Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 30
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
nixie
Legacy Member
Ik moet even mijn verhaal kwijt.
Mijn vriendin had de laatste 2 weken veel werk voor het school.1 week voorbereiding stage + school. 2de week was de stage zelf.
Het weekend nadien (afgelopen weekend dus) waren we 3 dagen op "vakantie" met mijn ouders.
We hadden een leuke tijd en ze heeft nog haar stageverslag afgewerkt.
Door al het werk hebben we het huis wat overhoop moeten achter laten.
Thuiskomen in rommel is nooit leuk.
Omdat ze het nog tegoed had en ze wel een leuke avond uit had verdient heb ik haar maandagavond nog meegenomen naar de film.
Dinsdag was ze thuis. Ze had al gezegd dat ze haar gerief/rommel van haar stage ging opruimen. Er stond ook nog was die ondertussen wel droog was en het afwasmachine was klaar.
Werk genoeg dus. Echter toen ik thuiskwam had ze enkel wat papier en karton bijeen geraapt...
Op zich niet erg, ze was ziek en had dus wat geslapen. (de matrassen van het bed op weekend waren voor mijn rug goed, voor die van haar helemaal niet)
We zijn dan samen naar de winkel geweest, ze heeft dan eten gemaakt (super lekker) terwijl ik de keuken heb opgeruimd, de tafel heb vrijgemaakt van mijn gerief en haar gerief bijeen heb gezet.
Alle vuilniszakken klaargezet om buiten te zetten + al het papier en karton.
ik heb dan nog gerief van het weekend terug op zijn plaats gezet en mijn bureau opgeruimd (die zei ook had gebruikt voor aan te werken voor haar stage)
Na het koken had ze een zwak moment en begon ze opeens te wenen.
Bleek dat ze vond dat ze een slechte vriendin was die nooit opruimde en alles als een stal achter liet.
Ik geef haar hier gene ongelijk in. Zo is ze wel een beetje en op zich is het goed dat ze het beseft en zich daar niet goed bij voelt.
Heb haar dan paar dingen laten doen tot het eten klaar was. (oven)
Tot zover had ik er allemaal geen probleem mee. Ik weet hoe ze is en we hebben over de wanorde thuis al vaak ruzie gehad.
Het belangrijkste is dat ze haar diploma haalt en zoveel mogelijk in huis probeert te doen.
Na het eten en het verplichte "Mijn Pop-Up" (terwijl ik haar stage verslag nalas) Wou ik nog wat verder opruimen. Ik vroeg haar dan om de was op te hangen.
Na letterlijk 5 minuten te wachten op antwoord (een simpele ok) heb ik het gewoon nog is moeten vragen en dan uiteindelijk met veel zuchten en blazen schoot ze toch in gang.
Ondertussen gemopper en gezaag. Kwaad zijn op mij...
Ik snap het niet ze. Zo blijten omdat ge vind da tje een slechte vriendin bent omdat je niet genoeg orde kunt houden maar als ik dan verder opruim en vraag om iets te doen dan is het allemaal te veel?
Ik heb steeds meer en meer het gevoel dat ik precies tegen mijn dochter bezig ben.
Mijn vriendin had de laatste 2 weken veel werk voor het school.1 week voorbereiding stage + school. 2de week was de stage zelf.
Het weekend nadien (afgelopen weekend dus) waren we 3 dagen op "vakantie" met mijn ouders.
We hadden een leuke tijd en ze heeft nog haar stageverslag afgewerkt.
Door al het werk hebben we het huis wat overhoop moeten achter laten.
Thuiskomen in rommel is nooit leuk.
Omdat ze het nog tegoed had en ze wel een leuke avond uit had verdient heb ik haar maandagavond nog meegenomen naar de film.
Dinsdag was ze thuis. Ze had al gezegd dat ze haar gerief/rommel van haar stage ging opruimen. Er stond ook nog was die ondertussen wel droog was en het afwasmachine was klaar.
Werk genoeg dus. Echter toen ik thuiskwam had ze enkel wat papier en karton bijeen geraapt...
Op zich niet erg, ze was ziek en had dus wat geslapen. (de matrassen van het bed op weekend waren voor mijn rug goed, voor die van haar helemaal niet)
We zijn dan samen naar de winkel geweest, ze heeft dan eten gemaakt (super lekker) terwijl ik de keuken heb opgeruimd, de tafel heb vrijgemaakt van mijn gerief en haar gerief bijeen heb gezet.
Alle vuilniszakken klaargezet om buiten te zetten + al het papier en karton.
ik heb dan nog gerief van het weekend terug op zijn plaats gezet en mijn bureau opgeruimd (die zei ook had gebruikt voor aan te werken voor haar stage)
Na het koken had ze een zwak moment en begon ze opeens te wenen.
Bleek dat ze vond dat ze een slechte vriendin was die nooit opruimde en alles als een stal achter liet.
Ik geef haar hier gene ongelijk in. Zo is ze wel een beetje en op zich is het goed dat ze het beseft en zich daar niet goed bij voelt.
Heb haar dan paar dingen laten doen tot het eten klaar was. (oven)
Tot zover had ik er allemaal geen probleem mee. Ik weet hoe ze is en we hebben over de wanorde thuis al vaak ruzie gehad.
Het belangrijkste is dat ze haar diploma haalt en zoveel mogelijk in huis probeert te doen.
Na het eten en het verplichte "Mijn Pop-Up" (terwijl ik haar stage verslag nalas) Wou ik nog wat verder opruimen. Ik vroeg haar dan om de was op te hangen.
Na letterlijk 5 minuten te wachten op antwoord (een simpele ok) heb ik het gewoon nog is moeten vragen en dan uiteindelijk met veel zuchten en blazen schoot ze toch in gang.
Ondertussen gemopper en gezaag. Kwaad zijn op mij...
Ik snap het niet ze. Zo blijten omdat ge vind da tje een slechte vriendin bent omdat je niet genoeg orde kunt houden maar als ik dan verder opruim en vraag om iets te doen dan is het allemaal te veel?
Ik heb steeds meer en meer het gevoel dat ik precies tegen mijn dochter bezig ben.
Tha_nOn
Legacy Member
Misschien ophouden gelijk u te gedragen gelijk haar vader? Lijkt mij eerder dat ze zich niet compleet goed in haar vel voelt (te veel hooi op haarvork met die opleiding?) En voelt dat ze daardoor op andere vlakken te kort schiet.
Het is niet omdat zijzelf aangeeft dat ze weet dat ze te weinig doet/zich niet kan motiveren. Dat gij den externe controleur moet gaan uithangen. Ge doet uzelf en haar daar geen plezier mee. En helpen gaat dienen tactiek toch niet.
Het is niet omdat zijzelf aangeeft dat ze weet dat ze te weinig doet/zich niet kan motiveren. Dat gij den externe controleur moet gaan uithangen. Ge doet uzelf en haar daar geen plezier mee. En helpen gaat dienen tactiek toch niet.
HelpYouFall
Legacy Member
Niet naar Non luisteren nixie, das weer zo van die typische West-Europese soft as fuck praat.
Wat ge WEL moet doen is naar uw vriendin gaan, die ne foto laten zien van soldaten in de winter van Bastogne en zeggen:
STELT U NI AAN, MENS.
En dan in uwen hof een foxhole gaan graven, cause that's how men deal with shit (plus, ze gaat dan waarschijnlijk met dingen naar u gooien, maar dat kunt ge daarna dan gelijk dicht schuppen en dan is de rommel ook weg)
Wat ge WEL moet doen is naar uw vriendin gaan, die ne foto laten zien van soldaten in de winter van Bastogne en zeggen:
STELT U NI AAN, MENS.
En dan in uwen hof een foxhole gaan graven, cause that's how men deal with shit (plus, ze gaat dan waarschijnlijk met dingen naar u gooien, maar dat kunt ge daarna dan gelijk dicht schuppen en dan is de rommel ook weg)
nixie
Legacy Member
Tha_nOn zei:
Probeer ik ook niet te doen. (pittig detail, haar vader heeft zelfmoord gepleegd toen ze 18 jaar was, ze is nu 25)
Ik woon nu 2 jaar in mijn eigen huis en ze is van in het begin mee ingetrokken. Ze betaalt gewoon de helft van de maandelijkse kosten (geen huur) en 1 keer in de maand koopt zij het eten.
Gedurende die 2 jaar hebben we al ontelbare keren ruzie gehad door de wanorde die ze achterlaat.
Ja als enige in de familie met zicht op een hoger diploma heeft ze veel werk met school. Ze werkt dan nog is op zaterdag om haar wagen + andere kosten te kunnen betalen.
Maar ik heb echt het gevoel dat ze zich op hotel waant. (haar moeder doet dan ook alles voor haar, die komt zelf in haar plaats bij ons thuis kuisen...)
Vorige zomer hadden we afgesproken dat ze een paar dingen ging herorganiseren zodat er wat meer orde was.
Nooit iets van in huis gekomen.
Zo zijn er heel veel initiatieven die ik (maar ook zij) hebben voorgesteld om het allemaal wat vlotter te laten werken. Altijd opgegeven (ook ik)
Ik ben het beu om thuis te komen en mijn vriendin in de zetel te zien zitten terwijl ik direct wa beign op te ruimen of het afwasmachine leeg maak dat ik vanmorgen had opgezet.
Of als ik ze na mij thuiskomt haar direct dde zetel in te zien ploffen terwijl ik met vanalles bezig ben.
TNTim
Legacy Member
Wat moet je dan doen in zijn situatie?Tha_nOn zei:
Haar naar een psychiater sturen?
Hoe gaat het trouwens met de kleine? Bij ons alles A-ok. Beide al tot over onze oren verliefd op het door ons gecreëerd bazeke.
Ik vind zijn verhaal herkenbaar.
In onze relatie is mijn madam soms ook enorm lui. Als ik haar daar op wijs dan betert het, met wat geluk, weer voor een paar dagen/weken. Zij weet dat ook en beseft dat ook. Had ik haar vroeger niet gepusht, had ze haar diploma niet behaald, had ze haar huidig goedbetaald werk niet gehad, hadden we niet in ons volledig gerenoveerd huis gezeten, was onze hond al lang verhongerd, ... Dat zijn dan zaken zoals ons huis waar zij de enige voorstander van was om het te kopen en waarvan ze wist dat het enorm veel werk zou vragen. Achteraf had ze wel weinig moeite om het werk te delegeren.
Nuja, een vrouw kan het op zoveel andere vlakken goed maken. Ik klaag niet.
glashelder
Legacy Member
Haha, wat klink je toch als een typische man nu! Zoals nonnetje zegt, ze is aan het wenen omdat ze voelt dat ze tekort schiet en ze heeft het emotioneel blijkbaar wat zwaar en jouw oplossing is dan "hier, ga wat opruimen dan voel je je beter"nixie zei:
Geen kritiek hoor, ik vind het gewoon heel grappig.Bij ons thuis is dat ook wel vaak het geval. Als ik niet voor alles keek dan waren de ratten verhongerd, leefden we tussen de schimmel en het afval, waren alle plantjes dood, werden er verschillende nutsvoorzieningen meerdere keren per jaar afgesloten wegens niet-betaalde, ongeopende of verloren gelopen rekeningen en werd de post überhaupt nooit gelezen. Maar dat komt omdat 1) mijn vriend ADHD heeft en héél slecht is in opruimen, dingen onthouden die moeten gebeuren, prioriteiten zien, dingen die hij gepland heeft effectief afwerken en 2) omdat ik dan weer overdrijf naar de andere kant en omg er ligt een stofje op de grond KAN DAT HIER NU NOOIT PROPER ZIJN (ik ben mijn mama geworden met andere woorden).nixie zei:
Aan de andere kant, als mijn vriend er niet voor keek aten we alle dagen cornflakes (want ik haat koken) en soms spaghetti met ketchup (want alles is op en oh god ik wil geen boodschappen doen).
nixie
Legacy Member
glashelder zei:Haha, wat klink je toch als een typische man nu! Zoals nonnetje zegt, ze is aan het wenen omdat ze voelt dat ze tekort schiet en ze heeft het emotioneel blijkbaar wat zwaar en jouw oplossing is dan "hier, ga wat opruimen dan voel je je beter"
Nee, ik heb haar natuurlijk eerst getroost en een dikke knuffel gegeven! Ik ben geen onmens hé. nadien heb ik haar proberen te motiveren en haar kleine taakjes gegeven.
Ze schiet al 2 jaar tekort...Ik heb dat hier in het verleden in dit topic ook al aangekaart. Het betert niet. Nu zegt ze dat dit allemaal wel gaat beteren als ze afgestudeerd is.
Maar ja, gaat dat zo zijn? Ik weet dat dit voor mij onhoudbaar is.
Wetende dat ik vroeger alles behalve orde had...
TNTim
Legacy Member
@nixie
Mijn mening: nee, dat zal nooit beteren. Mensen kneden naar een (naar jouw mening) ideaalbeeld werkt niet.
Belangrijkere vraag imo: is dat echt een breekpunt voor jou?
Pak anders een kuisvrouw, zoals iemand in een ander topic aanraadde, en uw probleem is ook opgelost.
Mijn mening: nee, dat zal nooit beteren. Mensen kneden naar een (naar jouw mening) ideaalbeeld werkt niet.
Belangrijkere vraag imo: is dat echt een breekpunt voor jou?
Pak anders een kuisvrouw, zoals iemand in een ander topic aanraadde, en uw probleem is ook opgelost.
Tha_nOn
Legacy Member
nixie zei:
Het feit dat zij nog steeds student is, kan (naast het feit dat het haar misschien emotioneel en mentaal ook allemaal wat zwaar valt) ook wel meespelen natuurlijk. Zij zit misschien nog met ne studentenmindset dat ze in haar dagelijkse omgeving ook veel meemaakt. Maar das iets wat gij wss beter kunt inschatten.
Daarnaast kan dat ook wel spelen dat ze haren thuis eigenlijk gewoon heeft ingeruild voor 'uwen thuis'. Het is uw huis en heeft misschien daardoor ook meer het gevoel dat ze niet zo vrij is in haar eigen routines te kweken? Maar again, das iets wat gij moet kunnen inschatten.
Wat mij vooral als vreemd overkomt is dat gij tot het punt gekomen zijt dat gij voor haar gaat bepalen welke taken zij moet doen, en wanneer. Dat lijkt mij gewoon geen goeie ontwikkeling in een relatie tussen twee volwassenen. Voor zover ge dat nog niet geprobeerd hebt, kan het misschien helpen om te gaan afbakenen wat uw taken zouden zijn en wat haar taken zouden zijn (in een gesprek uiteraard, niet gij die alles verdeelt
). Vb. Dat gij de vaat op u neemt, maar dat impliceert dan ook dat ge niet moet zagen als zij die niet uitlaadt ookal is ze thuis (fijn als ze het wel doet, maar het hoeft niet). Dat impliceert in principe ook dat ge de andere niet gaat opleggen wanneer dat moet gebeuren. (als ge dringend een broek nodig hebt en zij doet de strijk, moogt ge dat uiteraard wel op voorhand vragen/zeggen :v)Ik ga niet beweren dat dat een mirakeloplossing is, ge zult zoiets al wel geprobeerd hebben, maar ge leert daarbij wel vanop 2 kanten compromissen maken. Gij moet leren haar taken laten liggen (ja, ookal vindt ge dat niet fijn als uw huis rommelig ligt, tenzij het de spuigaten uitloopt of course), zij moet leren haar taken te plannen voor wat voor haar haalbaar is (binnen haar schoolwerk, binnen haar nood aan meer recuperatie of dergelijke).
Dat werkt alleszins voor mij wel :v. Iemand die mij steeds zou zeggen wat ik moet doen en wanneer die geeft mij gewoon extra stress. Dan geraak ik zo gefixeerd op wat er nog moet gebeuren (tel daarbij dan dingen voor het werk of school) en ik raak compleet geblokkeerd. Ik ben trouwens niet per se de meest rommelige hier thuis, ik heb ook moeten leren om mijne wederhelft zijn deel te negeren en niet over te zagen. Het heeft wel ffkes geduurd eer ik dat kon maar nu gaat dat allemaal veel vlotter en zonder die duidelijkere scheidingen. We laten elkaar doen maar als het gevraagd wordt zal de andere altijd wel iets overnemen. En ik ruim nu weer vaker op 'achter zijn gat', maar dat is dan zonder enige negatieve gevoelens naar hem toe, wat bij u duidelijk niet het geval is.
(Is ook wel een stukje aanvaarden hoe die persoon is, hij zaagt ook niet meer dat ik mijn vuile kleren laat liggen op de grond :v, uiteindelijk is dat het echt niet waard om u elke dag weer op te gaan ergeren)
Sommige mensen reageren echt verkeerd op gepush, waardoor ge eigenlijk nog veel minder van die mensen gedaan krijgt (ik heb er zo enen :v). En gezien ge zelf aangeeft dat het slechts een tijdelijke verbetering geeft in het huishouden, is dat dan ook duidelijk niet de mirakeloplossing waar nixie op hoopt.TNTim zei:In onze relatie is mijn madam soms ook enorm lui. Als ik haar daar op wijs dan betert het, met wat geluk, weer voor een paar dagen/weken. Zij weet dat ook en beseft dat ook. Had ik haar vroeger niet gepusht, had ze haar diploma niet behaald, had ze haar huidig goedbetaald werk niet gehad, hadden we niet in ons volledig gerenoveerd huis gezeten, was onze hond al lang verhongerd, ... Dat zijn dan zaken zoals ons huis waar zij de enige voorstander van was om het te kopen en waarvan ze wist dat het enorm veel werk zou vragen. Achteraf had ze wel weinig moeite om het werk te delegeren.
Ik vraag mij trouwens ook wel altijd af hoe die verdeling/tijdsbesteding er dan echt uitziet. Ik kan best geloven dat gij en nixie met een 'luie' vrouw zitten, maar betekent dat effectief dat ze niets doet? Dat ze minder dan de helft doet? Dat ze slecht de helft doet?
Veelal als puntje bij paaltje komt blijkt de vrouw toch nog meer te doen, of ongeveer de helft te doen, en toch wordt er aangevoeld alsof zij niet genoeg doet (ook vanuit vrouwen zelf ze, ge wordt nu eenmaal nogal gedrild met het idee van een 'goeie' huisvrouw).
Dat er iemand ne luie vent heeft, wordt veel minder gezegd. Tenzij die echt niets anders doet dan ne gansen dag in de zetel hangen. (Integendeel, als vrouw moet ge al ver dankbaar zijn dat uwe man meehelpt in het huishouden :v)
-_-Nuja, een vrouw kan het op zoveel andere vlakken goed maken. Ik klaag niet.
Hoe gaat het trouwens met de kleine? Bij ons alles A-ok. Beide al tot over onze oren verliefd op het door ons gecreëerd bazeke.
Den ene dag al wat beter of moeizamer dan den anderen
. Hij is superlief en schattig als em slaapt :v. Alleen is hij zo snel geprikkeld en nogal koppig waardoor in slaap vallen overdag een heuse strijd is. Ondertussen weet ik al hoe ik hem meestal moet wegkrijgen, maar het is een delicate bezigheid. Hij begint wel eindelijk wat te lachen (beetje laat want hij is nu 9 weken) \o/.Gelukkig moet ik mij geen zorgen maken over zijne groei voor de rest want hij weegt al meer dan 6 kilo -_-, ventje zou gans den dag door kunnen drinken.
nixie
Legacy Member
TNTim zei:@nixie
Mijn mening: nee, dat zal nooit beteren. Mensen kneden naar een (naar jouw mening) ideaalbeeld werkt niet.
Belangrijkere vraag imo: is dat echt een breekpunt voor jou?
Pak anders een kuisvrouw, zoals iemand in een ander topic aanraadde, en uw probleem is ook opgelost.
Ik wil momenteel geen kuisvrouw betalen.
Ik wil haar niet kneden naar mijn ideaalbeeld. Verre van zelf.
Ik wil dat als ze gedaan heeft met eten haar bord in het afwasmachien steekt
Ik wil dat ze gewoon een beetje ordelijk is.
Veel "ik wil" maar ik be het respectloos gedoe meer dan zat eigelijk.
Zo liet ze vroeger na het gebruik van mijn fiets die gewoon in ed tuin staan terwijl er 3 meter verder een kot is waar de fietsen droog staan. (daar heb ik mij is kwaad over gemaakt)
Zo laat ze nu nog soms haar uitgekuiste verfborstels staan in de pompbak. (ik heb al vaak verf mogen uitkuisen uit de pompbak)
Zo was ze doodleuk een houtenplank aan het doorzagen in de living, op mijn nieuwe zetel. (zonder nadien is met de stofzuiger te passeren)
Zo heeft ze al tot 2 keer toe bij het willen verven ,met een verfbus, van iets een rand op de vloer van de garage en op het houten terras achtergelaten. (zonder nadien dat ook maar proberen op te kuisen)
HelpYouFall
Legacy Member
WTF gast, zeg gewoon eens tegen uw madam dat ze stilaan misschien volwassen mag worden en als ne normale mens gaan leven? Als in, gewone conventies respecteren zoals: houtzaagsel, dat kuist ge op.
Wat zitten wij hier eigenlijk te lullen over de psychologie van dat meiske en si en la, terwijl die eigenlijk gewoon ne sjot onder hare put moet krijgen en iemand die zegt: doe normaal, zaagt ni (hihi) en ruimt uwen brol op.
(En dit komt van iemand wie zijn appartement geregeld een stort is haha)
Wat zitten wij hier eigenlijk te lullen over de psychologie van dat meiske en si en la, terwijl die eigenlijk gewoon ne sjot onder hare put moet krijgen en iemand die zegt: doe normaal, zaagt ni (hihi) en ruimt uwen brol op.
(En dit komt van iemand wie zijn appartement geregeld een stort is haha)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.