Archief - Ik heb geen vrienden
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Nas
Legacy Member
Ge hebt altijd een 4-5 tal vrienden die blijven.sinki zei:No offence maar das zever imo.Goeie vrienden zullen altijd blijven.
Het zullen eerder de levenspartners zijn die komen en gaan.
En qua levenspartners: er is altijd iemand die voor een lange tijd bij u zal blijven. Voor altijd is dezer dagen wat achterhaald imo.
Scooter
Legacy Member
Komt me redelijk bekend voor. Ik had enkel contact met directe collega's op mijn werk maar ik hield ze op een grote afstand en ik ben ook al 8 jaar terug actief in een voetbalploeg en ik gedraag me daar nog altijd zo. Door een bepaalde situatie heb ik gelukkig zelf ingezien dat mijn leven op een dood spoor zat en heb uiteindelijk toch die stap naar een psycholoog gezet.SideShow zei:
Hier hetzelfde. Ondertussen ben ik al heel wat wijzer geworden over mezelf. Ik ben nu ook begonnen om zelf contact te zoeken met anderen en effectief gesprekken te voeren. Nu niet dat dit allemaal zo vlot loopt, maar met vallen en opstaan kom ik er wel.mla zei:
Heel herkenbaar. Vooral ook omdat je net zoals ik je leeftijd erbij betrekt. Ik ben er 25 dus je bent er nog altijd vroeger bij dan ik en die leeftijd blijkt in mijn geval helemaal geen probleem te zijn om nog vrienden te maken. Het zijn andere zaken die me weerhielden. Ik zou toch aanraden om die moeilijke stap naar een psycholoog te maken. Ik beklaag het mezelf ook een beetje dat het zo lang heeft moeten duren voor ik het probleem echt inzag en effectief hulp heb gezocht maar het is nu eenmaal zo. Uiteindelijk is het wel de beste keuze die ik in mijn leven al gemaakt heb.Clarkske zei:
stagepotato
Legacy Member
Ik heb ook niet veel vrienden, maar één beste vriend eigenlijk. Het zou leuk zijn om meer vrienden te hebben want als dieje dan met een meisje op stap is ofzo zit ik thuis maar wat met men duimen rond te draaien zeg maar. Ik heb ook wel een hoop kennissen en nog andere mensen die ik redelijk goed ken maar het probleem is dat al hun bezigheden/interesses mij geen bal interesseren waardoor ik het moeilijk vind om met hun op stap te gaan en mij te amuseren.
Ik heb gewoon een vriendin nodig, maar ik ben nogal kieskeurig.
Ik heb ook wel een hoop kennissen en nog andere mensen die ik redelijk goed ken maar het probleem is dat al hun bezigheden/interesses mij geen bal interesseren waardoor ik het moeilijk vind om met hun op stap te gaan en mij te amuseren. Ik heb gewoon een vriendin nodig, maar ik ben nogal kieskeurig.
BeeLz
Legacy Member
In de horeca een studentenjob doen ofzo is ook wel goed om de social skills te bevorderen.
Ik heb blijkbaar het voordeel dat de meeste mensen mij wel aangenaam gezelschap vinden want vind van mezelf dat ik redelijk asociaal, apathisch, terughoudend en stil ben. Maar heb nooit problemen gehad om vrienden te "maken", altijd verschillende vriendengroepen gehad, en daardoor nu heel veel kennissen.
Ik heb blijkbaar het voordeel dat de meeste mensen mij wel aangenaam gezelschap vinden want vind van mezelf dat ik redelijk asociaal, apathisch, terughoudend en stil ben. Maar heb nooit problemen gehad om vrienden te "maken", altijd verschillende vriendengroepen gehad, en daardoor nu heel veel kennissen.
Ph Sp
Legacy Member
Ik ken zo nog een speciaal verhaal over 'vreemde mensen'. Jongen die ik ken (jaar of 16) wordt echt keihard gepest, tot opgewacht worden en klappen krijgen buiten de schoolpoort toe. En ik heb mij echt vaak over die ontfermd. Proberen de juiste sociale gedragingen mee te geven enz. Zeggen wat hij beter wel en niet zegt op sommige momenten. Maar zelfs mijn toenmalige vriendin die echt voor elke afwijking van wat sociaal aanvaardbaar gedrag kan genoemd worden wel een excuus had, zei over die jongen dat het gewoon een hopeloos geval was. En laatst heeft hij blijkbaar prul gemaakt en nu komt die nooit meer.
Ik geloof normaal keihard in de maakbaarheid van het leven maar soms is het inderdaad gewoon enorm moeilijk.
Ik geloof normaal keihard in de maakbaarheid van het leven maar soms is het inderdaad gewoon enorm moeilijk.
dietrich0
Legacy Member
TimeBandit_b zei:
Meer zelfvertrouwen inderdaad, ik straal zelfzekerheid uit nu t.o.v. onzekerheid vroeger.
Ik ben wel nog steeds slecht in praten in groep, dan laat ik het liever over aan de rest tenzij er een akward silence is. Wanneer ik echter alleen face to face ben met iemand, word ik een spraakwaterval
ILIQUID
Legacy Member
dietrich0 zei:Meer zelfvertrouwen inderdaad, ik straal zelfzekerheid uit nu t.o.v. onzekerheid vroeger.
Ik ben wel nog steeds slecht in praten in groep, dan laat ik het liever over aan de rest tenzij er een akward silence is. Wanneer ik echter alleen face to face ben met iemand, word ik een spraakwaterval
Ja, ge voelt u beter in u vel hé
Fonskuh
Legacy Member
SideShow zei:
No offense, maar das toch zwans? Waarom zou jij nu een weirdo zijn? Omdat je 'anders' bent dan wat de samenleving verwacht?
Ik denk dat mensen die het sociaal moeilijk hebben denken dat ze constant bekeken worden. Iemand van mijn werk is ook zo, die klapt toe in openbare plekken, gewoon omdat die denkt dat iedereen naar hem kijkt.
Ik ben meer van het principe iedereen is wie hij zelf wil zijn, en niemand heeft zich daar mee te moeien (zolang het geen bullygedrag is bijvoorbeeld...)
Scooter
Legacy Member
Wat de anderen als gewoon stil/verlegen aanzien, kan veel meer zijn dan dat. Wat ik wou was mezelf leren kennen, weten waarom ik geen contact durf maken met mensen die ik niet ken, en waarom ik zo vreselijk stil ben tegenover mensen die ik al jaren 'ken', want ik heb wel degelijk behoefte aan sociaal contact. Tegenover die psycholoog heb ik enorm veel dingen kunnen zeggen die ik al jaren tegen niemand anders kwijt kon. Uit die dingen blijkt dat ik zeer vaak handel of gevangen zit in diepe schaamte en schuldgevoelens. Als iemand mij dus zou willen leren kennen dan zijn de meest basic vragen al genoeg om mij te doen blokkeren. Daardoor ben ik in gezelschap al zo hard op mezelf gefocust zodat ik zelf ook geen interesse kan laten blijken in anderen, ook al heb ik die wel. Zeg nu zelf, ga je na een tijd nog moeite doen om iemand te leren kennen of meevragen als deze geen interesse in je toont?asmo zei:
Door veel te praten met mijn psycholoog leer ik mezelf kennen, kan ik bepaalde gedachten en gevoelens eindelijk loslaten. Ze kan me laten inzien welke foute gedachten of overbodige angsten ik heb. Ik krijg ook een aantal hele kleine opdrachten mee. Dingen waarop ik eens moet letten of eens moet uit proberen. Terug wat zelfvertrouwen kweken.
Je eigen ingesteldheid is zeker belangrijk. Je moet niet verwachten dat een psycholoog uw probleem oplost. Uiteindelijk moet je zelf handelen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.