Tempest.Be
Legacy Member
2,5 jaar samen geweest, sinds 2 maanden gedaan. Het ging gewoon niet meer om nog langer samen te blijven. Niet bij de pakken blijven zitten en onmiddelijk elk weekend 2 dagen uitgeweest puur om gedachten te verzetten en me te amuseren met vrienden. Ondertussen 3 weken helemaal niets meer gehoord van haar en voel me al stukken beter en de afleiding door drukke stageperiodes hebben hier ook al zeker mee geholpen.
Nu heb ik tijdens dat "zware" uitgaan wel iemand nieuw leren kennen. Echt een supersympathieke, het klikt wel en heb zelf het gevoel (en ook van horen zeggen via via) dat ze ook wel geïnteresseerd is in mij. Ergens denk ik af en toe nog wel eens aan mijn ex. Langs de ene kant opluchting dat het gedaan is, anderzijds voel ik me om de 1 of andere manier halvelings schuldig dat ik al zo snel terug iets ben beginnen voelen voor iemand anders.
Mja, ik heb er geen verantwoording meer aan af te leggen dus snap niet waar da gevoel vandaan komt. Ik wijt het aan mijn "voor iedereen goed willen doen, of zo weinig mogelijk tegen mensen hun schenen willen stampen mentaliteit". Precies of het allemaal niet gemeend was de voorbije 2,5 jaar als ik zo snel al iets opnieuw zou beginnen met iemand. En wat is "snel iets terug beginnen voelen"? Als de kans zich voordoet, en die iemand is echt de moeite, waarom laten liggen? Zoals ik het al tegen een kameraad zei: Ik heb geen zin om te lang te wachten om dan uiteindelijk te vernemen dat de trein vertrokken is en ik nog opt perron sta te koekeloere
.
Tot zover mijne rant. Wat denken jullie? Weg schuldgevoelens of bennek echt ne asshole?
Nu heb ik tijdens dat "zware" uitgaan wel iemand nieuw leren kennen. Echt een supersympathieke, het klikt wel en heb zelf het gevoel (en ook van horen zeggen via via) dat ze ook wel geïnteresseerd is in mij. Ergens denk ik af en toe nog wel eens aan mijn ex. Langs de ene kant opluchting dat het gedaan is, anderzijds voel ik me om de 1 of andere manier halvelings schuldig dat ik al zo snel terug iets ben beginnen voelen voor iemand anders.
Mja, ik heb er geen verantwoording meer aan af te leggen dus snap niet waar da gevoel vandaan komt. Ik wijt het aan mijn "voor iedereen goed willen doen, of zo weinig mogelijk tegen mensen hun schenen willen stampen mentaliteit". Precies of het allemaal niet gemeend was de voorbije 2,5 jaar als ik zo snel al iets opnieuw zou beginnen met iemand. En wat is "snel iets terug beginnen voelen"? Als de kans zich voordoet, en die iemand is echt de moeite, waarom laten liggen? Zoals ik het al tegen een kameraad zei: Ik heb geen zin om te lang te wachten om dan uiteindelijk te vernemen dat de trein vertrokken is en ik nog opt perron sta te koekeloere
.Tot zover mijne rant. Wat denken jullie? Weg schuldgevoelens of bennek echt ne asshole?



