Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 32
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Preske
Legacy Member
Mulan zei:Het is ook voor ons geen evidente beslissing geweest, maar na 7.5j samen waarvan 3 getrouwd en een fantastische dochter als resultaat, hebben ook wij beslist dat het beter zou zijn voor iedereen als we elk onze eigen weg gaan.
Gelukkig geen geruzie, venijn en achterbakse toestanden tot nu toe. Zal hopelijk ook niet meer komen want alles moet natuurlijk eerst nog officieel geregeld worden wat het financiële betreft, regeling met de dochter, verhuis,... Momenteel is de sfeer vaak beter dan die voor de beslissing was
ow, sterkte
Mulan
Legacy Member
Als kleine frustraties niet opgelost worden (omdat de ander niet registreert hoe erg het de ander frustreert) dan worden die steeds groter. Gecombineerd met zwaar slaaptekort door de dochter waardoor lontjes steeds korter worden, waardoor je na verloop van tijd het gevoel begint te krijgen dat je doorheen de dag veel meer irritatie voelt naar je partner toe dan liefde en andere positieve gevoelens... Dan wordt het tijd om hulp in te roepen. En als de ene daar geen baat in ziet en de ander wel, dan stopt het vroeg of laat wel.coffee_snorting zei:
De druppel voor ons is wel dat onze dochter erop begint te reageren als we kibbelen. "rustig! Stop!" of gewoon krijsen. Heel confronterend en wij als volwassene kunnen de keuze maken haar 2 rustigere, liefhebbende ouders te geven, of op te groeien in een huis met spanningen, irritaties en frustraties die doorheen de tijd gegroeid zijn...
Mr.Anderson
Legacy Member
Mulan zei:
Een slaaptekort. Is dat dan niet allemaal maar tijdelijk?
Ik heb het nu niet specifiek over uw situatie hé, maar ik zie veel koppels nogal aan de snelle kant uit elkaar gaan. Het gaat jaren goed, er komt een kind bijvoorbeeld of er is een overlijden in de familie waar de één zwaarder mee sukkelt dan de ander (met alle gevolgen vandien) en binnen de kortste keren: 't gaat niemeer. Als er kinderen mee gemoeid zijn vind ik dat men moet vechten voor zijn relatie. Als dat jaaaren blijft aanslepen is dat niet ok. Maar om na een jaar dat het wat minder gaat direct te zeggen het gaat niet meer, vind ik makkelijk. Again, ik ken uw situatie niet en heb het niet op u.
Inv
Legacy Member
Mulan zei:
Als ik zo een verhalen lees krijg ik altijd een bang hartje voor de toekomst. Hier een dochtertje van 10 maanden en uiteraard zijn er ook al wat frustraties en ruzies geweest. Altijd bijgelegd maar onze relatie is toch iets moeilijker sinds we een kind hebben. Rationeel weet ik dat dat niet abnormaal is want het is een grote verandering maar als ik uw verhaal lees hoop ik dat dat ons nooit overkomt (no offense).
Mr.Fingers
Legacy Member
Da's toch quasi altijd dat, van zodra er een kind is, de hele balans tussen partners verstoord geraakt omdat er zo'n kleine pamperfabriek is die vanaf dag 1 "de meest belangrijke persoon is voor mama/papa, en dan vooral mama". Er zijn verse vaders die het daar moeilijk mee hebben dat ze nu écht op de tweede plaats komen. Zoals met alles is dat terug een balans vinden die werkt, en vooral zien dat de partners elkaar niet uit het oog verliezen door te hard te focussen op de kleine hummel. Als je relatie daarvoor in orde was, gaat die daar normaalgezien wel vlotjes doorkomen. Als er toen al scheuren en barsten waren, dan gaat zo'n crotch-goblin dat natuurlijk gewoon keihard versterken.
Mulan
Legacy Member
Mr.Fingers zei:
Dat is bij ons het geval, op zich weinig nieuwe frustraties, wel steeds dezelfde en door het slaaptekort nog minder geduld waardoor de frustraties sneller komen.
De grootste "crisis" kwam wat mij betreft nog voor onze dochter 1j was, ferm aan de alarmbel getrokken toen, maar op langere termijn weinig verandering ten goede. Bij ons beiden.
Zware crisissen genoeg gehad in onze relatie (langdurige ziekte, kindje verloren in 2de trimester van de zwangerschap, financiële stress,...) waar we relatief goed zijn uitgekomen maar nu merken we dat we vooral op automatische piloot leven en de liefde ook een pak minder is geworden, de irritaties en frustraties des te groter...
Taxx
Legacy Member
Ik had een vriendin waarmee ik 3 maanden samen was. Alles klikte goed en hoe gek het ook klinkt, spraken wij al van trouwen en dergelijke. Wij waren overeengekomen over alle belangrijke punten, buiten de opvoeding van eventuele kinderen. Ik was op dat vlak koppig en wou het naar mijn zin hebben. Wij hielden van elkaar maar desondanks heb ik het door dat ene puntje uitgemaakt met haar in mei omdat ik een vrij rationeel persoon ben. Bij het uit elkaar gaan was er nog steeds liefde langs beide kanten en zij gaf aan dat ze veel van me hield en er altijd zou zijn indien ik van mening zou veranderen. Ik hield ook van haar.
Een maand is voorbij gegaan zonder contact en ik heb tijdens die maand beseft dat ik eigenlijk nog nooit zo gelukkig was als tijdens de periode die ik met haar heb doorbracht. En in het leven kan niet alles perfect uitgerekend worden en moet je soms met je hart handelen en je emoties volgen. Ik heb haar dus na 1 maand opnieuw gecontacteerd om te zeggen dat het me spijt en dat ik nog steeds van haar hou. Zij was duidelijk dat zij niet meer terug samen wou zijn.
De enige troost dat ik heb is mezelf doen geloven dat zij niet werkelijk van mij hield. Anders zou zij me nog steeds willen omdat 1 maand niet zo lang is. Zeker niet als de persoon tegenover je iemand is waarmee je huwelijksplannen had. Bovendien waren we in goede termen uit elkaar gegaan. Ik heb ook veel gedaan om haar terug te winnen: bloemen gekocht, al onze memorabele momenten getekend op verschillende a4’s en er een soort boekje van gemaakt, haar een panda knuffelbeertje gekocht wat ze altijd wou, ... Terwijl ik totaal niet romantisch ben. Dus heb mezelf echt wel gepusht voor ideeën om haar terug te winnen.
Een andere mogelijkheid kan zijn dat zij al na 1 maand iemand anders heeft gevonden, maar dat is ook een troost voor mij omdat ik geen toekomst zou willen opbouwen met een vrouw die beweert dat zij enorm veel van mij houdt, maar al na 1 maand met iemand anders een relatie kan onderhouden. Gevoelens zouden niet zo goedkoop moeten zijn.
Ik ben nu in een fase waarin ik haar probeer te vergeten. Het is bijna een maand geleden dat ik haar nog eens heb gesproken. Ik heb haar nummer ook verwijderd om het te vergemakkelijken. Ik heb mijn lesje geleerd en ga dezelfde fout niet maken in een volgende relatie.
Een maand is voorbij gegaan zonder contact en ik heb tijdens die maand beseft dat ik eigenlijk nog nooit zo gelukkig was als tijdens de periode die ik met haar heb doorbracht. En in het leven kan niet alles perfect uitgerekend worden en moet je soms met je hart handelen en je emoties volgen. Ik heb haar dus na 1 maand opnieuw gecontacteerd om te zeggen dat het me spijt en dat ik nog steeds van haar hou. Zij was duidelijk dat zij niet meer terug samen wou zijn.
De enige troost dat ik heb is mezelf doen geloven dat zij niet werkelijk van mij hield. Anders zou zij me nog steeds willen omdat 1 maand niet zo lang is. Zeker niet als de persoon tegenover je iemand is waarmee je huwelijksplannen had. Bovendien waren we in goede termen uit elkaar gegaan. Ik heb ook veel gedaan om haar terug te winnen: bloemen gekocht, al onze memorabele momenten getekend op verschillende a4’s en er een soort boekje van gemaakt, haar een panda knuffelbeertje gekocht wat ze altijd wou, ... Terwijl ik totaal niet romantisch ben. Dus heb mezelf echt wel gepusht voor ideeën om haar terug te winnen.
Een andere mogelijkheid kan zijn dat zij al na 1 maand iemand anders heeft gevonden, maar dat is ook een troost voor mij omdat ik geen toekomst zou willen opbouwen met een vrouw die beweert dat zij enorm veel van mij houdt, maar al na 1 maand met iemand anders een relatie kan onderhouden. Gevoelens zouden niet zo goedkoop moeten zijn.
Ik ben nu in een fase waarin ik haar probeer te vergeten. Het is bijna een maand geleden dat ik haar nog eens heb gesproken. Ik heb haar nummer ook verwijderd om het te vergemakkelijken. Ik heb mijn lesje geleerd en ga dezelfde fout niet maken in een volgende relatie.
Sylverscythe
Legacy Member
Het is een beetje de hele combinatie hé, na 3 maand al praten over trouwen, het dan uitmaken na een discussie over kinderen opvoeden, en een maand later je bedenken en het proberen op te lossen met bloemen, knuffelberen, en een boekje tekeningen.
Kan me nu wel inbeelden dat dit "een beetje" afschrikt.
Kan me nu wel inbeelden dat dit "een beetje" afschrikt.
Televisiekaske
Legacy Member
Dat hatelijk moment nadat je ergens bent vertrokken waar je weet dat er iemand was die 'interesse' had.
Nu al een goed half jaar terug single, en de afgelopen weken 2 keer het gedacht gehad bij iemand van 'heeeeey', maar dan totaal niet weten wat te doen
De relaties die ik heb gehad heb ik ook ooit is een 'klik' moeten maken en op iemand afstappen, maar die klik is nu precies veel moeilijker.
Mss ook omdat we een paar gemeenschappelijke kennissen hebben, en ik weet dat als ik een negatief antwoord krijg op 'zin om iets te gaan drinken' dit me nog even gaat achtervolgen
Nu al een goed half jaar terug single, en de afgelopen weken 2 keer het gedacht gehad bij iemand van 'heeeeey', maar dan totaal niet weten wat te doen
De relaties die ik heb gehad heb ik ook ooit is een 'klik' moeten maken en op iemand afstappen, maar die klik is nu precies veel moeilijker.
Mss ook omdat we een paar gemeenschappelijke kennissen hebben, en ik weet dat als ik een negatief antwoord krijg op 'zin om iets te gaan drinken' dit me nog even gaat achtervolgen
makila
Legacy Member
Hehe ik heb ooit een meisje versierd op de ijsbaan hier in de buurt en ik had dan met haar de week erna afgesproken (op dezelfde locatie).Televisiekaske zei:
Maar ik was domweg vergeten dat we dan op schoolreis waren met de klas naar Parijs.
Ik dacht: Ik maak het de week later wel goed, maar ze kwam niet opdagen die week. En ... ik heb haar echt nooit meer gezien op de ijsbaan.
(Sterker nog, ik heb haar gewoon nooit meer terug gezien)
Dat was mijn eigen schuld natuurlijk, maar ja dat ze dan NOOIT meer zou komen opdagen suckte wel serieus.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.