citrofenwick
Legacy Member
Spectralio zei:hier op het werk lopen heel veel mensen rond. Ik kan perfect met iedereen babbelen, kan met hun lachen, zij kunnen met mij lachen. Op zich lijkt het allemaal volledig normaal sociaal contact. Maar als bvb collega's in kleine groepjes iets gaan drinken, ik ben nooit een persoon waar ze zullen aan denken om mee uit te nodigen. Das hetgeen ik bedoel, en heel vaak is dat zo omdat die mensen in kwestie ook denken, dat zal hem wel niet interesseren, ook weer omdat ik een andere indruk uitstraal dan ik wil uitstralen.
Het was wel mijn eerste serieuze relatie op 33 jarige leeftijd. Ik heb sowieso ook wel een tijdje absoluut geen behoefte gehad aan een vriendin en elk meisje dat iets of wat serieus werd weg te duwen, maar toch...
Op basis van uiterlijk kan ik niet klagen, er zijn behoorlijk wat meisjes die me meer dan aantrekkelijk genoeg vinden voor een relatie, maar toch loopt het telkens fout omdat ik TE rustig ben, en dan komt weer voort uit het feit dat ik me niet durf laten gaan, veel te berekend ben ... Ik ben gestopt met uitgaan omdat ik (op de dansvloer) nauwelijks durfde bewegen, ik dacht altijd dat iedereen naar mij aan het kijken was en dacht, hoe raar staat die daar nu te doen. Zelfs een redelijke portie alcohol kon mijn brein vaak niet voldoende verlammen op dat vlak.
Mijn collega's die ik ondertussen al heel goed ken, daar ben ik eerder een haantje dan een volger. Gewoon omdat ik een hele lange inloopperiode nodig om me echt thuis te voelen bij mensen. En dit klinkt enorm melig maar het is wel zo, in de huidige maatschappij wil niemand de tijd nemen om iemand echt te leren kennen, iedereen wil een klik voelen na de eerste date.
Wat je verder zegt is wel zo, ik ben inderdaad nog niet over mijn ex, het was de eerste persoon waar ik me heel snel durfde laten gaan en tonen wie ik echt was. Ik dacht echt dat ik van de eerste keer de goeie had (maar dat denken er wss wel meer). het is ondertussen iets meer als een maand uit maar ik ben er zeker nog niet helemaal over
Eerst en vooral. Een maand is echt "niets" om over een relatie te geraken. Gun uwzelf gerust wat tijd.
Echter begrijp ik wel dat na die maand ge zeker al begint na te denken & uwzelf vragen begint te stellen over wat ge nu verder eigenlijk wilt. Uw leven valt (misschien) terug op dezelfde plooi als voor de relatie.
Ik herken me ook wel een beetje in je verhaal. Bij mij heeft vooral doorzettingsvermogen geholpen. Mij niet laten weerhouden door angst om te daten. Bij elke date pik je wel iets op dat je kan gebruiken bij volgende dates, of gewoon bij losse toevallige contacten.
Ik lees dat het bij u vooral mis loopt in groep. Welk gevoel geeft u dat dan? Voelt ge u dan geviseerd, geobserveerd en bekeken door de rest? Een goeie manier om angsten te overwinnen is niet door ze te ontlopen, maar door er eerlijk over te zijn. Ik denk dat je je date gerust kan zeggen dat je je niet zo comfortabel voelt in een grote groep als je nog volop aan het daten bent. Door die angst uit te schakelen of te minimaliseren zal je meer jezelf kunnen zijn. Door een tegenvoorstel te doen toon je gelijk dat je wel initiatief durft nemen.
Je kan bijvoorbeeld aanbieden om eerst met een ander koppel dat ze kent af te spreken. Of met mensen dat jij kent. Zo kan je een tussenstapje nemen naar die groep. En ondertussen ken je dan misschien al enkele mensen.
Het is natuurlijk altijd een voordeel als je tegen haar/in groep over enkele gemeenschappelijke interesses kan meepraten. Misschien eens kijken of er zaken zijn die je op kan pikken. Bvb koken, trending series, cinema, sport, politiek, actualiteit, gezinsleven, muziek ... Wel nix tegen uw zin doen want das een nogo naar authenticiteit

Het helpt imo ook als je in je stijl toont dat je zelfzeker bent. Dat kan je het beste doen door te oefenen.
- rechte open houding, initiatief durven nemen, een mening durven hebben over iets, keuzes kunnen nemen, ...
Google gerust naar meer tips
(bvb ook rond het alphamannetje) Door u gespeeld zelfzeker te gedragen ga je je na een tijdje ook zelfzekerder voelen en je ernaar gedragen. Zeker als het na verloop succeservaringen met zich meebrengt.