glashelder
Legacy Member
asmo zei:
Ja. Allez, niet bewust dat we dat bewust beslist hebben, of daar bewust over gepraat hebben. Maar ik denk dat we het er allebei wel over eens zijn dat het geen zin heeft om elkaar voor te stellen aan de familie als de relatie nog in een pril stadium zit. De kwestie ligt heel gevoelig dus ik zou niet weten wie er daar bij gebaat zou zijn als ik bijvoorbeeld in het eerste jaar al Mark aan mijn ganse familie zou voorgesteld hebben, en vice versa.
Daarnaast is het moment ook gewoon nog niet voorgevallen. Zijn dochter is volwassen en heeft een eigen gezin met 2 kinderen, die zit niet ganse dagen bij haar papa thuis. Als ik Mark zag (toen hij nog niet opgenomen was), was dat gewoon op momenten, avonden of dagen dat hij vrij was, en dus geen afspraken had om iets anders te doen. Dus ook niet om naar zijn dochter/kleinzoontjes te gaan. We zouden dus al bewust een afspraak moeten maken om die dochter te ontmoeten, en daar sta ik toch wel een beetje huiverig tegenover.
Nu, de plannen om samen te wonen zijn er, en ik neem aan dat hij mij niet zal verstoppen als zijn dochter bij hem thuis komt
Dus ja, natuurlijk zal ik haar ontmoeten en misschien zijn ouders ook wel (dat lig nog 10x moeilijker natuurlijk, die mensen zijn al vrij oud), maar er is absoluut geen haast bij. Daarnaast is het nog maar de vraag of die dochter op dit moment er wel behoefte aan heeft om mij te ontmoeten (ik heb een relatie met haar vader, maar we zijn niet gebonden in de zin van samenwonend of getrouwd, dus dat is allemaal nog vrijblijvend). Ik kan me voorstellen dat die daar nog niet meteen zin in heeft, als dat nog niet hoeft.Dus ja, liever dat het half en half per ongeluk gebeurt (zij die eens langskomt als ik daar ben) dan dat we echt gaan plannen om een voorstellingsronde te doen of zo
Het ligt allemaal een beetje anders als de familie al volwassen is en een eigen leven heeft hé, die hangt daar niet de hele dagen rond.
ad:
(jaja niet zo schokkend als glashelder