Sylverscythe zei:
Ik denk dat een gezonde relatie bevat wat de partners ervan verwachtten. Als iedereen akkoord is met polyamorie of welke modieuze term er tegenwoordig aan meerdere partners wordt gegeven is daar volgens mij voor niemand een probleem mee, vrije maatschappij enzo.
100% akkoord.
Polyamorie is trouwens de juiste term hoor, geen mode-fenomeen
Maar de reden waarom mensen hier waarschijnlijk sterk reageren, is omdat uitspraken zoals "diep vanbinnen zijn we allemaal zo" en "dat is gewoon de natuur" meestal achteraf worden gebruikt door iemand die het vertrouwen van zijn partner schendt door vreemd te gaan.
Wel, dat durf ik te betwijfelen, om heel eerlijk te zijn (en dat is an sich een leuker discussie-onderwerp dan het zuivere "ben je jaloers of niet").
Hij drukt zich weliswaar ietwat cru uit, maar ik zie er iig niet direct een vergoelijking van een eerdere scheve schaats in. Niets mis trouwens met duidelijke standpunten innemen ipv fluffy stellingen die niemand mogen "kwetsen" (dat beschouw ik eerder als een ziekte van deze tijd).
Maar ik durf tegelijk wel stellen dat, had hij zich wel degelijk wat fluffier uitgedrukt, je nog steeds dezelfde type reacties zou gekregen hebben. Mensen zijn gewoontediertjes die niet graag de confrontatie met iets nieuws aangaan. Ze houden graag vast aan hun gewoontes (zelfs al hebben ze geen flauw idee meer waar die gewoonten vandaan komen - dat heet dan cultuur), en ze hebben niet graag mensen die afwijken van wat ze als de "norm" beschouwen (met dezelfde bemerking als bij de gewoontes). Daar is niets raar of verkeerd aan, dat is gewoon eigen aan mensen, en deze of gene heeft daar al minder last van dan anderen.
Zaken als polygamie, polyandrie, polyamorie, swingen en welke andere vormen je je ook kan inbeelden, maken geen deel uit van het standaard verwachtingspatroon. Wie dan ook die daar ook maar enige statement over maakt, op een forum als dit waar je geen concentratie van dergelijke profielen hebt, die kan er gif op innemen dat de reacties die hij/zij gaat krijgen, overwegend in lijn liggen met wat je hier ziet: negatief. Onbekend, onbemind en zo.
Als het allemaal zo natuurlijk is zouden we niet jaloers zijn denk ik, of dat uit onzekerheid, bezitterigheid, of wat dan ook voorkomt.
'k Ben geen bioloog, maar ergens zal het wellicht iets te maken hebben met dezelfde driften die pakweg een leeuw eerst het nageslacht van een concurrent laat opvreten, vooraleer ie zelf aan de slag gaat

. En verder hebben onzekerheid en twijfel er evenzeer mee te maken, maar dan komt het "gewoontedier" weer boven.
Mensen die (gematigde) jaloezie vertonen wegzetten als "verkeerd" lijkt mij wat kort door de bocht.
Dat ze verkeerd zijn wil ik niet gezegd hebben; maar ze zijn zeker niet het enige "normaal". Normaal en abnormaal zijn weinig meer dan uitingen van tijdsgeest en collectief (onder)bewustzijn. Waan en realiteit liggen daar op een heel dunne en variabele grens.
Monogamie, voor een bepaalde periode, is volgens mij de natuur. Dat je dit dan "voor altijd" maakt lijkt mij een bewuste beslissing, waar je dan maar naar moet leven. Niet eerst een relatie aangaan met dat als beginpunt, om achteraf te "ontdekken" dat je polyamorie prefereert.
Goh, het ene sluit het andere niet uit.
Er is ook wel zoiets als eerlijkheid natuurlijk, waarbij je in zo'n situatie ofwel de keuze maakt om niets verder te doen met je voorkeur voor polyamorie, ofwel er samen voor te kiezen om er wel iets mee te doen, of om er voor te kiezen de relatie stop te zetten, en verder te zoeken naar een partner die je wel volgt in je voorkeuren. De mogelijkheden zijn breder dan enkel "niets doen" versus "naast de pot gaan pissen".
Ik krijg ook de kriebels van mensen die ziekelijk jaloers zijn hoor, omdat ik zelf liever het recht heb om met eender wie om te gaan (waarmee ik dan vriendschap bedoel), en hoe jaloers als "normaal" wordt bekeken lijkt mij cultureel ja (ga in Zuid-Amerika eens een dansje placeren met een latina die bezet is...).