Archief - Hoe lang moet je iemand minstens kennen voor je er mee trouwt?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Hoe lang moet je iemand minstens kennen voor je er mee trouwt?


  • Totaal aantal stemmers
    150
  • Opiniepeiling gesloten.

Irriducibili

Legacy Member
Het 'achterbakse rijke slet' was eerder als mopje bedoeld :).
Maar je hebt wel gelijk.. het heeft al lang niets (of toch zeer weinig) met religie te maken maar met graag zien, en hoe ze dit tegenover elkaar willen bewijzen.

Ik zou nooit trouwen, waarom niet? Als je gaat samenwonen, samen rekening openen, samen kinderen maakt,... ben je zeker genoeg van elkaar en heb je geen ring nodig.
Dat was de point van mijn post.

Anderzijds, als andere mensen trouwen.. ben ik oprecht blij voor hun en hoop ik dat ze gelukkig zijn.

Dubhead

Legacy Member
Ni echt dat ik veel ervaring heb met trouwen, maar ik heb toch al gehoord dat je best (minstens) een jaar kan samenwonen ( zo leer je elkaar echt kennen) en als ge daarna nog wilt trouwe zou ik het doen...

Barbarossa

Legacy Member
Nerath zei:
Je beseft toch dat alimentatie hoofdzakelijk te maken heeft met kinderen, die - ondanks de Kerk het graag anders zou zien - ook nog zonder te trouwen verwekt kunnen worden :p

Mijne pa heeft 40 jaar alimentatie aan zijn vorige vrouw betaald.
Toen dat hij is gestorven heeft men ma half zijn pensioen nog aan haar kunnen afgeven en drie maanden ter na was ze dood (zijn ex)

Die trut heeft nooit gewerkt en dan kunt ge ter nog maandelijks 400 euro aan afdokken. Hun kinderen waren na 20 jaar het huis uit maar blijven betalen kon hij.

Alleen voor die reden al zal ik nooit trouwen. :oink:

Bananarama

Legacy Member
decat zei:
Mijne pa heeft 40 jaar alimentatie aan zijn vorige vrouw betaald.
Toen dat hij is gestorven heeft men ma half zijn pensioen nog aan haar kunnen afgeven en drie maanden ter na was ze dood (zijn ex)

Die trut heeft nooit gewerkt en dan kunt ge ter nog maandelijks 400 euro aan afdokken. Hun kinderen waren na 20 jaar het huis uit maar blijven betalen kon hij.

Alleen voor die reden al zal ik nooit trouwen. :oink:

Dat kan je even goed steken op het feit dat ze samen kinderen gekregen hebben en niet het feit dat ze getrouwd zijn. Ik wil zelf absoluut nooit kinderen (en naar het schijnt hebben kinderloze huwelijken ook meer kans op slagen)

Barbarossa

Legacy Member
Bananarama zei:
Dat kan je even goed steken op het feit dat ze samen kinderen gekregen hebben en niet het feit dat ze getrouwd zijn. Ik wil zelf absoluut nooit kinderen (en naar het schijnt hebben kinderloze huwelijken ook meer kans op slagen)

Daar hebt ge een punt. Ik / wij nemen trouwens ook geen kinderen :D

GMotha

Legacy Member
Oli4V zei:
Dat is ook omdat sommigen te snel trouwen en niet tegen een weetje water in hun wijn kunnen denk ik.
Inderdaad, te vaak wordt zoiets overhaast beslist (net als kinderen krijgen, als je al ziet hoeveel kinderen onder de 3 al onder coöuderschap grootgebracht worden). Dat gecombineerd met het feit dat scheiden de normaalste zaak ter wereld is... Aleja, deels daarom dat ik huwelijk niet al te serieus neem.
Er zijn natuurlijk genoeg voorbeelden van hoe een huwelijk wel goed werkt, maar zoiets wordt zeldzamer met de dag.
Ph Sp zei:
Ik vind trouwen de shit. Alleen jammer van de shit die erna volgt als er shit komt. En shit zal ervan komen. Alleen al de gedachte van alimentatie te betalen. Huiveringwekkende shit. Maar toch zal ik trouwen. Wel pas na vijf jaar elkaar gekend te hebben want je moet weten welke shit je in huis gehaald hebt.
Da's wel veel shit.

breez

Legacy Member
ik ken een paar koppels van rond mijn leeftijd die al getrouwd zijn (ik ben 22)
het ene koppel na enkele maanden, het andere koppel na een 2-tal jaar

persoonlijk vind ik dat je pas over trouwen kan nadenken eenmaal je beide vast werk hebt en al een tijdje samenwoont (je weet pas echt als je bij elkaar past, als je dagelijks veel uren met elkaar spendeert)

mijn vriendin heeft mij in ieder geval al duidelijk gemaakt dat ze ooit wil trouwen (we zijn 8 maanden samen ondertussen) en ik heb er op zich ook niet echt een probleem mee, maar daar ga ik toch eerst enkele jaren nog laten over gaan. Je weet nooit wat er nog allemaal kan gebeuren...

BeeLz

Legacy Member
Ik zou toch eerst een jaar of 2-3 samenwonen eerst ge aan trouwen begint te denken.

Bram

Legacy Member
GMotha zei:
Na 8 maanden al beginnen over trouwen, freaks meh out.

Ge kunt ook over zo'n dingen babbelen zonder onmiddellijk te beginnen giechelen gelijk nen puber eh. Of schrik te moeten hebben "DAMN, die gaat mij hier verankeren". Da's een onderwerp dat in onzen vriendenkring ook al ter sprake is gekomen, gewoon als discussie materiaal. Hell, daar is een koppel bij da net een appartement gekocht heeft en ondertussen ver 4 jaar samen is. Die babbelen ook mee, maar gewoon in de context van "ik wil dat wel/niet, daarom...".

Ik kan mij zelfs inbeelden da, nen keer ge wa ouder zijt mss, en een relatie start, ge daar zelfs liever in't begin eens over klapt. Ikzelf wil later trouwen, (kzen nu zelfs nog relatief jong om daar al over na te denken), maar moest ik iemand tegenkomen die resoluut zegt "nee, trouwen is oubollig, dit en dat, ik moet daar nie van weten". Ik zou toch mijn twijfels hebben. En dan nie puur voor da trouwen op zich, maar da zegt imo enorm veel over de persoon zelf.

Mephisto

Legacy Member
GMotha zei:
Na 8 maanden al beginnen over trouwen, freaks meh out.

Niks mis mee, integendeel. Dat wilt trouwens niet zeggen dat ge het op dat moment al overweegt hé. Maar het is toch goed om te weten hoe uw partner daar tegenover staat?
Net zoals wat haar/zijn idee is over kinderen bijvoorbeeld. Als een van de 2 absoluut kinderen wilt en de andere er dan weer resoluut tegen is, kan dat een 'relatiebreker' zijn en wil je dat toch (relatief) snel weten?

Erover praten =/= plannen maken.


/edit; na 8 maanden wel degelijk willen trouwen vind ik dan ook weer vroeg!

GMotha

Legacy Member
Hoeveel ouder dan? Zit over een kwart-eeuw, mijn beste.

Anyhow, ik vind 8 maanden nogal vroeg om daar over te beginnen. Iedereen kan die tijd volhouden, 't is daarna dat telt.
En ik ben natuurlijk ook niet z'on voorstander van het huwelijk :3

Bart Religion

Legacy Member
Kan je niet in een huwelijkscontract zetten dat bij echtscheiding de vrouw geen rotten frank krijgt ofzo? Al zeker géén alimentatierecht maar volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen?

'k Ben nog al bezorgd voor oplichters / golddiggers

Brick Top

Legacy Member
Bart Religion zei:
Kan je niet in een huwelijkscontract zetten dat bij echtscheiding de vrouw geen rotten frank krijgt ofzo? Al zeker géén alimentatierecht maar volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen?

'k Ben nog al bezorgd voor oplichters / golddiggers

Met zo'n ingesteldheid zou ik het huwelijk inderdaad laten voor wat het is. :p

Bart Religion

Legacy Member
Aléja. In 't geval van bedrog of als zij de echtscheiding aanvraagt hé

Een 'k ben al een net niet getrouwd geweest (wel verloofd, niet getrouwd) Fikse kater aan overgehouden. Sindsdien hou ik relaties liever oppervlakkig en kortstondig. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen hé

Never Again! :music:

Nerath

Legacy Member
Bart Religion zei:
Kan je niet in een huwelijkscontract zetten dat bij echtscheiding de vrouw geen rotten frank krijgt ofzo? Al zeker géén alimentatierecht maar volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen?

'k Ben nog al bezorgd voor oplichters / golddiggers

Dat je geen eventueel leefloon voor je ex-vrouw wil betalen, daar kan ik inkomen. Het is inderdaad een beetje pervers om dat te laten toepassen, het gebeurt dan ook vaak genoeg "omwille van een bepaalde levensstandaard".

Maar dat ze "volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen" dat vind ik toch wel enorm naïef en, excuse my language, dom en grof klinken.
Net alsof het op zo'n moment ook niet meer jouw kinderen zijn, alsof jij helemaal niks meer met hen te maken hebt én niet even zeer verantwoordelijk bent voor het op de wereld zetten van hen.

Als je kinderen op de wereld zet moet je er voor zorgen, al is het maar aan de hand van alimentatie. Indien je geen kinderen wil moet je zelf maar je voorzorgen nemen.

*Edit: In het geval dat zij de scheiding aanvraagt is overigens ook maar een perverse gedachtengang hoor. Het is nu niet alsof je het tegenwoordig onmogelijk is om een huwelijk niet te gaan uitvoeren, je kan perfect getrouwd zijn en niet samen wonen en gaan aanmodderen. En wat gebeurt er dan? Dan ga je het huwelijk net wél als bindmiddel gaan gebruiken, want wanneer "jij" een tweede leven zou leiden naast je zogezegde huwelijk, dat inmiddels vervallen is tot een schijnhuwelijk, dan moét je vrouw eventueel wel bij je blijven omwille van financiële gevolgen?

Zoals hierboven al gezegd, blijf alsjeblieft ver weg van het huwelijk :)

Bart Religion

Legacy Member
Nerath zei:
Maar dat ze "volledig verantwoordelijk moet zijn voor mogelijke kinderen" dat vind ik toch wel enorm naïef en, excuse my language, dom en grof klinken.
Net alsof het op zo'n moment ook niet meer jouw kinderen zijn, alsof jij helemaal niks meer met hen te maken hebt én niet even zeer verantwoordelijk bent voor het op de wereld zetten van hen.

Slecht uitgelegd van mij. Alimentatie zou voor het kind moeten zijn, niet voor ouder. Liever heb ik dat die alimentatie op een aparte rekening komt waar dat kind gebruik kan van maken voor studies en eventueel kot te betalen zodra hij het nodig heeft.
En ik heb het dan ook als een van de alleenrecht heeft op het kind, dat had ik er misschien mogen bijvermelden. Als de ene wilt dat de andere het kind niet meer mag zien. Dat moet je toch ook geen geld verwachten :s

Tot welke leeftijd moet men eigenlijk alimentatie betalen en hoeveel is dat?


Nerath zei:
Zoals hierboven al gezegd, blijf alsjeblieft ver weg van het huwelijk :)

Geen zorgen. Gescheiden ouders enzo. Die ellende die allemaal gezien heb... Ben nogal cynisch op dat vlak geworden.

Toen ik jonger was had ik nog zoiets van "Dat gaat mij niet overkomen". Maar dat bleek jeugdige naïviteit te zijn :(

't Zou mijn trouwens verbazen mocht ik ooit kinderen willen.

Tha_nOn

Legacy Member
Bart Religion zei:
Slecht uitgelegd van mij. Alimentatie zou voor het kind moeten zijn, niet voor ouder. Liever heb ik dat die alimentatie op een aparte rekening komt waar dat kind gebruik kan van maken voor studies en eventueel kot te betalen zodra hij het nodig heeft.
En ik heb het dan ook als een van de alleenrecht heeft op het kind.

Tot welke leeftijd moet men eigenlijk alimentatie betalen en hoeveel is dat?

en kleren, hobby's, school als dien kleine 8 jaar is, daar moet ge dan niet aan mee betalen? (of mag de mama dan wel die rekening daarvoor gebruiken)

en hoe zit dat dan met kosten die niet zo zichtbaar zijn?
als die het grootse deel bij 1 van de 2 woont, dan kan da ook wel oplopen qua algemene kosten (eten, elektriciteit, benzine om de kleine naar school/dansles/voetbal te brengen)
maar daar hebt ge natuurlijk geen aparte factuur voor

Bananarama

Legacy Member
Alsof je een kind kan laten beslissen wat hij/zij met de alimentatie doet.. Bovendien krijg je dan ook situaties als "mama, wil je mijn schoolboeken betalen?" "Je hebt toch die alimentatierekening?" "Jamaar daar staat nu 100 euro te weinig op omdat ik mijn treinabonnement ook nog moet betalen" "Dat zal wel, liegebeest! Alles besteed aan uitgaan ja..." Zo kan moeder/vader nog maar moeilijk de lijn trekken tussen waar die rekening voor gebruikt is geweest/zou moeten zijn geweest en kunnen ze in die redenering hun zoon/dochter vanalles opspelden dat gewoon niet waar is. En dan is er weer nieuwe stof tot ruzie tussen mama en papa...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan