puni zei:
What happened? Gij waart toch vant straat?
Yep, en da ging ook enorm goed. Alles zat juist, naar mijn gevoel. Was zowat mijn eerste relatie waar ik écht de overtuiging had dat het een serieuze toekomst had.
Vorige week is hij dan op vakantie gegaan, een week, met een organisatie. Eens daar na enkele dagen nog maar weinig contact, nog amper berichten, amper bellen. Stak het op drukke agenda, en ik ben nu niet het type dat daar veel achter gaat zoeken of enorm jaloers gaat doen ofzo, ik heb ook mijn leven.
Bij terugkomst was ik hem dan gaan oppikken, in het begin alles heel normaal. In de auto nadien wist hij te zeggen dat hij mij eigenlijk niet echt gemist had, hij had zich ook heel erg aangetrokken gevoeld tot iemand anders. Heel lang gesprek gehad over of dat normaal was, u zodanig aangetrokken (laat ons het gevoelens noemen, was niet enkel seksueel) voelen tot andere mensen in een relatie. Ik vind persoonlijk dat dat op zo'n georganiseerde reis met tientallen mensen en waar er altijd al zo'n extreem en overdreven 'groepssfeer' hangt en ge alles samen doet, nu niet echt vreemd is. Hij vond dat blijkbaar wel. Ineens was de zekerheid, het gevoel dat we bij elkaar hadden schijnbaar weg bij hem. Hij zei toen wel van 'natuurlijk wil ik hiermee verder' want hij zei dat hij zich nog steeds enorm goed voelde bij mij, dat ik alles was wat hij nodig had en zocht in iemand, dat ik hem gelukkig maakte.
De avond na terugkomst is hij dan met een groep van die reis weggeweest, waar ook die andere bij was. Die avond stuurde hij nog dat ik hem moest vertrouwen.
Dag nadien is hij naar hier gekomen om te zeggen dat het voor hem niet meer ging, dat hij bang was mij te zullen bedriegen omdat het gevoel zo sterk was en dat niet fair was voor mij. Dat hij zich wel nog altijd enorm goed voelde bij mij enzo, maar dat er iets mankeerde, blijkbaar.
Ik heb mij heel gelaten opgesteld, gewoon gezegd dat ik daar dan niets aan kan doen, maar dat ik denk dat hij zich onder impuls van zo'n domme reis met die rare sfeer die daar kan hangen, heel snel laat verleiden om alles wat wij hadden weg te gooien. Denk gewoon niet dat als we al jaren een koppel waren geweest, dat hij hetzelfde zou gedaan hebben. Zeker omdat hij ook aangaf dat alles wat hij twee dagen ervoor over ons had gezegd, nog altijd meende, maar ja.
Voel mij behoorlijk tot zeer kut. Schrap behoorlijk. Ik ben nu niet bepaald de persoon die snel-snel een relatie begint en dit voelde écht goed. Kan mij enkel maar inbeelden hoe het had kunnen lopen als hij niet met die groep was meegeweest.
Edit: Hmm, is blijkbaar een groter verhaal dan ik eerst dacht, waarvoor excuses.