evilboy
Legacy Member
Enige tijd kende ik een meisje die bezeten was door mij maar onze tijden samen, kwamen aan een bruusk einde toen bleek dat ze erg gelovig was. Ik had die vraag al veel eerder gesteld maar ze bleef een antwoord vermijden. Toen we meer close werden met elkaar vertelde ze erover dat ze niet kan wachten tot de hemel komt en ze Jezus kan ontmoeten en zulke hopen religieuze bs.
En dat op een moment dat we beiden gevoelens voor elkaar kregen. Ik heb haar eruit willen praten maar ze bleek achterlijk te zijn en nog in sinterklaas te geloven. Toen ben ik mijn geduld verloren en haar gezegd dat ze zal rotten in de grond en er niks zal komen van die sprookjes, ik was wel kwaad toen ik dat zei. Een paar dagen later wou ik zien wat er nog te lijmen viel, maar ze gedroeg zich als een totale bitch en bleef maar doorgaan over de hel en het vagevuur.
Relaties werken niet voor me als er religie bij betrokken wordt.
Iemand met soortgelijke ervaringen hierop?
En dat op een moment dat we beiden gevoelens voor elkaar kregen. Ik heb haar eruit willen praten maar ze bleek achterlijk te zijn en nog in sinterklaas te geloven. Toen ben ik mijn geduld verloren en haar gezegd dat ze zal rotten in de grond en er niks zal komen van die sprookjes, ik was wel kwaad toen ik dat zei. Een paar dagen later wou ik zien wat er nog te lijmen viel, maar ze gedroeg zich als een totale bitch en bleef maar doorgaan over de hel en het vagevuur.
Relaties werken niet voor me als er religie bij betrokken wordt.
Iemand met soortgelijke ervaringen hierop?

Voor analyse en zo. 
Ik trek niet graag mensen hun geloof in twijfel als een mislukte vorm van escapisme, maar als ge het al verborgen houdt voor uw uitgaanspartners/dates/vriendje...




