Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 27

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    293
  • Opiniepeiling gesloten.

MetalG

Legacy Member
Alcair zei:
dus omda ge het verkeerd aanpakte, gade het nu nog extremer verkeerd aanpakken..

En dan maar zagen over hoe onbegrijpbaar vrouwen zijn..
Wat is daar nog extremer fout aan?

MetalG

Legacy Member
Ik probeer maar wat uit hé :p

Volgens sommige websites zouden na +/- 30 dagen de negatieve gevoelens wat verwateren, en zou ze dan ook de leuke momenten herinneren, dan proberen om positief contact te leggen? Kan beide kanten uitgaan hé, maar nu ist ook niet in orde dus :p?

Als ze volgende week zou sturen, ik mis u ofzo, ja das dan direct super positief en daar zalk dan wel op antwoorden..

Ik weet het ni aja : /

Schwimm

Legacy Member
Ave!

Long time no see, jongens. Na 2 maanden als een kluizenaar geleefd te hebben, ben ik terug.

Wat citytrips gedaan, moeten reizen voor m'n werk, gewoon verzopen in het werk, veel tijd aan mijn appartement moeten spenderen, etc. Bijgevolg had ik niet te veel goesting om mijn luttele vrije tijd op het forum door te brengen.

MAAR!

Hoe gaat het nog? Wat heb ik gemist? Iemand die zo goed wil zijn om me deze topic van de afgelopen 2 maanden samen te vatten in enkele rake zinnen?

Persoonlijke update (ongevraagd and nobody cares!): die "toffe" heeft me uiteindelijk voor de keuze gesteld. Ik bedacht me dat ze wel tof genoeg was om het erop te wagen en dan te zien wat dat zou geven. Dat ging goed in het begin maar uiteindelijk heeft mijn irrationele bindingsangst en wat je maar wil het gewonnen van de rationaliteit. (-1 voor mezelf!)
Het werd me wat te veel om alweer te moeten doen alsof ik een vriendinnetje had, en ik zag haar dan ook als een hele goede vriendin waartegen ik werkelijk alles kon zeggen. Maar haar zien als hét vriendinnetje en me ernaar gedragen... Neen, dat ging nog niet.
Haar er vorige week zondag op aangesproken. Ze maakte duidelijk dat ze niet gewoon vrienden wil zijn, en respecteert mijn keuze. Haven't heard her ever since.

"Emotioneel onbereikbaar" heet dat dan volgens de Flair, als ik HYF mag geloven. :p

Dus ik ben 100% vrijgezel, en ik moet zeggen dat dat een zeer geruststellende gedachte is.

clercqie

Legacy Member
Schwimm zei:
Persoonlijke update (ongevraagd and nobody cares!): die "toffe" heeft me uiteindelijk voor de keuze gesteld. Ik bedacht me dat ze wel tof genoeg was om het erop te wagen en dan te zien wat dat zou geven. Dat ging goed in het begin maar uiteindelijk heeft mijn irrationele bindingsangst en wat je maar wil het gewonnen van de rationaliteit. (-1 voor mezelf!)
Het werd me wat te veel om alweer te moeten doen alsof ik een vriendinnetje had, en ik zag haar dan ook als een hele goede vriendin waartegen ik werkelijk alles kon zeggen. Maar haar zien als hét vriendinnetje en me ernaar gedragen... Neen, dat ging nog niet.
Beetje gelijkaardig verhaal hier, maar dan na een relatie van 5,5 jaar. We hadden er alletwee last van en hebben gisteren besloten om er dan toch niet mee door te gaan. Het ging nochtans goed, maar de twijfels waren er wel constant van "is het dit nu voor de rest van ons leven?" Het eerste semester van vorig academiejaar was een donkere periode met een serieus crisismoment in januari. Daarna hadden we ons herpakt - althans, dat dachten we - maar blijkbaar bleven de twijfels wel sluimeren en knagen. Ze is en blijft wel mijn beste vriend(in), maar dat zal ook na verloop van tijd waarschijnlijk gaan verwateren. Dat besef dat ik dat onherroepelijk kwijt ben, doet misschien nog het meest pijn van allemaal.

Normaal gingen we binnen twee weken gaan samenwonen. Nu is er enkel een zwart gat. :( Ik heb het gevoel dat we een enorm stomme beslissing hebben gemaakt, maar tegelijkertijd is er iets dat mij zegt dat het anders toch niet ging gelukt zijn, dat we elkaar niet echt gelukkig zouden kunnen maken. Pff...

Ik ben niet echt het type om zo'n dingen te gaan ventileren op een anoniem forum, maar al mijn goeie maten zijn blijkbaar op vakantie nu. Geen uitlaatklep hebben op dit moment maakt het allemaal nog veel erger, dus indulge me een beetje plz. :)

Huxley

Legacy Member
Omdat je vanbinnen weet dat je niet voor de rest van je leven bij elkaar wilt blijven. En samenwonen is daar een eerste stap van.

Hayrus

Legacy Member
MetalG zei:
Als ge der alleen mee kunt lachen, zegt dan beter niets..

Even teruggebladerd om uw verhaal te lezen, 't is heel lang geleden dat ik hier nog eens postte. Die no contact en dan komt ze vanzelf terug is zever. Ik heb het ooit eens gedaan: gsm nummer weg, facebook weg, email en eender welke andere vorm van communicatie weg. Dat heeft mij enorm geholpen om erover te geraken (en ik raad het alleen maar aan), maar zeker niet om haar terug te krijgen.

Saphira

Legacy Member
clercqie zei:
Beetje gelijkaardig verhaal hier, maar dan na een relatie van 5,5 jaar. We hadden er alletwee last van en hebben gisteren besloten om er dan toch niet mee door te gaan. Het ging nochtans goed, maar de twijfels waren er wel constant van "is het dit nu voor de rest van ons leven?" Het eerste semester van vorig academiejaar was een donkere periode met een serieus crisismoment in januari. Daarna hadden we ons herpakt - althans, dat dachten we - maar blijkbaar bleven de twijfels wel sluimeren en knagen. Ze is en blijft wel mijn beste vriend(in), maar dat zal ook na verloop van tijd waarschijnlijk gaan verwateren. Dat besef dat ik dat onherroepelijk kwijt ben, doet misschien nog het meest pijn van allemaal.

Normaal gingen we binnen twee weken gaan samenwonen. Nu is er enkel een zwart gat. :( Ik heb het gevoel dat we een enorm stomme beslissing hebben gemaakt, maar tegelijkertijd is er iets dat mij zegt dat het anders toch niet ging gelukt zijn, dat we elkaar niet echt gelukkig zouden kunnen maken. Pff...

Ik ben niet echt het type om zo'n dingen te gaan ventileren op een anoniem forum, maar al mijn goeie maten zijn blijkbaar op vakantie nu. Geen uitlaatklep hebben op dit moment maakt het allemaal nog veel erger, dus indulge me een beetje plz. :)

Samenwonen is een grote stap. Is het niet eerder de angst van beide waardoor jullie beginnen na te denken over 'hoe goed/slecht passen we bij elkaar?'?

Zo'n dingen moet je gewoon proberen. Samenwonen is niet iets wat je niet kunt overkomen. Lukt het niet, kun je nog altijd terug uiteen gaan wonen.

HelpYouFall

Legacy Member
Schwimm, welcome back bro!

Ik ga binnenkort een stukske eten met een knappe vrouw, ene eten en we zien wel!

Lefky

Legacy Member
tsss...
Een vriendin met een lief die ik eigenlijk wel leuker vind dan ik zou moeten komt in de week altijd aandacht zoeken, maar in het weekend als haar lief daar dan is kan ze nog niet op 1 berichtje antwoorden...
+ ze zaagt dat haar relatie zo slecht is en dat ze niet veel buitenkomt door hem, maar als ik dan vraag iets te doen reageert ze niet

Ben daar eigenlijk niet zo mee gediend (gaat richting van mijn vorige 'vriendin' uit), hoe zou ik haar dat proberen zeggen? of zou ik het beter niet zeggen?


het is natuurlijk wel makkelijk dat als ik van haar een bericht krijg, ik weet dat ik moet maken dat ik op mijn werk zit :p

HelpYouFall

Legacy Member
Gij hebt toch eigenlijk helemaal niks te willen, gezien ge daar geen relatie mee hebt en ze niet single is?
Lijkt mij zo'n meiske te zijn die duidelijk aandacht te kort krijgt, maar 9 van de 10 dat genoeg vindt van die dan door de week van u te krijgen en verder nooit iets met u zal beginnen. Kortsluiten die handel :)

Lefky

Legacy Member
daarom da ik ook wil zeggen da ze mij misschien beter gerust laat
doen dus?

HelpYouFall

Legacy Member
Ik ken de situatie niet en ik weet niet wat uw band juist is met haar natuurlijk. Maar is dat dan flirterig enz dat ze stuurt?
Want dan zou ik haar toch wel eens (op een vriendelijke manier :) ) duidelijk maken dat ge geen surrogaat kunt of wilt zijn voor iets wat ze tekort zou komen. Zeker niet als het zo maar wat 'voor te lachen is'.

Lefky

Legacy Member
De ene keer wel de andere keer niet.
snoesje, zoeteke, ...
serieuze en minder serieuze gesprekken
ze vermijdt opvallen veel om met mij te praten over haar lief (terwijl ze laatst nog bij gemeenschappelijke vrienden blijkbaar keihard heeft zitten huilen omdat het zo tegenviel)
de verwondering was bij mij dan ook groot vorige week toen ze kwam vragen haar reis te helpen plannen en het met hem bleek te zijn :doh:

Terry_Bogard

Legacy Member
Sex met mijn ex (iets waar ik vaak aan terugdenk) was net zo passievol als de eerste keer. Toch voel ik me een beetje schuldig :(
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan