uitbraak van een ziekte en alles in quarantaine gesteld was, zijn we naar een ander asiel gaan zoeken via het internet. Al snel vonden we er eentje die werkte met opvanggezinnen. Wij hebben er toen eentje uitgekozen en een afspraak gemaakt om langs te gaan.
Bij het gastgezin hadden ze een aantal kittens die ze aan ons voorstelden. Vrijwel allemaal waren ze speels, leuk en echte deugnieten. Maar eentje was ontzettend schuw en kwam niet uit de armen van de gastvrouw. Hij rilde erg en was ontzettend bang. We kregen te horen dat dit kittentje langs een drukke industrieweg was gevonden toen het nog maar pas geboren was, samen met de moeder (die dood was toen ze haar vonden) en een 6tal broertjes en zusjes. Alleen dit kittentje en nog een broertje leefden nog. Deze twee zijn toen samen naar het opvanggezin gegaan. Het broertje was blijkbaar even speels als de andere kittens, maar dit kittentje was heel erg teruggetrokken en schrok van ieder geluid. Het broertje was een week eerder al geadopteerd door een gezin, die de andere kitten er niet bij wilde. Er waren al tig mensen geweest maar allemaal hadden ze dit kleine pluizebolletje laten zitten vanwege zijn angstig karakter.
Bij ons was de keuze snel gemaakt, wij wouden dit kleine kittentje toch een goed leven geven en we hebben er tot nu toe helemaal geen spijt van. In het begin heeft het toch een weekje geduurd voor we hem echt zagen rondlopen, en een 2tal weken eerder we hem echt konden vastpakken. Hij was van dag 1 wel al zindelijk, we hebben nooit ergens uitwerspelen gevonden dan in zijn kattenbak. Eten en drinken was de eerste paar dagen / week toch een uitdaging. Voor het hem toch makkelijk te maken hebben we het eten toen in de buurt van zijn favoriete verstopplek gezet, bij de wasmachine in het berghok (uit ons zicht, zo kon hij toch ongestoord eten en drinken). Nadat hij merkte dat wij hem altijd van vers eten en drinken voorzien, kwam hij eens piepen, gaf een kopje en begon het vertrouwen wat te groeien.
Nu is hij al een heel stuk minder bang. Wij kunnen hem oppakken wanneer we willen, hij komt als je zijn naam roept en komt af en toe eens knuffelen en aanhankelijk zijn, vooral als we thuiskomen van werk. Wij hebben hem een kattenren gekocht zodat hij veilig op het balkon kan en dit is blijkbaar onze beste investering geweest tot nu toe. Sinds hij gedeeltelijk naar buiten kan (alleen in de ren), is hij een pak minder bang geworden. Ook moeten wij niet bang zijn dat hij wegloopt / overreden wordt etc. Hij is wel nog doodsbang van andere mensen, hij vertrouwt alleen ons op het moment. Gelukkig krijgen we amper bezoek, maar als die er is dan kruipt hij snel onder zijn dekentje, of gaat onder het bed zitten. Vroeger rilde hij dan vaak ook nog, maar nu gaat hij gewoon slapen daar. Als het bezoek bestaat uit maar 1 persoon, dan komt hij op den duur wel eens kijken, maar aanraken is dan uit den boze. Bij meerdere personen komt hij niet.
Maar dit stoort ons totaal niet, wij zijn heel bij met ons klein pluizenbolletje. Hij is na 6 maanden gecastreerd bij de dierenarts en heeft speelgoed en krabpalen genoeg. Onze laatste aankoop is de furminator geweest omdat hij nogal aan het ruien was. Wat een haren er nu vanaf komen, vergeleken met onze vorige 'kam'...
Onze kat is op het moment ongeveer anderhalf. wij hebben hem in huis gehaald toen het beestje 12 weken was. Ik moet vaak nachtdiensten draaien en mijn vriendin is niet echt op haar gemakt als ze 's nachts alleen is. Daarom hebben we besloten een klein huisdiertje te halen. Ik zelf ben meer een 'hondenmens', dat weet ik zelf ook goed genoeg, maar we mochten totaal geen enkel huisdier in ons appartement. En aangezien een kat amper lawaai maakt, toch een pak minder dan een hond als die zijn stembanden eens laat werken, hebben we hiervoor geopteerd.
Ze mocht er van mij een uitzoeken bij het asiel, zodat we dan ook meteen een diertje uit de nood kunnen helpen. Aangezien in het asiel in onze stad net op dat moment een uitbraak van een ziekte en alles in quarantaine gesteld was, zijn we naar een ander asiel gaan zoeken via het internet. Al snel vonden we er eentje die werkte met opvanggezinnen. Wij hebben er toen eentje uitgekozen en een afspraak gemaakt om langs te gaan.
Bij het gastgezin hadden ze een aantal kittens die ze aan ons voorstelden. Vrijwel allemaal waren ze speels, leuk en echte deugnieten. Maar eentje was ontzettend schuw en kwam niet uit de armen van de gastvrouw. Hij rilde erg en was ontzettend bang. We kregen te horen dat dit kittentje langs een drukke industrieweg was gevonden toen het nog maar pas geboren was, samen met de moeder (die dood was toen ze haar vonden) en een 6tal broertjes en zusjes. Alleen dit kittentje en nog een broertje leefden nog. Deze twee zijn toen samen naar het opvanggezin gegaan. Het broertje was blijkbaar even speels als de andere kittens, maar dit kittentje was heel erg teruggetrokken en schrok van ieder geluid. Het broertje was een week eerder al geadopteerd door een gezin, die de andere kitten er niet bij wilde. Er waren al tig mensen geweest maar allemaal hadden ze dit kleine pluizebolletje laten zitten vanwege zijn angstig karakter.
Bij ons was de keuze snel gemaakt, wij wouden dit kleine kittentje toch een goed leven geven en we hebben er tot nu toe helemaal geen spijt van. In het begin heeft het toch een weekje geduurd voor we hem echt zagen rondlopen, en een 2tal weken eerder we hem echt konden vastpakken. Hij was van dag 1 wel al zindelijk, we hebben nooit ergens uitwerspelen gevonden dan in zijn kattenbak. Eten en drinken was de eerste paar dagen / week toch een uitdaging. Voor het hem toch makkelijk te maken hebben we het eten toen in de buurt van zijn favoriete verstopplek gezet, bij de wasmachine in het berghok (uit ons zicht, zo kon hij toch ongestoord eten en drinken). Nadat hij merkte dat wij hem altijd van vers eten en drinken voorzien, kwam hij eens piepen, gaf een kopje en begon het vertrouwen wat te groeien.
Nu is hij al een heel stuk minder bang. Wij kunnen hem oppakken wanneer we willen, hij komt als je zijn naam roept en komt af en toe eens knuffelen en aanhankelijk zijn, vooral als we thuiskomen van werk. Wij hebben hem een kattenren gekocht zodat hij veilig op het balkon kan en dit is blijkbaar onze beste investering geweest tot nu toe. Sinds hij gedeeltelijk naar buiten kan (alleen in de ren), is hij een pak minder bang geworden. Ook moeten wij niet bang zijn dat hij wegloopt / overreden wordt etc. Hij is wel nog doodsbang van andere mensen, hij vertrouwt alleen ons op het moment. Gelukkig krijgen we amper bezoek, maar als die er is dan kruipt hij snel onder zijn dekentje, of gaat onder het bed zitten. Vroeger rilde hij dan vaak ook nog, maar nu gaat hij gewoon slapen daar. Als het bezoek bestaat uit maar 1 persoon, dan komt hij op den duur wel eens kijken, maar aanraken is dan uit den boze. Bij meerdere personen komt hij niet.
Maar dit stoort ons totaal niet, wij zijn heel bij met ons klein pluizenbolletje. Hij is na 6 maanden gecastreerd bij de dierenarts en heeft speelgoed en krabpalen genoeg. Onze laatste aankoop is de furminator geweest omdat hij nogal aan het ruien was. Wat een haren er nu vanaf komen, vergeleken met onze vorige 'kam'...
EternalSilence
Legacy Member
Ik d8 eens wat te gamen deze voormiddag, voor ik weg moet deze namiddag.
Iedere keer ik me voor de pc plaatsneem, komt de raskat/ragdoll voor m'n scherm paraderen.
Tijdens het typen van dit bericht ondertussen al 2 keren moeten verhinderen dat de kat op m'n toetsenbord loopt
nu al 1 uur aan het 'spelen' met die kat. Constant zijn speelgoed wegsmijten en hij gaat er dan achter lopen en komt die dan terug brengen.
Laat ik hem dan alleen in de kamer, ga ik weg. Hoor ik hem miauwen, pakt hij z'n speelgoed in z'n bek en komt hij me achterna lopen.
No gaming for me, damn you pussycat
Iedere keer ik me voor de pc plaatsneem, komt de raskat/ragdoll voor m'n scherm paraderen.
Tijdens het typen van dit bericht ondertussen al 2 keren moeten verhinderen dat de kat op m'n toetsenbord loopt
nu al 1 uur aan het 'spelen' met die kat. Constant zijn speelgoed wegsmijten en hij gaat er dan achter lopen en komt die dan terug brengen.
Laat ik hem dan alleen in de kamer, ga ik weg. Hoor ik hem miauwen, pakt hij z'n speelgoed in z'n bek en komt hij me achterna lopen.
No gaming for me, damn you pussycat
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.