Nerath zei:
Dat is juist dat het 'onnodig vasthouden' is, maar vasthouden doen mensen - en ik toch - sowieso, toch voor even. Het gaat mij over het respect van de ene persoon (jij) tegenover je ex-partner tot wanneer beide partijen er in geslaagd zijn om los te laten. Ik spreek hier dan wel over een redelijke termijn en geen jaren natuurlijk, maar - en ik pluk dit cijfer gewoon uit de lucht - een maand of twee-drie lijkt me een gezondere periode.
Ook omdat er op die manier minder sprake kan zijn van rebound, wat al helemaal voor niemand leuk is.
Inderdaad wel waar dat er in een bepaalde mate nog rekening gehouden moet worden met de gevoelens van je ex, maar op een gegeven moment moet je sowieso de afweging maken tussen uw eigen geluk en het kwetsen van uw ex. Ik zeg dus wel afweging, wat niet wil zeggen dat je niets moet geven om het kwetsen van uw ex.
Misschien dat het dan inderdaad gemakkelijk is om daar een "vaste" termijn op te zetten, maar de kans bestaat dat je desondanks die vaste termijn je ex nog steeds zal kwetsen. Eigenlijk moet je dus niet onnodig vasthouden aan uw vorige relatie maar wel rekening houden met het feit dat je ex misschien wel nog onnodig vasthoudt aan uw vorige relatie.
Ik denk dus dat ik akkoord ga.
devilution.be zei:
Liefde is inderdaad voor het grootste deel pure chemie en biologie, romantiek is uiteraard niets meer dan instinctief gedrag op de buit binnen te halen. (reproductie)
Maar een mens verschilt bv met een dier in het feit dat ons brein zo sterk ontwikkelt is dat we eigenlijk onze instincten kunnen "overrulen". Bv trouw blijven aan een bepaalde partner tot de dood etc
Oké er zijn misschien dieren die dat ook doen, maar een mens in van nature uit absoluut geen monogaam wezen (allemaal IMHO ofcourse)
Klasseer jij ons redeneringsvermogen dan niet onder onze instincten? Hiermee bedoel ik niet dat ik dit wel doe, maar dat ik niet zeker ben dat het niet zo is.
Instincten dienen namelijk voor de overleving en voortplanting van het soort, in onze huidige maatschappij moet er een bepaalde mate van monogamie zijn om zich optimaal te kunnen voortplanten. Vandaar dus mijn twijfels.
DesorteD zei:
Dat hangt imo volledig af van de manier waarop ge dat zegt. Het is imo bullshit om te zeggen dat een manier beter is dan een andere manier. Personen verschillen nu eenmaal van elkaar en zullen dus ook anders reageren. Wat uw boekskes ook beweren er bestaan geen universele constanten op het vlak van aantrekken, conversaties, relaties, etc.
Maar openlijk gevoelens uiten, dat kan zo "alfa" zijn dat het meiske zo nat staat dat het langs haar benen naar beneden loopt. Het hangt er allemaal vanaf hoe ge hebt brengt.
Willekeurige post van deze discussie gequote, dus niet per se een antwoord op DesorteD.
DesorteD heeft mijns inziens wel gelijk dat het er van afhangt van de manier waarop je dat zegt, maar in meerdere mate hangt het er volgens mij af hoe je je voordien gedragen hebt en welk beeld uw partner op dat moment van u heeft. Zo kan quasi alles werken bij een partner die reeds een potentiele partner in u ziet, of dat nu "Ik wil u kussen" zeggen is, gewoon kussen of een tirade van uw gevoelens te verwoorden.
Wat ik dus bedoel is dat een discussie over wat of hoe je het doet eigenlijk van minder belang is dan hoe je het opbouwt, of dit nu over 6 maanden of 15 minuten is doet er niet echt toe. Hetgeen er toe doet is het beeld dat zij/hij van jou heeft op het moment dat je het doet.
) de theorie die ik eerder aanhaalde, begrepen hebben. Misschien niet bewust, want ze zullen het nog steeds hun "befaamde technieken" noemen, maar ze weten wel welke houding ze moeten hanteren om vrouwen aan te spreken op instinctief niveau.
ad: