Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 10

Arifiene zei:

Zelfs al neem ik je hypothese aan dat mensen (grondig) kunnen veranderen, dat op zich is geen voldoende voorwaarde om gevoelens te krijgen voor iemand/uit de friendzone te geraken .
Verliefd zijn en gevoelens krijgen is toch nog altijd een beetje chemie ook... Ik heb het soms dat ik een klik heb met iemand. Als die zen karakter dan ook goed meevalt is die potentieel. Maar ge hebt ook mensen waar je van nature géén klik mee heb. Een anti-klik als het ware .

Klik om te vergroten...

Hmm ja 'k weet wat je bedoelt, maar zeer veel zaken kunnen die chemie in gang steken. Is allemaal een kwestie van katalysatoren. De kans dat die persoon op zo'n mate verandert dat hij bepaalde zaken doet die katalysatoren zijn voor die chemie is niet ondenkbaar, denk ik.

cura zei:

Hmm ja 'k weet wat je bedoelt, maar zeer veel zaken kunnen die chemie in gang steken. Is allemaal een kwestie van katalysatoren. De kans dat die persoon op zo'n mate verandert dat hij bepaalde zaken doet die katalysatoren zijn voor die chemie is niet ondenkbaar, denk ik.

Klik om te vergroten...

Ik acht weinig ondenkbaar .
Maar ik acht de kans wel zeer klein .

cura zei:

Wat gebeurt er dan met dat soort mensen wanneer ze in een zeer chaotische omgeving opgroeien? Of gebeurtenissen meemaken die zeer ingrijpend zijn? Is het dan een make-or-break-scenario of zo? In sommige situaties kan je namelijk niet anders dan veranderen, of zie ik dat verkeerd?

Zijn er wel genoeg vraagtekens in deze post?

Klik om te vergroten...

Wat is uw punt? Dat zijn toch omgevingsfactoren en dat je deze situatie beschrijft toont mijn punt aan dat zoiets individueel ligt. Maar misschien moet ik er bijzeggen dat ik met individueel ook de situatie van iemand bedoel. Maar dat zijn dan eigenlijk de omgevingsfactoren die ervoor zorgen dat iemand in een bepaalde situatie zit. Misschien ben ik niet mee?

Vio zei:

Nochtans zou revolutionair gezien iedereen een groot potentieel moeten hebben om te kunnen veranderen en zich aan te passen aan nieuwe levensomstandigheden.

Klik om te vergroten...

Ja, heb ik nooit ontkend. Ik heb alleen gezegd dat potentieel inter-invidueel ligt dus niet iedereen in dezelfde mate potentieel in zich heeft en om volledig te zijn ook het hetzelfde potentieel krijgt om te kunnen ontwikkelen.

Het zaadje heeft water nodig om te groeien maar het zaadje kan alleen maar groeien naarmate zijn eigen potentieel.

pietjepek zei:

Wat is uw punt? Dat zijn toch omgevingsfactoren en dat je deze situatie beschrijft toont mijn punt aan dat zoiets individueel ligt. Maar misschien moet ik er bijzeggen dat ik met individueel ook de situatie waarin een individu zich bevindt. Maar dat zijn dan eigenlijk de omgevingsfactoren die ervoor zorgen dat iemand in een bepaalde situatie zit. Misschien ben ik niet mee?

Klik om te vergroten...

Geen punt, het waren echte vragen, geen retorische vragen.
Ik vraag me gewoon af hoe gebeurtenissen personen die maar in een beperkte mate kunnen veranderen zullen veranderen, als dit zeer ingrijpende gebeurtenissen zijn.

cura zei:

Maar hoe definieer je dan "zwakte". Iemand die crimineel wordt omdat ze het slecht hebben is een zwak karakter? Is iemand die strijdt voor de mensenrechten omdat ze het slecht hebben dan een sterk karakter? Ze veranderen beiden dus eigenlijk is het feit dat ze veranderen onder omgevingsfactoren niet hetgeen hen zwak maakt, maar de richting naar waar ze veranderen. Misschien is dat dan wat jij bedoelt met eigenschappen die altijd al in een persoon zitten.

Klik om te vergroten...

Ik vermoed dat de meeste van dat soort criminelen een soort "och de wereld is rot" mentaliteit hebben en dan maar de gemakkelijkste weg kiezen(criminaliteit) ipv te kunnen nuanceren en te werken voor een betere toekomst.

Voor het laatste heb je al een pak meer karakter nodig dan voor het eerste denk ik. Misschien was zwak wel een verkeerde keuze; inzicht/intelligentie kunnen ook een rol spelen. En ja ik denk dat dat gewoon al in je zit, de neiging of niet om hieraan toe te geven. Dus uiterlijk verandert hij, maar innerlijk blijft hij een pessimistisch persoon die de gemakkelijkste weg kiest. De essentie van karakter

Of dat iemand in zo n buurt dus op het slechte pad belandt kan je in feite dan lotsbestemming noemen ja(ha is dat wat je bedoelde?!)

Lulukai zei:

Wel, mijn vader is gestorven toen ik 14 was, en dat was een eerste drastische verandering dat ik meegemaakt heb. Het heeft me de wereld vanuit een ander standpunt doen bekijken. Het heeft me doen nadenken over dingen.
Als ik ouder was geworden zonder dit mee te maken, zou ik niet de persoon zijn die ik ben vandaag, was ik nooit tot die inzichten gekomen.

En op gebied van wereldbeeld, mijn politieke overtuiging is zelfs veranderd met naar unief te gaan. Door te lezen, filosofie te krijgen, verder filosofische werken te lezen...

Klik om te vergroten...

Nja, ik dacht altijd al na, mn hele leven.(god nu voel ik me opeens arrogant) Ik ben nooit drastisch van gedachten veranderd, omdat ik er al vrij vroeg dicht op zat denk ik.(mijn wereldbeeld) Inzichten, overtuigingen zijn imo geen essentie van een persoon, maar een leerproces dat je doormaakt. Jij voelt je heel anders omdat je anders denkt, wijzer bent maar dit potentieel zat altijd al in je. Je hebt bijgeleerd, en dat heeft je een wijzer mens gemaakt maar nogmaals sorry- voor mij is dat gewoon levenservaring opdoen en leerprocessen doormaken, geen échte diepgaande veranderingen.

Ik denk dat bepaalde (zware) gebeurtenissen wel de persoonlijke evolutie kunnen versnellen, dus is het best mogelijk dat sommigen nooit tot het einde van hun ontwikkeling geraken als ze niets meemaken. Maar dat wil niet zeggen dat ze het niet hadden kunnen zijn, want het zat erin, kwam er enkel niet uit.

Nuja weet je, misschien is dat allemaal maar gewoon hoe je het bekijkt, zoals cura al zei. Ik kijk meer naar de blijvende kern van een mens en jij naar de uitwerking door de jaren heen, het is maar wat je "verandering" noemt

Beramode zei:

Nja, ik dacht altijd al na, mn hele leven.(god nu voel ik me opeens arrogant) Ik ben nooit drastisch van gedachten veranderd, omdat ik er al vrij vroeg dicht op zat denk ik.(mijn wereldbeeld) Inzichten, overtuigingen zijn imo geen essentie van een persoon, maar een leerproces dat je doormaakt. Jij voelt je heel anders omdat je anders denkt, wijzer bent maar dit potentieel zat altijd al in je. Je hebt bijgeleerd, en dat heeft je een wijzer mens gemaakt maar nogmaals sorry- voor mij is dat gewoon levenservaring opdoen en leerprocessen doormaken, geen échte diepgaande veranderingen.

Ik denk dat bepaalde (zware) gebeurtenissen wel de persoonlijke evolutie kunnen versnellen, dus is het best mogelijk dat sommigen nooit tot het einde van hun ontwikkeling geraken als ze niets meemaken. Maar dat wil niet zeggen dat ze het niet hadden kunnen zijn, want het zat erin, kwam er enkel niet uit.

Nuja weet je, misschien is dat allemaal maar gewoon hoe je het bekijkt, zoals cura al zei. Ik kijk meer naar de blijvende kern van een mens en jij naar de uitwerking door de jaren heen, het is maar wat je "verandering" noemt

Klik om te vergroten...

editver dat 'nadenken' er is een groot verschil tussen, op 14j nadenken over de zin van het leven, of filosofische werkstukken uitpluizen. Dat kan een doorsnee mens van 14j niet. Ik heb ook Kant en Nietzsche gelezen toen ik 17j was, maar het is pas jaren later toen ik een jaar of 21 was, dat ik echt begreep wat er stond. (en wie weet begrijp ik het nog steeds volledig niet, zo pretentieus ben ik niet om dat te geloven)

Nja onze definities zijn misschien anders, maar k vind dat net die kern veranderd is bij mij. Ik ben deep down inside, net een andere persoon geworden, en dat veruitwendigt zich in ander gedrag tov de wereld, tov andere mensen en vooral ook tov mezelf.
Ik vind niet dat ik ontwikkelde wat er al in mij zat. Absoluut niet. Ik beargumenteer niet dat intelligentie e.d. niet in me zat bijv. Dat weet ik zelf ook wel.

Inzichten en overtuigingen zijn volgens mij wél deels de essentie van iemand. Dat vat samen hoe ze staan tov de wereld.

Nuja, zoals je al zei, mss definieren we het anders, maar ik vind me niet terug in hoe jij het beschrijft. Als je zegt dat dit geen verandering is, dan heb jij het nog nooit mee gemaakt (no offence) dat je wereld zo ondersteboven gegooid wordt dat jij er als persoon van verandert.

dacuba zei:

Absoluut niet, ik steek mijn hand in het vuur dat dit niet waar is. Op vakantie gaan puur voor nog seks met haar te hebben en haar achteraf te dumpen.. shit, het idee alleen al maakt me misselijk. Na alle leuke dingen die zij voor mij heeft gedaan zou dat niet alleen laf, maar ook érg laag bij de grond zijn. Misschien dat ik voor Brazilië zoiets nog lappen, maar daar denk ik nu echt wel anders over. Mijn vader zou me trouwens ook een dikke lap geven moest hij daar achterkomen (en verdiend).

Ik probeer er deze week écht het beste van te maken, als het dan niet lukt gaan we als vrienden, met mooie herinneringen, uit elkaar. De omstandigheden (voor de relatie, niet de reis waar ik het eerder over had) zitten ook allemaal in ons nadeel, en dan moet ge op een moment die knoop durven doorhakken. Als deze week super wordt en geweldig meevalt zie ik dat als een belangrijke drijfveer om het te blijven proberen én al het mogelijke voor haar te doen. Zoniet is het gewoonweg een kwestie van tijd. Ik weet niet in hoeverre gij ervaring met LDR's hebt, maar ik heb écht wel behoefte aan van die "bevestigingen" dat er toekomst in zit, als we samen zijn. Dat had ik nooit met een vriendin hier, aangezien ge dat veel beter kunt inschatten / aanvoelen aangezien ge véél meer bij elkaar zijt. (ik weet niet als ge mijn punt snapt, maar ik heb geen goesting om mijn zinnen grammaticaal 100% op orde te stellen als ik 't gevoel toch maar half uitgelegd krijg )

Klik om te vergroten...

Is er wrevel of is het puur de LDR kwestie die tegensteekt? Want in dat laatste geval, dan mag die week nog zo geweldig zijn, achteraf is de situatie geen hol veranderd. Je bent dan misschien terug opgeladen en je hebt weer goede moed in je relatie, tot dat de afstand weer gaat doorwegen en mogelijk zien we je binnen enkele weken hetzelfde posten?

cura zei:

Ik vraag me gewoon af hoe gebeurtenissen personen die maar in een beperkte mate kunnen veranderen zullen veranderen, als dit zeer ingrijpende gebeurtenissen zijn.

Klik om te vergroten...

cura zei:

Wat gebeurt er dan met dat soort mensen wanneer ze in een zeer chaotische omgeving opgroeien? Of gebeurtenissen meemaken die zeer ingrijpend zijn? Is het dan een make-or-break-scenario of zo? In sommige situaties kan je namelijk niet anders dan veranderen, of zie ik dat verkeerd?

Zijn er wel genoeg vraagtekens in deze post?

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het moeilijk is om universele antwoorden te vinden op je vragen. Misschien moet je die in stukken beantwoorden, moet je je vragen apart beantwoorden.

Ik zeg gewoon dat de ene mens de andere niet is en dus ook de ene gevolgen zal dragen van een ingrijpende gebeurtenis en de andere niet en de mate waarin zal ook verschillen naargelang je interne vatbaarheid en mogelijkheid om zaken te verwerken.

Om het op je vragen toe te passen: de ene zal fucked up uit een chaotische omgeving komen en de andere zal het nooit laten gebeuren in zijn situatie terwijl er misschien zelfs iemand zal zijn op wie het geen effect heeft. Onverschilligheid is ook een manier om met zaken om te gaan of misschien is iemand gewoon zo emotieloos, zo onverschillig dat het hem geen bal kan schelen.

Maar om nog een voorbeeld te geven. Stel nu dat je zwaar mentaal gehandicapt bent en je van de wereld niet bewust bent dan mag er vanalles gebeuren maar zal het effect hebben op jou? Dat is natuurlijk wel een extreem maar wel een situatie waar ja minder vatbaar bent voor verandering.

Beetje hypothetisch, ma soit....

Lulukai zei:

Inzichten en overtuigingen zijn volgens mij wél deels de essentie van iemand. Dat vat samen hoe ze staan tov de wereld.

Nuja, zoals je al zei, mss definieren we het anders, maar ik vind me niet terug in hoe jij het beschrijft. Als je zegt dat dit geen verandering is, dan heb jij het nog nooit mee gemaakt (no offence) dat je wereld zo ondersteboven gegooid wordt dat jij er als persoon van verandert.

Klik om te vergroten...

Hoe jij nadenkt, kan ik niet over meespreken dus daar ga ik geen uitspraken over doen. Ik kan alleen bij mezelf vaststellen dat mijn overtuigingen ondanks alles nooit diep veranderd zijn.

Je hebt gelijk dat overtuigingen een essentie zijn, maar meestal geen constante. De constante essentie die ik bedoelde zijn de eigenschappen die jij hebt die het mogelijk maakten dat jij die overtuigingen/inzichten kon verwerven. Als jij vroeger kortzichtig leek, zal dat eerder aan je beperkte kennis gelegen hebben dan aan echte kortzichtigheid, want die mensen geraken niet verder dan wat jij vroeger was.

En geloof me, mijn wereld is een aantal jaar terug kapotgegaan en weer heropgebouwd, maar ik zie echt geen verandering in mezelf hierdoor. Ik begrijp dus eigenlijk niet echt waar je op doelt...

Beramode zei:

Hoe jij nadenkt, kan ik niet over meespreken dus daar ga ik geen uitspraken over doen. Ik kan alleen bij mezelf vaststellen dat mijn overtuigingen ondanks alles nooit diep veranderd zijn.

Je hebt gelijk dat overtuigingen een essentie zijn, maar meestal geen constante. De constante essentie die ik bedoelde zijn de eigenschappen die jij hebt die het mogelijk maakten dat jij die overtuigingen/inzichten kon verwerven. Als jij vroeger kortzichtig leek, zal dat eerder aan je beperkte kennis gelegen hebben dan aan echte kortzichtigheid, want die mensen geraken niet verder dan wat jij vroeger was.

En geloof me, mijn wereld is een aantal jaar terug kapotgegaan en weer heropgebouwd, maar ik zie echt geen verandering in mezelf hierdoor. Ik begrijp dus eigenlijk niet echt waar je op doelt...

Klik om te vergroten...

Hmm, daar heb je wel een punt, dat die kortzichtigheid niet definitief was, omdat ik anders nooit op dit punt geraakt zou zijn..

Hoe kan je dan niet veranderen vraag ik me af? Kan je dezelfde persoon zijn nadat je mentaal je hele wereld hebt moeten heropbouwen? (eerlijke vraag, niet hypothetisch) Ik kon het alleszins niet. Ik besef nu ook (toen niet) dat er mensen zijn die véél ergere dingen meemaken dan mij.
En uiteindelijk nu zeg ik zelfs nooit meer (of denken) dat wat iemand anders meemaakt minder erg is dan het mijne zou zijn. Je kan dat nooit weten, zelfs al lijkt de ervaring minder erg, voor die persoon kan de pijn veel erger geweest zijn.

edit: mijn tijden kloppen niet, maar kheb het fut momenteel ni om ze te veranderen


edit: eindelijk eens een interessante discussie in deel 10

Beramode zei:

Ik vermoed dat de meeste van dat soort criminelen een soort "och de wereld is rot" mentaliteit hebben en dan maar de gemakkelijkste weg kiezen(criminaliteit) ipv te kunnen nuanceren en te werken voor een betere toekomst.

Voor het laatste heb je al een pak meer karakter nodig dan voor het eerste denk ik. Misschien was zwak wel een verkeerde keuze; inzicht/intelligentie kunnen ook een rol spelen. En ja ik denk dat dat gewoon al in je zit, de neiging of niet om hieraan toe te geven. Dus uiterlijk verandert hij, maar innerlijk blijft hij een pessimistisch persoon die de gemakkelijkste weg kiest. De essentie van karakter

Of dat iemand in zo n buurt dus op het slechte pad belandt kan je in feite dan lotsbestemming noemen ja(ha is dat wat je bedoelde?!)

Klik om te vergroten...

Misschien is "datgene dat in je zit" gewoon puur chemisch bepaald; de aanmaak van endorphines, serotonine, etc. Maar dit neigt dan alweer naar de nature vs nurture discussie en gaat misschien wel iets te off-topic. Hoewel het een heel leuke en interessante discussie is om te voeren.

Beramode zei:

Nja, ik dacht altijd al na, mn hele leven.(god nu voel ik me opeens arrogant) Ik ben nooit drastisch van gedachten veranderd, omdat ik er al vrij vroeg dicht op zat denk ik.(mijn wereldbeeld) Inzichten, overtuigingen zijn imo geen essentie van een persoon, maar een leerproces dat je doormaakt. Jij voelt je heel anders omdat je anders denkt, wijzer bent maar dit potentieel zat altijd al in je. Je hebt bijgeleerd, en dat heeft je een wijzer mens gemaakt maar nogmaals sorry- voor mij is dat gewoon levenservaring opdoen en leerprocessen doormaken, geen échte diepgaande veranderingen.

Ik denk dat bepaalde (zware) gebeurtenissen wel de persoonlijke evolutie kunnen versnellen, dus is het best mogelijk dat sommigen nooit tot het einde van hun ontwikkeling geraken als ze niets meemaken. Maar dat wil niet zeggen dat ze het niet hadden kunnen zijn, want het zat erin, kwam er enkel niet uit.

Nuja weet je, misschien is dat allemaal maar gewoon hoe je het bekijkt, zoals cura al zei. Ik kijk meer naar de blijvende kern van een mens en jij naar de uitwerking door de jaren heen, het is maar wat je "verandering" noemt

Klik om te vergroten...

Ik heb, net zoals Lulukai, ook rond m'n 16 of 17 bepaalde werken van Nietzsche gelezen. In het engels dan nog, over hoogmoed gesproken. Maar ben die zaken ook pas beginnen appreciëren de laatste paar jaren. Op dat vlak (interesse in filosofie en dergelijke) ben ik dus niet veranderd. Op het vlak dat ik die zaken beter kan plaatsen, appreciëren en begrijpen dan weer wel. Maar volgens mij kon ik wanneer ik geboren werd ook iemand worden die zich helemaal niet in filosofie interesseert. Ik ben ook wel op dezelfde manier veranderd zoals Lulukai zo mooi verwoordde qua egocentrisme en het belang van m'n "ego" te kunnen relativeren. Alsook de invloed die ik heb op andere mensen en andere mensen op mij. Uiteindelijk ben ik dan wel veranderd want niemand gaat beweren dat mensen volledig veranderen. Een berg gaat geen oceaan worden maar bvb. wel een plateau of heuvel.

Vandaar dat je inderdaad gelijk hebt dat het over de definitie van veranderen gaat. En als Arifiene bvb. een berg zal "friendzonen" mag die berg nog een plateau of heuvel worden, waarschijnlijk zal die gefriendzoned blijven als ze als relatiemateriaal een oceaan zoekt. (Om maar even de link te leggen naar het feit dat deze discussie on-topic is. )

edit: En dat brengt ons ook ineens naar het punt van DesorteD, dat die friendzone niet meer is dan gewoon het feit dat de jongen nooit kans maakte bij dat meisje zoals ze nu is.

pietjepek zei:

Ik denk dat het moeilijk is om universele antwoorden te vinden op je vragen. Misschien moet je die in stukken beantwoorden, moet je je vragen apart beantwoorden.

Ik zeg gewoon dat de ene mens de andere niet is en dus ook de ene gevolgen zal dragen van een ingrijpende gebeurtenis en de andere niet en de mate waarin zal ook verschillen naargelang je interne vatbaarheid en mogelijkheid om zaken te verwerken.

Om het op je vragen toe te passen: de ene zal fucked up uit een chaotische omgeving komen en de andere zal het nooit laten gebeuren in zijn situatie terwijl er misschien zelfs iemand zal zijn op wie het geen effect heeft. Onverschilligheid is ook een manier om met zaken om te gaan of misschien is iemand gewoon zo emotieloos, zo onverschillig dat het hem geen bal kan schelen.

Maar om nog een voorbeeld te geven. Stel nu dat je zwaar mentaal gehandicapt bent en je van de wereld niet bewust bent dan mag er vanalles gebeuren maar zal het effect hebben op jou? Dat is natuurlijk wel een extreem maar wel een situatie waar ja minder vatbaar bent voor verandering.

Beetje hypothetisch, ma soit....

Klik om te vergroten...

Merci voor de verduidelijking. Zo'n zaken kan je inderdaad moeilijk veralgemenen. Hoewel ik vermoed dat iedereen wel onbeperkt kan veranderen maar, zoals je zegt, de ene gewoon meer zal nodig hebben omdat hij bvb. apathisch of mentaal gehandicapt is. In welke mate een mentaal gehandicapte bvb. kan veranderen kan ik me niet inbeelden, dus misschien veranderen die wel helemaal niet. Hoewel het kan dat ze binnenin wel veranderen door totaal andere zaken, net omdat ze in hun eigen wereld leven. Als ik je punt volledig mis mag je dat altijd zeggen hoor, want dat is een vrij realistische kans.

cura zei:

Vandaar dat je inderdaad gelijk hebt dat het over de definitie van veranderen gaat. En als Arifiene bvb. een berg zal "friendzonen" mag die berg nog een plateau of heuvel worden, waarschijnlijk zal die gefriendzoned blijven als ze als relatiemateriaal een oceaan zoekt. (Om maar even de link te leggen naar het feit dat deze discussie on-topic is. )

Klik om te vergroten...

Kijk, da is nu es mooi verwoord si.
Repje!

edit: tzal voor volgende keer zijn, k kan u niemeer reppen.

Arifiene zei:

Kijk, da is nu es mooi verwoord si.
Repje!

edit: tzal voor volgende keer zijn, k kan u niemeer reppen.

Klik om te vergroten...

Hoewel dat Arifiene ook zelf kan veranderen in haar wereldbeeld en misschien toch zal aangetrokken worden tot een stoere ruwe berg.

Lulukai zei:

Hoe kan je dan niet veranderen vraag ik me af? Kan je dezelfde persoon zijn nadat je mentaal je hele wereld hebt moeten heropbouwen? (eerlijke vraag, niet hypothetisch) Ik kon het alleszins niet. Ik besef nu ook (toen niet) dat er mensen zijn die véél ergere dingen meemaken dan mij.
En uiteindelijk nu zeg ik zelfs nooit meer (of denken) dat wat iemand anders meemaakt minder erg is dan het mijne zou zijn. Je kan dat nooit weten, zelfs al lijkt de ervaring minder erg, voor die persoon kan de pijn veel erger geweest zijn.

Klik om te vergroten...

Goh, geen idee, misschien omdat ik altijd al tegenslag gehad heb thuis(minder de laatste jaren wel) en algemeen lijd aan Weltschmerz dat ik al zo n beetje in die richting geëvolueerd was voor ik dat nog te verwerken kreeg. Pas op ik ben geen depressief persoon eh maar ik heb het leven(tot sinds kort) nooit rooskleurig gezien en de wereld al helemaal niet.

Ok ik denk dat ik jou ook een beetje beter begrijp nu

cura zei:

Vandaar dat je inderdaad gelijk hebt dat het over de definitie van veranderen gaat. En als Arifiene bvb. een berg zal "friendzonen" mag die berg nog een plateau of heuvel worden, waarschijnlijk zal die gefriendzoned blijven als ze als relatiemateriaal een oceaan zoekt. (Om maar even de link te leggen naar het feit dat deze discussie on-topic is. )

Klik om te vergroten...

zalig :') (arme Arifiene)

maar dat stelt het wel ongeveer zo ja

cura zei:

Hoewel dat Arifiene ook zelf kan veranderen in haar wereldbeeld en misschien toch zal aangetrokken worden tot een stoere ruwe berg.

Klik om te vergroten...

Arifiene heeft al miserie genoeg met zeeën en oceanen zonder dat ze er nog de landmassa zal bijnemen.

Are, this "ambras" in de keet. : )

Zoals ik gisteren voorspelde.

Godverdoeme ma 2 uur geslapen deze nacht(liggen piekeren), en ik mocht er om 6 uur uit.

Beramode zei:

Goh, geen idee, misschien omdat ik altijd al tegenslag gehad heb thuis(minder de laatste jaren wel) en algemeen lijd aan Weltschmerz dat ik al zo n beetje in die richting geëvolueerd was voor ik dat nog te verwerken kreeg. Pas op ik ben geen depressief persoon eh maar ik heb het leven(tot sinds kort) nooit rooskleurig gezien en de wereld al helemaal niet.

Klik om te vergroten...

Heb je dat nog? Sinds kort ben je de wereld rooskleuriger beginnen bekijken dus lijd je niet meer aan Weltschmerz?

'k Had dat vroeger ook wel, dan een hele periode apathisch geworden daardoor maar de laatste paar jaren is dit volledig verdwenen.

Wel leuk om eens een discussie te lezen waar er begrip is van alle kanten en er niet naast elkaar gediscussieerd wordt. Om zo tot een vollediger beeld te komen van het discussiepunt \o/

Ze vraagt aan mij wat ze moet aandoen vanavond..

Fuck.. :|.

Ik ben het leven/de toekomst rooskleuriger gaan zien omdat ik meer uit de miserie geraakt ben En dat ik de liefde van mijn leven ben tegengekomen helpt ook veel natuurlijk (jaja back ontopic!)

Weltschmerz heb ik altijd gehad en zal wel blijven, ik ben veel te gevoelig en begaan met alles. Maar zoals ik al zei, ik ben zeker niet algemeen depressief/apathisch dus ik zie dat eigenlijk niet als iets slechts, integendeel het zet me aan om goede dingen te doen

Scyche zei:

Ze vraagt aan mij wat ze moet aandoen vanavond..

Fuck.. :|.

Klik om te vergroten...

Een kort rokske natuurlijk.