iamhollywood
Legacy Member
Nesjamag zei:Bij mij bijna 6-7 jaar geleden. Ben ook 28 en heb al vaak de gedachte gehad dat ik nooit meer verlief zou zijn.
Misschien gaat het gewoon anders eens je aan jezelf genoeg hebt. Geen echte nood aan iemand anders en dus ook geen verliefdheid meer. Misschien is het dan inderdaad aangewezen om mensen te leren kennen (mss er een relatie mee beginnen) en zien of het met de tijd groeit. Mensen verschillen ook in hoe dat voor hen werkt.
Aan de andere kant, wie weet wat je nog tegenkomt. Misschien dat ge vroeg of laat wel nog iemand tegenkomt waarvan je
Kheb me die vragen ook al vaak gesteldIk heb dan altijd de keuze gemaakt om single te blijven. Maar ben er onlangs toch ook anders over beginnen denken. Mss te maken met de leeftijd
Nu wil ik wel proberen om te zien of er mss iets echt kan uit voort komen. En als dat er niet in zit, toch om iets van affectie en intimiteit te hebben in mijn leven, en ook om het te geven kheb ook een nogal sterk verlangen om die dingen te geven/delen met iemand.
Wie weet begin je met iemand zeer casual en leer je plots gans andere kanten kennen van die persoon en wordt het superliefde of zo. Wie weet wat er in mensen zit dat ze niet tonen.
Ik heb na een relatie van 5 jaar ook een dikke 2 jaar rondgefladderd. Je wil op den duur opnieuw iets doen groeien, leert andere mensen kennen, mensen die aantrekkelijk overkomen, interesse tonen .. je wil op die kans ingaan, maar keer op keer moest ik mijn stap gaan motiveren. Wat vind ik leuk aan hem? Is het voldoende om mij goed bij hem te voelen? Voel ik nu iets voor hem? Zou het dolverliefd gevoel nog aanwakkeren als ik het wat tijd geef? Of is dat iets voor pubers?.. om uiteindelijk te komen op de twijfel 'is dit het wel?'. Ik woon alleen, kan financieel ruim leven en heb genoeg vrienden en bezigheden om mijn leven boeiend te houden, had niet echt nood aan een vriendje dus kon ergens begrijpen dat ik moeite had mijn vrijheid in te leveren en zaken in vraag te stellen.
Tot ik geheel onverwacht en ongepland verliefd werd. Er was onmiddellijk een vibe, ik voelde mij onmiddellijk goed bij hem en kreeg maar al te snel een drang om bij hem te willen zijn. Ik hoefde helemaal niets te motiveren/in vraag te stellen, het kwam allemaal vanzelf. Vandaag nog de vraag gekregen 'wanneer hebt ge de klik gemaakt dat hij uw vriendje is?' (omdat vrienden weten hoe gemakkelijk ik twijfel
), maar ik kan niet zeggen dat ik actief een klik moeten maken heb, het is gewoon spontaan gegroeid. Heb er spontaan vertrouwen in terwijl bij al die andere pogingen mijn stekels continu wantrouwig uitgestoken klaarstonden. Mijn ervaring leert mij dat trial & error, proberen met iemand een relatie aan te knopen in de hoop dat je zou verliefd worden niet helpt. Je motiveert uzelf louter 'verliefd' te worden op bepaalde eigenschappen die je verheerlijkt, maar initieel zit het niet goed. Op den duur gaat dat enkel onnodig frustreren. Maar anderzijds loop je ook het risico lang te lopen dwalen eer er iemand oprecht u weet te raken..
