Carrion zei:
Dus gij hebt ook eerst uw tetten laten keuren door Marc om te zien dat zenne pacemaker er niet spontaan van uitviel?
Nu je het zegt, borsten kan je op het eerste zicht niet beoordelen
Maar wat ik al eerder zei: als je verliefd bent, ga je toch niet afknappen op zoiets? Als je écht verliefd bent dan vind je juist alles geweldig en vind je die imperfecties óók mooi want dat maakt de persoon uniek en het hoort er gewoon bij. Allez, ik kan me herinneren dat ik ooit eens tegen een ex-vriendje gezegd heb dat ik iets dat hij heel lelijk vond aan zichzelf juist heel mooi vond, omdat het zo hem was. Of ben ik de enige die zo van die walgelijk-romantische momenten heb met mijn lieven?
Overigens heb ik Mark leren kennen in de sauna dus hij had mijn borsten al gezien, ja
Y@nnick. zei:
Wat glashelder beschrijft is eerder blinde liefde, daar moet je toch ook over weten komen.
Ja, in het begin is het natuurlijk blinde verliefdheid en ja, dat gaat voorbij. Maar tegen dan heb je hopelijk wel al een band opgebouwd en ga je je relatie niet weggooien voor lelijke borsten of een buikje of een scheve piemel of weet ik veel. Het zou nogal wat zijn, dat je lief waarmee je al 7-8 maanden vrijt (of hoelang duurt zo'n fase?) ineens zegt "ja die borsten, dat stoort mij ineens enorm, dus euh, doei."
Ik ben trouwens wel één keer samen geweest met iemand waarvan ik achteraf echt dacht van jezus, wat beziélde mij in godsnaam, wat een vadsig ventje. Daar was echt vanalles mis mee, innerlijk én uiterlijk. Maar dat was echt 100% rebound, als dat een excuus is. Brrrr, 'k vind het nog vies als ik er aan terugdenk.
