Archief - Hoe lang moet je iemand minstens kennen voor je er mee trouwt?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Hoe lang moet je iemand minstens kennen voor je er mee trouwt?


  • Totaal aantal stemmers
    150
  • Opiniepeiling gesloten.

cura

Legacy Member
Doggiedog zei:
Er is een groot verschil in de mate van belang die een man en een vrouw geven aan de aspecten van een huwelijk. Voor de man is zijn vrouw die op een ander kruipt gelijk aan de zwaarste straf die ge hem kunt geven, bij een vrouw is dat echter wanneer haar man haar geen blik meer waardig gunt. Kwestie van prioriteiten, vergeet dat niet.


Met een "beter bewaard geheim" denk ik dat Lykmeraid vooral doelde op een geheim binnen het gezin, waarvan beide partijen op de hoogte zijn, maar verkiezen het te negeren. Anders zou Lykmeraid het idd niet over miserie gehad hebben.


Dat is UW mening. Zoals ik eerder zei, voor een man is dat inderdaad dé dooddoener bij een relatie. Vrouwen zijn op dat vlak vergevender; voor hun is over het algemeen de gekregen liefde en aandacht belangrijk. Voor een vrouw zal de grens tussen schuld en onschuld dan ook niet altijd op overspel liggen, maar de hoeveelheid aandacht en geborgenheid die ze krijgt. Er zijn niet voor niets enorm veel vrouwen die wraak nemen op hun man door een one-night-stand te doen met een ander.

(Achterliggende informatie afkomstig uit "Waarom mannen niet kunnen luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen" btw)
Lijkt me nogal vaag. Hoeveelheid aandacht die je krijgt is toch in een veel grotere mate subjectief dan overspel? Die tekst komt mij eerder over als iemand die overspel goedpraat doordat ze zich ocharme verwaarloosd voelde. :)

edit: Waarmee ik niet bedoel dat jij zo bent hé, aangezien er in uw post staat waar de achterliggende informatie uit komt. :)

Freddy_reloaded

Legacy Member
Trouwen wanneer je er klaar voor bent (maar laat toch een periode van minstens 2-3 jaar zodat ge uw eerste relatiedip al eens hebt meegemaakt)

Ik ga zeker trouwen maar dan wel met volledige scheiding van goederen en een contract waar geen twijfel over bestaat. Trouwen is imo een romantische emotionele daad waarbij je de wereld wil laten geven dat je voor iemand kiest. Geen economisch verdrag. Als het uiteindelijk verkeerd gaat, heb je geen miserie :)

Tha_nOn

Legacy Member
cura zei:
Lijkt me nogal vaag. Hoeveelheid aandacht die je krijgt is toch in een veel grotere mate subjectief dan overspel? Die tekst komt mij eerder over als iemand die overspel goedpraat doordat ze zich ocharme verwaarloosd voelde. :)

ik denk dat het een afkooksel is van een ander gegeven; nl dat mannen meer moeite hebt met fysieke ontrouw (seks hebben met iemand anders), en vrouwen meer moeite hebben met emotionele ontrouw (verliefd zijn op iemand anders)

in hoeverre dat dat allemaal waar is enz, geen idee
ik hou me niet direct bezig met dat onderwerp ^^

Dubbelpunt

Legacy Member
Ik ben momenteel 30j, waarvan de laatste 4j smoorverliefd op dezelfde :p
Wij wonen samen en geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om te trouwen. Waarom zouden we? Wij hebben daar geen geld voor en ook geen zin. Wat is de meerwaarde? Ons toekomstig kind zal ook nooit gedoopt worden, als we dan toch over de kerk bezig zijn. Hierbij stellen we ons dezelfde vragen.

Wij kennen een koppel dat getrouwd is nadat ze elkaar 3 maanden kenden. Nadien kwam de scheiding want de man had gokschulden en nu moet madam die een paar jaar mee afbetalen :rofl:

Ja ik lach met zulke mensen, want ze waren oh zo gelukkig op hun trouwfeest. En de mama en de papa fier.
De papa is trouwens burgerlijk ingenieur en de mama directrice van een school en de dochter bloedheet.
Zo zie je maar dat liefde blind is.

Dubbelpunt

Legacy Member
Nerath zei:
Dat je geen eventueel leefloon voor je ex-vrouw wil betalen, daar kan ik inkomen. Het is inderdaad een beetje pervers om dat te laten toepassen, het gebeurt dan ook vaak genoeg "omwille van een bepaalde levensstandaard".

Maar dat ze "volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen" dat vind ik toch wel enorm naïef en, excuse my language, dom en grof klinken.
Net alsof het op zo'n moment ook niet meer jouw kinderen zijn, alsof jij helemaal niks meer met hen te maken hebt én niet even zeer verantwoordelijk bent voor het op de wereld zetten van hen.

Als je kinderen op de wereld zet moet je er voor zorgen, al is het maar aan de hand van alimentatie. Indien je geen kinderen wil moet je zelf maar je voorzorgen nemen.

*Edit: In het geval dat zij de scheiding aanvraagt is overigens ook maar een perverse gedachtengang hoor. Het is nu niet alsof je het tegenwoordig onmogelijk is om een huwelijk niet te gaan uitvoeren, je kan perfect getrouwd zijn en niet samen wonen en gaan aanmodderen. En wat gebeurt er dan? Dan ga je het huwelijk net wél als bindmiddel gaan gebruiken, want wanneer "jij" een tweede leven zou leiden naast je zogezegde huwelijk, dat inmiddels vervallen is tot een schijnhuwelijk, dan moét je vrouw eventueel wel bij je blijven omwille van financiële gevolgen?

Zoals hierboven al gezegd, blijf alsjeblieft ver weg van het huwelijk :)

Er zijn ook - denk ik - vaders die hun kind niet meer zien en toch iedere maand een paar honderden euros moeten overschrijven. Hoe marginaal kan een samenleving zijn? Waarom kan het kind niet 1 week bij de mama en 1 week bij de papa? Of 2 weken? Of een maand? Dan moet er geen onpersoonlijke overschrijving gebeuren naar het rekening nummer van de mama.

Ik zou echt compleet zot komen denk ik in deze situatie. Nog erger: ik zou gene rotten bal geven. Als het kind geld te kort komt voor kledij, dan zal ik met mijn kind wel gaan shoppen op een zaterdag. No Way dat ik gewoon 250eur overschrijf :s

Saphira

Legacy Member
Kvind da ni echt 'n vraag waar je 'n getal op kunt plakken. Sommige mensen passen heel goed samen als ze gewoon samenwonen en kunnen dit 'n aantal jaar aan, maar wanneer ze trouwen, vlot het da helemaal niet meer.
Ik blijf na 'n jaar wel veel te vlug vinden, maar 'n jaartal kan ik er niet op plakken.

Dionysus

Legacy Member
Trouwen is lame. Kost geld, vrouwen willen speciale kleren die duur zijn en maar 1 keer gedragen worden. Vrouwen doen daarna moeilijk over de strijk en de was en dan moet er gescheiden worden. Alweer duur, want alimentatie is uw deel.

Edit: als ge dan toch wilt, maakt het niet uit wanneer. Op liefde staat geen tijd!

Dubbelpunt

Legacy Member
Alimentatie is toch zoiezo het geval bij scheiding? Ook zonder huwelijk? :eek:

Dionysus

Legacy Member
Check.

En toch doe ik het niet.

Uiteindelijk zal ik wss toch moeten buigen, maar kom

Snowyflake

Legacy Member
Toch zeker een 2tal jaar maar in jouw situatie zou ik nog wat langer wachten :p Ik bedoel daarmee dat je nu wel gelukkig bent met je relatie als student maar ik zou toch nog een jaartje samenwonen en werken voor je het huwelijksbootje instapt :D Kwestie dat je beeld op de toekomst dan meer accuraat zal zijn..

kaneda

Legacy Member
Hangt er allemaal van af he, voor mij was trouwen helemaal niet belangrijk.
En ben nu zelf al bijna 5jaar getrouwd.
Belangrijkste vind ik is dat je elkaar kan vertrouwd,
en ook dat je toch minstens een paar jaar hebt samen gewoond.
Zorg dat je elkaar kent ook al heb je de rotste tijd van je leven.
Goede EN slechte tijden he, denk dat veel mensen die slechte kanten wel eens vergeten voor ze trouwen.
Edit: toch ook minstens een paar jaar samen wonen als je alletwee fulltime werkt,
Want dat is nu eenmaal totaal anders dan het zorgeloze studenten leventje.

scriptkiddie

Legacy Member
Ik vind het eerlijk gezegd schrijnend hoe hier 80% direct begint over het geld dat ze kwijt zouden kunnen raken, dat hun echtgenote op een ander zal kruipen, dat ze niet voor kinderen willen betalen, dat trouwen de grootste zever ooit is, dat een feest veel te veel geld kost, dat ge niemand kunt vertrouwen, trouwen met scheiding van goederen met waterdicht huwelijkscontract, ...
Het raakt me hoe verbitterd de meesten hier zijn! Is hier niemand die zich zo goed met zijn (toekomstige) vrouw voelt dat geld van ondergeschikt belang wordt? Dat alle spullen "onze spullen" worden, dat het gezamenlijk inkomen "ons inkomen" wordt en dat kinderen "onze kinderen" zijn. Een beetje zoals bij de generatie van uw ouders, tantes en nonkels, grootouders, zoals het altijd geweest is.
Ik zou het zelf helemaal niet erg vinden om de hoofdkostwinner van het gezin te zijn, of om 100.000 euro meer in te brengen bij het kopen van een huis, zonder contracten of clausules om niet "kaalgeplukt" te worden wanneer je huwelijk faalt. Ik zou veel ongelukkiger zijn omwille van het feit dat ik mijn vrouw en kinderen kwijt ben, dan om het materiële verlies.
Nog mensen die er hetzelfde over denken?

Ph Sp

Legacy Member
Ik denk dat gij of erg jong zijt of erg naïef zijt.
Edit: btw de algemene consensus is hier dat de mannen wèl willen betalen voor de kinderen maar nièt voor de vrouw.

scriptkiddie

Legacy Member
Ph Sp zei:
Ik denk dat gij of erg jong zijt of erg naïef zijt.
Edit: btw de algemene consensus is hier dat de mannen wèl willen betalen voor de kinderen maar nièt voor de vrouw.

Ik ben een student, vanvoor in de 20, en ben zelf als enig kind het slachtoffer geweest van een vechtscheiding. Naïef niet, idealistisch waarschijnlijk wel :)

Nas

Legacy Member
scriptkiddie zei:
Ik vind het eerlijk gezegd schrijnend hoe hier 80% direct begint over het geld dat ze kwijt zouden kunnen raken, dat hun echtgenote op een ander zal kruipen, dat ze niet voor kinderen willen betalen, dat trouwen de grootste zever ooit is, dat een feest veel te veel geld kost, dat ge niemand kunt vertrouwen, trouwen met scheiding van goederen met waterdicht huwelijkscontract, ...
Het raakt me hoe verbitterd de meesten hier zijn! Is hier niemand die zich zo goed met zijn (toekomstige) vrouw voelt dat geld van ondergeschikt belang wordt? Dat alle spullen "onze spullen" worden, dat het gezamenlijk inkomen "ons inkomen" wordt en dat kinderen "onze kinderen" zijn. Een beetje zoals bij de generatie van uw ouders, tantes en nonkels, grootouders, zoals het altijd geweest is.
Ik zou het zelf helemaal niet erg vinden om de hoofdkostwinner van het gezin te zijn, of om 100.000 euro meer in te brengen bij het kopen van een huis, zonder contracten of clausules om niet "kaalgeplukt" te worden wanneer je huwelijk faalt. Ik zou veel ongelukkiger zijn omwille van het feit dat ik mijn vrouw en kinderen kwijt ben, dan om het materiële verlies.
Nog mensen die er hetzelfde over denken?
Liever wat meer geld op m'n spaarboek hebben en dus wat zekerder van de toekomst zijn, dan €10.000 te betalen aan een trouw en heel die reutemeteut.

glashelder

Legacy Member
scriptkiddie zei:
Ik vind het eerlijk gezegd schrijnend hoe hier 80% direct begint over het geld dat ze kwijt zouden kunnen raken, dat hun echtgenote op een ander zal kruipen, dat ze niet voor kinderen willen betalen, dat trouwen de grootste zever ooit is, dat een feest veel te veel geld kost, dat ge niemand kunt vertrouwen, trouwen met scheiding van goederen met waterdicht huwelijkscontract, ...
Het raakt me hoe verbitterd de meesten hier zijn! Is hier niemand die zich zo goed met zijn (toekomstige) vrouw voelt dat geld van ondergeschikt belang wordt? Dat alle spullen "onze spullen" worden, dat het gezamenlijk inkomen "ons inkomen" wordt en dat kinderen "onze kinderen" zijn. Een beetje zoals bij de generatie van uw ouders, tantes en nonkels, grootouders, zoals het altijd geweest is.
Ik zou het zelf helemaal niet erg vinden om de hoofdkostwinner van het gezin te zijn, of om 100.000 euro meer in te brengen bij het kopen van een huis, zonder contracten of clausules om niet "kaalgeplukt" te worden wanneer je huwelijk faalt. Ik zou veel ongelukkiger zijn omwille van het feit dat ik mijn vrouw en kinderen kwijt ben, dan om het materiële verlies.
Nog mensen die er hetzelfde over denken?

Nee, ik ben het wel grotendeels met je eens hoor. Clausules en zo vind ik geen slecht idee, maar van sommige antwoorden hier krijg ik het idee dat er al bij het begin van de relatie ervan uitgegaan wordt dat het 1) sowieso misloopt en 2) zij je volledig zal kaalplukken als het eenmaal zo ver is. Dat zoiets maar één van de vele mogelijkheden is bij zo'n situatie wordt er aan voorbij gegaan, precies of het staat al 100% vast.

Dus rekening mee houden: ja. Mijn hele leven en relatie daarop instellen: nee.

w00tw00t

Legacy Member
Dergelijke topics zijn altijd grappig. De helft van de grotbewoners hier heeft nooit een vrouw aangeraakt laat staan een relatie gehad . De andere helft doet zich stoer voor terwijl ze in werkelijkheid mooi onder de sloef zitten. In feite niet verwonderlijk voor een gameforum. Geen wonder dat ze voor "Exotische liefde" makkelijk kandidaten vinden.

Kerelke

Legacy Member
Dubbelpunt zei:
Ik ben momenteel 30j, waarvan de laatste 4j smoorverliefd op dezelfde :p
Wij wonen samen en geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om te trouwen. Waarom zouden we? Wij hebben daar geen geld voor en ook geen zin. Wat is de meerwaarde? Ons toekomstig kind zal ook nooit gedoopt worden, als we dan toch over de kerk bezig zijn. Hierbij stellen we ons dezelfde vragen.

Wij kennen een koppel dat getrouwd is nadat ze elkaar 3 maanden kenden. Nadien kwam de scheiding want de man had gokschulden en nu moet madam die een paar jaar mee afbetalen :rofl:

Ja ik lach met zulke mensen, want ze waren oh zo gelukkig op hun trouwfeest. En de mama en de papa fier.
De papa is trouwens burgerlijk ingenieur en de mama directrice van een school en de dochter bloedheet.
Zo zie je maar dat liefde blind is.

Hoeveel geld je spenteert aan je trouw, beslis je zelf.
Niemand verplicht u een duur feest te geven.
Trouwen hoeft echt niet duur te zijn. Het is al de zever errond die duur is: dat vergeten mensen blijkbaar.

Trouwen kan trouwens ook financiele voordelen op leveren en met andere woorden dus geld opbrengen!


Verder verwart ge ook kerkelijke trouw met burgelijke trouw.
(ge zijt niet de enige)


En diegene die zagen dat ze niet voor kinderen willen betalen: WTF! Begin dan niet aan kinderen. Ge moet nog altijd met twee zijn voor kinderen te maken.
(of gaat het specifiek over stiefkinderen?)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan