Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 10

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    377
  • Opiniepeiling gesloten.

ILIQUID

Legacy Member
DesorteD zei:
Ge gaat bijna nooit zekerheid hebben over hoe zij zich voelt. Moet ge daarover praten met haar? Ik zou dat persoonlijk niet doen omdat dat waarschijnlijk een heel lastig gesprek gaat zijn. Over gevoelens praten is sowieso al niet gemakkelijk.

Maar waarom gaat ge niet uit van uw eigen gevoelens? Hoe voelt gij u bij haar? Imo moeten uw acties altijd gebaseerd zijn op wat gij voor haar voelt in plaats van wat zij voor jou voelt. Over dat eerste hebt ge zekerheid over dat tweede in de meeste gevallen niet.

Ja, ge hebt gelijk. Als zij zich ook zo voelt, zal ze het mij wel laten aanvoelen. Ik voel mij gewoon supergoed bij haar, altijd lachen en wel ook vaak flirten.

Weezyy

Legacy Member
Nfxx zei:
Het verschil tussen plezier beleven aan iets materieels en een relatie is toch hemelsbreed?!

Laat mij het zo schetsen. Gewone mensen zijn blij me een appartement aan de zee om maar iets te zeggen. Zij die al een appartement hebben, willen een villa in zuid-frankrijk. De mensen die die villa kunnen betalen, willen dr nog een jacht bij in st-tropez. De mensen die op hun jacht liggen, zien rond hun mensen me nen boot die 4 keer zo groot is. De mensen op die groter boten zien weer ander mensen me personeel op hun boten.
Om maar te zeggen: hoe decadent veel sommige mensen ook hebben, de overgrote meerderheid ga nooit tevreden zijn me wa ze hebben op materieel gebied. Elke mens wil altij meer.

En daar zit het grote gevaar: ge laat uw geluk definiëren door uw bezit, ge hecht dr te veel waarde aan. En ge kunt da perfect doorhebben da da aant gebeuren is, ma het is veel moeilijker om dr effectief volledig los van te komen. Ge kunt u zelf wel wijsmaken da ge zo ni zijt, ma ge betrapt u dr sowieso wel op.



Dit in contrast me een relatie en geluk da ge daaraan koppelt.
Als ge echt graag ziet, en ge hebt echt die klik/band die ge me niemand anders hebt, dan wilt ge ni meer. Dan wilt ge enkel die ene bepaalde persoon. En dan mogen dr zich nog zo'n schoon grieten aanbieden, ge hebt geen enkel moeite om te weigeren. Terwijl als dr iemand voorstelt om zijn 100m-jacht tegen uw plezierbootje te wisselen, ge geen twee keer moet nadenken.

Ook hier kunt ge zeggen: ge hecht te veel waarde aan dit 'soort' geluk. Ma das dan gwn een verschil in levensvisie. Sommige mensen zijn eerder stoicijns en willen geen hoge pieken en diepe dalen. Ma dan kies ik toch voor een leven me grote contrasten, en opt einde maak ik de balans wel op voor mezelf. Dan weet ik da ik alles druit heb gehaald, alles echt gevoeld heb, echt heb geleefd, vol passie, in een leven waar alles veel uitgesprokener is.

En akkoord, ge kunt perfect alleen van de Himalaya genieten. Ma als ge da doe me iemand die ge graag hebt - familie, lief, vrienden - dan wordt da toch nog een pak mooier? Al ist alleen maar al omda ge achteraf die momenten nog is samen kunt ophalen.

Conclusie: materieel geluk hebt ge voor het overgrote deel zelf in de hand. Geluk op vlak van relaties/vriendschappen overkomt u. En is dus een pak zeldzamer, en op de een of ander manier leuker om te ervaren juist omda ge weet da ge da ni zomaar kunt bereiken. (beetje simpel gesteld ma bon)

Kzeg het niet graag, maar je hebt daar een goed punt!

Lorim

Legacy Member
Wall of text idd ma heeft wel gelijk. Is wel logisch feitelijk, maar heb er nog niet 'bewust' bij stil gestaan :p

cura

Legacy Member
Nfxx zei:
Het verschil tussen plezier beleven aan iets materieels en een relatie is toch hemelsbreed?!

...

Conclusie: materieel geluk hebt ge voor het overgrote deel zelf in de hand. Geluk op vlak van relaties/vriendschappen overkomt u. En is dus een pak zeldzamer, en op de een of ander manier leuker om te ervaren juist omda ge weet da ge da ni zomaar kunt bereiken. (beetje simpel gesteld ma bon)

Ik heb dezelfde visie als die jij hebt qua materiële zaken, maar op relatie vlak verschillen we toch van visie. Of misschien complementeren onze visies elkaar ipv tegen te spreken. :)

Er zijn mensen die, door hun levensvisie, nooit dat gevoel gaan hebben in een relatie dat jij beschrijft. Zo zullen ze net als op materieel vlak steeds denken "zou het met die niet beter zijn?" of "kan ik niet gelukkiger zijn met iemand die niet die bepaalde karaktertrekjes heeft?". Anderen zullen dan gewoon een minder romantisch beeld hebben van relaties en hoewel ze tevreden gaan zijn met wat ze hebben, toch steeds zullen beseffen dat er nog andere vrouwen zijn die hen hetzelfde geluk kunnen bieden. Natuurlijk bestaat het soort persoon die jij beschrijft ook. :)

Ik ga echter niet akkoord dat iemand die niet kiest voor "onmenselijk pijnlijke momenten" stoicijns is en geen vol leven kan leiden. Integendeel, ik vind dat iemand die aandacht spendeert aan elk moment van z'n leven een zeer vol (het volste?) leven kan leiden zonder te verlangen naar "beter" en zonder "slechter" te ontzien. Daar ligt dan misschien gewoon het verschil in definitie van een "voller leven". Voor mij is een vol leven elk moment appreciëren zoals het is. Dit mag een slecht moment of een goed moment zijn. Zonder te verlangen naar een ander moment. Deze momenten zijn net veel uitgesprokener dan momenten waarbij je verlangt het moment te veranderen; "was mijn vriendin maar bij me op dit moment", "was ik maar in zuid frankrijk op dit moment", "was het maar warmer op dit moment". Ik zou het een enorme zonde vinden voor het moment dat jij aan het Himalaya gebergte staat zonder uw vriendin en je denkt: "was mijn vriendin maar hier". Eigenlijk kan je gerust de hoge pieken nemen zonder de diepe dalen. Dit is misschien even moeilijk als het "loskomen" van het verlangen naar materiële zaken maar het is wel mogelijk. :)

Uw vergelijking tussen materiële zaken en relaties in de conclusie vond ik wel zeer mooi verwoord en biedt stof tot nadenken. Niet dat de rest van uw post dat niet doet maar dat ene toch het meest van al. :)

Maar ik had het dus vooral over hoe men dit ervaart. Natuurlijk zal de zeldzaamheid het gevoel versterken maar zal het gevoel op zich niet hetzelfde zijn, gewoon versterkt? :P

glashelder

Legacy Member
Allez, ik snap niet waarom jullie nu hierover discussiëren :p Het ging over eenzaam sterven, jullie zijn toch niet allemaal van plan om binnen nu en 10 jaar te sterven?

Eenzaam sterven, dat is voor mij een oud omaatje die niemand meer ziet langskomen, hele dag in de zetel zit en uiteindelijk doodgaat omdat ze van de trap is gevallen en daar 3 weken gelegen heeft, omdat niemand nog naar haar komt kijken.

Je kan zeggen wat je wil, maar dat lijkt me niet tof :p En dan kan je wel zeggen dat je geen relatie nodig hebt om gelukkig te zijn en dat de Himalaya niet mooier wordt met iemand naast je, maar als je daar zit als oudje lijkt het me toch best wel kut.

Maar goed, voor hetzelfde geld heb je op die leeftijd een toffe vriend(in) die samen met jou naar Blokken komt kijken, dat kan ook.

DesorteD

Legacy Member
Nfxx zei:
Conclusie: materieel geluk hebt ge voor het overgrote deel zelf in de hand. Geluk op vlak van relaties/vriendschappen overkomt u. En is dus een pak zeldzamer, en op de een of ander manier leuker om te ervaren juist omda ge weet da ge da ni zomaar kunt bereiken. (beetje simpel gesteld ma bon)

Ik kan de materiële dingen die mij "echt" gelukkig en trots maken op een hand tellen. Een van die "materialistische" zaken die mij gelukkig maakt is mijn appartement. Maar mijn geluk gaat daar eerder om de manier waarop ik mijn appartement heb ingericht en het genot dat ik daar nu uit haal. Kunnen we hier dus over materialisme praten? In principe vraag ik mij af hoe ge in godsnaam geluk haalt uit materialistische zaken? Een auto, een playstation, een grote tv, ... allemaal leuk en ik ga niet ontkennen dat ik mij daar niet mee amuseer maar imo betekent dat niks voor mijn geluk. Van al de materialistische zaken die ik bezit maken er slecht een aantal zaken mij echt gelukkig en daarbij twijfel ik of het echt om materialisme draait. Ik vraag mij af in hoeverre we dit materialistische geluk wel degelijk in de hand hebben?

Ik ben het er ook niet over eens dat relaties en vriendschappen u overkomen. Zonder te willen beweren dat ik bevriend en in een relatie kan raken met iedereen beweer ik wel dat met moeite mensen hun vriendenkring en relatiekansen aanzienlijk kunnen vergroten. Vriendschap en relaties kan iets zijn dat u overkomt maar kan ook iets zijn waar ge actief aan kunt bouwen.

cura

Legacy Member
glashelder zei:
Allez, ik snap niet waarom jullie nu hierover discussiëren :p Het ging over eenzaam sterven, jullie zijn toch niet allemaal van plan om binnen nu en 10 jaar te sterven?

Eenzaam sterven, dat is voor mij een oud omaatje die niemand meer ziet langskomen, hele dag in de zetel zit en uiteindelijk doodgaat omdat ze van de trap is gevallen en daar 3 weken gelegen heeft, omdat niemand nog naar haar komt kijken.

Je kan zeggen wat je wil, maar dat lijkt me niet tof :p En dan kan je wel zeggen dat je geen relatie nodig hebt om gelukkig te zijn en dat de Himalaya niet mooier wordt met iemand naast je, maar als je daar zit als oudje lijkt het me toch best wel kut.

Maar goed, voor hetzelfde geld heb je op die leeftijd een toffe vriend(in) die samen met jou naar Blokken komt kijken, dat kan ook.

Het ging hem over het enorme misverstand dat eenzaamheid slecht is. Zoals iemand ook zei, je kan ook een leven leiden met je partner en toch eenzaam sterven (omdat je partner bvb. eerder sterft). :)

Booka, over't algemeen mogen mijn lange posts genegeerd worden als dit soort zaken je niet interesseert hoor. Meestal hebben dit soort posts voor mij een bijna meditatieve invloed. Dus m'n excuses dat'k het lief-topic beetje misbruik hiervoor. :)

Vio

Legacy Member
Naar mijn mening veel liever deze posts dan de kledij-discussies.

Zou het er ook niet met te maken hebben dat in groep (2 en meer) we
- sterker staan in het leven(is heel ruim)
- gedeelde ervaringen/meningen/... dus onszelf herkennen in anderen en kunnen identificeren met andere mensen
en dat dit meer bijdraagt tot ons geluk dan materialistische zaken

en niet te vergeten het feit dat door wie jij bent jij misschien die andere ook goed doet voelen je jezelf ook goed voelt.

glashelder

Legacy Member
cura zei:
Het ging hem over het enorme misverstand dat eenzaamheid slecht is. Zoals iemand ook zei, je kan ook een leven leiden met je partner en toch eenzaam sterven (omdat je partner bvb. eerder sterft). :)

Ja tuurlijk, maar de kans is kleiner en je zal waarschijnlijk minder lang eenzaam zijn.

Daarnaast, de mens is gewoon een sociaal wezen. Tuurlijk willen wij relaties aangaan en vriendschappen en omgaan met andere mensen. Dat is toch maar normaal.

cura

Legacy Member
Vio zei:
Naar mijn mening veel liever deze posts dan de kledij-discussies.

Zou het er ook niet met te maken hebben dat in groep (2 en meer) we
- sterker staan in het leven(is heel ruim)
- gedeelde ervaringen/meningen/... dus onszelf herkennen in anderen en kunnen identificeren met andere mensen
en dat dit meer bijdraagt tot ons geluk dan materialistische zaken

en niet te vergeten het feit dat door wie jij bent jij misschien die andere ook goed doet voelen je jezelf ook goed voelt.

Sterker staan in het leven zou niet nodig moeten zijn, maar ik vermoed dat zoals je zegt het wel helpt om andere mensen rond je te hebben qua zelfontplooiing. Je spiegelt jezelf sowieso tov andere mensen en anderen zullen vaak tekortkomingen die jij hebt zien terwijl jijzelf ze niet ziet. Maar hier wijk ik wel wat af want ik heb nooit gezegd dat een relatie hebben slecht is natuurlijk. :)

Bedoel je dat materieel geluk steeds betrekking heeft tot het moment zelf en het soort geluk dat je krijgt van vriendschap en liefde meer betrekking heeft tot gelukkig zijn over hoe je zelf bent?

Dan kan het onderscheid gemaakt worden tussen het soort geluk van hetgeen jij zegt en het feit dat mensen zeggen dat bvb. het Himalaya gebergte mooier is met een partner. Of begrijp ik uw post verkeerd? :)

glashelder zei:
Ja tuurlijk, maar de kans is kleiner en je zal waarschijnlijk minder lang eenzaam zijn.

Daarnaast, de mens is gewoon een sociaal wezen. Tuurlijk willen wij relaties aangaan en vriendschappen en omgaan met andere mensen. Dat is toch maar normaal.

Als je je leven leidt naargelang hoe groot de kans is dat x of de kans is dat y zal je jammer genoeg wel nog veel teleurstellingen meemaken. Het is inderdaad "normaal" om relaties aan te gaan, maar het punt is dat men best geen relatie aangaat met de verwachting dat men hierdoor een gelukkiger leven zal leiden en alles zoveel beter zal zijn. En, om het beetje on-topic te houden, al zeker niet omda de eenzaamheid tegen te gaan. :)

Wat is overigens "normaal", volgens de normen van het hedendaagse leven. Maar is het verkeerd omdat het niet volgens de normen is? :)

Scarity

Legacy Member
Als je ongelukkig / eenzaam bent, waarom zou je dan niet eens een levenspartner proberen zoeken, waar je alles door dik en dun mee kan delen? Waarom zou je hier niet logischerwijze gelukkig'er' van worden?

It makes no senseeeeeeeeee

cura

Legacy Member
Scarity zei:
Als je ongelukkig / eenzaam bent, waarom zou je dan niet eens een levenspartner proberen zoeken, waar je alles door dik en dun mee kan delen? Waarom zou je hier niet logischerwijze gelukkig'er' van worden?

It makes no senseeeeeeeeee

Ik vind net dat het niet logisch is om een levenspartner te zoeken omdat je ongelukkig bent door je eenzaamheid. Waarom zou je niet werken aan het feit dat die "eenzaamheid" je ongelukkig maakt? Als het water uit je kraan op de grond loopt, koop je dan een emmer/dweil of draai je de kraan dicht? :P

glashelder

Legacy Member
cura zei:
Als je je leven leidt naargelang hoe groot de kans is dat x of de kans is dat y zal je jammer genoeg wel nog veel teleurstellingen meemaken. Het is inderdaad "normaal" om relaties aan te gaan, maar het punt is dat men best geen relatie aangaat met de verwachting dat men hierdoor een gelukkiger leven zal leiden en alles zoveel beter zal zijn. En, om het beetje on-topic te houden, al zeker niet omda de eenzaamheid tegen te gaan. :)

Wat is overigens "normaal", volgens de normen van het hedendaagse leven. Maar is het verkeerd omdat het niet volgens de normen is? :)

Haha, ik ben wel de laatste persoon die dat doet, met mijn vriend die gemakkelijk 40 jaar eerder zal sterven dan ik ;)

En normaal, normaal. Dat een mens een sociaal wezen is, valt toch niet te ontkennen. Behoefte aan menselijk contact (zij het in de vorm van een relatie, vriendschap of iets anders) is inherent aan de mens.

cura

Legacy Member
glashelder zei:
Haha, ik ben wel de laatste persoon die dat doet, met mijn vriend die gemakkelijk 40 jaar eerder zal sterven dan ik ;)

En normaal, normaal. Dat een mens een sociaal wezen is, valt toch niet te ontkennen. Behoefte aan menselijk contact (zij het in de vorm van een relatie, vriendschap of iets anders) is inherent aan de mens.

Dus bij jou is de kans dat je eenzaam zal sterven groter dan bij anderen? :)
En dat bedoel ik niet negatief want ik zie niets negatiefs aan eenzaam sterven. (bijna) Iedereen sterft alleen. :P

Ik ga ook niet beweren dat ik geen behoefte heb aan menselijk contact, maar het aantal mensen die geen behoefte hebben aan menselijk contact is niet te verwaarlozen. Ik denk maar aan kluizenaars, mensen die zich focussen op het spirituele, etc.

Nerath

Legacy Member
Zelf denk ik ook niet dat je in een goede positie zit wanneer je ongelukkig bent en dan een partner zoekt. Een partner moet je enkel zoeken wanneer je tevreden bent met wat je hebt, zodat deze een verrijking kan worden, maar geen voorwaarde voor het geluk.

Je kunt ook altijd niet zoeken, natuurlijk, en het toeval zijn werk laten doen.

Arifiene

Legacy Member
Stancke zei:
Arifiene en ik zijn er gisteren aan uitgeraakt tussen pot en pint.

Alle miserie in relaties: de vrouwen hun schuld

Glad we figured that out.

Dat was uw conclusie, de mijne luidde anders :p.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan