Archief - Ik heb geen vrienden
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Stimpy
Legacy Member
BraveHeart zei:Ik begrijp het probleem niet echt, met de middelen van dezer dagen, vind je toch genoeg op het internet om vrienden/vriendinnen te hebben ?
Speel een online game op je pc of console, heel de wereld heb je tot je beschikking.
Sociale netwerken zoals hives,twitter,facebook
Messanger, iemand toevoegen via een email adres en daar mee chatten
buitens huis, ga eens naar
cafe
hobby club
beurs
evenement
uitgangsleven
....
Je bent toch niet de enige hier op deze aardkloot ofwel soms ?
wat hebt ge aan mensen die aan de andere kant van 't land/wereld wonen?
en waar gaat ge wildvreemden hun emailadres vinden?
en alleen op stap is niet zo evident
nu bij mij ist op stap gaan serieus verminderd ook. Eerder thuis met wat volk of ne keer iets eten ofzo
Avilowca
Legacy Member
Dat advies van "kom eens buiten" is toch de grootste zever ooit.
Precies of iemand die jaren in de kelder van zijn moeder heeft zitten gamen plots even een café gaat binnenlopen of zomaar zich bij een hobby club gaat aansluiten.
Dat is totaal niet zo eenvoudig voor iemand die zich zo lang sociaal heeft geïsoleerd. Misschien moet OP eens proberen af te spreken met mensen waar hij al online contact mee heeft? Daar heb je dan toch al min of meer een band mee of op z'n minst iets gemeenschappelijk.
Precies of iemand die jaren in de kelder van zijn moeder heeft zitten gamen plots even een café gaat binnenlopen of zomaar zich bij een hobby club gaat aansluiten.
Dat is totaal niet zo eenvoudig voor iemand die zich zo lang sociaal heeft geïsoleerd. Misschien moet OP eens proberen af te spreken met mensen waar hij al online contact mee heeft? Daar heb je dan toch al min of meer een band mee of op z'n minst iets gemeenschappelijk.
Scyche
Legacy Member
Goh ja.. Een bruin café kunt ge wel is goed klappen maar ik vind dat niet echt uitgaan persoonlijk. Ik 'jeun' mij daar ook nooit zoals ik doe in een jongerencafé. Kblijf zowa op mijne honger zitten. Dan ga ik liever naar een jongerencafé waar ge ook een klapke kunt slaan met uw maten en goe drinken en misschien is een danske placeren.Pils123 zei:
Inderdaad. Ik vond het indertijd al moeilijk om in een jeugdbeweging te stappen waar ik niemand kende (vorige was stopgezet). Iemand die nooit intensief sociaal contact gehad heeft gaat dat niet zomaar doen.Avilowca zei:
Ja, maar als hij hier sociaal was zal hij daar zijn draai ook wel vinden denk ik. Dat lijkt wat op van school veranderen in uw middelbaar ofzo, dan hebt ge altijd mensen die wa het buitenbeentje blijven en dan gasten die er meteen inpassen.wild bass zei:
Ook waar, natuurlijk. Ik denk dat het een soort van drempel is die ge moet overwinnenThe_Stig zei:
.Bart Religion
Legacy Member
Scyche zei:Hoeft ook geen bruin café te zijn. Tegenwoordig heb je meer dan genoeg 'jongere cafés' waar de jonge mensen samenkomen, zelfs op weekdagen. Bij ons in de buurt zijn er zo 2 en ik woon in een vrij klein dorpke.
Op café gaan is echt niet zo slecht en eenzaam als sommige mensen hier schijnen te denken. Kan best wel een van uw beste mogelijkheden zijn
Je hebt natuurlijk ook bruine jongeren cafés
Heb zo goed als al mijn vrienden leren kennen op cafe
Samen dronken worden, dat schept een band
F!SH
Legacy Member
Ik twijfel of dit een grap is ja dan nee aangezien deze persoon maar 2 posts gemaakt heeft.
In ieder geval, probeer regelmaat te vinden in uw leven, begin met kleine stapjes. Zoals eerder gezegd ga je na lang sociaal isolement echt niet gewoon even een cafe binnen en vrienden maken. De kans dat je aan de toog komt zal klein zijn en als je daar bent blijf je daar waarschijnlijk kappen tot ze je buiten zetten.
Probeer het kleiner aan te pakken door eens naar de bakker te gaan en daar iets tegen te zeggen, evolueer uiteindelijk door een andere klant aan te spreken. Ga steeds op hetzelfde uur van de dag zodat de kans groot is dat je dezelfde personen opnieuw tegenkomt. Dit is eerder een gewenning aan een gesprek voeren, eens je je daar goed bij voelt kan je op cafe ofzo, wie weet heb je dan al iemand leren kennen en heeft deze dan jou al uitgenodigd om eens iets te gaan drinken. Dan ben je ook al niet meer alleen op cafe
De rede dat ik deze aanpak aanbeveel is omdat dit je ook een zekere sociale weerstand zal doen opbouwen. Sommige mensen zeggen nu eenmaal dat je moet opbokken. Als jij nu op cafe gaat ga je daar met een rede en dat is mensen leren kennen, als je naar de bakker gaat ga je een brood halen en geef je er sowieso minder om als iemand je niet wil spreken - je bent daar in de eerste plaats om een brood te kopen niet om vrienden te maken.
In ieder geval, probeer regelmaat te vinden in uw leven, begin met kleine stapjes. Zoals eerder gezegd ga je na lang sociaal isolement echt niet gewoon even een cafe binnen en vrienden maken. De kans dat je aan de toog komt zal klein zijn en als je daar bent blijf je daar waarschijnlijk kappen tot ze je buiten zetten.
Probeer het kleiner aan te pakken door eens naar de bakker te gaan en daar iets tegen te zeggen, evolueer uiteindelijk door een andere klant aan te spreken. Ga steeds op hetzelfde uur van de dag zodat de kans groot is dat je dezelfde personen opnieuw tegenkomt. Dit is eerder een gewenning aan een gesprek voeren, eens je je daar goed bij voelt kan je op cafe ofzo, wie weet heb je dan al iemand leren kennen en heeft deze dan jou al uitgenodigd om eens iets te gaan drinken. Dan ben je ook al niet meer alleen op cafe
De rede dat ik deze aanpak aanbeveel is omdat dit je ook een zekere sociale weerstand zal doen opbouwen. Sommige mensen zeggen nu eenmaal dat je moet opbokken. Als jij nu op cafe gaat ga je daar met een rede en dat is mensen leren kennen, als je naar de bakker gaat ga je een brood halen en geef je er sowieso minder om als iemand je niet wil spreken - je bent daar in de eerste plaats om een brood te kopen niet om vrienden te maken.
s0123986
Legacy Member
F!SH zei:Ik twijfel of dit een grap is ja dan nee aangezien deze persoon maar 2 posts gemaakt heeft.
In ieder geval, probeer regelmaat te vinden in uw leven, begin met kleine stapjes. Zoals eerder gezegd ga je na lang sociaal isolement echt niet gewoon even een cafe binnen en vrienden maken. De kans dat je aan de toog komt zal klein zijn en als je daar bent blijf je daar waarschijnlijk kappen tot ze je buiten zetten.
Probeer het kleiner aan te pakken door eens naar de bakker te gaan en daar iets tegen te zeggen, evolueer uiteindelijk door een andere klant aan te spreken. Ga steeds op hetzelfde uur van de dag zodat de kans groot is dat je dezelfde personen opnieuw tegenkomt. Dit is eerder een gewenning aan een gesprek voeren, eens je je daar goed bij voelt kan je op cafe ofzo, wie weet heb je dan al iemand leren kennen en heeft deze dan jou al uitgenodigd om eens iets te gaan drinken. Dan ben je ook al niet meer alleen op cafe
De rede dat ik deze aanpak aanbeveel is omdat dit je ook een zekere sociale weerstand zal doen opbouwen. Sommige mensen zeggen nu eenmaal dat je moet opbokken. Als jij nu op cafe gaat ga je daar met een rede en dat is mensen leren kennen, als je naar de bakker gaat ga je een brood halen en geef je er sowieso minder om als iemand je niet wil spreken - je bent daar in de eerste plaats om een brood te kopen niet om vrienden te maken.
This!
Gewoon rustig opbouwen en terug gewoon worden aan de korte babbeltjes met vreemden. Als ge u daar al gemakkelijk begint bij te voelen, kunt ge al eens wat meer doen. Zo ineens u ergens bij aansluiten zonder dat je gewoon bent aan sociaal contact met vreemden, je zal ook maar als een "dutske" overkomen.
Cerulean
Legacy Member
s0123986 zei:
Zelfs dat vind ik helemaal niet zo vanzelfsprekend.
Ik heb zelf geen tekort aan vrienden maar ben wél enorm sociaal gehandicapt
Ik heb geen flauw idee hoe mensen erin slagen om te praten over niks. Smalltalk is echt niet voor mij weggelegd. Over het weer praten, of over de trein die weer te laat is, of over het feit dat ik morgen een dag congé heb, ik kan het niet :')
Voor mij moeten gesprekken interessant zijn, anders zwijg ik liever, en interessante gesprekken voert ge nu eenmaal niet met wildvreemden.
Mijn vrienden zijn dan ook 1 voor 1 mensen waarmee ik "gedwongen" was van samen te werken, zo groeit er automatisch een band. En ze zijn makkelijk op te splitsen in 4 groepen: ex-klasgenoten, ex-voetbalmaten, collega's, en mensen waarmee ik in groepjes gespeeld heb. Door in zulke omstandigheden met mensen om te gaan merk je heel snel raakvlakken qua interesses, en da's voor mij wél een goeie bodem om gesprekken te starten.
Daar heb ik goeie vrienden aan overgehouden. Letterlijk niet 1 enkele persoon die ik op een random plek heb leren kennen ofzo.
Enerzijds vervelend, anderzijds vind ik het wel goed zo. Sociaal gehandicapt en misantropisch als ik ben, kan het nu eenmaal niet anders
?therapy?
Legacy Member
Je kan een sociale vaardigheidstraining volgen? Daarna zal het wel gemakkelijker zijn om 'eventjes' dat café binnen te stappen en een babbeltje te voeren.
+ dat je in zo'n cursus ook al in contact komt met anderen die situatie wel enigszins verstaan. Daar kan je dan direct ook al een band mee proberen scheppen.
+ dat je in zo'n cursus ook al in contact komt met anderen die situatie wel enigszins verstaan. Daar kan je dan direct ook al een band mee proberen scheppen.
Ace of Spades
Legacy Member
Cerulean zei:Zelfs dat vind ik helemaal niet zo vanzelfsprekend.
Ik heb zelf geen tekort aan vrienden maar ben wél enorm sociaal gehandicapt
Ik heb geen flauw idee hoe mensen erin slagen om te praten over niks. Smalltalk is echt niet voor mij weggelegd. Over het weer praten, of over de trein die weer te laat is, of over het feit dat ik morgen een dag congé heb, ik kan het niet :')
Voor mij moeten gesprekken interessant zijn, anders zwijg ik liever, en interessante gesprekken voert ge nu eenmaal niet met wildvreemden.
[...]
Enerzijds vervelend, anderzijds vind ik het wel goed zo. Sociaal gehandicapt en misantropisch als ik ben, kan het nu eenmaal niet anders
Inderdaad zeer herkenbaar. Het vervelendst vind ik nog de verwachting dat je sowieso sociaal moet zijn en dit bijna als een vanzelfsprekendheid wordt ervaren, alsof er iets mis met je is als je verlegen bent of moeite hebt om sociaal contact te leggen of gewoon het nut niet inziet van zinloze praat.
Het is uiteraard een voordeel als je een vlotte prater bent, maar niet iedereen is extrovert, dat is maar normaal (vind ik). Zelf luister ik meer dan ik praat, en heb ik veel liever stille, verlegen mensen die, als ze iets zeggen, dan iets zinnigs te vertellen hebben i.p.v. mensen die voortdurend praten maar eigenlijk niets zeggen. Dan moet je al moeite doen om het zinnige eruit te filteren.
Het is niet zozeer dat ik asociaal zou zijn - ik zeg b.v. altijd goedendag als ik ergens binnenkom en probeer altijd vriendelijk en goedlachs te zijn, wat in deze tijden blijkbaar toch ook niet vanzelfsprekend is - als wel dat ik het nut niet inzie van pakweg banale gesprekken over het weer. Ik weet ook nooit wat ik daarop moet zeggen als ze daarover beginnen...
cura
Legacy Member
Het is niet hetgeen gezegd wordt dat telt maar de reden waarom ze het zeggen. Het lijkt me duidelijk dat je zo'n zaken als zinloos klasseert als je niet verder kijkt dan de zaken die gezegd worden.
Natuurlijk hoeft niet iedereen extravert te zijn, maar "neerkijken" op mensen die extravert zijn omdat de inhoud van de gesprekken niet hoogstaand zijn is mijns inziens ook wel verkeerd.
Natuurlijk hoeft niet iedereen extravert te zijn, maar "neerkijken" op mensen die extravert zijn omdat de inhoud van de gesprekken niet hoogstaand zijn is mijns inziens ook wel verkeerd.
Ace of Spades
Legacy Member
Iemand zei:
Dat heb ik ook niet beweerd hé.
Integendeel, met het deel over 'stille mensen die iets zinnigs te vertellen hebben' bedoelde ik iedereen - dus zowel mensen die je kent als wildvreemden. Sommige van de interessantste gesprekken heb ik met mensen gehad die ik tot op dat moment van haar nog pluimen kende.Mijn punt was vooral dat het al snel als merkwaardig wordt ervaren als je in een groep zit (vanaf drie à vier personen en meer) met het merendeel mensen die je niet kent, en je dan weinig zegt omdat je vooral zit te luisteren. Toch al meermaals gehad dat men mij dan vraagt "gaat het wel" of "is alles wel goed, je zegt zo weinig" terwijl ik eigenlijk alleen maar zit te luisteren.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.