Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Hiapoe
Legacy Member
Kan inderdaad wel asperger zijn:
"Some of them may even display selective mutism, speaking not at all to most people and excessively to specific people. Some may choose to talk to only people they like." - source wikipedia
Maar
1. Het feit dat ze het zelf het wegwuifargument gebruikt dat ze asperger heeft, wil niet zeggen dat ge elk ambetant karaktertrekske van haar moet verdragen!
2. Jij moet jezelf ook de vraag stellen of je met zo iemand een leven wil opbouwen, ook al is het inderdaad een gevolg van de 'ziekte'.
3. Ze spreekt enkel nog met enkele mensen die ze heel graag ziet... kan ik daaruit concluderen dat ze jou dan eigenlijk niet echt super vindt?
Mjah, haar asperger zal haar wel verhinderen om dat soort emoties echt te voelen
"Some of them may even display selective mutism, speaking not at all to most people and excessively to specific people. Some may choose to talk to only people they like." - source wikipedia
Maar
1. Het feit dat ze het zelf het wegwuifargument gebruikt dat ze asperger heeft, wil niet zeggen dat ge elk ambetant karaktertrekske van haar moet verdragen!
2. Jij moet jezelf ook de vraag stellen of je met zo iemand een leven wil opbouwen, ook al is het inderdaad een gevolg van de 'ziekte'.
3. Ze spreekt enkel nog met enkele mensen die ze heel graag ziet... kan ik daaruit concluderen dat ze jou dan eigenlijk niet echt super vindt?
Mjah, haar asperger zal haar wel verhinderen om dat soort emoties echt te voelen
FleXe
Legacy Member
DaMasta zei:
Volgens mij heb ik nog niet gereageerd in dit topic, maar hier moest ik toch even op reageren.
Ik heb afgelopen zomer namelijk een gelijkaardige situatie meegemaakt. Een vijftal dates gehad met een nogal bedeesd meisje. Alles verliep prima, maar er was toch een zekere drempel (van beide kanten eigenlijk) waardoor het contact soms voor enkele dagen gewoon helemaal weg bleef. Zij vond "opdringerigheid" namelijk een afknapper en ikzelf heb ook geen goeie ervaringen met constant op en af te liggen sms'en en toestanden.
Desondanks kon ik toch voelen dat er wel degelijk interesse van haar kant was, want na enkele dagen zocht ze regelmatig terug contact en vroeg ze om nog eens af te spreken.
Toen kwam Pukkelpop, en bleef ze heel afzijdig. Niet alleen t.o.v. mij maar ook tegenover haar vrienden waarmee ze daar was. De dag erna heb ik haar hierover aangesproken, waarop het antwoord kwam dat ze nog aan het uitzoeken was wat ze nu wel en niet wilde.
Met haar 22 jaar had ze blijkbaar ook nog nooit echt een relatie gehad. Op zich had ik er geen problemen mee, maar nu ik dit lees klinkt dit toch erg herkenbaar.
Ikzelf heb ook wel eens zo'n kuren, waarbij ik geen zin heb om met mensen te praten terwijl ik ze toch heel graag heb. Maar nu ik zelf zoiets heb meegemaakt weet ik toch dat het erg vermoeiend kan zijn en achteraf bekeken ben ik blij dat het met dat meisje in kwestie niks is geworden...
Volgens mij vergt het echt enorm veel energie om op die manier een stabiele relatie op te bouwen en te onderhouden.
Soals
Legacy Member
Mijn vorige relatie was ook met een meisje die Asperger had. Dit kwam pas later in de relatie uit. In het begin ging alles goed etc. Naarmate ik haar echter beter leerde kennen kwam toch een en ander aan het licht. Het werd altijd maar erger en erger. Bv. Ik kom bij haar thuis, zegt ze geen woord, blijft ze gewoon achter haar pc zitten voor een tijd. Als ik dan contact probeerde te zoeken, negeerde ze me gewoon. Echt allemaal raar enzo... Ging er eigenlijk een beetje van kapot binnenin maar wou dit niet onder ogen zien. Ik was nog jong(er) en had schrik voor de gevolgen van een breuk. We zijn dan uiteindelijk 2,5 jaar samengeweest waarvan het laatste anderhalf jaar echt een hel was; Ze raakte in de psychiatrie, werd opgenomen in behandelingsinstellingen... Ik heb zo veel afgezien maar ben er uiteindelijk toch beter uitgekomen, ik heb veel geleerd. Uiteindelijk is het gedaan geraakt wanneer ik naar het hoger onderwijs ging. Echt heel plots en van haar kant. Ik had dit totaal niet verwacht maar ik moet eerlijk zijn, ik heb er eigenlijk niet veel van afgezien. Eens de eerste schok voorbij was het zelfs een heuse opluchting voor mezelf. 6 maanden later leer ik dan een ander meisje kennen. Wat een verademing daar ik het niet gewend was om een normale relatie aan te gaan met iemand anders.
Als je verder gaat, weet dan wel wat voor investeringen je zal mogen doen. Het is niet simpel en in mijn geval eigenlijk haast onleefbaar. Ik heb namelijk nog maar een tipje van de sluier opgelicht, wat ik allemaal meegemaakt heb.
Als je verder gaat, weet dan wel wat voor investeringen je zal mogen doen. Het is niet simpel en in mijn geval eigenlijk haast onleefbaar. Ik heb namelijk nog maar een tipje van de sluier opgelicht, wat ik allemaal meegemaakt heb.
Iemand
Legacy Member
Patatten zei:
Komt behoorlijk bekend voor. Heb zelf ook iemand gehad met een chronische ziekte (wel geen mentale aandoening), maar dat was best intens. Bij haar manifesteerde de ziekte zich vooral fysiek, wat uiteraard ook mentaal de nodige problemen meebracht. Ben dan uiteindelijk ook ingewisseld voor een ander exemplaar op een even plotse wijze.
Gelijkend op uw verhaal is dat ze er ook wel compleet doorzat, maar soit.
Ben nu ook wel benieuwd hoe het is om een relatie te hebben met een meisje van mijn leeftijd die wel een normaal leven kan leiden en waar ik mee kan dollen dat het een lieve lust is. Uitgaan met mijn ex-vriendin zat er niet in, een glaasje drinken ook niet, concert, wandelen (of zeer beperkt),...
Vreemd hoeveel ik daar eigenlijk voor heb opgegeven, om dan het deksel op de neus te krijgen. Tja, als je iemand graag ziet zeker.
Soals
Legacy Member
Iemand zei:Vreemd hoeveel ik daar eigenlijk voor heb opgegeven, om dan het deksel op de neus te krijgen. Tja, als je iemand graag ziet zeker.
Echt zo herkenbaar! Na 2,5 jaar is dat echt gedaan geraakt op pakt 5 minuten. Zonder dat er daarvoor enige hint was dat ze het wou gedaan maken.
Nu ben ik wel elke dag verwonderd hoe leuk een relatie toch kan zijn! Heb echt een schat van een vriendin
!DaMasta
Legacy Member
Ik kan het niet echt aanvoelen. Ze zegt dat haar vrienden belangrijk zijn en dat is ook zo. Ze zegt dat ze ook niet "gedwongen" voelt om met hun te praten. Ik snap dat langs één kant wel. Zo lang zijn we ook nog niet samen en iemand met Aspergers heeft graag die routine waarmee ze bekend is. Het is natuurlijk ook perfect mogelijk dat de interesse weg is en dat ze een beetje op een botte manier mij probeert weg te jagen.Hiapoe zei:Kan inderdaad wel asperger zijn:
"Some of them may even display selective mutism, speaking not at all to most people and excessively to specific people. Some may choose to talk to only people they like." - source wikipedia
Maar
1. Het feit dat ze het zelf het wegwuifargument gebruikt dat ze asperger heeft, wil niet zeggen dat ge elk ambetant karaktertrekske van haar moet verdragen!
2. Jij moet jezelf ook de vraag stellen of je met zo iemand een leven wil opbouwen, ook al is het inderdaad een gevolg van de 'ziekte'.
3. Ze spreekt enkel nog met enkele mensen die ze heel graag ziet... kan ik daaruit concluderen dat ze jou dan eigenlijk niet echt super vindt?
Mjah, haar asperger zal haar wel verhinderen om dat soort emoties echt te voelen
kinxton zei:
Dit is er ook, ja. Al haar vorige vriendjes hebben haar verlaten. Ik ben geduldig en ik heb het haar duidelijk gemaakt dat ik zeker wel door wil gaan maar dan zal ze toch uit die schulp moeten komen. Ik kan zoveel geduld hebben als ik wil, als er niets van komt en ik ben de enige die moeite doet dan hoeft het voor mij ook niet meer.
Patatten zei:
Dat heb ik ook al gemerkt, ja. Zodra ze met iets bezig is op de pc dan kan je er bijna niets mee aanvangen. Als ik echt wat aandacht wil dan moet het op een onbeschofte manier. Mijn stem is verheffen bijvoorbeeld. Komt niet vaak voor tenzij het dringend is. Het ging allemaal redelijk goed tot nu. Maar zover ik weet hoort dit er nu eenmaal bij.
Soals
Legacy Member
ludnak zei:
Waarschijnlijk wel, maar dat heb ik alvast niet gemerkt. Ze kon namelijk redelijk goed emoties verbergen. Wel, eigenlijk toonde zo voor het gros van de tijd gewoon helemaal geen emotie... Echt raar. Maar ineens boem patat, via de telefoon. Dat kwam wel een beetje aan. Ben wel goed gesteund geweest door vrienden/vriendinnen dus dat viel dan weer mee. Op zich ben ik er dan ook redelijk rap over geraakt. Heb dan ook redelijk rap iemand nieuw leren kennen zonder daar 'rebound' gevoelens bij te hebben ofzo
.Bananarama
Legacy Member
Patatten zei:Waarschijnlijk wel, maar dat heb ik alvast niet gemerkt. Ze kon namelijk redelijk goed emoties verbergen. Wel, eigenlijk toonde zo voor het gros van de tijd gewoon helemaal geen emotie... Echt raar. Maar ineens boem patat, via de telefoon. Dat kwam wel een beetje aan. Ben wel goed gesteund geweest door vrienden/vriendinnen dus dat viel dan weer mee. Op zich ben ik er dan ook redelijk rap over geraakt. Heb dan ook redelijk rap iemand nieuw leren kennen zonder daar 'rebound' gevoelens bij te hebben ofzo
Wat trok je dan zo aan in haar? Ik heb nooit jongens begrepen die op heel verlegen meisjes vallen, laat staan iemand die nooit emotie toont. Meestal zeggen ze dan iets in de aard van "maar ze is zo mysterieus", maar komaan, hoe kun je zo fatsoenlijke gesprekken hebben?
Soals
Legacy Member
Bananarama zei:
In het begin kwam ze namelijk over als een spontaan en uitbundig iemand. De problemen zijn pas ontstaan wanneer ik ze wat beter leerde kennen na een tijd. Normaal hou ik net van uitbundige types. In het begin leek dit zo... de problemen zijn achteraf pas boven water gekomen.
Myllan
Legacy Member
Verlegen zijn en totaal geen emotie tonen zijn 2 verschillende dingen want verlegen zijn is wel degelijk een vorm van emotie tonen.
Ik vind mannen die stil, rustig en verlegen zijn ook heel aantrekkelijk want meestal hebben stille waters diepe gronden (tenminste dat is mijn ervaring
).
Leven met iemand die nooit een vorm van emotie toont lijkt me loodzwaar. Nooit blij of verdrietig zijn, of opgewonden/zenuwachtig zijn om iets.
Das precies of ge leeft samen met een zak aardappelen.
Ik vind mannen die stil, rustig en verlegen zijn ook heel aantrekkelijk want meestal hebben stille waters diepe gronden (tenminste dat is mijn ervaring
).Leven met iemand die nooit een vorm van emotie toont lijkt me loodzwaar. Nooit blij of verdrietig zijn, of opgewonden/zenuwachtig zijn om iets.
Das precies of ge leeft samen met een zak aardappelen.
Bananarama
Legacy Member
Ha, op die manier. Zo ben ik zelf ook wel een beetje Maar dat is voor mij een goede test. Als ik mij na mijn uitbundige fase nog steeds op mijn gemak kan voelen en me niet verplicht voel om de andere op sleeptouw te nemen, dan wil dat zeggen dat de klik er is tussen mij en die persoon (vriendschappelijk of relatiewijs). Zij zal die klik misschien gewoon niet gehad hebben...
Maar dat is voor mij een goede test. Als ik mij na mijn uitbundige fase nog steeds op mijn gemak kan voelen en me niet verplicht voel om de andere op sleeptouw te nemen, dan wil dat zeggen dat de klik er is tussen mij en die persoon (vriendschappelijk of relatiewijs). Zij zal die klik misschien gewoon niet gehad hebben...Bananarama
Legacy Member
Tesliem zei:Verlegen zijn en totaal geen emotie tonen zijn 2 verschillende dingen want verlegen zijn is wel degelijk een vorm van emotie tonen.
Ik vind mannen die stil, rustig en verlegen zijn ook heel aantrekkelijk want meestal hebben stille waters diepe gronden (tenminste dat is mijn ervaring
Maar dan moet je al echt naar die gronden beginnen graven en graven, ik vind dat gewoon heel vermoeiend. Ik ben zelf ook een type dat eerder verlegen is, maar ik kan wel een knop omdraaien en ff wat moeite doen om het zo wat "in gang te steken". Als ik dan iemand voor me heb die daar zo'n beetje angstig zit te wezen, dan vind ik dat echt flauw.
Ik kan mij er wel even tot aangetrokken voelen, maar dat blijft nooit lang duren.Bananarama
Legacy Member
Patatten zei:
Ik denk dat dat ergens ook wel een keuze is. Zowat iedereen kan over zijn emoties leren praten. Ze tonen is nog iets anders (moeilijker, maar moet op lange termijn ook wel lukken met iemand), maar praten is gewoon een kwestie van even moeite doen. Iemand met Asperger kan het daar idd niet zo gemakkelijk mee hebben, maar erover communiceren is ook voor hen niet onmogelijk als ze er niet de zwaarste vorm van hebben (en dat zal bij je ex niet het geval zijn geweest, als ik je zo bezig hoor).
Myllan
Legacy Member
Ik denk, eerlijk gezegd, niet dat het een keuze is. Ligt volgens mij aan de aard van het karakter en aan hoe die persoon in kwestie is.
Voor mensen die wel open zijn lijkt zoiets onmogelijk maar mensen met een gesloten karakter zijn niet anders gewend en beschouwen ons, mensen die wel elke emotie tonen, als vreemd en bizar.
Ik zie dus niet in waarom ze zouden moeten wegrotten vanbinnen als ze nog nooit anders gewoon zijn geweest en ze naar eigen zeggen hoogstwaarschijnlijk perfect gelukkig zijn.
Voor mensen die wel open zijn lijkt zoiets onmogelijk maar mensen met een gesloten karakter zijn niet anders gewend en beschouwen ons, mensen die wel elke emotie tonen, als vreemd en bizar.
Ik zie dus niet in waarom ze zouden moeten wegrotten vanbinnen als ze nog nooit anders gewoon zijn geweest en ze naar eigen zeggen hoogstwaarschijnlijk perfect gelukkig zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.