Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 25
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
da_flux
Legacy Member
BlazeMusic zei:
Had je niet gewoon de 21 ste kunnen gaan naar je vriend en dan den 23ste terugkeren naar huis en de 24 ste savonds dan terug naar je vriend?
Zo kon hij de plannen die hij had nog altijd uitvoeren?
Ik weet dat da wel wat moeite is maar als hij dan toch zoveel gepland had.
Maar hij moet jouw situatie toch begrijpen.
En ik heb eigenlijk een beetje met jou te doen blaze .
Ik hoop dat alles uiteindelijk goed komt zoals jij het wilt je verdient dat eigenlijk wel als ik je verhalen zo lees
mojojojo
Legacy Member
Huxley zei:
Van een datingsite, dat was ook deels wat voor de verwarring zorgde bij mij want van te voor had ze eigenlijk nooit laten uitschijnen dat ze niet geïnteresseerd was en als je afspreekt op een datingsite met iemand veronderstel je wel dat er potentieel meer in zit dan vriendschap, behalve als het uitdrukkelijk gezegd word dat dat niet zo is.
dacuba zei:
Ik heb dan afgesproken met vrienden en het haar doen aftrappen.
BlazeMusic
Legacy Member
Een "extra" treinticket kopen (heen-en-terug) kost me 40-45 euro. Dat geld heb ik niet meerda_flux zei:Had je niet gewoon de 21 ste kunnen gaan naar je vriend en dan den 23ste terugkeren naar huis en de 24 ste savonds dan terug naar je vriend?
Zo kon hij de plannen die hij had nog altijd uitvoeren?
Ik weet dat da wel wat moeite is maar als hij dan toch zoveel gepland had.
Maar hij moet jouw situatie toch begrijpen.
En ik heb eigenlijk een beetje met jou te doen blaze .
Ik hoop dat alles uiteindelijk goed komt zoals jij het wilt je verdient dat eigenlijk wel als ik je verhalen zo lees
Ik kan op oudejaarsavond en 1 januari op een feest gaan werken om iets bij te verdienen, maar dat is uiteraard te laat.Want ik had ook al aan die regeling gedacht
En danku!
Re@V0r
Legacy Member
autistisch of niet, zoals Blaze zelf zegt: in zijn leven zullen er nog vaak plannen in het water vallen door onvoorziene omstandigheden hoor...
als je dan telkens zo'n drama en gezeik moet doorstaan omdat de ander daar niet mee kan leven
@ mojojo: waarom heeft ze dan uberhaupt afgesproken als ze 0,0 interesse had...
en het is een zeldzaamheid, maar hierin geef ik dacuba ook wel gelijk
dat je haar erop hebt aangesproken ok...maar aangezien haar gedrag nog erger werd, was ik het toch ook wel afgebold ondertussen
als je dan telkens zo'n drama en gezeik moet doorstaan omdat de ander daar niet mee kan leven
@ mojojo: waarom heeft ze dan uberhaupt afgesproken als ze 0,0 interesse had...
en het is een zeldzaamheid, maar hierin geef ik dacuba ook wel gelijk
dat je haar erop hebt aangesproken ok...maar aangezien haar gedrag nog erger werd, was ik het toch ook wel afgebold ondertussen
da_flux
Legacy Member
BlazeMusic zei:Een "extra" treinticket kopen (heen-en-terug) kost me 40-45 euro. Dat geld heb ik niet meer
Want ik had ook al aan die regeling gedacht
En danku!
Inderdaad ik had het ook wel gedacht dat dit te duur ging zijn.
Misschien moeten we kleine benefiet organiseren voor zo'n heen en terug ticket voor jou 😛
Het is tenslotte Kerstmis en jij verdient dat wel me dunkt.
Preske
Legacy Member
BlazeMusic zei:Ik zou blij zijn als het de blok maar was!
Jep, onder andere, maar vooral de uitstelling ervan.
M'n grootmoeder is dus gestorven, en de begrafenis is de 24ste. Laten we zeggen dat ik issues heb met begrafenissen, en ik het maar luguber vind dat ze de assen van m'n grootmoeder op zo'n grasveldje gaan strooien. Standaard bij een crematie, maar 't is iets waar ik liever niet bij wil zijn, geen beeld dat ik wil "meenemen" om het zo te zeggen. Toen mijn andere oma stierf, had ik dit ook zo uitgelegd, maar werd ik door m'n moeder verplicht om naar de begrafenis te gaan. Hoewel ik 16-17 jaar aan herinneringen heb aan mijn oma, is de begrafenis hetgene dat mij het helderste bij blijft. Dan wilde ik bij m'n andere grootmoeder niet. Nu ik 22 ben, en geen contact meer heb met mijn moeder, vond ik dat ik de beslissing deze keer zelf kon maken. Ik had dit al uitgelegd aan m'n familie, en iedereen leek het te begrijpen en accepteerde mijn keuze. Ik zou in de plaats dan naar Nederland trekken, naar m'n lief, om alles een beetje op een rijtje te zetten en me te ventileren. Normaal zou ik vandaag naar Nederland trekken.
Mijn nicht had gisteren echter een sms gestuurd ('s avonds) met de vraag of ik dan toch niet zou overwegen om te komen. Ze had ontdekt dat m'n oudste broer niet wil komen wegens "ik heb eigenlijk geen band met die mensen" en m'n jongste broer omdat hij een beetje blokkeert bij de gedachte en niet weet hoe hij ermee moet omgaan. Dat vond m'n nicht heel pijnlijk, omdat zij dan het enige kleinkind zou zijn dat aanwezig is, en ze vond dat mijn grootmoeder dat niet verdiende. Ik heb dan gisteren toch toegestemd. Niet omdat ik ineens wel wil gaan, maar omdat mijn nicht nu duidelijk aangeeft dat ze hier wel behoefte aan heeft, en ik haar niet in de steek wil laten. Wordt eventjes doorbijten.
Ik zei dan gisterenavond tegen mijn lief dat ik toch zou gaan, en dat heeft hem blijkbaar wel getroffen. Hij had blijkbaar al vanalles gepland voor wanneer ik zou aankomen vandaag, iets waar hij blijkbaar best veel voor voorbereid had. Ook had hij zich mentaal voorbereid op de babbel die we zouden hebben, over waar hij nu mee zit, en dat wordt nu dan met een paar dagen uitgesteld. Daar is dan een heel gedoe rond geweest gisteren... Blijkbaar zit hij enorm in de knoop met zichzelf, en mogelijk met hoe zijn toekomst er zal uitzien. Hij is 26, heeft geen diploma (wegens te vaak naar het ziekenhuis moeten), is arbeidsongeschikt voor de rest van z'n leven, en hij krijgt de ene tegenslag na de andere. Hij is "op" om het zo te zeggen. En het enige waar hij tijdens heel die periode naar uitkeek, was dat hij de kerstperiode met mij kon vieren.
Op zich oké, ik vertrek dan wel later naar Nederland, maar dan blijf ik gewoon een paar dagen extra. Maar dit is het punt dat de autisme het een beetje voor hem verpest. Hij had al zolang "gepland" dat ik de 21ste daar zou zijn, dat het heel moeilijk is voor hem om van die plannen af te stappen. Heel zijn "planning" wordt dan zogezegd overhoop gegooid, en dat doen hem in paniek schieten. Ik heb dat trekje ook, maar aangezien ik degene ben die de plannen maakt, zit ik er niet zo mee (of toch minder). Als je zoiets aan anderen uitlegt (wat ik gisteren ook deed), ben ik vrij zeker dat ik van de meesten als reactie krijg: "wat een egoïst". Maar zo simpel zit het niet in elkaar.
Uit pure frustratie hebben zijn emoties het gisteren dan overgenomen, wat eerst resulteerde in een "ik wil niet praten met jou" en uiteindelijk eindigde met een "dit is niet eerlijk tegenover mij". Ik stelde dan nog voor om een bericht naar zijn ouders te sturen, om de situatie uit te leggen (want die dachten ook dat ik er vandaag zou zijn), zodat hij dit niet hoefde te doen. Maar ik kreeg een koppige "ik heb het zelf al gezegd" terug. Wetende dat die conversatie toch alleen maar tot ruzie kon leiden, heb ik het laten vallen gisteren. Vanmorgen heb ik dan een bericht gekregen dat hij mij begrijpt, maar hij het heel moeilijk heeft met dat soort zaken.
En gisteren is bij mij dan een beetje het pijnlijke besef gekomen dat dit mogelijk altijd zo zal zijn. Ik heb niet elke minuut van de dag in handen (ook al zou ik dat graag willen, wegens m'n eigen autisme), en mijn en andermans plannen zullen nog wel vaak de gelegenheid hebben om te veranderen op het laatste moment. Ik vraag me gewoon af of ik hem dan elke keer weer moet "trotseren" als dit gebeurd.
Daarom dat ik me best een hypocriet voel. Ik vertoon dat gedrag ook (in mindere mate, ik heb in de loop van de jaren enorm weten te relativeren en weet ook dat ik niet alles in handen heb), maar ik erger me er aan als hij dat gedrag vertoont. In hoeverre kan ik hem dat dan kwalijk nemen...?
Ik weet dat mijn exen altijd in de knoop zaten met mijn gedrag. Maar ik zit nu in een relatie met iemand die daar vrij vlot mee om kan, omdat hij dezelfde (autistische) trekken vertoont. Ik was daar zo gelukkig om, omdat ik eindelijk het begrip kreeg waar ik stiekem al zo lang op gehoopt had, want ik ben eigenlijk geen moeilijke vanaf mensen weten hoe ik in elkaar zit. Ik had ook geen problemen met zijn trekken, maar sinds kort lijkt het alsof dit het enige is waarop ik nog kan letten. Ik weet niet hoe dit komt, maar ik denk dat ik het hiermee voor mezelf verpest...
Edit: lange posts beginnen een slechte gewoonte te worden, toch maar even in spoiler gezet
kan hij niet "leren" om een alternatieve planning te maken? Een soort plan B dus, zodat hij zich niet telkens teleurgesteld voelt als er iets veranderd.
da_flux
Legacy Member
dacuba zei:
Ik zou ook ontgoocheld zijn ze zwaar zelfs.
Maar ik denk dat wij als niet autistisch iemand daar veel beter mee kunnen omgaan.
En als de reden dan een begrafenis is zouden wij dat toch wel begrijpen niet?
En dat van dat plan B is misschien wel een goede manier om als autist beter te kunnen omgaan met tegenslagen?
BlazeMusic
Legacy Member
Da's heel lief, maar dan zou je dat al bijna bij iedereen moeten doen die er krap voorzit bij kerstmis, en dat is niet mogelijkda_flux zei:
Werken tijdens nieuwjaar gaat me 160 euro opleveren (20 euro per uur, in het zwart, yeah baby!). In februari mag ik weer zo'n 2 dagen meedoen (wel minder betaald, 10 euro per uur). In de krokusvakantie kan ik een week vakantiewerk doen, en tijdens de paasvakantie ook 2 weken. En op die manier probeer ik wat rond te komen
En na die periode, zou normaal gezien het onderhoudsgeld voor mij en mijn broer er moeten zijn, dat werkt met terugwerkende macht (dus voor de maanden ervoor krijgen we dat geld ook terug). Mijn moeder mag dat ophoesten, hoe moeilijk en gierig ze er ook over doet. Van dat geld, zal mijn vader mij ook geleidelijk aan terug betalen voor alle kosten die ik maandenlang gedaan heb tijdens de scheiding. Het enige dat ik eigenlijk nodig heb, is dat de maanden vooruit vliegen.
Nope, ik kan die dingen ondertussen, maar hij niet (ik duid die dingen in mijn agenda aan met groen en rood. Rood is de absolute deadline, rekening houdende met de wet van Murphy...Preske zei:
Maar niet toepasbaar in alle situaties)Een plan B leek eigenlijk totaal niet nodig. Het was al zolang afgesproken, dat hij ook niet verwacht had dat de planning nog kon wijzigen. We waren de dagen letterlijk aan het aftellen sinds vorige week.dacuba zei:
Ik volg die redenering absoluut, maar het probleem zit em dan in 1 "oorspronkelijke" planning hebben, meer planningen worden onoverzichtelijk, en zijn chaotisch. Allee, ik hoop dat ik het goed uitlegPreske zei:
Had onlangs nog een aflevering gezien van mensen met mentale aandoeningen, en deze keer ging het over OCD. Daar is mij 1 opmerking van bij gebleven, namelijk: "ik weet niet hoe mijn leven eruit ziet als ik niet alles volgens bepaalde volgordes doe, dat maakt me onzeker, en onzekerheid is heel angstaanjagend".da_flux zei:
Waarmee ik niet wil zeggen dat OCD of autisme met elkaar te vergelijken vallen, maar ik herkende het angstige gevoel, en dat is ook iets dat ik bij hem zie. En ik weet dat het stom klinkt en totaal niet rationeel (dat besef ik zelf ook), en mensen hebben mij al vaak gezegd: "wees zo kinderachtig niet, en doe gewoon ne keer normaal...". Ik heb een lichte vorm, hij heeft een zware vorm. Ik denk dat ik soms niet wil weten hoe hard hij gevangen zit in z'n eigen hoofd.
Als een planning bij mij in duigen valt, kan mijn reactie gaan van niets meer willen doen die dag, tot mijn weekplanning helemaal opnieuw aanpassen. Als zijn planning in duigen valt, veranderd hij in een emotioneel wrak en zondert zich compleet af.
Ook wel een beetje de reden dat mijn vorige relaties best een uitdaging waren. De eerste was met een onvoorspelbare jongeman (noppes structuur), de 2de veranderde zichzelf constant (kledingstijl, muziekstijl, kamer opnieuw inrichten, gedrag,... = ik kan slecht om met veranderingen) en de 3de vond mij ook wel een beetje een rare, maar die relatie is aggesprongen wegens bedriegen langs zijn kant and such
Lint
Legacy Member
Mus86 zei:
Die combinatie kan idd voor langere of kortere pretsessies zorgen. Maar mijn statement was "als ge ELKE keer na 5min komt of ELKE keer 2u moet pompen voordat het liefdessap kan vloeien". Kweet niet wat er zo mis is aan die statement en waarom er zo nodig gezocht moet worden naar speciale situaties?
En sowieso, als de rivier er maar lang genoeg doorstroomt zal de grot zich wel aanpassen (uitboren noemen ze dat in wetenschappelijke termen dacht ik).
Doet idd niet ter zakeMus86 zei:Ik ben trouwens gene man Lint. Maar da's bijzaak in mijn punt
Lint
Legacy Member
BlazeMusic zei:
Is niet noodzakelijk hypocriet imo. Tzou hypocriet zijn als gij verwacht dat iedereen uw gedrag zou begrijpen en tolereren, en het nu zelf niet doen bij uw vriend ... (wat misschien ook het geval is?).
Tis best mogelijk dat ge u stoort aan zaken bij iemand anders die ge zelf ook doet. Ik heb zelf ook nen hoop trekken die ik niet kan/wil/zal veranderen, maar zou dezelfde zaken toch ook ni apprecieren in een partner
En ik weet niet veel over autisme, maar veel kans dat het altijd zo zal zijn? Dan moet ge zelf maar uitmaken of het u waard is om ermee verder te gaan. Makkelijk is wel anders ja.
Bleh mensen die constant op hun gsm zittenmojojojo zei:
. Heb ook zo een (gewone) vriendin, altijd ruzie daarover als wij ergens naartoe gaan.Idd ik steek kinderen ook altijd onder de deken samen met het hoofd van de vriendin!witten zei:kinderen zijn gelijk scheten... ge verdraagt enkel de uwe.. ik ken het gevoel
Re@V0r
Legacy Member
Lint zei:Bleh mensen die constant op hun gsm zitten
kheb zoiets ook nooit gesnapt eigenlijk
vorig weekend gingen we ook uit om de verjaardag van een vriendin te vieren en die + haar vriendinnen zaten ook de helft van de tijd op hun gsm bezig (in een 'discotheek' dan nog...)
en dan zeggen 'twas massas plezant!'
Schwimm
Legacy Member
Re@V0r zei:kheb zoiets ook nooit gesnapt eigenlijk
vorig weekend gingen we ook uit om de verjaardag van een vriendin te vieren en die + haar vriendinnen zaten ook de helft van de tijd op hun gsm bezig (in een 'discotheek' dan nog...)
en dan zeggen 'twas massas plezant!'
Ha ja, ze moesten wel op Facebook, Twitter, Foursquare en Instagram zetten hoe leuk het was. Dat neemt tijd hoor, een beetj begrip graag!
BlazeMusic
Legacy Member
Re@V0r zei:kheb zoiets ook nooit gesnapt eigenlijk
vorig weekend gingen we ook uit om de verjaardag van een vriendin te vieren en die + haar vriendinnen zaten ook de helft van de tijd op hun gsm bezig (in een 'discotheek' dan nog...)
en dan zeggen 'twas massas plezant!'
mojojojo
Legacy Member
Re@V0r zei:kheb zoiets ook nooit gesnapt eigenlijk
vorig weekend gingen we ook uit om de verjaardag van een vriendin te vieren en die + haar vriendinnen zaten ook de helft van de tijd op hun gsm bezig (in een 'discotheek' dan nog...)
en dan zeggen 'twas massas plezant!'
inderdaad, dat meisje dat ik mee afgesproken had wou ook niet snappen wat er daar zo erg aan is. Het verpest gewoon de sfeer helemaal en het feit dat ze meer aandacht hebben voor hun virtuele wereld en hun smsvriendjes dan voor hun gezelschap in 't echt is ook niet bepaald aangenaam.
zoveel cadeautjes dat die krijgt
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.