Nesjamag
Legacy Member
iamhollywood zei:Ik heb na een relatie van 5 jaar ook een dikke 2 jaar rondgefladderd. Je wil op den duur opnieuw iets doen groeien, leert andere mensen kennen, mensen die aantrekkelijk overkomen, interesse tonen .. je wil op die kans ingaan, maar keer op keer moest ik mijn stap gaan motiveren. Wat vind ik leuk aan hem? Is het voldoende om mij goed bij hem te voelen? Voel ik nu iets voor hem? Zou het dolverliefd gevoel nog aanwakkeren als ik het wat tijd geef? Of is dat iets voor pubers?.. om uiteindelijk te komen op de twijfel 'is dit het wel?'. Ik woon alleen, kan financieel ruim leven en heb genoeg vrienden en bezigheden om mijn leven boeiend te houden, had niet echt nood aan een vriendje dus kon ergens begrijpen dat ik moeite had mijn vrijheid in te leveren en zaken in vraag te stellen.
Tot ik geheel onverwacht en ongepland verliefd werd. Er was onmiddellijk een vibe, ik voelde mij onmiddellijk goed bij hem en kreeg maar al te snel een drang om bij hem te willen zijn. Ik hoefde helemaal niets te motiveren/in vraag te stellen, het kwam allemaal vanzelf. Vandaag nog de vraag gekregen 'wanneer hebt ge de klik gemaakt dat hij uw vriendje is?' (omdat vrienden weten hoe gemakkelijk ik twijfel), maar ik kan niet zeggen dat ik actief een klik moeten maken heb, het is gewoon spontaan gegroeid. Heb er spontaan vertrouwen in terwijl bij al die andere pogingen mijn stekels continu wantrouwig uitgestoken klaarstonden.
Mijn ervaring leert mij dat trial & error, proberen met iemand een relatie aan te knopen in de hoop dat je zou verliefd worden niet helpt. Je motiveert uzelf louter 'verliefd' te worden op bepaalde eigenschappen die je verheerlijkt, maar initieel zit het niet goed. Op den duur gaat dat enkel onnodig frustreren. Maar anderzijds loop je ook het risico lang te lopen dwalen eer er iemand oprecht u weet te raken..
Wel interessant wat je zegt over dat vertrouwen. Het is iets dat ik ook zeer belangrijk vind en waarvan ik vind dat mensen het maar zeer moeilijk kunnen geven. Wellicht soms terecht, maar in het algemeen moet ik toch zeggen dat ik veel veel opener ben en vlotter mensen vertrouw dan de meeste mensen. Het is iets dat ik ook deels geleerd heb, actief openstaan en mensen actief vertrouwen om te zien wat er mss wel in hun zit dat niet obvious is. Het is mensen kansen geven als het ware. Kmoet zeggen dat ik persoonlijk ook geen twijfelaar ben en als ik over iets niet zeker ben zal ik in de mate van het mogelijke wel duidelijkheid zoeken of zelf creeren.
.
Die trial & error beschouw ik ook als blind gaan rondlopen in de hoop dat er iets van zou komen. Ik beschouw het meer als moeite doen (actief openstaan, actief vertrouwen geven) om iemand zo te leren kennen en zien of er echt een mogelijkheid tot een serieuse liefderelatie inzit of niet. Het is ergens ook kansen geven aan mensen en opzoek gaan in kwaliteiten en eigenschappen in hen die niet direct te zien zijn of waarvoor ze mss ook een beetje hulp nodig hebben om ze naarboven te brengen.
Geloof me, dat is alleen maar irritant. Stel je eens voor, ganse dagen zo'n meisje achter je gat waarmee je totaal niks wil... Nou, joepie.