Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 11
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
iamhollywood
Legacy Member
^MystiQ zei:Ik denk dat veel koppels gewoonweg uit elkaar gaan omdat ze te vroeg aan bepaalde grote stappen beginnen. Zo ken ik er ook een paar die reeds na een paar maanden zijn gaan samenwonen en het is van het eerste tot en met het laatste koppel een flop geworden.
Persoonlijk vind ik dat niemand daar kan over oordelen, zoiets moet je zelf aanvoelen. En 'ik ken', dat zegt imo niets
. Ik en mijn ex zijn ook vrij vroeg gaan samenwonen (na een jaar verkering), alleh samenwonen, deelden samen een appartement ipv een kot te huren. Het is inderdaad misgelopen, maar de klik is nog altijd bijzonder groot, dus in dat opzicht was het zeker niet verkeerd om het te proberen. Ik beklaag het mij niet, want het is en blijft een mooie ervaring.
Je kan imo niet voor iemand anders bepalen wanneer het gepast is samen te gaan wonen. Kan goed zijn dat ge 4 jaar verkeert en 6 maand nadat ge samenkruipt constateert dat het op die manier voor jullie niet werkt.. Moet voor uzelf kijken hoe je u daar bij voelt. En in ons geval kan ik niet zeggen dat het een verkeerde beslissing was
(en ik ben er van overtuigd dat velen in onze vriendenkring/familie dat zullen beamen , tot op vandaag doet iedereen nog alsof we ooit terug samenkomen omdat ze het nog steeds niet kunnen geloven , nieuwe kennissen/vrienden zullen eerder beweren dat het te vroeg was omdat ze ons als koppel niet kenden).iamhollywood
Legacy Member
Avondland zei:Goh, als de ouders eens een week of twee-drie weg zijn op reis kan je je toch ook wat inbeelden hoe het moet zijn om samen te leven? Op reis gaan is ook altijd een degelijke relatietest. Twee-drie weken met elkaar rondreizen (en dan bedoel ik niet twee-drie weken slapen - aan het strand liggen - eten - ..., maar echt reizen, samen dingen plannen om te bezoeken, ...). Niet iedereen zit op kot.
Persoonlijk ben ik het daar niet mee eens
. Vakantie/thuis logeren is imo totaal andere sfeer dan effectief samenwonen en een heel huishouden jaar in jaar uit runnen. Ik kan zelf zeggen dat wanneer wij samenwoonden en op reis gingen, we precies opnieuw 2 dolverliefde pubers waren... net omdat ge in een totaal andere sfeer zit.
Mss. Slash
Legacy Member
Echt samenwonen doen we hier nu niet echt.
In de weekends ben ik altijd bij hem thuis want we hebben dan het huis voor ons alleen aangezien de ouders naar de zee gaan.
Als hij (zoals nu) op kot zit, blijf ik daar geregeld slapen.
We koken samen en doen nog zoveel meer samen. We kijken er zelfs naar uit om samen te gaan wonen.
Langs ene kant denk ik van 'goh dat zal wel lukken, we hebben al zoveel tijd samen doorgebracht (door zogezegd elk weekend voor onszelf te zorgen zonder dat er iemand zich mee bemoeit) en doen zoveel dingen samen. Langs de andere kant weet ik natuurlijk niet hoe dat zal aflopen. Ik zou het héél spijtig vinden moest het mis lopen, maar ik denk niet dat dat zal gebeuren.
En later trouwen zou leuk zijn ahja.. zal wel nog wat te vroeg zijn denk ik...
In de weekends ben ik altijd bij hem thuis want we hebben dan het huis voor ons alleen aangezien de ouders naar de zee gaan.
Als hij (zoals nu) op kot zit, blijf ik daar geregeld slapen.
We koken samen en doen nog zoveel meer samen. We kijken er zelfs naar uit om samen te gaan wonen.
Langs ene kant denk ik van 'goh dat zal wel lukken, we hebben al zoveel tijd samen doorgebracht (door zogezegd elk weekend voor onszelf te zorgen zonder dat er iemand zich mee bemoeit) en doen zoveel dingen samen. Langs de andere kant weet ik natuurlijk niet hoe dat zal aflopen. Ik zou het héél spijtig vinden moest het mis lopen, maar ik denk niet dat dat zal gebeuren.
En later trouwen zou leuk zijn
ahja.. zal wel nog wat te vroeg zijn denk ik...Feignasse
Legacy Member
Arifiene zei:
Dat laatste klopt. Anderzijds is dagelijks afspreken nog altijd niet hetzelfde als samen onder één dak leven.
Hier trouwens een interessant en hoopgevend artikel: De Standaard Online - WAT EEN KIND MET DE LIEFDE DOET
Arifiene
Legacy Member
Ulixes zei:Dat laatste klopt. Anderzijds is dagelijks afspreken nog altijd niet hetzelfde als samen onder één dak leven.
Hier trouwens een interessant en hoopgevend artikel: De Standaard Online - WAT EEN KIND MET DE LIEFDE DOET
En op kot zitten is ook niet hetzelfde als effectief samenwonen
.Dikwijls betalen de ouders nog het grootste deel van de uitgaven, je hebt minder werk int huishouden, je kan het aftrappen wanneer je wil...
Oli4V
Legacy Member
Mss. Slash zei:Echt samenwonen doen we hier nu niet echt.
In de weekends ben ik altijd bij hem thuis want we hebben dan het huis voor ons alleen aangezien de ouders naar de zee gaan.
Als hij (zoals nu) op kot zit, blijf ik daar geregeld slapen.
We koken samen en doen nog zoveel meer samen. We kijken er zelfs naar uit om samen te gaan wonen.
Langs ene kant denk ik van 'goh dat zal wel lukken, we hebben al zoveel tijd samen doorgebracht (door zogezegd elk weekend voor onszelf te zorgen zonder dat er iemand zich mee bemoeit) en doen zoveel dingen samen. Langs de andere kant weet ik natuurlijk niet hoe dat zal aflopen. Ik zou het héél spijtig vinden moest het mis lopen, maar ik denk niet dat dat zal gebeuren.
En later trouwen zou leuk zijn
't Is ook niet omdat ge samenwoont dat ge constant bij mekaar moet kruipen eh, enfin zo zou ik dat toch niet kunnen. Je slaapt wel altijd samen, maar het is imho het beste om toch mekaar binnen dat samenwonen voldoende vrijheid te geven en dan kan vertrouwen een belangrijke rol gaan spelen denk ik.
Dat artikel wekt wel schrik op ze.
Mss. Slash
Legacy Member
Arifiene zei:En op kot zitten is ook niet hetzelfde als effectief samenwonen
Dikwijls betalen de ouders nog het grootste deel van de uitgaven, je hebt minder werk int huishouden, je kan het aftrappen wanneer je wil...
Dat is waar.
Maar het kan ook een manier zijn om de ander toch al wat beter te leren kennen imo.
Zo weet ik ondertussen al hoe dat hij (kzeg nu maar iets) zijn spek wilt hebben. Of wat hij doet als hij even niets te doen heeft voor school of dergelijke.
Akkoord je hebt nog niks van zorgen dan, maar op die manier leer elkaar toch ook wat kennen vindk
(kweet ook wel dat je elkaar echt leert kennen door echt samen te wonen en de problemen (lees kosten en dergelijke) op eigen schouders te dragen.)
Edit: @ Oli4V: We geven elkaar heel wat vrijheid
zo gaat hij soms eens met zijn kameraden vanop kot weg of dergelijke. Ik ga dan weer eens weg met mijn kameraden. Het gebeurt echter niet veel aangezien we altijd bij elkaar willen zijn en we altijd alles samen willen doen. Maar dat is dan weer het gevoel van ons. Het is niet gezegd dat iedereen dat moet doen hè Feignasse
Legacy Member
Arifiene zei:En op kot zitten is ook niet hetzelfde als effectief samenwonen
Dikwijls betalen de ouders nog het grootste deel van de uitgaven, je hebt minder werk int huishouden, je kan het aftrappen wanneer je wil...
True, behalve dan van het huishouden. Het enige wat wij niet zelf doen, is kleren wassen. Maar koken, afwassen, kuisen, ... moet net zoals elders gebeuren.
Arifiene
Legacy Member
Ulixes zei:
Ja ok, als ge op een appartement woont is da idd quasi hetzelfde, maar veel mensen zitten op een echt kot, aka een kamertje, dan houdt dat kuisen enzo al niet zoveel meer in
.En hoeveel mensen gaan niet gewoon 3 keer in de week iets afhalen of krijgen eten mee van de mama?
glashelder
Legacy Member
Hij is een beetje huiverig omdat hij al eens getrouwd geweest is en dat is niet zo goed afgelopen (zijn ex-vrouw is er vandoor gegaan met al zijn geld toen hij in het ziekenhuis lag). Af en toe praten we er ook over en dan zegt hij dat het op lange termijn praktisch misschien wel beter zou zijn (geen idee waarom, ben daar niet zo in thuisSaphira zei:
), maar als ik hem eens voor te lachen vraag wanneer we gaan trouwen, reageert hij altijd zo van "god nee, ze is daar weer" Het is ook nog te vroeg hoor, laat ons eerst maar eens samenwonen. Alleen krijg ik af en toe een kleine crisis als ik naar mijn omgeving kijk
Ongeveer alle vriendinnen uit het middelbaar wonen samen, zijn getrouwd of hebben hun eerste kindje. Mijn nicht die 2 maanden ouder is dan ik heeft nu ook een zoontje van een paar maanden oud. En als ex'en dan nog eens beginnen te trouwen, begin ik heel te panikeren
(Twee zijn er dit jaar getrouwd, eentje is verloofd. ) Ik heb sowieso het gevoel dat ik achterloop met vanalles, ook omdat ik nu nog maar begin te studeren. Niet dat ik last heb van peer pressure of dat mensen echt vragen wanneer we gaan trouwen/samenwonen, maar ik ben ergens een beetje bang dat ik zal uiteen groeien met al die mensen, omdat ons leven zo verschillend is. En ook een beetje dat ze op me neer zullen kijken omdat ik nog zo'n 'kinderachtig' leven heb (nog thuis wonen, nog niks opgebouwd, ik heb niet eens een rijbewijs).
Nu ja, het is niet dat ik daar hele dagen aan denk
Enkel wanneer er dus zoiets gebeurt, denk ik van "shit, en ik zit hier te niksen met mijn leven." Ik zou namelijk wel heel graag 'verder doen' en bvb gaan samenwonen met Mark (tijd staat ook niet aan onze kant natuurlijk), maar met zijn opname en zo staat ons leven nu gewoon op hold.Saphira
Legacy Member
glashelder zei:Hij is een beetje huiverig omdat hij al eens getrouwd geweest is en dat is niet zo goed afgelopen (zijn ex-vrouw is er vandoor gegaan met al zijn geld toen hij in het ziekenhuis lag). Af en toe praten we er ook over en dan zegt hij dat het op lange termijn praktisch misschien wel beter zou zijn (geen idee waarom, ben daar niet zo in thuis
Het is ook nog te vroeg hoor, laat ons eerst maar eens samenwonen. Alleen krijg ik af en toe een kleine crisis als ik naar mijn omgeving kijk
En als ex'en dan nog eens beginnen te trouwen, begin ik heel te panikeren
Ik heb sowieso het gevoel dat ik achterloop met vanalles, ook omdat ik nu nog maar begin te studeren. Niet dat ik last heb van peer pressure of dat mensen echt vragen wanneer we gaan trouwen/samenwonen, maar ik ben ergens een beetje bang dat ik zal uiteen groeien met al die mensen, omdat ons leven zo verschillend is. En ook een beetje dat ze op me neer zullen kijken omdat ik nog zo'n 'kinderachtig' leven heb (nog thuis wonen, nog niks opgebouwd, ik heb niet eens een rijbewijs).
Nu ja, het is niet dat ik daar hele dagen aan denk
tga wss terug ff grof overkomen ma tis ni zo bedoeld, maar hoeveel mensen in jouw omgeving hebben dan effectief verder gestudeerd? Of zijn ze er gewoon vroeger komen?
Kvind dage uzelf niet moet vergelijken met de anderen uit uw omgeving, want misschien heb jij andere opvattingen en doe jij 't meer op je eigen tempo?
Alé kbedoel maar, zie jij jou nu al zitten met 'n kind, getrouwd en al aan 't werk? of heb je 't liever zo zoals 't nu is?
Oli4V
Legacy Member
Mss. Slash zei:Dat is waar.
Edit: @ Oli4V: We geven elkaar heel wat vrijheid
Idd, het samenwonen moet je als een avontuur zien waarbij je alle twee een hoofdrol speelt in de kwaliteit ervan en ieder koppel zijn belevenis daarvan is anders.
glashelder zei:Ik heb sowieso het gevoel dat ik achterloop met vanalles, ook omdat ik nu nog maar begin te studeren. Niet dat ik last heb van peer pressure of dat mensen echt vragen wanneer we gaan trouwen/samenwonen, maar ik ben ergens een beetje bang dat ik zal uiteen groeien met al die mensen, omdat ons leven zo verschillend is. En ook een beetje dat ze op me neer zullen kijken omdat ik nog zo'n 'kinderachtig' leven heb (nog thuis wonen, nog niks opgebouwd, ik heb niet eens een rijbewijs).
Nu ja, het is niet dat ik daar hele dagen aan denk
Saphira zei:
Dit.
Ikzelf loop ook achter ze, ik heb 3j verspeeld in het middelbaar, alleen al omdat ik niet echt een idee had wat ik wou doen laters en precies een beetje schrik had van het grote mensenleven als ik daar nu zo op terug kijk, neem daar nog eens mijn luiheid bij.
Niet dat ik niet tevreden ben met waar ik nu zit, maar had toch graag al 1 à 2 jaar verder gezeten. Nu ja ik amuseer mij wel, maar ik neem voor sommige zaken te veel tijd. Ik vind dat het bij mij ook wel eens tijd wordt voor een "serieuze relatie".
Finarfin
Legacy Member
Saphira zei:heeft da dan iets te maken met gedachten verandern?
Dat insinueerde ik wel degelijk!
Arifiene zei:Ik dacht eerder in de trend van de ene partner die bvb plots iemand verliest of zonder werk valt of... Een extreme stress-situatie kan al genoeg zijn
Dus geen extreem positieve situaties?
ad:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.