Archief - Heb je een lief: the sequel deel 14,5

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    384
  • Opiniepeiling gesloten.

Rider

Legacy Member
evil_konijn zei:
Als bij mannen een relatie na een paar weken niet blijkt te lukken, hebben ze ondertussen toch een paar keer kunnen poepen en hebben ze niets verloren. Vrouwen zien het allemaal zo simpel niet.

Tja da's ook maar wat we ons ego trachten wijs te maken om toch nog iet of wat sane te blijven :p

AmandaH

Legacy Member
Huh, Yannick, ze wou u haar gsm nummer niet geven? Ofwel geeft ze dan alleen maar haar gsm nummer aan mensen met wie ze close is ofwel, tja.

Het lijkt mij ook dat ge nogal veel complimenten geeft aan meisjes.

eXtreme

Legacy Member
glashelder zei:
Ik snap dat nog altijd niet goed. Misschien ligt het aan mij, maar hoe kan je zo'n interesse hebben (tot op het punt dat je er hier over schrijft en er blijkbaar dus wel serieus over nadenkt) in iemand die je amper kent? Is dat dan puur op het uiterlijk? Of "ik zoek een lief en die ziet er wel een toffe uit"?

Bij mij gaat dat compleet omgekeerd. Ik leer iemand kennen, het is een tof persoon, ik spreek er een paar keer mee af, het is allemaal goed en wel en dán begin ik mij af te vragen of er misschien iets meer in zit en of ik misschien iets begin te voelen. Dit is sowieso nadat we al wat tijd hebben doorgebracht en ik een beetje heb kunnen aftasten wat voor persoon het is.

Sommigen doen dat hier precies omgekeerd, iemand zien lopen, afvragen of er iets meer in zit en dus de persoon maar leren kennen :p

Ik weet ook niet wat je precies bedoelt met "gevoelens", maar ik kan me niet voorstellen dat er echt verliefdheid of gevoelens zijn voor iemand waarmee je 2x gesproken hebt, en dan waarschijnlijk alleen maar over oppervlakkige dingen. Je kent die persoon toch niet? Aantrekkingskracht ok, maar dat gaat precies zoveel verder.

Allez, soms heb ik het idee dat het meer gaat over "een lief vastkrijgen" dan echt serieuze interesse in de persoon op zich. En dat bedoel ik niet slecht, maar misschien moet je je eens afvragen wat je wil, een lief of dat meisje als lief.


Bij marckske zie 'k da ni direct gebeuren, nee

sparks

Legacy Member
Gestolen van de ergernis thread.

Jawel, maar it's one big mess. Ik weet niet wat je zoal hebt meegekregen, maar hij zou daar dus wel zitten. Alleen wil of mag (of weet ik veel) hij daar nu niet meer zitten, dus zijn ze op zoek naar iets anders. En wáár dan wel, dat wil hij mij óók niet zeggen want zie dat ik daar plots ook weer sta.

Dus basically is het echt helemaal fucked up.

Het komt hem dus toevallig heel mooi uit en zij zit met een schuld gevoel.
Tis toch ne lepe eh, die Mark.

Alteration

Legacy Member
Y@nnick. zei:
Ik zal eens mijn verhaal doen :). Vandaag heb ik het nieuwe meisje weer aangesproken na de les, ging redelijk vlot en normaal.

De eerste keer was ze toevallig eens naast mij komen zitten en zijn we zo aan de praat geraakt. Daarna ben ik met haar meegewandelt naar de kapper omdat ze daar moest zijn. Had toen spijt dat ik haar gsm-nummer niet had gevraagd.

Deze keer was ze een beetje ziek, keelontsteking. Ze moest een nieuwe studentenkaart gaan halen en heb haar ff de weg getoond omdat ze dat niet goed wist. Ondertussen een complimentje gegeven over haar haar en op het einde gevraagd naar gsm-nummer, ze zei toen dat ik beter haar via Fb dan een berichtje stuurde.

Ik weet niet in wat voor positie ik nu sta. Ik heb haar nu wel nog maar 2 keer kort gezien en gesproken en ik moet zelf ook nog zeker zijn van mijn gevoelens maar het wijst allemaal de goede richting uit. Ook als ik op haar Facebook-profiel kijk lijken we meer dezelfde interesses te hebben dan bij you know who.

:unsure:

Nog maar 2 keer kort gezien en al becomplimenteerd en haar nummer gevraagd :D

Saphira

Legacy Member
Y@nnick. zij gij zo wanhopig op zoek naar 'n lief? No offence, ma kvin daje wel zo overkomt...

lantaarnpaal

Legacy Member
Y@nnick. zei:
Deze keer was ze een beetje ziek, keelontsteking. Ze moest een nieuwe studentenkaart gaan halen en heb haar ff de weg getoond omdat ze dat niet goed wist. Ondertussen een complimentje gegeven over haar haar en op het einde gevraagd naar gsm-nummer, ze zei toen dat ik beter haar via Fb dan een berichtje stuurde.

Ik weet niet in wat voor positie ik nu sta. Ik heb haar nu wel nog maar 2 keer kort gezien en gesproken en ik moet zelf ook nog zeker zijn van mijn gevoelens maar het wijst allemaal de goede richting uit. Ook als ik op haar Facebook-profiel kijk lijken we meer dezelfde interesses te hebben dan bij you know who.
:

contacteer haar via facebook dan :unsure:


welk complimentje heb je trouwens gegeven?

spade VI

Legacy Member
Manuvdv zei:
Eigenlijk spreek je jezelf tegen. Eerst beweer je dat het studentenleven zou moeten sneuvelen om ergens een baantje te zoeken, maar kan dat niet net (zonder te veralgemenen) aanleiding zijn tot marginaliteit? Waar jij dus mee zit te lachen, zo blijkt.

Neem nu een gemiddelde student, 19-20 jaar, ~2e bachelor, diploma ASO. Als die zijn vriendin plots zwanger is moet hij volgens jou zijn studies laten vallen en ergens een of ander schijtjobke in een fabriek aannemen aan 1200/maand zonder positieve vooruitzichten? Want wees eerlijk, de overgrote meerderheid die uit ASO komt kan niets beter vinden; je kan immers niets. Van wat ga je leven? Dit is geen 'happily ever after'-verhaaltje, je kan immers niet leven van de besjes in het bos en de konijntjes in het veld. En een student van die leeftijd zal -normaal gezien- ook geen oudere vriendin hebben met vaste job en deftig inkomen dus je bent gescheten. Misschien ligt het aan mijn gebrek aan fantasie maar ik zou niet weten wat te doen in zo'n situatie, abortus lijkt mij dan ook de enige echte realistische oplossing (let op: ik zeg niet de correcte oplossing op moreel vlak) wil je jezelf, jouw partner en dat kind een goede toekomst geven.

Dan hebben we het vooral over de toekomst van het kind, maar wat met jouw toekomst, wat met de toekomst van je vriendin? Hebben jullie geen dromen of ambities? Zoals jij het aangeeft zouden de studies moeten sneuvelen, wat IMO een immense en drastische verandering is in je leven en je toekomst. Ikzelf heb bijvoorbeeld bepaalde dromen en ik heb ambities. Zet mij verplicht aan de band en je neemt alle fut uit mijn leven, gegarandeerd ga ik een verschrikkelijke toekomst tegemoet. Dan kan ik mijn kind misschien geven wat het verdient (wat ik eigenlijk sterk betwijfel, zie hierboven) maar zelf heb ik zowat mijn hele toekomst opgegeven. Zeer zwaar dilemma, lijkt mij.

Ik heb tot voor kort ook regelmatig nagedacht over zo'n situaties. Niet dat we ooit ook maar in de buurt zijn gekomen maar het kan iedereen overkomen, niets is 100% veilig (behalve onthouding dan). Nu is het gelukkig niet meer van toepassing, ik studeer af binnen een half jaar en ben sowieso al zeker van werk. Zou dus een heel andere situatie zijn mocht mijn vriendin nu zwanger zijn (doch nog steeds een drastische verandering).

Ik ben geen drastisch voor- of tegenstander van abortus. Het enige wat ik wil aantonen is dat het van zoveel zaken afhangt. "Neem je verantwoordelijkheid" is zoveel meer dan het kind zonder meer te aanvaarden, zoals sommigen hier wel lijken te beweren. Als je weinig tot geen middelen hebt om het kind goed op te voeden, neem je dan je verantwoordelijkheid door het te houden? Ik weet het niet, 't is voor discussie vatbaar.

EDIT: Dit is uiteraard in de veronderstelling dat je op je eigen benen moet staan. Steun van ouders en familie mag en kan je niet als een gegeven beschouwen.

Kijk, kben zelf "maar" afgestudeerd in TSO secretariaat - talen. Punt is dat ik echt doelde op de verloren nestjes van BSO (niet in het algemeen want er zitten veel goeie slimme gasten tussen) ma de echt stereotype margi's van "cava patchj, alles bon jong, putin, azu skaaa"...en dat werkelijk geen hol besef hebben van zich in het gareel te trekken of verantwoordelijkheid te kweken. Zij denken "yes ne kleinen" en verder niets. Ik weet het, het klinkt erg of bevooroordeelt maar er lopen er zo genoeg. De helft of drie kwart zitten ze nog met hun kop bij uitgaan of het uitbouwen van den auto ipv de opvoeding van het kleintje dat komt. Echt ziekelijk.

Mits het zo'n situatie betreft zou abortus meteen juiste keuze zijn. Maar moest ik een kind gehad hebben na m'n afstuderen, dan zou ik idd m'n hogeschool ambitie of gelijk wat verder in m'n hol steken. Tuurlijk is het vandaag de dag een must, maar met hard werken kan het misschien en ik zeg, misschien ook lukken. Mijn moeder haar vriend, zeer beschaafde en vriendelijke man, heeft vroeger veel ongeluk gekend qua familie en al, en moest daardoor ook verdere studies maar vergeten. Maar de man werkte hard, leerde terwijl doen, en klom steeds op, door zaken te doen die niemand wou of waar moeite voor nodig was, en hij heeft nu al zo'n jaar of 15 een zeer hoge positie, waar sommigen met zo'n fancy diploma dus niet geraken. Idd geluk is er mee gemoeit, maar met hard werken en oppofferen kom je er misschien ook. Tis geen garantie maar het kan altijd....

Als ik iemand was zoals ik hier in het begin aanhaal, abortus...Maar als ik weet dat ik als ouder het hart op de juiste plaats heb, de juiste waarden en normen kan meegeven, en een vast inkomen kan verzorgen zodat we het kunnen redden. Dan ja, weg studentenleven...liever het kind

Ph Sp

Legacy Member
Y@nnick. zei:
Ik ben denk ik altijd al verliefd geworden op meisjes die ik amper kende, nog nooit op een goede vriendin ofzo.

Wat ik mij nu eigenlijk sinds kinky K afvraag is wat die 'emoties' waar gij zo lijk non-stop over praat zijn. Is dat de verliefdheid genre vlinders in de buik enzo? Helemaal de kluts kwijt zijn als ge haar ziet?
En belangrijker: waarom is het zo elementair voor u dat er 'emoties' zijn als ge iemand nieuw tegenkomt? Kunt ge niet gewoon daar mee praten, zien of er interesse is en het van daar nemen om emotionele binding te maken?
's geen aanval ofzo he, ik vraag het me gewoon af.

puni

Legacy Member
Y@nnick. zei:
Ik denk dat dat een kwestie is van "zo worden meisjes verliefd" en "zo worden jongens verliefd".

Neen, eerder een kwestie van wanhopig versus niet wanhopig.

Tha_nOn

Legacy Member
Gonzo zei:
Jawaddedadde... Waar vindt ge zo'n nymfomanes? :eek:
Ik ken er nie veel (lees: geen) die 't 4 keer achtereen kunnen doen zonder last te krijgen hoor.
Hebben die een teflon poes ofzo?

wa heeft wa da meiske voelt er nu mee te maken!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan