Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Beramode
Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Ik denk het ook ja. Let maar niet op die pessimistische zever, hell ik zit elke dag tussen het simpele werkvolk en ik haat het daar allerminst. Niet omdat je één of twee keer ergens slecht zit dat er geen fatsoenlijke mensen meer bestaan.
Langs de andere kant, heb je niet wat teveel hooi op je vork genomen? Nooit aan gedacht om eerst wat te werken onder iemand en zelfstandig kalmpjes aan te pakken op een langere termijn?
En voor de rest zo snel mogelijk ontslag nemen daar en ergens anders ervaring gaan zoeken want kom seg je hebt toch meer zelfrespect dan dat.
SteveDotcom
Legacy Member
ik heb 2 jaar in een fabriek gewerkt als operator, de helft van de mensen die daar werken zijn ook misschien simpel, maar ik heb me daar elke dag dood gelachen bij die mensen.
Volgens mij is da de belangrijkste rede als ge werkt, uw collega's, als die tegenvallen dan is uw hele dag naar de klote, ge zit daar elke dag 8uur bij samen tenslotte.
Volgens mij is da de belangrijkste rede als ge werkt, uw collega's, als die tegenvallen dan is uw hele dag naar de klote, ge zit daar elke dag 8uur bij samen tenslotte.
Saphira
Legacy Member
Alhoewel ik alles heb wat ik wil, en ik meestal heel gelukkig ben, voel ik mij soms intens ongeluk.
Denk dat dit vooral te maken heeft met de zelfdoding van mijn moeder op jonge leeftijd. No idea why, ma ik denk dak daar nog altijd niet over ben. Soms denk ik van wel, en dan baf, op 'n dag is 't daar terug. Dat intens verdriet om iemand die ik eigenlijk nooit gekend heb.
Denk dat dit vooral te maken heeft met de zelfdoding van mijn moeder op jonge leeftijd. No idea why, ma ik denk dak daar nog altijd niet over ben. Soms denk ik van wel, en dan baf, op 'n dag is 't daar terug. Dat intens verdriet om iemand die ik eigenlijk nooit gekend heb.
Mini
Legacy Member
Saphira zei:
Je kent ze niet, maar het is wel de persoon in wiens buik je hebt gezeten, en die jou op de wereld heeft gebracht
het is en blijft je moeder, en het feit dat je haar niet hebt kúnnen leren kennen en geen moederfiguur hebt gehad, kan ik wel begrijpen dat dat op iemand weegt
Wilcao
Legacy Member
Saphira zei:
Ik kan u daar helaas ook niet mee helpen, want ik ben gelukkig (nog) niet in die situatie terecht gekomen. Maar ik veronderstel dat er wel hulp bestaat die je daar wel in kan helpen. Soms kan een goed gesprek met familie of vrienden ook goed natuurlijk, maar dat is eerder op korter termijn lijkt me.
Mini
Legacy Member
Saphira zei:
Uw stiefmoeder zal altijd de persoon zijn die u heeft grootgebracht, en dat verdient liefde en respect
dat neemt echter niet weg dat je met een hoop vragen blijft zitten over je echte moeder
wie was ze, wat voor iemand, waarom is ze uit het leven gestapt, lag het aan mij? enz...
Indien je vaak met deze vragen zit, en het je leven teveel beinvloed, raad ik je toch aan een professionele hulp te zoeken.
In tegenstelling tot popular belief, kan dit echt wonderen doen
Furyan187
Legacy Member
spade VI zei:
Ik had al reeds enkele posts gelezen over jou en jouw gevecht. Helaas werd ik telkens overmand door gevoelens en tranen, zodat ik nooit heb kunnen verder lezen. Dat heb ik nu net gedaan...
Met tranen in mijn ogen, wens ik je het allerbeste toe. Je bent een voorbeeld voor velen... Ik hoop op een mirakel!
Saphira
Legacy Member
Mini zei:
ah maar dat doe ik al hoor
. Maar ga dan meestal naar de psychotherapeute indien het echt noodzakelijk is. Meestal gaat 't dan ook over de problemen die ik heb met mijn stiefmoeder... Mweh, ergens geloof ik niet dat je over iets kan geraken dat je nooit gekend hebtBeramode
Legacy Member
Saphira zei:ah maar dat doe ik al hoor
Ik geloof eigenlijk zelfs niet dat je echt "over iemand raakt" die je echt graag had.
Wat is dat, "over iemand raken"? Geen pijn meer voelen als je eraan denkt? Misschien spreek ik te vroeg sinds ik nog maar 27 ben maar het voelt alsof dat altijd gaat blijven steken, ergens op de achtergrond.
/edit
uw verhaal is natuurlijk wel anders sinds je haar nooit "echt" gekend hebt, maar het lijkt mij ongeveer wel even diep te zitten, om maar te zeggen ik ben nooit bezig met "erover geraken" want ik geloof daar gewoon niet in
zeus22
Legacy Member
het gaat hier ook volledig tegen. weinig vrienden waar ik nog mee optrek / contact mee heb. heb een ok job maar ik wil dit niet mijn hele leven doen. ben van plan om terug naar school te gaan in september maar door andere problemen ben er nog niet echt aan uit.
vandaag is door mijn vader duidelijk gemaakt dat ik niet meer welkom ben dus familie heb ik ook niet meer. dus heb ik niet iemand meer waarmee ik nog deftig kan praten over mijn problemen buiten een forum dan. en om eerlijk te zijn heb ik momenteel niet veel zin om mijn hele verhaal met andere problemen publiek te maken.
Enkel wat pathetic zagen als een emo op dit forum schiet er dan nog over. wel spijtig aangezien het tot vorige maand wel de goeie kant op ging maar dat is nu opeens ver weg.
ach ja, het kon slechter mijn gezondheid is nog goed dus op dat gebied heb geen reden tot klagen.
hopelijk heb ik nu wel het ergste gehad
vandaag is door mijn vader duidelijk gemaakt dat ik niet meer welkom ben dus familie heb ik ook niet meer. dus heb ik niet iemand meer waarmee ik nog deftig kan praten over mijn problemen buiten een forum dan. en om eerlijk te zijn heb ik momenteel niet veel zin om mijn hele verhaal met andere problemen publiek te maken.
Enkel wat pathetic zagen als een emo op dit forum schiet er dan nog over. wel spijtig aangezien het tot vorige maand wel de goeie kant op ging maar dat is nu opeens ver weg.
ach ja, het kon slechter mijn gezondheid is nog goed dus op dat gebied heb geen reden tot klagen.
hopelijk heb ik nu wel het ergste gehad
Anoniem15
Legacy Member
SteveDotcom zei:
De twee uit de andere ploeg zijn ook maar simpel maar met die mensen heb ik geen problemen en moet ik ook altijd lachen. Maar die waarbij ik zit daar valt echt niet mee samen te werken. Mijn doel is altijd geweest om zelfstandige te worden, onder een baas gaan werken doe ik enkel om wat ervaring op te doen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.