Darks
Legacy Member
We leven in een maatschappij waar we volledig voorzien zijn van onze basisbehoeften, en voor de meeste mensen blijft er een deel geld over om te spenderen aan extra's. Geld kan je inderdaad gelukkig maken. Iedereen gaat wel eens graag shoppen of een nachtje op stap. En die vakantie in New York is iets dat je nog lang bij gaat blijven.
Maar er is een punt waarop meer geld amper nog gelukkiger maakt. Toch wil in onze maatschappij vrijwel iedereen meer en beter. We zitten in een eindeloze strijd van status verwikkeld. Hoeveel mensen gaan er niet 2 jaar lang 8 uur per dag werken om toch maar die BMW op de parking te kunnen zetten? En mensen die rondlopen met meerdere maandlonen aan merkkledij om het lijf. Er zijn veel voorbeelden. Ik denk dat iedereen wel weet dat je daar niet echt gelukkiger van wordt in je leven, maar toch doen veel mensen het om hun sociale status omhoog te krikken.
Maar waar gaat het eindigen? Er kan uiteindelijk maar 1 iemand de beste, rijkste zijn. Storten we onszelf niet in een maatschappij van overconsumptie en stress? De VS is daar een goed voorbeeld van, op 50 jaar tijd is het inkomen immens gestegen, maar de mensen zijn er niet gelukkiger op geworden. Er is enkel meer en meer stress.
Wat denken jullie? Gaat het fout en moeten we ons ertegen verzetten, of is het een menselijke eigenschap waar je dan maar aan moet meedoen?
Maar er is een punt waarop meer geld amper nog gelukkiger maakt. Toch wil in onze maatschappij vrijwel iedereen meer en beter. We zitten in een eindeloze strijd van status verwikkeld. Hoeveel mensen gaan er niet 2 jaar lang 8 uur per dag werken om toch maar die BMW op de parking te kunnen zetten? En mensen die rondlopen met meerdere maandlonen aan merkkledij om het lijf. Er zijn veel voorbeelden. Ik denk dat iedereen wel weet dat je daar niet echt gelukkiger van wordt in je leven, maar toch doen veel mensen het om hun sociale status omhoog te krikken.
Maar waar gaat het eindigen? Er kan uiteindelijk maar 1 iemand de beste, rijkste zijn. Storten we onszelf niet in een maatschappij van overconsumptie en stress? De VS is daar een goed voorbeeld van, op 50 jaar tijd is het inkomen immens gestegen, maar de mensen zijn er niet gelukkiger op geworden. Er is enkel meer en meer stress.
Wat denken jullie? Gaat het fout en moeten we ons ertegen verzetten, of is het een menselijke eigenschap waar je dan maar aan moet meedoen?

