Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 27

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    293
  • Opiniepeiling gesloten.

clercqie

Legacy Member
Saphira zei:
Samenwonen is een grote stap. Is het niet eerder de angst van beide waardoor jullie beginnen na te denken over 'hoe goed/slecht passen we bij elkaar?'?

Zo'n dingen moet je gewoon proberen. Samenwonen is niet iets wat je niet kunt overkomen. Lukt het niet, kun je nog altijd terug uiteen gaan wonen.
Daar heb je wel een punt. Maar aan de andere kant: als er echt zoveel twijfel is, is het dan wel "verstandig" om er toch voor te gaan? Om zo'n grote stap echt te doorstaan, is er niet meer een enthousiast gevoel nodig van "We gaan ervoor!" ipv het terughoudende "We zien wel hoe het loopt en we kunnen altijd toch terug apart gaan wonen als het niet lukt"?

Lint

Legacy Member
Lefky zei:
tsss...
Een vriendin met een lief die ik eigenlijk wel leuker vind dan ik zou moeten komt in de week altijd aandacht zoeken, maar in het weekend als haar lief daar dan is kan ze nog niet op 1 berichtje antwoorden...
+ ze zaagt dat haar relatie zo slecht is en dat ze niet veel buitenkomt door hem, maar als ik dan vraag iets te doen reageert ze niet

Ben daar eigenlijk niet zo mee gediend (gaat richting van mijn vorige 'vriendin' uit), hoe zou ik haar dat proberen zeggen? of zou ik het beter niet zeggen?


het is natuurlijk wel makkelijk dat als ik van haar een bericht krijg, ik weet dat ik moet maken dat ik op mijn werk zit :p

Toch wel bizar dat die dingen bij u blijven voorkomen?

glashelder

Legacy Member
Wat betreft dat meiske dat in het weekend nooit iets laat weten omdat haar lief er dan is... Dat lijkt me nogal logisch, eigenlijk. Ik stuur ook rapper berichtjes naar mensen als ik mij verveel of verder niks te doen heb, niet als ik bij mijn lief zit want dan heb ik wel wat beters te doen :unsure: Dat is geen aandacht vragen, dat is gewoon je tijd logisch indelen. Tenzij er natuurlijk één of ander noodgeval is of zo, maar ik zit in ieder geval niet hele sms-gesprekken te hebben met anderen als ik van plan ben om tijd door te brengen met mijn lief. Dat jij verliefd op haar bent en zij in een relatie zit lijkt mij meer je probleem te zijn dan "als ze bij haar lief zit heeft ze geen aandacht voor mij."

86514

Legacy Member
glashelder zei:
Wat betreft dat meiske dat in het weekend nooit iets laat weten omdat haar lief er dan is... Dat lijkt me nogal logisch, eigenlijk. Ik stuur ook rapper berichtjes naar mensen als ik mij verveel of verder niks te doen heb, niet als ik bij mijn lief zit want dan heb ik wel wat beters te doen :unsure: Dat is geen aandacht vragen, dat is gewoon je tijd logisch indelen. Tenzij er natuurlijk één of ander noodgeval is of zo, maar ik zit in ieder geval niet hele sms-gesprekken te hebben met anderen als ik van plan ben om tijd door te brengen met mijn lief. Dat jij verliefd op haar bent en zij in een relatie zit lijkt mij meer je probleem te zijn dan "als ze bij haar lief zit heeft ze geen aandacht voor mij."

Ik stuur mijn sms'en altijd op de trein. Thuis kijk ik bijna nooit naar mijn gsm :unsure:.

Wel leuk om dit topic na een week eens door te lezen.

HelpYouFall

Legacy Member
glashelder zei:
Dat is geen aandacht vragen, dat is gewoon je tijd logisch indelen.

Bwa toch glas, als ze blijkbaar constant woorden als sjoeke enz ligt te gebruiken. Nu ja, dan hangt het nog wel van persoon tot persoon af, je hebt mensen die dat natuurlijk heel los gebruiken tegen iedereen :p (Ik denk dan aan gay kappers ofzo haha)
Maar het grootste probleem ligt inderdaad volgens mij wel bij Lefky die meer wil (wat niet kan, of ze moeten uit elkaar gaan) en anderzijds geen speelbal wil zijn van haar eenzame momentjes. Heel veel hangt natuurlijk ook af van de toon van haar berichten, want hij kan natuurlijk ook gewoon dingen zien die er niet zijn :)

Lefky

Legacy Member
kan
tis ook niet dat ik daar veel voor voel ofzo
maar het is toch wel iets meer dan een vriendin denk ik
ik wil alleszinds niet de bron van aandacht spelen

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
HelpYouFall zei:
Bwa toch glas, als ze blijkbaar constant woorden als sjoeke enz ligt te gebruiken. Nu ja, dan hangt het nog wel van persoon tot persoon af, je hebt mensen die dat natuurlijk heel los gebruiken tegen iedereen :p (Ik denk dan aan gay kappers ofzo haha)
Maar het grootste probleem ligt inderdaad volgens mij wel bij Lefky die meer wil (wat niet kan, of ze moeten uit elkaar gaan) en anderzijds geen speelbal wil zijn van haar eenzame momentjes. Heel veel hangt natuurlijk ook af van de toon van haar berichten, want hij kan natuurlijk ook gewoon dingen zien die er niet zijn :)

Voor iemand zo ruimdenkend en liberaal en progressief en woodstock-mentaliteitig als u zijt ge toch wel een fameuze hokjesdenker hoor. MET UW GEPLOGENDHEDEN.

Bij mijn kapper werkt er een knap mieke, maar die doet de dames(=bomma's) qua knip en iedereen qua haar wassen en het is mega oneerlijk, want ik heb getimed hoelang ze het haar waste van een bomma en dat was zeker 5 minuten en bij mij maar 2 minuten. Dus ik ben minder aantrekkelijk dan een bomma met ranzig vettig haar met een groene schijn waar ge een gans brood mee kunt smeren ofwel is dat meisje een lesbische gerontofiele met een vettig haar met groene schijn fetisj. :s:s:s Ik hou er ook niet van als venten aan mijn kop zitten dus elke keer ik in een kapperstoel zit is dat een beetje sterven bij mij.

HelpYouFall

Legacy Member
Ik zeg toch ofzo :(

Verdoeme hè Kroftdünkel, ik heb het al lang gezien! Nu de Gonzo voor een week met z'n ballen in een zwembad hangt (ik denk dat hè, dat kan ook dat hij helemaal anders z'n vakantie indeelt), ga ik hier heel de week kop van jut zijn van uw grillige pestgedrag :(

iamhollywood

Legacy Member
clercqie zei:
Beetje gelijkaardig verhaal hier, maar dan na een relatie van 5,5 jaar. We hadden er alletwee last van en hebben gisteren besloten om er dan toch niet mee door te gaan. Het ging nochtans goed, maar de twijfels waren er wel constant van "is het dit nu voor de rest van ons leven?" Het eerste semester van vorig academiejaar was een donkere periode met een serieus crisismoment in januari. Daarna hadden we ons herpakt - althans, dat dachten we - maar blijkbaar bleven de twijfels wel sluimeren en knagen. Ze is en blijft wel mijn beste vriend(in), maar dat zal ook na verloop van tijd waarschijnlijk gaan verwateren. Dat besef dat ik dat onherroepelijk kwijt ben, doet misschien nog het meest pijn van allemaal.

Normaal gingen we binnen twee weken gaan samenwonen. Nu is er enkel een zwart gat. :( Ik heb het gevoel dat we een enorm stomme beslissing hebben gemaakt, maar tegelijkertijd is er iets dat mij zegt dat het anders toch niet ging gelukt zijn, dat we elkaar niet echt gelukkig zouden kunnen maken. Pff...

Ik ben niet echt het type om zo'n dingen te gaan ventileren op een anoniem forum, maar al mijn goeie maten zijn blijkbaar op vakantie nu. Geen uitlaatklep hebben op dit moment maakt het allemaal nog veel erger, dus indulge me een beetje plz. :)

Twijfel is er altijd, niemand kan op voorhand zeggen of het gaat lukken, of er 'betere opties' bestaan. Bij een volgende partner gaan die twijfels er opnieuw zijn. Ik zie het genoeg in mijn omgeving, mensen die op zich dolgelukkig samen zijn maar bij iedere stap die ze zetten (gaan samen wonen, huis kopen, aan kinderen beginnen etc) verstrikt geraken in de twijfel. Twijfel zelf met verre gevolgen (bedrog, het zoeken van aandacht bij het andere geslacht, tijdelijk terug thuis/bij vrienden gaan wonen etc). Het is maar door het te proberen dat je het zal weten. Die koppels hebben doorgezet, zijn oprecht gelukkig maar toch weten ze dat bij iedere stap de twijfel weer eens zal bovendrijven.

Stel uzelf de vraag wat jullie voor elkaar betekenen, zet de goede en slechte punten naast elkaar en weeg ze af tegen een leven zonder elkaar. Is er een reden te geloven dat het gras echt groener is aan de andere kant? Is verbetering met iemand anders in uw leven mogelijk? Of zou een rustiger tempo jullie kunnen helpen?

Ik heb zelf een relatie van meer dan 5 jaar beëindigd. Eens ik begon te werken na mijn studies, eens we ons begonnen te settlen, sloeg de twijfel toe en hebben we er een eind aan gemaakt. Tot op vandaag vraag ik mij soms af 'waarom?', ik geef nog steeds oprecht om die persoon (zij het op een totaal andere manier als toen, een relatie zit er allesbehalve nog in na de hele verwerking), ik kan die persoon niets kwalijk nemen en zal hem blijven aanschouwen als een goede vriend. Maar heel die verwerking heeft mij wel anders doen kijken naar een moment van twijfel. Ik sta met mijn huidige vriend ook voor een nieuw hoofdstuk. Ergens voelt dat ook wat beangstigend aan (mijn vertrouwd nestje opgeven om ergens 70 km verder aan een nieuw met hem te werken), niemand kan zeggen of dat het dees gaat zijn en blijven maar ik zie geen reden het niet te proberen. Niemand is perfect, er zijn altijd wat kantjes die u eens storen, maar die wegen verre van op tegen de goede kanten/momenten.

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
HelpYouFall zei:
Ik zeg toch ofzo :(

Verdoeme hè Kroftdünkel, ik heb het al lang gezien! Nu de Gonzo voor een week met z'n ballen in een zwembad hangt (ik denk dat hè, dat kan ook dat hij helemaal anders z'n vakantie indeelt), ga ik hier heel de week kop van jut zijn van uw grillige pestgedrag :(

11955.jpg


Overigens: Gonzo zijn avatar = een gay kapper en zo grijpt alles in elkaar gelijk de verschillende verhaallijnen uit een film van Paul Thomas Anderson

Emiel Goelen

Legacy Member
Lefky zei:
tsss...
Een vriendin met een lief die ik eigenlijk wel leuker vind dan ik zou moeten komt in de week altijd aandacht zoeken, maar in het weekend als haar lief daar dan is kan ze nog niet op 1 berichtje antwoorden...
+ ze zaagt dat haar relatie zo slecht is en dat ze niet veel buitenkomt door hem, maar als ik dan vraag iets te doen reageert ze niet

Ben daar eigenlijk niet zo mee gediend (gaat richting van mijn vorige 'vriendin' uit), hoe zou ik haar dat proberen zeggen? of zou ik het beter niet zeggen?


het is natuurlijk wel makkelijk dat als ik van haar een bericht krijg, ik weet dat ik moet maken dat ik op mijn werk zit :p

Uw gevoel over de hele lijn vind ik misplaatst en volgens mij gaat dat meiske u smakelijk uitlachen als gij afkomt met uw ongefundeerde eisen.

Het is duidelijk dat ge daar nu al gevoelens voor hebt en voor uzelf zou ik daar zo snel mogelijk ophouden met dit hele gedoe voor uzelf en voor uw werk, en dat allemaal zonder passief agressief te doen of een of ander loos gesprek met dat meiske aan te knopen.

Doe daar gewoon normaal tegen maar vanaf dat ge verwachtingen begint te hebben van haar zijt ge imo in fout want die is u juist niks verschuldigd.

Lefky

Legacy Member
maar ik heb geen verwachtingen :p
denk dat het wel duidelijk is dat het enkel om aandacht gaat
voor mij persoonlijk vind ik het alleen niet aangenaam, denk trouwens dat niemand dat geweldig aangenaam zou vinden...

ik zou gewoon vriendelijk zeggen dat het voor mij niet meer hoeft
kan er natuurlijk ook niet meer op ingaan, maar dat is dan ook zo lomp en zonder reden

is trouwens niet op mijn werk

Axdratic

Legacy Member
Eindelijk prijs! Mijn vrienden begonnen al te denken dat het er nooit van ging komen, ik met een madam. :D

Al woont ze wel in Madrid.. :unsure: Tijd om Spaans te leren!

Mus

Legacy Member
Ik ben het wel met u eens, IAH.

Veel mensen plaatsen die twijfel onder de noemer bindingsangst, terwijl dat alleen maar perfect normaal is dat ge u dingen in vraag stelt na verloop van tijd (en al zeker als ge wat ouder wordt). Alleen is de dosis aandacht die ge aan die twijfel schenkt wel van belang, denk ik. Zijt ge daar van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat mee bezig om u die dingen af te vragen dan is het volgens mij niet meer ‘gezond’. Dan schort er wel degelijk iets aan uw gevoel naar uw partner toe ofwel hebt ge een ‘probleem’ met uzelf dat los staat van de vraag of die partner voor u wel de juiste is.
Ge kunt u ook niet tegelijk focussen om uw relatie een deftige kans te geven en u terwijl constant bezig te houden met u af te vragen of het wel slaagkansen heeft naar later toe. Al durf ik ook soms eens te veel na te denken :)

Wat ik belangrijk vind in heel dat twijfelgedoe is dat ge daar met elkaar over praat. Hoe zeer ge ook denkt dat ge uw partner niet wil kwetsen, niets is pijnlijker dan na verloop van tijd voor een voldongen feit gezet te worden waarbij de andere al een beslissing heeft genomen op basis van die twijfels. In een relatie die al even duurt is dat wel het minimum aan respect dat ge van uw partner moogt verlangen op dat vlak (als ge na bijvoorbeeld drie maanden denkt dat het niet gaat werken, tja, dan is dat ook maar zo he. Tant pis).

Het is makkelijk gezegd tegen iemand dat het gras niet groener is. Draai het of keer het hoe ge wilt, sommigen moeten dat ondervinden en bij de meeste is het dan ook nog eens te laat om zich nadien te kunnen bedenken. Ha ja. En dan settelen die zich bij de volgende ‘for less’, want hier staan blijkbaar ook veel klavers en wat als de volgende distels groeit?
Waarmee ik niet wil bedoelen dat sommige koppels gewoon echt niet matchen en het voor beide partijen beter is dat die er mee stoppen natuurlijk. Maar ik heb al meer het omgekeerde geweten, dan mensen die geen spijt hadden nadien.


En voor de rest: wie zegt er nu sjoeke?? :s :s :s

Schwimm

Legacy Member
clercqie zei:
Beetje gelijkaardig verhaal hier, maar dan na een relatie van 5,5 jaar. We hadden er alletwee last van en hebben gisteren besloten om er dan toch niet mee door te gaan. Het ging nochtans goed, maar de twijfels waren er wel constant van "is het dit nu voor de rest van ons leven?" Het eerste semester van vorig academiejaar was een donkere periode met een serieus crisismoment in januari. Daarna hadden we ons herpakt - althans, dat dachten we - maar blijkbaar bleven de twijfels wel sluimeren en knagen. Ze is en blijft wel mijn beste vriend(in), maar dat zal ook na verloop van tijd waarschijnlijk gaan verwateren. Dat besef dat ik dat onherroepelijk kwijt ben, doet misschien nog het meest pijn van allemaal.

Normaal gingen we binnen twee weken gaan samenwonen. Nu is er enkel een zwart gat. :( Ik heb het gevoel dat we een enorm stomme beslissing hebben gemaakt, maar tegelijkertijd is er iets dat mij zegt dat het anders toch niet ging gelukt zijn, dat we elkaar niet echt gelukkig zouden kunnen maken. Pff...

Ik ben niet echt het type om zo'n dingen te gaan ventileren op een anoniem forum, maar al mijn goeie maten zijn blijkbaar op vakantie nu. Geen uitlaatklep hebben op dit moment maakt het allemaal nog veel erger, dus indulge me een beetje plz. :)

Ai, dat suckt. In mijn geval was het inderdaad met een meid die ik net leren kennen had. Maar ik kon het niet omdat ik gewoon mentale rust nodig heb, want heb net als jij een lange relatie achter de rug (4 jaar).
Wij hebben het wel geprobeerd, dat gaan samen wonen. Ook al hadden we evenzeer grote twijfels. In ons geval is dat slecht uitgedraaid, maar 't is zoals iamhollywood zegt: bij elke grote stap zullen die twijfels er zijn. Je moet gewoon telkens opnieuw de balans kunnen opmaken en voor jezelf beseffen dat ze positief uitslaat als je verder gaat met die persoon. In ons geval was dat niet meer zo. Wij kunnen natuurlijk die rekening niet voor jou maken, maar bon, ik veronderstel dat jullie na 5,5 jaar niet over een nacht ijs gegaan zijn bij zo'n beslissing.

Wat Saphira zegt, is trouwens ook waar: je kan altijd beslissen om niet meer samen te wonen. But hell, dat is een emotioneel en financieel hindernissenparcours van jewelste. :/

Aan jou om dus uit te maken of je op de lange termijn er goed aan gedaan hebt om je relatie te eindigen. Maar daar is het nu nog te vroeg voor. No way dat je nu al helder genoeg naar die dingen kan kijken.

Sterkte, amigo. :)

HelpYouFall zei:
Schwimm, welcome back bro!

Ik ga binnenkort een stukske eten met een knappe vrouw, ene eten en we zien wel!

Thanks, mate! We lezen je uitgekiende verslag, inclusief strategieën, hier wel de dag erna! :cool:

Mus

Legacy Member
Schwimm zei:
Wat Saphira zegt, is trouwens ook waar: je kan altijd beslissen om niet meer samen te wonen. But hell, dat is een emotioneel en financieel hindernissenparcours van jewelste. :/
Maar niets dat onoverkomelijk is!

Lefky

Legacy Member
tis snoesje :p
een vriendin uit mijn vrije-tijd, niet werkgerelateerd
doordat ik regelmatig bij klanten zit kom ik niet zoveel meer op het bureau en als ik er al is ben is zij er vantijd ook niet (maw, lang geleden dat ik ze nog is gezien heb)


@dat samenwonen:
en als er nu is 1 van de 2 voor een paar weken/maanden bij de andere thuis intrekt?
zo verklein je die stap een beetje en leer je elkaar op dat vlak ook al wat beter kennen?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan