kinxton zei:
Ik denk en vrees dat glashelder haar eigen situatie nu net neergepend heeft...
Nee, eigenlijk niet.
Het is moeilijk om het verschil uit te leggen, maar ik zal het toch proberen. Zoals het nu zit met Mark, is het niet leuk. En ik wil dat het beter wordt. Ik wil dat het weer werkt, ik wil daar aan werken, ik wil dat hij daar ook aan werkt. Want voor mij voelt dit nog wel goed, ik wil deze relatie niet opgeven, ik wil Mark niet opgeven, ik wil gewoon weer in 'een goede relatie' komen met hem. Allez, anders gezegd: ik zie Mark nog doodgraag, hij ontroert mij, ik kan hem enorm schattig vinden en met momenten wil ik hem opeten. En ik vind het niet leuk dat hij onze relatie op allerlei manieren lijkt 'tegen te houden' (op het vlak van leuke dingen doen, meer tijd met elkaar doorbrengen, familie ontmoeten, serieuze verbintenissen aangaan). Ik wil vérder met hem. De koek is nog lang niet op (en zoals eerder al gezegd is geweest, misschien is dat ook wel omdat ik maar een paar kruimeltjes per keer krijg
).
Bij die vorige relaties wou ik óók dat die relatie werkte, of ik wou vooral dat ik mij niet zo voelde. Daar zat het probleem echt helemaal bij mij en mijn gevoel. Ik merkte dat ik mij anders begon te voelen over die relatie en over die persoon en dat vond ik niet leuk want veranderingen zijn nooit leuk. Daar wou ik wel die relatie redden, maar vooral mijn eigen gevoel veranderen. Terwijl ik eigenlijk wel wist dat het een verloren zaak was, maar dat totaal nog niet kon toegeven aan mezelf. Want mij verder deed sukkelen in een relatie waar ik niet bijster gelukkig van werd (ook niet bijster ongelukkig, het 'was' gewoon).
Iemand zei:
Hoe ervaart de partij dat eigenlijk, zo als vrienden naadt elkaar (beginnen) leven?
Als die klik er is, je komt zeer goed met elkaar overeen, ziet elkaar regelmatig, voelt je tot elkaar aangetrokken en je hebt nog seks met elkaar - kan je dan ook als vrienden leven tijdens die periode of hoe moet ik zoiets zien?
Ik veracht geen algemene waarheid, maar een subjectieve ervaring zou ook tof zijn!
Geen idee. Bij mij in het verleden was het wel wat ingewikkelder dan dat. We kwamen zeer goed overeen, we zagen elkaar regelmatig (duh, we woonden samen), maar we hadden geen seks meer (achteraf gezien door de pil) en ik voelde mij ook niet zo erg aangetrokken meer. Ik zat sowieso een beetje in een dipje toen dus leuke dingen deden we ook niet echt. Het was echt niet veel anders dan samenwonen met een goeie vriend.
Maar voor zover ik mijn ex toen begreep, vond hij dat wel goed zo. Allez, hij wou ook wel meer seks obviously
Maar hij was niet ongelukkig dus was het goed. Terwijl ik dacht: "ja maar ik ben ook niet echt gelukkig
"
Hij is getrouwd nu, ik zou hem eigenlijk eens moeten vragen hoe hij dat nu ervaart. Ze zijn toch ook al een paar jaar samen, ik zou wel eens willen weten of hij nu wel verschil merkt.
Iemand zei:
Welk element zou daar dan nog bij moeten horen in een relatie van, in uw geval?, 3 jaar om ze te doen slagen. Heb je daar enig idee van, of is dat niet of moeilijk te beschrijven? Ale, als je er op wil antwoorden he. ^^
In mijn geval was die seks dus wel een aangename toevoeging geweest
(Of toch de zin in seks.) En ook gewoon iéts van gevoel. Ze zeggen soms dat als je niet meer verliefd bent, er iets anders en mooiers in de plaats komt... maar in dat geval was er gewoon niets. Vriendschap, ja, maar niet intiemer of persoonlijker dan met een hele goeie vriend(in) (allez, misschien wel omdat we samenwoonden en elkaar beter kenden). Er was helemaal geen sprake van diepe liefde of affectie of heel erg blij zijn met elkaar. Het was gewoon.
Ik vind het altijd moeilijk om zoiets uit te leggen omdat sommige mensen er vaak vanuit gaan dat het gaat over "niet meer verliefd zijn" en daarom niet meer tevreden zijn, en dan maar op zoek gaan naar een nieuwe thrill/relatie. Maar zo zit het volgens mij dus echt niet. Nu ben ik ook niet meer verliefd, of toch niet zoals in het begin natuurlijk. Maar dat is niet erg, want ik heb het gevoel dat er hier wél iets voor in de plaats gekomen is. Dus merk ik nu het verschil met vorige relaties. Moest het mij enkel om die vlindertjes gaan, dan was ik toch al een tijdje niet meer bij Mark. Maar ik ben nog altijd heel graag bij hem, ik ben trots als ik met hem over straat loop, ik ben blij dat hij mij zijn vrouw noemt. Ik ben héél blij dat we bij elkaar zijn, dat hij voor mij heeft gekozen (al mag dat soms wel wat duidelijker
). Bij die anderen was dat gewoon zo.... tja. Ik dacht daar niet eens zo over na, dat was allemaal zo vanzelfsprekend, ik was helemaal niet trots of blij of wat dan ook, het was gewoon zo.
Nu. Ik ben nog steeds ziek en hoest nog veel te vies, dus voorlopig nog steeds geen Hobbit
Maar Mark belde mij daarnet om te vragen hoe het was, en hij stelde voor om elkaar vrijdag te zien. En dan zien we wel hoe we ons op dat moment voelen. Gaat het op dat moment niet, geen probleem want die film speelt toch nog een paar weken en hij heeft beloofd dat we naar de cinema zullen gaan "dus gaan we dat ook doen." Allez, we zullen eens zien
Én maandag zie ik hem ook, want ik vier kerst bij hem. Wat overigens ook voor de eerste keer is, dus dat is toch ook al een pluspuntje.
