Emiel Goelen zei:
Ik ben vegetariër, ik koop haast alleen maar lokale producten, ik neem de fiets als dat mogelijk is, ik neem geen 5 keer per jaar het vliegtuig, ik neem geen kinderen, ik probeer kleren te kopen die ethisch zijn (hoewel ik ook niet in jute zakken rondloop, en op het vlak van kledij zit ge al direct naar enorm dure dingen te kijken als ge er niet als een zwerver wilt bijlopen dus dat gaat niet echt volledig), en ik praat over dingen waarvan ik denk dat ze scheef zitten in de hoop dat andere mensen misschien ook gaan nadenken, als de situatie voorkomt. Dat betekent natuurlijk allemaal absoluut niks en om echt 'sustainable' te leven zal iedereen nog 100 keer meer moeten inboeten bovenop al die zaken, maar ik ben ook een mens en hoewel ik mezelf (en de zaken waarin ik geloof) continu in vraag stel, kan ik ook niet volledig breken met de verwachtingen van de maatschappij en voel ik er weinig voor om volledig in de marge te gaan leven.
Maakt het iets uit? Nee, stelt geen ruk voor, maar daarom moet ik nog altijd niet gewoon maar dingen blijven doen die ik niet aan mezelf uitgelegd krijg.
Ken veel mensen die er dezelfde principes op na houden maar meestal zijn ze vegetariër omdat ze het zo sneu voor die beestjes vinden, nemen de fiets omdat het goedkoper is, nemen geen 5x/jaar de vlieger omdat het te duur is etc...etc...
Wel, als je dit allemaal puur uit belang voor de natuur doet vind ik dat heel erg knap van je!
Het stelt idd misschien niet zoveel voor maar toch meer dan je zelf beseft.
Sowieso hoor je niets te doen wat je jezelf niet uitgelegd krijgt maar feit is wel dat iemand die zich bewust daarmee bezighoudt een ander leven leeft dan iemand die hersenloos zomaar doet wat van hem/haar verwacht wordt.
Recipe4hate zei:
Wat als die kans hoog is?
Ik ga niet vragen welke ziekte.
Ik zag zo ooit een reportage over 2 mensen die seropositief waren en dan een kindje wilden samen.
Godzijdank had het kindje deze ziekte niet overgenomen, maar zou je (vraag naar iedereen) dan nog steeds samen een kind willen, wetende dat je het kan besmetten met zo'n vreselijk iets?
Wat als de kans hoog is? Als er maar 1% kans is dan laat ik het daarbij tenzij er andere manieren zijn (IVF, ICSI of andere DNA selectiemiddelen) maar daarvoor is het nog te vroeg.
Mss wil ik die procedures helemaal niet doorlopen eens het zover is.
Wij hebben onlangs iemand in de familie moeten afgeven door die ellendige rot ziekte dus geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om mijn eigen vlees en bloed zoiets aan te doen.
Ik vind gokken, spelen met het leven van een kind in die mate compleet onverantwoord en beneden alle peil, serieus...
Mus zei:
Als de prijs van een adoptieprocedure al voor een barrière zou zorgen, dan vraag ik mij af hoe ge voor de rest het onderhoud zou bestieren. Dat die procedures zo uitgebreid en ingewikkeld verlopen vind ik trouwens niet zo nadelig. Een bepaalde vorm van selectie is niet slecht…
Niet iedereen kan die duizenden €'s gelijk ophoesten he. Verspreid over een paar jaar zoals in het onderhoud van zo'n klein mormel is dat geheel wat anders maar zo'n adoptieprocedure kan financieel EN mentaal heel wat opeisen van iemand.
En idd, een bepaalde vorm van selectie is niet slecht en meestal vrij noodzakelijk, zoals ik al eerder zei...