Dus ik heb nu 4 weken een vriendin echter...
Ik heb écht het gevoel dat ik ze 10x liever zie dan zij mij. Ze heeft wat ex'n voor me gehad en heeft de neiging ze allemaal op te noemen of erover te beginnen zonder dat er aanleiding toe is. Zo zaten we eens in de auto en begon ze opeens '' amai ik weet nog toen ik nog samen was met x, blabla, da was kei grappig''. Wel storend gedrag voor me.
Ik heb haar hierover al aangesproken en ze zegt dan wel ''ik hou alleen van u'' & ''da is verleden''. Standaard shizzle.
Nu, het is me opgevallen dat ik een emotioneel wrak ben bij haar. Ik wil haar constant zeggen hoe graag ik ze zie (ik let erop dat ik dat niet teveel doe) en wil constant bevestiging. Ook pieker ik soms in m'n bed nog na over dingen die ze een week geleden zei en dan nog domme dingen eigenlijk ook. Kleine dingen zoals misschien kunnen we elkaar beter vandaag niet zien want ik moet morgen studeren etc, zijn werkelijk dodelijk voor mij en geven me een érg slecht gevoel. Hoewel ik zeer zeker wel wéét dat het beter is elkaar niet altijd te zien, en dat wil ik ook niet.
Ook heb ik voor haar een fantastische 'relatie' gehad van 2 maanden, die op 2 dagen compleet omzeep was door mijn gedrag. En ik begin de situatie nu terug wat te herkennen en verkeer dus vrij snel in een staat van paniek. Bv. op dit moment is ze actief op facebook, maar stuurt ze niet terug op mijn berichten. Ik weet echt wel dat zoiets belachelijk is, maar het stoort me gewoon.
Ik gok dat het nog wat de prille verliefdheid is die opspeelt, en dat het betert met tijd. Maar wou dit even kwijt. Ben op dit moment vrij radeloos. Ik zie haar écht graag, ik weet dat je zoiets niet kan/mag zeggen als je nog maar pas samen bent maar ik voel me echt goed bij haar.
Ik ben trouwens niet onervaren, ik heb al veel korte en lange relaties gehad voor haar. Maar ik word soms ziek van de zenuwen omdat ik elke keer een smsje verwacht met ''we moeten is praten''.
Tot hier m'n wijverig gedrag :')