Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

stop feeding the troll.

Ik kan niet zeggen dat ik voor de volle 100 % gelukkig ben. Al ben ik wel gelukkiger geworden dan dat ik vroeger was. Tegenover reacties van andere mensen dat ik hier heb gelezen die waren eerst gelukkig en daarna minder gelukkig. Ik concludeer daaruit dat ik wel redelijk bezig ben.

Ik heb mijn dagen wel. Soms vliegen ze voorbij en soms duren ze eeuwig lang, maar dat zal bij iedereen wel eens zijn. Het feit dat ik sinds september een vriendinnetje heb heeft mij wel veel gelukkiger gemaakt. Toen ik single was was ik dat ook, maar t'was gewoon al zo lang geleden dat ik nog een vriendin had gehad en ik miste het dus wel om een lief te hebben.

Hetgene wat mij nu motiveert is zij. Een beetje dromen om al alleen te gaan wonen dus daar ben ik nu ook stilletjes aan geld voor opzij aan het zetten en die gedachten maken me wel gelukkig.

Ik ga momenteel door één van de slechtste periodes van de laatste jaren.

Sinds enkele maanden heb ik de switch gemaakt van informaticus naar loodgieter om de praktijk te kunnen combineren met mijn ondernemersopleiding om zo meer ervaring op te doen om binnen enkele jaren zelfstandig te kunnen starten. Het werk zelf ligt me enorm maar de persoon met wie ik moet samenwerken maakt elke dag voor mij tot een hel. Het is iemand die overtuigd is van zijn eigen grote gelijk en bij elke fout (die ik in zijn ogen maak) maakt hij me met de grond gelijk, op sommige momenten dreigt hij er zelfs mee op mij te kloppen. Hij heeft een hekel aan mensen die bureaujobs doen (of gedaan hebben). Ik moet me elke dag naar mijn werk slepen en ik ben aan het uitkijken om bij een andere baas te kunnen gaan werken want dit hou ik niet lang meer uit of ik ga er aan onder door.

Daarnaast heb ik vorige maand een auto ongeval gehad onder invloed waardoor ik nu zonder auto zit en opkijk tegen een enorme schadevergoeding en een veroordeling door de politierechtbank. Om alles te kunnen betalen en beter te kunnen sparen ben ik terug bij mijn ouders moeten gaan wonen.

Die verhuis (die momenteel nog altijd aan de gang is) brengt een hele hoop stress met zich mee omdat ik voor alle meubels een plaats moet zoeken of hen van de hand moet proberen te doen.

Verder heb ik van een klant nog een klein maandloon tegoed, deze weigert te betalen sinds begin december en ik kan hem niet meer bereiken. Wetende dat ik momenteel echt elke euro kan gebruiken bezorgt dit me ook slapeloze nachten.

De komende maanden heb ik daarbij nog eens enkele examens van mijn ondernemersopleiding die me ook nog eens extra stress bezorgen.

In mijn vriendenkring begint de ene na de andere aan kinderen of gaat samenwonen of koopt een huis. Ikzelf heb geen vriendin en ga alleen maar achteruit in plaats van vooruit.

Mijn leven is momenteel een echte puinhoop en ik zie het op korte termijn niet meer bolgewerkt. Ik moet elke minuut alles proberen te relativeren en ik loop een hele dag met een droef gezicht rond, lachen kan ik gewoon niet meer.

Soms zou ik gewoon alles willen achter laten en ergens ver van hier helemaal van op nul beginnen want uit deze puinhoop hier kan ik niets deftigs meer opbouwen.

Waar is Spade VI?

In andere fora; https://www.beyondgaming.be/forums
Die leeft nog altijd Hij had ergens gepost dat we het wel zouden weten als het zover is

Neen.

heel gelukkig op de moment

alleen die fysiek die de laatste tijd steeds meer tegensteekt...

tijd voor een bezoek aan de dokter again:ironic::doh:

ja voel me goed
elke dag sporte goede vrienden leuke school goede ouders..

Saphira zei:

Waar is Spade VI?

Klik om te vergroten...

Still alive, al moet ik zeggen nu onder slechte conditie. Ben de laatste dagen een beetje erdoor op fysiek vlak. Ten eerste een gewoon probleempje, diarree. Maar daarna alles ivm met mijn ziekte. Ik heb dan ook een paar dagen geleden mijn schriftelijk verzoek tot euthanasie ook opgemaakt, daar ik dat vaak overwogen, besproken heb en ik nu nog steeds nuchter bij volle verstand ben. En het is handig als ik het echt zou nodig hebben als ik ooit tot ondraaglijk lijden kom te staan waar ik niet meer uitkan. Ikzelf hoop natuurlijk nog steeds dat ik gewoon in de nacht in m'n slaap mag doodgaan ipv het zelf te moeten aanvragen omwille van ondraaglijk lijden. Maar kom, wat moet, moet.

Naast de diarree, is door de ziekte, de uitzaaïngen in mijn long mijn hoesten veel slechter geworden. Ieder maal ik hoest komt er ook een zenuwpijn die doortrekt in mijn borst, arm, bekken en been..echt een kort maar schietige sterke pijn. Bewegen word ook moeilijk. Het gezwel in mijn mond is ook zo'n naar geval en blijft hinderen. Ik voel dat ding constant naast m'n tong en als ik eet. IK bijt er steeds op maar heb geen andere keuze. Soms komt er een stukje af, vind ik zo goor. En de laatste twee dagen kon ik bijna niet eens m'n bed uit. Zelf dacht ik nog eens na over het gehele leven in het algemeen dat ik heb geleefd en hoe het nu staat te eindigen. Relatief kan ik er goed mee om daar ik de dood niet vrees, maar ik denk wel aan de personen die ik achterlaat en de spijt van zaken die geweest zijn en die ik nooit zal ontdekt hebben...

Ook zou ik echt wel eens moeten verder noteren en beschrijven aan mijn verhaal maar ik vind er echt de drive niet voor. Maar ik hoop deze wel nog te vinden.

Maar kortom, ik ben dus nog in leven en zal wel zeker iemand laten posten wanneer ik dood ben. Ik vind dat toch noodzakelijk als je ergens zit waar je af en toe heengaat.

pfff Sterkte Spade.

Fucking klote dat er zaken zijn die met 1 druk op de knop miljoenen mensen dood en dat ze voor zaken zoals dit (kanker e.d.) nog steeds niets hebben.

dan hoop ik voor u dat uw euthanasie goedgekeurd wordt.

en de spijt van zaken die geweest zijn en die ik nooit zal ontdekt hebben...

Klik om te vergroten...

hier op planeet aarde valt toch geen bal meer te ontdekken.

Thanks guy's en ja, ontdekken...niet in de zin van nieuw grondgebied of een product of gelijk wat maar oudere dingen. Zaken die jan en alleman beleefd, de gewone opbouw van het dagdagelijkse leven. Vaste job, iemands dochter mee uitnemen, genieten van je jongere jaren, gezinnetje uitbouwen, daarvan genieten, oud worden en vredig op het eind, voldaan gaan

Nu ga ik echt met een fucking empty feeling. Ik zal uiterst dankbaar zijn moest er hierna iets werkelijk prachtig zijn zoals steve jobs het zei "oh waw, oh waw"...maar i'd be pretty fucking mad als er niets is.

Wonkelrijm zei:

Ik ga momenteel door één van de slechtste periodes van de laatste jaren.

Sinds enkele maanden heb ik de switch gemaakt van informaticus naar loodgieter om de praktijk te kunnen combineren met mijn ondernemersopleiding om zo meer ervaring op te doen om binnen enkele jaren zelfstandig te kunnen starten. Het werk zelf ligt me enorm maar de persoon met wie ik moet samenwerken maakt elke dag voor mij tot een hel. Het is iemand die overtuigd is van zijn eigen grote gelijk en bij elke fout (die ik in zijn ogen maak) maakt hij me met de grond gelijk, op sommige momenten dreigt hij er zelfs mee op mij te kloppen. Hij heeft een hekel aan mensen die bureaujobs doen (of gedaan hebben). Ik moet me elke dag naar mijn werk slepen en ik ben aan het uitkijken om bij een andere baas te kunnen gaan werken want dit hou ik niet lang meer uit of ik ga er aan onder door.

Daarnaast heb ik vorige maand een auto ongeval gehad onder invloed waardoor ik nu zonder auto zit en opkijk tegen een enorme schadevergoeding en een veroordeling door de politierechtbank. Om alles te kunnen betalen en beter te kunnen sparen ben ik terug bij mijn ouders moeten gaan wonen.

Die verhuis (die momenteel nog altijd aan de gang is) brengt een hele hoop stress met zich mee omdat ik voor alle meubels een plaats moet zoeken of hen van de hand moet proberen te doen.

Verder heb ik van een klant nog een klein maandloon tegoed, deze weigert te betalen sinds begin december en ik kan hem niet meer bereiken. Wetende dat ik momenteel echt elke euro kan gebruiken bezorgt dit me ook slapeloze nachten.

De komende maanden heb ik daarbij nog eens enkele examens van mijn ondernemersopleiding die me ook nog eens extra stress bezorgen.

In mijn vriendenkring begint de ene na de andere aan kinderen of gaat samenwonen of koopt een huis. Ikzelf heb geen vriendin en ga alleen maar achteruit in plaats van vooruit.

Mijn leven is momenteel een echte puinhoop en ik zie het op korte termijn niet meer bolgewerkt. Ik moet elke minuut alles proberen te relativeren en ik loop een hele dag met een droef gezicht rond, lachen kan ik gewoon niet meer.

Soms zou ik gewoon alles willen achter laten en ergens ver van hier helemaal van op nul beginnen want uit deze puinhoop hier kan ik niets deftigs meer opbouwen.

Klik om te vergroten...

Mja, dik gescheten.


@uw carrière
Had het maar bij uw eerste job gehouden -_-

Zat je lekker veilig, haalde je de centjes zo binnen.
Koffietje pakken en wat tokkelen.


Dat wereldje is gewoon pokkehard en smerig. Dat loopt vol met gefrustreerden en sjaggeraars. De klanten zijn vaak niet beter.
Je kan er deftige mensen tegenkomen, maar je kan er stront eerste klas tegenkomen.
Waar je voorheen zat, kwam je toch nooit zulke pipo's tegen he?
Je bent nog maar net bezig, en pipojackpot!
Je kan uw ondernemersdiploma behalen, maar je moet beseffen of je wel assertief genoeg zijt om telkens zulke situaties te overwinnen, want assertiviteit zal je nodig hebben.

Ik heb zelf ooit in een fabriek gestaan, en die mentaliteit was totaaaaaaal anders, in de negatieve zin.
Je moet er tussen gestaan hebben om het te begrijpen.
Zoveel ongeschreven regels daarbuiten.

Als braaf suske zet je een vriendelijke glimlach op, maar ze bekijken u serieus vies.

Je vraagt u af hoe zo een peut kan thuiskomen en voor zijn gezin zorgen.

Je hebt het te romantisch ingezien, je hebt geen rekening gehouden met de schaduwzijde van de mens die je voorheen nooit te zien kreeg.
Die velen niet te zien krijgen, en zich dus makkelijk achter correcte statements verschuilen.
En ik vrees dat je ze nog vaak te zien zal krijgen.


En uw diploma zal altijd een burden blijven in de zin van jaloerse/botte reacties.
*Ey yom, mutte daarvoor zo lang naart school geweest zijn.*
*Dat leren ze niet opt scholeke he*
Meneer pipo zal u ondertussen al de volle lading gegeven hebben?

Je doet de job nog maar pas, maar cliché, al onmiddellijk ene die niet wilt betalen.



Moest ik u zijn, zou ik terug bediende worden.
Een stabiel leven en een vast inkomen, papierbrol die voor u geregeld wordt.
Al doe je het niet supergraag, veel mensen doen hun job niet graag, maar je kan een hoop zorgen overboord gooien en je zit gewoon velig.
Die schulden zijn dan ook minder pijnlijk, als je weet wat je krijgt elke maand.
Gewoon maandelijks een deel afstaan, de maanden aftellen, en zuinig leven. Maar als je licht ziet aan het einde van de tunnel en je zit in een routine, wordt alles al veel draaglijker.


Weer een avonturenzoeker die zijn saai leven beu was, en nu de prijs betaalt -_-


Houd het simpel en veilig.
Ik heb het simpel gehouden en deze zaterdag ga ik weer lekker een hele dag lang in een jacuzzi liggen + kas volvreten, totaal zorgenloos. De zondag een wandeling.
En tussendoor postal 3 spelen \0/
Laat me zeggen dat ik een beter leven heb dan 99% van wat op deze planeet rondkruipt.
Laat me zeggen dat ik een beter leven heb dan die jongen uit mijn klas die het tot burgerlijk ing. heeft geschopt, wat die over zich heen krijgt, hij wordt er ook niet bijzonder vrolijk van.
En een Spade doet alles relativeren.

spade VI zei:

Thanks guy's en ja, ontdekken...niet in de zin van nieuw grondgebied of een product of gelijk wat maar oudere dingen. Zaken die jan en alleman beleefd, de gewone opbouw van het dagdagelijkse leven. Vaste job, iemands dochter mee uitnemen, genieten van je jongere jaren, gezinnetje uitbouwen, daarvan genieten, oud worden en vredig op het eind, voldaan gaan

Nu ga ik echt met een fucking empty feeling. Ik zal uiterst dankbaar zijn moest er hierna iets werkelijk prachtig zijn zoals steve jobs het zei "oh waw, oh waw"...maar i'd be pretty fucking mad als er niets is.

Klik om te vergroten...

Ik heb al vaak je verhaal gelezen en ik, en sowieso nog vele anderen, heb echt immens veel respect voor je. Ik denk dat niet veel mensen zo tegen de dood zouden kunnen opkijken. Plaatst ook alle kleine problemen die je kan hebben ineens in perspectief als ik zie hoe je er zo met omgaat.
Veel moed kerel

Ergens geef ik Tr1ckstar wel gelijk hoor . aan de andere kant perfect gelukkig hier buiten het slaapgebrek ^-^

Oldskooler zei:

Mja, dik gescheten.


@uw carrière
Had het maar bij uw eerste job gehouden -_-

Klik om te vergroten...

Je hebt het over de job bij het social profit bedrijf waar ik me hele dagen zat te vervelen bedoel je? Goh in feite was het daar niet zo slecht, maar het was gewoon een sleur, en ik hing vast aan de vaste maandloontje terwijl ik nu wel meer kan gaan verdienen. In de wetenschap dat ik serieus wat geld ga mogen dokken is dit wel goed meegenomen. Ik heb deze overstap dan ook gemaakt om ervaring op te doen met het oog van zelfstandige te worden. Misschien heb ik gewoon pech dat ik bij zo iemand terecht gekomen ben?

mweh I still hope that some wonder will come.
Kheb u mss echt ma kort geleden leren kennen, maar ik sta echt met elke post van jou vol verbazing.
Ge moet geen spijt hebben of zo, denk dat je alles uit je leven gehaald hebt wat eruit te halen valt . Mocht je alles van te voren weten, jah dan zou het gemakkelijk geweest zijn...
Euthanasie-aanvraag vind ik een heel verstandige beslissing. Ik hoop dan ook dat jouw omgeving er goed op reageert (heb al meegemaakt dat dit andersom was).
Doorbijten Spade , zoals je al zo lang doet. You're an example of courage for everyone

spade VI zei:

Still alive, al moet ik zeggen nu onder slechte conditie. Ben de laatste dagen een beetje erdoor op fysiek vlak. Ten eerste een gewoon probleempje, diarree. Maar daarna alles ivm met mijn ziekte. Ik heb dan ook een paar dagen geleden mijn schriftelijk verzoek tot euthanasie ook opgemaakt, daar ik dat vaak overwogen, besproken heb en ik nu nog steeds nuchter bij volle verstand ben. En het is handig als ik het echt zou nodig hebben als ik ooit tot ondraaglijk lijden kom te staan waar ik niet meer uitkan. Ikzelf hoop natuurlijk nog steeds dat ik gewoon in de nacht in m'n slaap mag doodgaan ipv het zelf te moeten aanvragen omwille van ondraaglijk lijden. Maar kom, wat moet, moet.

Naast de diarree, is door de ziekte, de uitzaaïngen in mijn long mijn hoesten veel slechter geworden. Ieder maal ik hoest komt er ook een zenuwpijn die doortrekt in mijn borst, arm, bekken en been..echt een kort maar schietige sterke pijn. Bewegen word ook moeilijk. Het gezwel in mijn mond is ook zo'n naar geval en blijft hinderen. Ik voel dat ding constant naast m'n tong en als ik eet. IK bijt er steeds op maar heb geen andere keuze. Soms komt er een stukje af, vind ik zo goor. En de laatste twee dagen kon ik bijna niet eens m'n bed uit. Zelf dacht ik nog eens na over het gehele leven in het algemeen dat ik heb geleefd en hoe het nu staat te eindigen. Relatief kan ik er goed mee om daar ik de dood niet vrees, maar ik denk wel aan de personen die ik achterlaat en de spijt van zaken die geweest zijn en die ik nooit zal ontdekt hebben...

Ook zou ik echt wel eens moeten verder noteren en beschrijven aan mijn verhaal maar ik vind er echt de drive niet voor. Maar ik hoop deze wel nog te vinden.

Maar kortom, ik ben dus nog in leven en zal wel zeker iemand laten posten wanneer ik dood ben. Ik vind dat toch noodzakelijk als je ergens zit waar je af en toe heengaat.

Klik om te vergroten...

spade, sterkte man

Sterkte Spade!!! Het is erg dat iemand dit moet meemaken.

Altijd ferm confronterend, Spade zijn posts. Sterkte man!