pietjepek zei:
Tja, dat het illegaal is is misschien niet absoluut voor iedereen maar het relativeert toch haar relatie voor een stuk en zet een pedofiele/pedoseksuele relatie daar toch recht tegenover. Voor mij toch wel belangrijk.
Met relaties waar er grote leeftijdsverschillen zijn vanaf de mogelijkheid tot juridische instemming houdt men zich niet bezig wat dus kan wijzen op ofwel onverschilligheid, insignificantie, of misschien denkt men er gewoon niet aan...
Omtrent vrije wil. Het is iets complex. Bijvoorbeeld Sartre en Schopenhauer hebben daar interessante zaken over geschreven en die twee kan je ook mooi tegenover elkaar plaatsen.
Dat er ook machtsafhankelijkheid bestaat in volwassen relaties daar moet je geen tekening bij maken. Dus vrije wil, consensus verdienen in dit opzicht ook de nodige nuance.
Maar kinderen die zowel fysiek als mentaal nog veel moeten rijpen zijn anders, kwetsbaarder en onervaren waardoor ik mij dan afvraag of die vrije wil niet nog een stuk verder af staat van een volwassene die zo'n afweging kan maken vanuit ervaringen en cognitieve ontwikkeling.
Lijkt mij wel moeilijk af te lijnen want dan heb je weer mentale handicaps, mensen met bepaalde mentale pathologieën die hun ook afhankelijk maken van anderen.
Dat er dus determinatie is door ervaringen lijkt mij realistisch en dat die zowel onbewust als bewust effect hebben lijkt mij ook aannemelijk.
Maar mijn stelling is dat een volwassene meer dan een kind weet waarvoor hij of zij kiest (met de nodige nuances natuurlijk)
Sowieso denk ik ook dat een pedofiele relatie te vergelijken met de relatie die glashelder heeft puur confrontatie is en niet echt doelde op een vergelijking maken om een standpunt duidelijk te maken, maar soit. Mijn reactie was dus ook bedoeld om dat element van confrontatie er uit te halen.
Een volwassene zal sowieso meer weten dan een kind, maar in welke mate die kennis correct is en niet relatief is staat dan wel ter discussie. Puur hypothetisch kan die kennis ervoor zorgen dat hij een beslissing maakt die veel gevaarlijker is (voor zichzelf en/of zijn medemens) dan de beslissing die een kind zou maken, omdat die kennis zo recht tegenover de normen staat van de samenleving waarin die volwassene terecht komt.
Natuurlijk is een gemiddeld kind sowieso veel gemakkelijker te manipuleren dan een gemiddelde volwassene, vandaar dat het ook logisch is dat de wetten zijn zoals ze zijn. Wat echter niet wil zeggen dat de vergelijking van het geluk dat een kind kan ervaren in een volgens onze normen moreel niet aanvaardbare situatie niet te vergelijken valt met het geluk dat een volwassene kan ervaren in een situatie die volgens onze normen eveneens moreel in twijfel getrokken kan worden, vind ik dan. De schade dat dit geluk kan veroorzaken bij dit kind is wel ontzettend veel groter dan de schade dat een volwassene in een volgens onze normen moreel twijfelachtige situatie kan oplopen. Dit inderdaad door de kennis en relativeringsvermogen van de volwassene.
Om maar te zeggen dat ik akkoord ga.
Dit gezegd zijnde vind ik heel dat onderwerp van vrij wil en zo gewoon enorm interessant.
Heb je toevallig een voorbeeld van een werk van Sartre of Schopenhauer die dat onderwerp behandelt? Ik heb het dan vooral over de invloed van het verleden en gemoedsstemmingen op de perceptie van de realiteit en de invloed hiervan op de keuzes, in welke mate er dan kan gesproken worden van "vrije wil".
