Archief - Mijn verhaal en wat ik er aan kan doen...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
ByT3 Me
Legacy Member
Wattedoen zei:
awel, 't is juist of ik mezelf hier tegenkom, maar wees gerust op zich moet ge u niet teveel zorgen maken, 't komt wel in orde. Ik zal proberen in 't kort mijn leven als voorbeeld geven.
-op achtjarige leeftijd werd men leven terug gereset door een flater van een dokter, dus op 8 jaar kon ik alles terug vanaf nul beginnen te leren.
-Tot men 30ste was ik graatmager.
-Tot men 30ste tuimelde ik van het ene gezondheidsprobleem in het andere.
-Van men 28 tot 30ste een zwaar depressie gehad.
-Ik ben tot men 20-21ste naar 't middelbaar geweest maar heb het nooit afgemaakt, ik volgde chemie, maar het onderwijssysteem is allesbehalve geschikt voor mensen zoals mij, en enkel geschikt voor ja-knikkers en mensen die in dienst van een ander willen leven en werken.
Nu ik heb nog geen dag spijt gehad dat ik geen diploma heb en wees gerust een diploma is echt niet nodig om werk te hebben.
Maar ondertussen heb ik gewerkt als arbeider in de productie, magazijnier, helpdesk medewerker, software tester, netwerkbeheerder,....
Hier en daar heb ik eens een korte opleiding gevolgd via avondschool bij Syntra, waarvan de laatste was voor mijn bedrijfsbeheer, aangezien ik iets op mijn eigen wil beginnen en daarnaast nog het zelfstandig kunstenaars statuut wil.
En ondertussen hebben we hier ook twee auto's, een paard, een kat, een eigen huis (8 are) op de boeren buiten en op 3km van 't centrum van 't stad.
Ik zou niet weten wat ik nog meer moet hebben.
Nu, het eerste wat je jezelf moet vragen is, wat wil ik, werken voor mezelf en mijn eigen ding doen, of werken voor een ander en naar die zijn pijpen dansen?
normaal gezien, als je niet zo kortzichtig bent als de meeste mensen, ga je zeggen, ik wil voor mezelf werken. En dat is min of meer het slimste wat je kan doen aangezien jij dan je leven qua werk volledig in handen hebt.
Dus de enige die u dan stress kan bezorgen ben je zelf.
Werk gewoon aan uw eigen creativiteit en schaaf uw kennis wat bij voor de dingen die u interesseren, durf nieuwe uitdagingen aangaan, durf experimenteren. Breek uw muren in uw hoofd één voor één af en maak uzelf zo ruimdenkend mogelijk, leer voor uzelf denken, durf alles wat ge weet, gelooft, hoort, ziet en geleerd hebt in vraag te stellen en zoek overal voor uzelf het antwoord op, ipv te geloven wat andere u vertellen, zijnde bvb; overheid, media, onderwijs, religie, wetenschap, familie, vrienden,.... probeer het allemaal zelf uit te vissen in uw hoofd. Hoe ruimdenkender je bent, hoe rapper je zelf oplossing ziet voor uw problemen. Zeg tegen jezelf dat je in een wereld leeft waar alles mogelijk is.
Elk probleem is op 1 seconde opgelost, je moet het woord probleem gewoon maar vervangen door het woord uitdaging. En als ge van elke uitdaging iets positief leert maak je je leven alleen maar rijker. En ja shit happens, maar 't ligt aan uzelf hoelang ge die shit aan uw voeten laat hangen.
De enige die iets van uw leven kan maken, zijt ge zelf, pak het in eigen handen, in uw wereld zijt gij de hoofdrolspeler. Uw realiteit is wat enkel gij ervaart. Laat dat verleden achter u liggen en geef geen aandacht aan de toekomst, leer nu, vandaag te leven. Het verleden en de toekomst bestaat enkel maar in uw gedachten. Er is enkel NU. Dus durf van die gedachten los te laten, heb je je al eens afgevraagd of die gedachten in je hoofd wel werkelijk uw gedachten zijn? Kijk eens even naar een klok, wat zie je dan? de tijd? of zie je enkel cijfers? Als ge deze vraag snapt ben je al goed op weg.
anyway, simpel gezegd; leer uzelf op, als je geen werk vind, maak je eigen werk. Werk aan uw creativiteit, en ge kunt uiteindelijk dingen maken uit het niets. Hecht niet teveel waarde aan geld, durf alles los te laten, maak u van zo min mogelijk dingen afhankelijk, als je niks hebt kan je ook niks verliezen, denk enkel positief, en vergeet uw angsten.
surf naar youtube er staan daar duizenden filmpjes op die u kunnen helpen u leven zo aangenaam mogelijk maken.
Nu ook al is men post goed bedoelt, uiteindelijk ligt de keuze bij u of ge hier iets van aanneemt wat ik hier allemaal heb verteld. 't is uw leven, niet het mijne wat momenteel shit is
btw; als ge ooit overweegt van zelfstandige te worden, onthoudt dan deze 3 woorden en combineer ze; creativiteit, kennis en diversiteit.
En ja, mss dat je eerst best kunt proberen van een deeltijdse job te zoeken en daarnaast iets te doen in zelfstandig bijberoep als je niet onmiddellijk een risico wilt nemen. En bij het zoeken achter een job, wees flexibel en laat de verdienste tijdelijk op de 2de plaats komen, eens ge op weg zijt, komt het geld wel vanzelf.
als het nog niet duidelijk is, stuur je maar een PM.
anyway, succes
MeGusta
Legacy Member
Jonathan zei:Je kan waarschijnlijk al een uitkering krijgen. Dus kzou zeggen leef even van die uitkering en volg ondertussen een cursus die je interesseert via de VDAB. Je krijgt er nog een motivatiepremie bij dan.
Zo kun je iets studeren dat je graag wil doen en zo een diploma (of toch minstens een attest) halen en ondertss verdien je nog iets ook.
Daarna heb je meteen heel wa meer mogelijkheden.
Het hoeft helemaal niet zo moeilijk te zijn als het lijkt, gewoon even goed rondkijken er zijn mogelijkheden genoeg
is er eigenlijk zekerheid dat je hiermee aan werk raakt want ik ben ook aant zien voor een vdab opleiding maar daar zeggen ze dat het meer een soort opfrissings cursus is =/
dus zou ik graag toch zekerheid op werk hebben hiermee.
o/t:
don't worry dude ge zijt er nog maar 21 volgens ik hier hoor(lees), de ene heeft het nu eenmaal makkelijker of de andere, en kan nu eenmaal sneller dingen doen of een andere. reizen kun je altijd doen ook al ben je 60.
gewoon eerst es een tijdje voor jezelf nemen, 1 week, 1 maand whatever, loop wat rond laat je hoofd uitwaaien en denk es goed na
wat is NU op dit moment het belangrijkste?
wat is NU wat je wil?
wat MOET ik nu doen en wat KAN ik met de tijd nog altijd doen?
en zo verder gaan. en zo ga je er traag maar zeker er wel geraken
Zibro
Legacy Member
spray-bunny zei:
Niet iedereen is hetzelfde of reageert hetzelfde op bepaalde situaties. Sommige mensen kunnen daar beter mee om en andere mensen knappen daar op af.
'hebt ge enkel aan uw eigen te danken' is zowat het slechtste dat je hier kan zeggen. Die jongen zit misschien wel met een zware depressie en dan is zoiets toch wel het laatste dat je wilt horen.
Als je echt met problemen zit, piekeren, het niet meer ziet zitten en zelfs denkt om er een einde aan te maken, dan is het beste dat je kan doen naar een psycholoog gaan. Doe daar je verhaal, die mensen kunnen je zeker helpen. En daar hoef je niet beschaamd om te zijn. Neem gewoon je tijd, zorg eerst dat die achterliggende problemen van de baan zijn en je hoofd terug leeg is.
makila
Legacy Member
Het is erg lastig uw leven weer op te nemen, als ge op een gegeven moment alles kwijt bent en ge géén steun krijgt van iemand.
Toen ik 22 jaar was (ik had wel mijn middelbaar gehaald), faalde ik voor de zoveelste keer op de universiteit, dat ik er mee moest ophouden. Al mijn zogezegde vrienden lieten me vallen als een baksteen .. mijn moeder kreeg tevens kanker én ik mocht van ons vader niet meer verder naar school gaan en in een fabriek gaan werken. Ik zag het toen ook echt niet meer zitten. Steun had ik niet. In tegendeel, iedereen die ik aansprak zei 'Het is uw eigen schuld, stik gast! Als ge toch zo lui bent ga dan werken sukkel!' Zo'n reacties kreeg ik dus van de omgeving, echt niet té doen.
Ik heb dan plots een meisje leren kennen en die heeft me een héél jaar aangepord om er toch iets van te maken. Ik heb haar toen beloofd dat wat er ook tussen ons zou gebeuren, dat ik mijn studies zou afmaken en dat ik héél hard zou werken.
Ik ben toen opnieuw begonnen en ben hogeschool gaan doen en het ganse jaar ging het erg vlotjes. Maar amper één dag voor de eindexamens kreeg ik een briefje van mijn (ex)vriendin. Ze maakte het uit en ze zei dat ze héél het jaar door, continue gelogen had. Ik was inderdaad de grootste sukkel die er rond liep op de wereld zei ze en ik zou nooit iets bereiken. Ze wenste mij tevens het slechtste toe wat een mens kan overkomen.
Ik kan je zeggen dat was een héél harde slag in mijn gezicht. 
Om een lang verhaal kort te maken. Ik heb me gewoon vastgepind op de belofte die ik gedaan had aan haar en ik heb mijn diploma uiteindelijk ook gewoon gehaald, ondanks alles.
Zodus .. hoe uitzichtloos je situatie ook is, nooit opgeven is de boodschap. En laat je niks wijsmaken dat je niks waard bent of dat je een sukkel bent. Je bent zoals je zelf denkt wie je bent. Als je denkt dat je die grote sukkel bent, dan ben je dat ook. Maar als je denkt dat je de wereld aan kan, dan kun je dat ook. Maar daarvoor moet je ballen aan je lijf hebben.
Conclusie: Nooit opgeven, blijven vechten en laat anderen je niks wijsmaken. Leid je eigen leven en zorg dat je er zelf controle over hebt.
Toen ik 22 jaar was (ik had wel mijn middelbaar gehaald), faalde ik voor de zoveelste keer op de universiteit, dat ik er mee moest ophouden. Al mijn zogezegde vrienden lieten me vallen als een baksteen .. mijn moeder kreeg tevens kanker én ik mocht van ons vader niet meer verder naar school gaan en in een fabriek gaan werken. Ik zag het toen ook echt niet meer zitten. Steun had ik niet. In tegendeel, iedereen die ik aansprak zei 'Het is uw eigen schuld, stik gast! Als ge toch zo lui bent ga dan werken sukkel!' Zo'n reacties kreeg ik dus van de omgeving, echt niet té doen.
Ik heb dan plots een meisje leren kennen en die heeft me een héél jaar aangepord om er toch iets van te maken. Ik heb haar toen beloofd dat wat er ook tussen ons zou gebeuren, dat ik mijn studies zou afmaken en dat ik héél hard zou werken.
Ik ben toen opnieuw begonnen en ben hogeschool gaan doen en het ganse jaar ging het erg vlotjes. Maar amper één dag voor de eindexamens kreeg ik een briefje van mijn (ex)vriendin. Ze maakte het uit en ze zei dat ze héél het jaar door, continue gelogen had. Ik was inderdaad de grootste sukkel die er rond liep op de wereld zei ze en ik zou nooit iets bereiken. Ze wenste mij tevens het slechtste toe wat een mens kan overkomen.
Ik kan je zeggen dat was een héél harde slag in mijn gezicht. Om een lang verhaal kort te maken. Ik heb me gewoon vastgepind op de belofte die ik gedaan had aan haar en ik heb mijn diploma uiteindelijk ook gewoon gehaald, ondanks alles.
Zodus .. hoe uitzichtloos je situatie ook is, nooit opgeven is de boodschap. En laat je niks wijsmaken dat je niks waard bent of dat je een sukkel bent. Je bent zoals je zelf denkt wie je bent. Als je denkt dat je die grote sukkel bent, dan ben je dat ook. Maar als je denkt dat je de wereld aan kan, dan kun je dat ook. Maar daarvoor moet je ballen aan je lijf hebben.
Conclusie: Nooit opgeven, blijven vechten en laat anderen je niks wijsmaken. Leid je eigen leven en zorg dat je er zelf controle over hebt.
nekyn
Legacy Member
Die acteert een heel jaar om dan is "haha tog ni" te zegge ? Denk dat die tog ietskes meer problemen heeft.
@OP: Zou zeggen zoekt u ergens een jobke in een kleiner bedrijf ipv bandwerk in een fabriek da zal de sleur er wat uithalen, en met wat sjans zien ze niet te neig dat ge u middelbaar niet hebt gehaald + paar jaarekes doorbijte da ge avondschool kunt doen en tog iets diploma hebt, (logistiek vind ge nog redelijk gemakelijk een job + redelijk gemakelijke opleiding)
Omgekeerde wereld XD
@OP: Zou zeggen zoekt u ergens een jobke in een kleiner bedrijf ipv bandwerk in een fabriek da zal de sleur er wat uithalen, en met wat sjans zien ze niet te neig dat ge u middelbaar niet hebt gehaald + paar jaarekes doorbijte da ge avondschool kunt doen en tog iets diploma hebt, (logistiek vind ge nog redelijk gemakelijk een job + redelijk gemakelijke opleiding)
Omgekeerde wereld XD
makila
Legacy Member
Onrechtstreeks 'ja'. Ik had een vriendenkring opgebouwd, maar toen ik faalde op school en ik hun steun en toeverlaat nodig had, toen lieten ze mij inderdaad praktisch allemaal tegelijk vallen. Nu ik ben er achteraf niet rouwig om. Zo leer je echt wel de mensen kennen hé? Dit waren dus duidelijk GEEN echte vrienden.Maxwell Sanchez zei:
Tsja ik lieg hier niet om sé. Ik denk dat ze gewoon gefrustreerd was, omdat het uiteindelijk niet lukte tussen ons of zo .. weet ik veel. Maar het kwam wel heel hard aan op die moment sé.nekyn zei:
_Nothing_
Legacy Member
ondanks alle steun en hulp die men je hier wil geven zou ik het forum opzij zetten en eens gaan aankloppen bij Jac (jongeren advies centrum) of eventueel bij een psycholoog, daar je problemen dieper liggen dan gewoon geen diploma te hebben.
Werkgewijs kan je ook bij de vdab een gesprek vragen en die zullen je wel testen/sturen.
het leven loopt nu eenmaal niet altijd zoals we zelf willen en als je iets wil zal je er voor moeten vechten ... "voor niets gaat de zon op" ... maar weet (en dat is een erg schrale troost) dat je zeker niet de enige bent en "er een eind aan maken" geen garantie geeft (wat als het hierna nog slechter is? Of als het mislukt of .... )
hou moed! Je bent SLECHTS 21
Werkgewijs kan je ook bij de vdab een gesprek vragen en die zullen je wel testen/sturen.
het leven loopt nu eenmaal niet altijd zoals we zelf willen en als je iets wil zal je er voor moeten vechten ... "voor niets gaat de zon op" ... maar weet (en dat is een erg schrale troost) dat je zeker niet de enige bent en "er een eind aan maken" geen garantie geeft (wat als het hierna nog slechter is? Of als het mislukt of .... )
hou moed! Je bent SLECHTS 21
NinjaTune
Legacy Member
gilbereke zei:
idd, dat is deels al geluk hebben in het juiste te rollen, waarbij je de kans hebt om door te groeien. Ik ken er nog zo.. tot ze inderdaad der uit liggen.. Da's echt keihard uitzondering dan regel dergelijke gevallen.
OT: ik denk dat je by syntrawest zeker terecht kan voor één of andere opleiding. Je bent idd slechts 21, nog mogelijkheden zat, maar wees zelf gemotiveerd.
Blood_Raven
Legacy Member
Slechtste excuus dat ik ooit gehoord heb. Wat is een slechte treinverbinding? Ik heb drie jaar gedaan waar ik om 6 uur moest opstaan om tegen 8 uur in't school te zijn. "Zuipen in cafe om de hoek", sorry maar wat verwacht ge nu eerlijk van studenten? Dat ze een hoogstaand cultureel uitstapje naar Brugge organiseren? Als ge zoiets wilt dan neemt ge zelf initiatief.Wattedoen zei:
Wattedoen
Legacy Member
Na al dit te lezen ga ik 2 dingen ondernemen (bedankt voor de reacties ik ben wat wijzer geworden)
Motivatie is er inderdaad niet meer, daarom zal ik een afspraak maken met een psycholoog (alhoewel dat ik niet echt weet hoe een buitenstaander mij met "mijn problemen" kan helpen, schone woorden zijn nogal gemakkelijk)
-Nu hoe doet ik dit best? Ik heb ergens horen zeggen dat je 8-10keer (?) kunt gaan naar een psycholoog en dat dit word terugbetaald, maar hoe werk dit juist?
En welke moet ik kiezen?
Op vlak van studies/werken, wil ik het liefst nog verder studeren!
-Bestaat er iets zoals een centraal orgaan voor studieadvies? Die me kan zeggen wat mijn opties zijn?
1)Avondonderwijs: vind hun aanbod nogal weinig en weet niet of je hierna na nog verder kunt studeren (hogeschool? unief?)
2)VDAB: zelfde vraag
3)Tweedekansonderwijs: alhoewel dat ik hier serieus mijn twijfels over heb (lees OP) lijk dit heb beste gecombineerd met middenjury* ik zou dit wel pas in April/Mei doen zodat ik terug in het ritme kom van studeren.
*maar heb gehoord dat middenjury bijna niet doenbaar is> weinig info wat je moet studeren (boeken zonder specifiek wat je moet leren) en weinig kans tot slagen!
)Motivatie is er inderdaad niet meer, daarom zal ik een afspraak maken met een psycholoog (alhoewel dat ik niet echt weet hoe een buitenstaander mij met "mijn problemen" kan helpen, schone woorden zijn nogal gemakkelijk)
-Nu hoe doet ik dit best? Ik heb ergens horen zeggen dat je 8-10keer (?) kunt gaan naar een psycholoog en dat dit word terugbetaald, maar hoe werk dit juist?
En welke moet ik kiezen?
Op vlak van studies/werken, wil ik het liefst nog verder studeren!
-Bestaat er iets zoals een centraal orgaan voor studieadvies? Die me kan zeggen wat mijn opties zijn?
1)Avondonderwijs: vind hun aanbod nogal weinig en weet niet of je hierna na nog verder kunt studeren (hogeschool? unief?)
2)VDAB: zelfde vraag
3)Tweedekansonderwijs: alhoewel dat ik hier serieus mijn twijfels over heb (lees OP) lijk dit heb beste gecombineerd met middenjury* ik zou dit wel pas in April/Mei doen zodat ik terug in het ritme kom van studeren.
*maar heb gehoord dat middenjury bijna niet doenbaar is> weinig info wat je moet studeren (boeken zonder specifiek wat je moet leren) en weinig kans tot slagen!
Wattedoen
Legacy Member
sinki zei:
Tuurlijk doe ik dat:ironic:, dat is nu al 2000keer gezegt! Alsof de sfeer in een klas niet belangrijk is:ironic:?
Mensen zeggen altijd het ligt aan u dat ge niet leerd...
Enkele voorbeelden uit mijn schoolcarriere:
2de secundair: van 24leerlingen 19 gebuist voor wiskunde?
2de secundair in "2de zit" klas (zeer verstandig om al deze die zijn blijven zitten in dezelfde klas te zetten:ironic
: papieren naar de prof gooien, prof loopt naar buiten al wenend, met 1 april heel de klas besmeuren met nat wc papier,...3de secundair: ja, was mijn fout te weinig gestuurd en ik wist het ook wel daarom dat ik ook erop heb gehamerd om in vlaanderen naar school te gaan!
4de: ja ik had meer moeten studeren> scheiden ouders 2maand later krijgt mijn moeder kanker
5de tweedekansonderiwijs lees OP
last but not least: ik weet dat de fout ook bij mij ligt (zeker voor het merendeel)daarom dat ik ook hier post om juist te vragen wat ik kan doen! Máár zeggen dat "de" sfeer" van geen belang is om te slagen, is dikke bullshit!
Troj
Legacy Member
Wattedoen zei:Na al dit te lezen ga ik 2 dingen ondernemen (bedankt voor de reacties ik ben wat wijzer geworden
Motivatie is er inderdaad niet meer, daarom zal ik een afspraak maken met een psycholoog (alhoewel dat ik niet echt weet hoe een buitenstaander mij met "mijn problemen" kan helpen, schone woorden zijn nogal gemakkelijk)
-Nu hoe doet ik dit best? Ik heb ergens horen zeggen dat je 8-10keer (?) kunt gaan naar een psycholoog en dat dit word terugbetaald, maar hoe werk dit juist?
En welke moet ik kiezen?
Op vlak van studies/werken, wil ik het liefst nog verder studeren!
-Bestaat er iets zoals een centraal orgaan voor studieadvies? Die me kan zeggen wat mijn opties zijn?
1)Avondonderwijs: vind hun aanbod nogal weinig en weet niet of je hierna na nog verder kunt studeren (hogeschool? unief?)
2)VDAB: zelfde vraag
3)Tweedekansonderwijs: alhoewel dat ik hier serieus mijn twijfels over heb (lees OP) lijk dit heb beste gecombineerd met middenjury* ik zou dit wel pas in April/Mei doen zodat ik terug in het ritme kom van studeren.
*maar heb gehoord dat middenjury bijna niet doenbaar is> weinig info wat je moet studeren (boeken zonder specifiek wat je moet leren) en weinig kans tot slagen!
Je kan best naar een CGG gaan bij jou in de buurt. Het is goedkoper, en als de wachtlijst te lang is kan je vragen dat ze je doorverwijzen naar een privé-psycholoog die relatief goedkoop werkt en die werkt met jouw problemen. Een eerste gesprek is altijd wel mogelijk binnen twee of drie weken.
Wattedoen
Legacy Member
Troj zei:
Bedankt voor dit nuttig antwoord!
Kan ik hier ook zomaar mee stoppen, als ik bijvoorbeeld van mezelf vind dat ik terug op de goeie weg ben!
Want op de website van Vlaams-Brabant (moeder werkt in leuven) spreken ze ook van medicamenteuze therapie en dit schrikt me toch wel af. Ik vind van mezelf dat ik niet depressief ben, maar eerder geen uitweg weet voor mijn problemen.
Faun
Legacy Member
Ge kunt ook gaan voor agent van de politie, dat betaald niet echt slecht (pakweg 1400-1500 euro met af en toe 'n weekendje werken en wat overuren). Je moet hiervoor geen diploma hebben, check jobpol.be
Om uw beter in uw vel te voelen, sta 's morgens es vroeg op en begin met joggen. Ga eens naar een klerenwinkel en verander es uw huidige look en uw kapsel, ge kunt u een heel ander mens beginnen voelen. Probeer gewoon in uzelf te geloven en laat u niet ontmoedigen door de minste tegenslag.
Om uw beter in uw vel te voelen, sta 's morgens es vroeg op en begin met joggen. Ga eens naar een klerenwinkel en verander es uw huidige look en uw kapsel, ge kunt u een heel ander mens beginnen voelen. Probeer gewoon in uzelf te geloven en laat u niet ontmoedigen door de minste tegenslag.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.