Archief - To poes, or not to poes?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Arifiene

Legacy Member
Malan zei:
Onze 20-jarige kat is niet meer :sad: Was te verwachten, maar het blijft toch altijd triest, zeker als je ze zo lang hebt gehad...

Weet niet of ik nog wel een nieuwe neem. Iig de eerste maanden/jaren toch niet. Van een rustige bejaarde kat terug naar een speelse kitten, ik weet het niet...

Kijk dan voor een volwassen poes. De asielen zitten vol met aanhankelijke, rustige volwassen poezen...

Veel sterkte trouwens, 20 jaar is best lang!

kaythar

Legacy Member
Iemand die hier ervaring mee heeft.

Gisterenmorgen is mijn rosse kater niet komen opdagen. Die zit 's nachts altijd buiten. Dat gebeurt wel meer dat ik die 's morgens niet zie, dus maakte me niet direct zorgen. Rond 5 uur is die thuisgekomen. Ik zag direct dat er iets ernstig aan de hand is. Zijn staart hing daar maar te hangen, die kan hij niet meer bewegen.

Ik ben daar direct mee naar de dierenarts geweest. Blijkbaar is die aangereden door een auto. Hij kon niet meer plassen. Zijn blaas stond op springen. Die dierenarts heeft die leeggenemen waar ik bij stond. Die blaas was meer dan een sinaasappel groot. Ze hebben die verschillend picuren gegeven. De blaas is het eerste belangrijke. Die moet terug beginnen werken. Gelukkig is dat gebeurd. Deze nacht heeft die binnengeslapen. Hij heeft verschillende keren in zijn bak geplast.

Nu kan ik mijn ma wel tegen haar hoofd slaan. De dierenarts zei uitdrukkelijk dat we die kat de komende week moeten binnenhouden zodat die kan recupereren. Het is een echte buitenkat, dus niet gemakkelijk binnen te houden. Deze morgen is mijn ma opgestaan, die zag dat de kat in zijn bak geweest was. Meneer was aan het miauwen om buiten te gaan, dus heeft mijn ma die buitengelaten.

Gevolg. Mijn kat de hele dag niet gezien. Rond een uur of 7 is die terug thuisgekomen. Als die buiten zit, zie je vaak rond het huis ergens liggen te slapen. Nu was die nergens te bekennen. Geen idee dus waar die gezeten heeft.

Die leek vrij ok toen die thuisgekomen is. Ik moet deze avond even weg. Toen ik thuis gekomen ben zat die nog steeds binnen. Hij eet en drinkt goed. Nu begon die daarnet zonder reden van pijn te miauwen. Net zoals die gisteren deed toen zijn blaas op springen stond. Voor zo ver ik daar iets van ken heb ik eens gevoeld. Nu weet ik absoluut niet of het zijn maag is (heeft goed gegeten, die is dus goed gevuld) of zijn blaas. Ik heb die zijn buik eens volledig afgetast, op sommige plaatsen ook vrij hard geduwd. Ik voel daar toch nergens geen opgeblazen sinaasappel. Ondertussen is hij kalm en miauwt hij niet meer van de pijn. Dat zal dus waarschijnlijk wel ok zijn.

Het probleem is natuurlijk dat ze die buiten gelaten hebben. Nu weet ik niets. Ik weet dat die vannacht (heeft gisterenavond een spuit met cortisonen gekregen) kunnen plassen heeft. Ik weet niet of hij vandaag nog geplast heeft. Afwachten tot morgenvroeg vrees ik, dan kan ik zien of die terug in zijn bak geweest is.

Ik heb ze hier thuis in ieder geval ten strengste verboden om de kat buiten te laten. Ik weet echt niet waar die met hun verstand gezeten hebben. Gisteren mee naar de dierenarts. Daar krijg je te horen "gelukkig dat je niet tot morgen gewacht heeft of die was dood geweest". Je krijgt te horen als die blaas niet terug gaat werken dat ze die moeten laten inslapen en dat we zeker daags nadien moeten terugkomen als die 's nachts niet geplast heeft. Die kat moest sowieso binnen blijven. 's Nachts geraakt het plasprobleem opgelost. Die kat jankt om buiten te mogen en ze laten die ook direct buiten. Ik dacht dat ik iets kreeg.

Dan zitten we nog met de staart. Het moet blijkbaar regelmatig gebeuren dat katten een verlamde staart hebben na een aanrijding. Op internet las ik verhalen van katten waar de staart (deels) geamputeerd wordt. In dit geval maakte de direnarts daar niet zo'n probleem over. Hij sleept ook niet over de grond. In 3/4de heeft hij nog gevoel. Op internet las ik verschillende verhalen van katten die na een gelijkaardig kwetsuur een maand of 2-3 met een pijnlijk achterste/verlamde staart rondliepen, maar waar dit uiteindelijk toch goed kwam.

Dus zijn er hier mensen die met hun kat iets gelijkaardigs voorgehad hebben? En hoe is dat uiteindelijk afgelopen?

Ik wil mijn kat alle kansen geven, maar ik wil nu ook geen ongelukkig beestje dat voor de rest van zijn leven pijn heeft. Je ziet nu al dat die zich doodongelukkig voelt. De ene moment aai je die en reageerd net zoals vroeger. De andere moment reageert die niet en zit die gewoon wat apatisch voor zich uit te staren.

Babs

Legacy Member
Malan zei:
Onze 20-jarige kat is niet meer :sad: Was te verwachten, maar het blijft toch altijd triest, zeker als je ze zo lang hebt gehad...

Weet niet of ik nog wel een nieuwe neem. Iig de eerste maanden/jaren toch niet. Van een rustige bejaarde kat terug naar een speelse kitten, ik weet het niet...

Veel sterkte ermee. 20 jaar is naar mijn weten een hele schone leeftijd, en ik kan mij voorstellen dat het beestje een goed leven heeft gehad.

Meteen je kat vervangen zou ik ook geen goed idee vinden, maar zoals Arifiene zegt, kijk later eventueel eens naar een wat oudere kat. Moest ik nog katten erbij mogen nemen zou ik toch ook katten van +1 jaar nemen. (kittens are horrible :p )

Arifiene

Legacy Member
kaythar zei:
Iemand die hier ervaring mee heeft.

Gisterenmorgen is mijn rosse kater niet komen opdagen. Die zit 's nachts altijd buiten. Dat gebeurt wel meer dat ik die 's morgens niet zie, dus maakte me niet direct zorgen. Rond 5 uur is die thuisgekomen. Ik zag direct dat er iets ernstig aan de hand is. Zijn staart hing daar maar te hangen, die kan hij niet meer bewegen.

Ik ben daar direct mee naar de dierenarts geweest. Blijkbaar is die aangereden door een auto. Hij kon niet meer plassen. Zijn blaas stond op springen. Die dierenarts heeft die leeggenemen waar ik bij stond. Die blaas was meer dan een sinaasappel groot. Ze hebben die verschillend picuren gegeven. De blaas is het eerste belangrijke. Die moet terug beginnen werken. Gelukkig is dat gebeurd. Deze nacht heeft die binnengeslapen. Hij heeft verschillende keren in zijn bak geplast.

Nu kan ik mijn ma wel tegen haar hoofd slaan. De dierenarts zei uitdrukkelijk dat we die kat de komende week moeten binnenhouden zodat die kan recupereren. Het is een echte buitenkat, dus niet gemakkelijk binnen te houden. Deze morgen is mijn ma opgestaan, die zag dat de kat in zijn bak geweest was. Meneer was aan het miauwen om buiten te gaan, dus heeft mijn ma die buitengelaten.

Gevolg. Mijn kat de hele dag niet gezien. Rond een uur of 7 is die terug thuisgekomen. Als die buiten zit, zie je vaak rond het huis ergens liggen te slapen. Nu was die nergens te bekennen. Geen idee dus waar die gezeten heeft.

Die leek vrij ok toen die thuisgekomen is. Ik moet deze avond even weg. Toen ik thuis gekomen ben zat die nog steeds binnen. Hij eet en drinkt goed. Nu begon die daarnet zonder reden van pijn te miauwen. Net zoals die gisteren deed toen zijn blaas op springen stond. Voor zo ver ik daar iets van ken heb ik eens gevoeld. Nu weet ik absoluut niet of het zijn maag is (heeft goed gegeten, die is dus goed gevuld) of zijn blaas. Ik heb die zijn buik eens volledig afgetast, op sommige plaatsen ook vrij hard geduwd. Ik voel daar toch nergens geen opgeblazen sinaasappel. Ondertussen is hij kalm en miauwt hij niet meer van de pijn. Dat zal dus waarschijnlijk wel ok zijn.

Het probleem is natuurlijk dat ze die buiten gelaten hebben. Nu weet ik niets. Ik weet dat die vannacht (heeft gisterenavond een spuit met cortisonen gekregen) kunnen plassen heeft. Ik weet niet of hij vandaag nog geplast heeft. Afwachten tot morgenvroeg vrees ik, dan kan ik zien of die terug in zijn bak geweest is.

Ik heb ze hier thuis in ieder geval ten strengste verboden om de kat buiten te laten. Ik weet echt niet waar die met hun verstand gezeten hebben. Gisteren mee naar de dierenarts. Daar krijg je te horen "gelukkig dat je niet tot morgen gewacht heeft of die was dood geweest". Je krijgt te horen als die blaas niet terug gaat werken dat ze die moeten laten inslapen en dat we zeker daags nadien moeten terugkomen als die 's nachts niet geplast heeft. Die kat moest sowieso binnen blijven. 's Nachts geraakt het plasprobleem opgelost. Die kat jankt om buiten te mogen en ze laten die ook direct buiten. Ik dacht dat ik iets kreeg.

Dan zitten we nog met de staart. Het moet blijkbaar regelmatig gebeuren dat katten een verlamde staart hebben na een aanrijding. Op internet las ik verhalen van katten waar de staart (deels) geamputeerd wordt. In dit geval maakte de direnarts daar niet zo'n probleem over. Hij sleept ook niet over de grond. In 3/4de heeft hij nog gevoel. Op internet las ik verschillende verhalen van katten die na een gelijkaardig kwetsuur een maand of 2-3 met een pijnlijk achterste/verlamde staart rondliepen, maar waar dit uiteindelijk toch goed kwam.

Dus zijn er hier mensen die met hun kat iets gelijkaardigs voorgehad hebben? En hoe is dat uiteindelijk afgelopen?

Ik wil mijn kat alle kansen geven, maar ik wil nu ook geen ongelukkig beestje dat voor de rest van zijn leven pijn heeft. Je ziet nu al dat die zich doodongelukkig voelt. De ene moment aai je die en reageerd net zoals vroeger. De andere moment reageert die niet en zit die gewoon wat apatisch voor zich uit te staren.
Het kan best dat hij nog pijn heeft. Eigenlijk bel je voor de zekerheid best even naar de dierenarts.
Zijn staart kan inderdaad een stuk verlamd zijn, maar er kan ook een kneuzing zijn ofzo (=pijn).
Wat betreft die blaas moet je idd zéér goed in de gaten houden, een kat die een dag niet plast is zichzelf aan het vergiftigen en is amper nog te redden...
Indien het probleem aan zijn staart ligt ben je soms inderdaad beter met amputatie.
Misschien eens de opinie van een 2e dierenarts overwegen?

Gonzo

Legacy Member
kaythar zei:
Ik wil mijn kat alle kansen geven, maar ik wil nu ook geen ongelukkig beestje dat voor de rest van zijn leven pijn heeft. Je ziet nu al dat die zich doodongelukkig voelt. De ene moment aai je die en reageerd net zoals vroeger. De andere moment reageert die niet en zit die gewoon wat apatisch voor zich uit te staren.

Van wa ik uit uw verhaal kan opmaken, is inslapen toch wa drastisch... Da beestje is nog aan 't herstellen en heeft pijn. Uiteraard is die nie superhappy. Ik heb zelf alle dagen pijn aan mijne pols, ook voor de rest van mijn leven. En ja da is ambetant. En soms weegt da nekeer op u. Ma da wilt nie zeggen da uw leven niks meer waard is eh :p

kaythar

Legacy Member
Inslapen wordt echt wel de allerlaatste keus.

Net terug van de dierenarts. Ik geloofde mijn ogen niet. Ze hebben die blaas leeggemaakt. Daar is bijna een halve liter urine uitgekomen. Mijn kat doet altijd buiten zijn behoefte. Die heeft zijn blaas goed getraind. Vaak komt die 's morgens binnen en vraag pas om een uur of 6-7 of later om buiten te mogen zonder overdag te gaan plassen. Dat is zijn geluk geweest, bij iedere andere kat was die blaas gesprongen en was het verhaal gedaan.

Hij heeft nu nog valium gekregen om zijn spieren te ontspannen zodat hopelijk die blaas terug automatisch in gang schiet. Eergisteren nacht heeft hij wel zijn bak onder geplast. Daarstraks plaste hij niet echt maar perste er toch een straal urine uit. Dus ik leef op hoop van zegen. Morgen en overmorgen terug die blaas laten controleren. Zondag normaal gezien een dagje in observatie wegens niemand thuis. Volgens de dierenarts is het dan een dag of 5. Als die blaas dan niet in gang geschoten is, is de kans klein dat dit nog gaat gebeuren.

Ik hoop in ieder geval het beste. Ik mag er niet aan denken dat ze mijn Musti moeten laten inslapen.

iamhollywood

Legacy Member
Gonzo zei:
Van wa ik uit uw verhaal kan opmaken, is inslapen toch wa drastisch... Da beestje is nog aan 't herstellen en heeft pijn. Uiteraard is die nie superhappy. Ik heb zelf alle dagen pijn aan mijne pols, ook voor de rest van mijn leven. En ja da is ambetant. En soms weegt da nekeer op u. Ma da wilt nie zeggen da uw leven niks meer waard is eh :p

Hebt gij nu al een oplossing gevonden voor uw exotics?

StruikGewas

Legacy Member
Ik & mijn vriendin hebben gisteren ook een kitten in huis gehaald :D

Het is een lilac britse korthaar. Wel een schattig beestje eigenlijk. Voorlopig blijft hij binnen en overdag enkel op de slaapkamer omdat hij anders beneden geraakt en dan is hij zo buiten of een tijdje spoorloos :)

Deze nacht heeft hij eigenlijk redelijk stil op het bed gelegen, alleen toen we gingen slapen viel hij onze voeten aan als we ze beweegden. 's morgens rond half 6 hetzelfde van dat.

Voor de rest weinig "last" van, al is het wel moeilijk voor dat beetje om zijn ouders & broers & zusjes achter te laten. Maar we zullen goed voor hem zorgen!

Babs

Legacy Member
Vegitoo zei:
Het is een lilac britse korthaar. .... Voorlopig blijft hij binnen

Moest ik van u zijn zou ik die toch definitief binnen houden, tenzij je natuurlijk een terras hebt dat je eventueel kan afsluiten.
Tis niet de eerste keer dat ze op straat met raskatten gaan lopen (met andere ook, of platgereden, of ...)

Stomme mensen :angry:

Gonzo

Legacy Member
iamhollywood zei:
Hebt gij nu al een oplossing gevonden voor uw exotics?

Yup, van mijn hart ne steen gemaakt: mijn ex heeft ze terug mee (die is terug bij haar ma gaan wonen... daar lopen al 4 exotics rond, dus zullen ze daar wel op hun gemak zijn). Buiten het ongelooflijke haarverlies, mis ik ze wel :(

Kiddy

Legacy Member
Wij hebben ongeveerd een maand geleden 2 kittens in huis genomen (broer en zus). Nu zijn die 14 weken oud. Alles verliep prima, tot ik gisterenavond Biebel (het katertje) betrapt terwijl die op het tapijt aan het plassen was :doh:

Nu vraag ik me af wat de reden kan zijn. Het is niet dat ie de kattebak vies vond, want 5 min later ging em een grote boodschap doen in de kattebak.

Ik moet wel zeggen dat het vlak op de plaats was waar 2 weken geleden Brownie had overgegeven. Zou dat er iets mee te maken hebben? Mijn vrouw had hem vorige week al eens aanstalten zien maken om op het tapijt te plassen (op een andere plaats), maar was er toen op tijd bij.

Ik denk dat we het tapijt een tijdje weg zullen leggen, en grondig schoon maken om alle geurtjes te verwijderen, maar ik hoop dat als we het terug leggen, dit gedrag zich niet zal verder zetten.

SVW

Legacy Member
Kiddy zei:
Wij hebben ongeveerd een maand geleden 2 kittens in huis genomen (broer en zus). Nu zijn die 14 weken oud. Alles verliep prima, tot ik gisterenavond Biebel (het katertje) betrapt terwijl die op het tapijt aan het plassen was :doh:

Nu vraag ik me af wat de reden kan zijn. Het is niet dat ie de kattebak vies vond, want 5 min later ging em een grote boodschap doen in de kattebak.

Ik moet wel zeggen dat het vlak op de plaats was waar 2 weken geleden Brownie had overgegeven. Zou dat er iets mee te maken hebben? Mijn vrouw had hem vorige week al eens aanstalten zien maken om op het tapijt te plassen (op een andere plaats), maar was er toen op tijd bij.

Ik denk dat we het tapijt een tijdje weg zullen leggen, en grondig schoon maken om alle geurtjes te verwijderen, maar ik hoop dat als we het terug leggen, dit gedrag zich niet zal verder zetten.

Kunt altijd de etensbak er tijdelijk opzetten. Dan leren ze dat dit een voedingsplaats is en geen toillet.

Ge moet dan wel hopen dat de kattenbak weer de voorkeur krijgt anders blijfde eff bezig :)

SVW

Legacy Member
Arifiene zei:
Kijk dan voor een volwassen poes. De asielen zitten vol met aanhankelijke, rustige volwassen poezen...

Veel sterkte trouwens, 20 jaar is best lang!

Idd wij hebben een dikke, luie 5 jaar oude kater uit het asiel :D
Da beestje zet u huis niet op stelte maar sloeft op zijn gemak wa rond van etensbak naar warme mafplek en terug :)

Arifiene

Legacy Member
Kiddy zei:
Wij hebben ongeveerd een maand geleden 2 kittens in huis genomen (broer en zus). Nu zijn die 14 weken oud. Alles verliep prima, tot ik gisterenavond Biebel (het katertje) betrapt terwijl die op het tapijt aan het plassen was :doh:

Nu vraag ik me af wat de reden kan zijn. Het is niet dat ie de kattebak vies vond, want 5 min later ging em een grote boodschap doen in de kattebak.

Ik moet wel zeggen dat het vlak op de plaats was waar 2 weken geleden Brownie had overgegeven. Zou dat er iets mee te maken hebben? Mijn vrouw had hem vorige week al eens aanstalten zien maken om op het tapijt te plassen (op een andere plaats), maar was er toen op tijd bij.

Ik denk dat we het tapijt een tijdje weg zullen leggen, en grondig schoon maken om alle geurtjes te verwijderen, maar ik hoop dat als we het terug leggen, dit gedrag zich niet zal verder zetten.
Het kan om een geur gaan die ze proberen weg te krijgen, maar evengoed een medisch probleem.
Als hij dit nog doet moet je naar de dierenarts, een kat plast nooit zomaar ergens buiten zijn bak.

Gonzo

Legacy Member
Mephisto zei:
Allez jong, kittens are awesome. :love:

Tot als ge ziet hoe ze uwen dure zetel toegetakeld hebben :niceone:
Of uw wollen mat volgepist...
Of de verf van uwen trap gekrabt hebben...
Of ze in uw leren keukenstoelen hangen...
Of nen bloempot overgegooid...

Allemaal heel schattig en plezant, maar de praktische kant van de zaak moogt ge ook niet vergeten :p

Mephisto

Legacy Member
Gonzo zei:
Tot als ge ziet hoe ze uwen dure zetel toegetakeld hebben :niceone:
Of uw wollen mat volgepist...
Of de verf van uwen trap gekrabt hebben...
Of ze in uw leren keukenstoelen hangen...
Of nen bloempot overgegooid...

Allemaal heel schattig en plezant, maar de praktische kant van de zaak moogt ge ook niet vergeten :p

Daar ben ik me zeer bewust van ze, in december vorig jaar 2 kittens in huis gehaald, dusja. En op dat pissen na, zijn al de zaken die jij opsomt (of gelijkaardig) al voorgevallen. :p Maar goed, dat weet je op voorhand...

Babs

Legacy Member
Gonzo zei:
Tot als ge ziet hoe ze uwen dure zetel toegetakeld hebben :niceone:
Of uw wollen mat volgepist...
Of de verf van uwen trap gekrabt hebben...
Of ze in uw leren keukenstoelen hangen...
Of nen bloempot overgegooid...

Allemaal heel schattig en plezant, maar de praktische kant van de zaak moogt ge ook niet vergeten :p

Tiens, da klinkt bekend in de oren :p

Mephisto zei:
Daar ben ik me zeer bewust van ze, in december vorig jaar 2 kittens in huis gehaald, dusja. En op dat pissen na, zijn al de zaken die jij opsomt (of gelijkaardig) al voorgevallen. :p Maar goed, dat weet je op voorhand...

Ge weet inderdaad op voorhand da eenmaal ge katten in huis haalt dat er hier of daar eens wat sneuvelt. Maar ik merk onderling wel verschil. Sushi is op zich al wat schuchter, dus die gaat niet rap iets proberen. Ondertussen weet die ook al goed wat wel en niet mag.
Sito daarentegen, ons klein monster, daar gaat da precies allemaal niet zo goed in da koppeke :p

Kverkies toch liever een wat oudere kat dan.

iamhollywood

Legacy Member
Gonzo zei:
Tot als ge ziet hoe ze uwen dure zetel toegetakeld hebben :niceone:
Of uw wollen mat volgepist...
Of de verf van uwen trap gekrabt hebben...
Of ze in uw leren keukenstoelen hangen...
Of nen bloempot overgegooid...

Allemaal heel schattig en plezant, maar de praktische kant van de zaak moogt ge ook niet vergeten :p

Ik heb daar niets van gemerkt ze :p. Het enige wat Balou kapot gemaakt heeft is een kaarshouder die hij per ongeluk omver geduwd heeft. Fokker socialiseert dan ook haar kittens degelijk, leert hun wat kan en wat niet. Balou weet hoe ver hij mag gaan :). En een 'FOEI' kent hij ook maar al te goed ( al durft hij dan wel eens mopperen :D).

Darks

Legacy Member
Gonzo zei:
Tot als ge ziet hoe ze uwen dure zetel toegetakeld hebben :niceone:
Of uw wollen mat volgepist...
Of de verf van uwen trap gekrabt hebben...
Of ze in uw leren keukenstoelen hangen...
Of nen bloempot overgegooid...

Allemaal heel schattig en plezant, maar de praktische kant van de zaak moogt ge ook niet vergeten :p

Amai nog niet. En kom vooral niet met Labrador pups af indien ge een zwak zenuwgestel hebt :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan