Archief - Geen zelfvertrouwen of toch iets anders?

Ha, ik herken mij zo in u man.

In augustus ben ik met een Pools meisje op reis gegaan (3 weken door Europe gelift) dat ik een maand voorheen op internet had leren kennen.

In het begin, bij haar thuis en de eerste dagen verliep alles prima. Na een dag of 5-6 de eerste strubbelingen. Ik nam niet genoeg initiatief (lifts regelen of knopen doorhakken of ideeën aanbrengen) en praatte niet genoeg "why don't you tell something about yourself now" en ik van "ja maar, ik spreek toch ook."

Zij was wel een behoorlijk dominant type, ook een zeer mooie vrouw die genoeg mannelijke aandacht kreeg en verwachtte dat haar toekomstige vriend "the perfect gentleman" was. Daarna wat misverstanden (elkaars gedrag of uitspraken niet begrijpen bijvoorbeeld of verkeerd opnemen) en het werd moeilijk tussen ons. In het begin door mij omdat ik mij niet helemaal op mijn gemak voelde. Misschien dat ik ergens ook wat meer verwachtte, 't was niet veel, ik was af en toe toch verward.

Ik voelde mij de eerste dagen niet helemaal op mijn gemak en de dingen die ik hierboven beschreef vond ik erg raar. Ondertussen ook teleurgesteld omdat ik niet veel gezien had in Duitsland en dat verwijtte ik haar en waren er casanova's die dingen bij haar probeerden waar zij gek genoeg op inging (zelfs van iemand die 12-13 jaar ouder was) en ik wist helemaal niet hoe ik met haar gedrag moest omgaan. Zij ging naakt zwemmen met die gast en een dag later zag ik ze ook knuffelen, maar tegen mij zegde ze dat ze dat was gaan doen omdat hij heel 'pushy' was en ze geen nee durfde zeggen. Zelfde met die knuffels. Ik was van: "WTF hebt gij nu echt geen zelfrespect? Ge liegt tegen uzelf en die kerel. Welke vrouw van 21 jaar oud gaat nu zwemmen met een veel oudere kerel terwijl ze dat niet wil." En tegelijk praatten niet altijd tegen elkaar en waren er duidelijk spanningen. Tegelijk deed ze ook koppig haar zin als we tezamen op stap waren. "Wil je daarheen? Neen. "Kunnen we neerzitten om te eten?" Neen. Terwijl we met ons broodje door de stad liepen. "Waarom liepen we hier?". Jij waar hier komen. "Neen, heb gewoon gezegd dat ik u volgde". "Gij zijt geen leugenaar". Neen, dat moet het gewoon een misverstand zijn. "Nee, gij liegt"...

Ik had dan ook massa's ergernissen, werd dan lastig en heb onvriendelijke dingen gezegd en vervolgens begon zij zich ook te ergeren aan mij. en dan ik weer aan haar etc.

Uiteindelijk dan zware discussie gehad 5 dagen voor het einde en de dag erna eens een halve dag gesplitst en alleen opgetrokken... Daarna was alles rustig en waren we weer vriendelijk.

In elk geval, leren uit je fouten.

*veel positievere attitude nodig
*minder snel ergeren aan dingen
*minder impulsief reageren. Bv. indien het haar schuld niet is, niet kortaf antwoorden als ze per ongeluk iets zegt dat u niet helemaal aanstaat.
*socialer zijn

En daar ben ik dan ook aan het werken.

glashelder zei:

Dus je denkt dat er nooit meer een situatie zal komen waarbij je serieus kans maakt bij een meisje?

Klik om te vergroten...

Hoe ik me nu voel, inderdaad . Zeker toch niet bij iemand zoals haar...

dunno zei:

In het begin, bij haar thuis en de eerste dagen verliep alles prima. Na een dag of 5-6 de eerste strubbelingen. Ik nam niet genoeg initiatief (lifts regelen of knopen doorhakken of ideeën aanbrengen) en praatte niet genoeg "why don't you tell something about yourself now" en ik van "ja maar, ik spreek toch ook."

Klik om te vergroten...

Zo herkenbaar, toen ik haar net kende ging alles goed, voelde me zalig en dat merkte iedereen. Maar net voor we vertrokken had ik dat wauw gevoel niet meer en dacht natuurlijk dat het aan mij lag. Toen we daar waren te gefocust om die vakantie niet te verkloten, waardoor het uiteraard wel fout begon te lopen. Echt ruzie hebben we niet gehad, meer gesprekken van waarom ik zo deed.

En zo veel spijt dat ik haar niet heb kunnen laten zien hoe ik echt ben, maak normaal altijd van alles het beste en zeker op vakantie waar je u van niets moet aantrekken. Verliefd zijn doet toch rare dings mee ne mens.

Zo'n vraag als vertel iets over jezelf, kan ik van rotten. Wat kan je daar nu op zeggen? Ale ja ik weet wat ik kan zeggen, maar komt gewoon fout over .

Hoor je nog van haar? En merk je dat je al veranderd bent?

Weet ge, 't is enerzijds gewoon een gebrek aan ervaring in het omgaan met een vrouw die je graag hebt en anderszijds ga je ook op reis met iemand die je niet goed kent, dan kom je altijd voor verrassingen te staan.

3 Weken terug heb ik een mailtje gestuurd en dat heeft ze beantwoord. Het was beleefd, maar ik vond het een beetje formeel. Er zaten wel 2 foto's bij. Voor de rest beiden een review achtergelaten op de website waar we elkaar leren kennen hebben. Ik had ook eens een SMS gestuurd, maar geen antwoord gehad... Veel moeite heb ik ook niet meer gedaan. Enerzijds omdat ik haar niet wil stalken en anderzijds omdat ik er geen behoeft aan heb. Die constante moodswings heb ik ook. Soms ben je positief en denk je aan de leuke momenten, op andere momenten vraag ik mij af waarom ze niets van zich liet horen... Je hebt mekaar 20 dagen en bijna constant gezien en dan ineens compleet te verdwijnen vind ik zeer vreemd. Was ze dan wel oprecht vriendelijk?

Ik zou wel graag eens teruggaan naar Polen. Ik weet niet hoe ik dat moet aanbrengen. Hey, ik wil jou komen bezoeken en een paar dagen samen zijn of eerder gewoon van heb je misschien een keer tijd, misschien dat ik eens kan binnenspringen. Een keer napraten over de reis en zien hoe het tussen ons gaat, nu we elkaar tenminste wat kennen en geen stress hebben tijdens de reis en 24/24 op elkaar te zitten kijken. En als ze niet meer wil, fuck it en ik geniet wel van de rest van mijn reis. Misschien dat ik nog wel een klein kerstgeschenkje stuur, we zien wel.

Jezelf proberen te veranderen is niet makkelijk, maar ik probeer wel op mijn gedrag te letten.
Bv. iets meer gentleman te zijn, positief te zijn, problemen aanpakken en niet uitstellen. Dat geeft u ook een goed gevoel en minder kopzorgen.

Idd veranderen is niet makkelijk, vroeger altijd ingedramd geweest dat een mens niet kon veranderen en uiteindelijk toch diep vanbinnen dezelfde blijft. Tis nu ook zo dat ik de indruk heb dat eens je het verkloot hebt bij iemand, je het voor altijd verkloot hebt. Tzal moeilijk zijn om haar ooit te overtuigen dat ik niet meer zo ben, hoe graag ik het ook wil.

Bah

Man deze topic is deprimerend.

Ipv jezelf zo in zelfmedelijden te wentelen, man up and get things done.
Stap op die griet af, leg uit wnr je u gelijk nen balzak hebt gedragen en aanvaard de reactie zoals ze komt.

Tenzij ge 78 jaar zijt, gaat dat grietje heus niet het laatste paar wandelende borsten zijn dat je gaat fancyen.

Komt er dus gewoon op neer dat je op reis ging met een dame, en daar hoge verwachtingen bij had. Dat liep dan allemaal niet vlot en van het moment dat ze aandacht aan een andere man gaf zijn jullie kwaad geworden en is de hele reis in't water gevallen.

Verhuis naar de heb je een lief thread en zoek een andere dame die je ziet zitten. Het leven stopt niet na 1 crush.

EnWatNu zei:

Hoe ik me nu voel, inderdaad . Zeker toch niet bij iemand zoals haar...

Klik om te vergroten...

Iemand zoals haar.. Je bent er begot eens mee op reis geweest, je weet nauwelijks hoe zij als persoon is. Het enige dat je weet is het beeld dat jij van haar gevormd hebt, niet hoe zij is. Dat beeld is gebaseerd op uw ervaringen met haar als vriendin en uw perspectief dat gevormd is door uw wensen en verlangens. Je weet dus nauwelijks hoe ze echt is. Voor hetzelfde geld ging je er mee samen zijn en besefte je na enkele maandjes dat ze toch niet zo perfect is als je wel dacht. In plaats van die mogelijkheid open te laten houd je je vast aan dat beeld van het "perfect meisje die je nooit zal kunnen krijgen". Klinkt alleszins zeer jammer dat je dat mislopen hebt als je het zo definieert, maar dat is dus niet de realiteit.

cura zei:

Iemand zoals haar.. Je bent er begot eens mee op reis geweest, je weet nauwelijks hoe zij als persoon is. Het enige dat je weet is het beeld dat jij van haar gevormd hebt, niet hoe zij is. Dat beeld is gebaseerd op uw ervaringen met haar als vriendin en uw perspectief dat gevormd is door uw wensen en verlangens. Je weet dus nauwelijks hoe ze echt is. Voor hetzelfde geld ging je er mee samen zijn en besefte je na enkele maandjes dat ze toch niet zo perfect is als je wel dacht. In plaats van die mogelijkheid open te laten houd je je vast aan dat beeld van het "perfect meisje die je nooit zal kunnen krijgen". Klinkt alleszins zeer jammer dat je dat mislopen hebt als je het zo definieert, maar dat is dus niet de realiteit.

Klik om te vergroten...

we kennen dat allemaal e
blind van verliefdheid...

de ontnuchtering kan groot zijn eens hij minder gevoelens voor haar heeft
leg het gewoon allemaal is eerlijk uit...
drinkt u desnoods thuis een half stuk in u voeten en stuurt een bericht voor af te spreken
dag nadien kunde nie anders meer dan er naartoe gaan en u zeg te doen

Mini zei:

Man deze topic is deprimerend.

Ipv jezelf zo in zelfmedelijden te wentelen, man up and get things done.
Stap op die griet af, leg uit wnr je u gelijk nen balzak hebt gedragen en aanvaard de reactie zoals ze komt.

Tenzij ge 78 jaar zijt, gaat dat grietje heus niet het laatste paar wandelende borsten zijn dat je gaat fancyen.

Klik om te vergroten...

Haha ik weet het, zeer deprimerend, maar je zal je ook al wel eens zo gevoeld hebben zeker? Al dan niet minder lang .

Proto zei:

Komt er dus gewoon op neer dat je op reis ging met een dame, en daar hoge verwachtingen bij had. Dat liep dan allemaal niet vlot en van het moment dat ze aandacht aan een andere man gaf zijn jullie kwaad geworden en is de hele reis in't water gevallen.

Verhuis naar de heb je een lief thread en zoek een andere dame die je ziet zitten. Het leven stopt niet na 1 crush.

Klik om te vergroten...

Zoals gezegd is er geen ruzie van gekomen, meer teleurstelling waarom ik zo deed. Of had je het op het ander verhaal van Dunno?

killerk1ng zei:

we kennen dat allemaal e
blind van verliefdheid...

de ontnuchtering kan groot zijn eens hij minder gevoelens voor haar heeft
leg het gewoon allemaal is eerlijk uit...
drinkt u desnoods thuis een half stuk in u voeten en stuurt een bericht voor af te spreken
dag nadien kunde nie anders meer dan er naartoe gaan en u zeg te doen

Klik om te vergroten...

Laat het nu net zijn dat ik haar 2 weken terug heb gezegd dat ik haar ging laten doen. En uit een vorige relatie heb ik al meegemaakt dat ik dit dan best ook kan doen, anders begin ik me toch aan te stellen en het erger te maken.
Hoewel ze paar dagen terug wel iets heeft laten weten, maar het ging er niet over, was nog iets van de reis. Maar kan ik concluderen dat als ze nu niks meer van haar laat weten of vraagt hoe het nu verder moet, ik het gewoon moet laten gaan? (moet het nu al laten gaan ik weet het wel, maar bon)

cura zei:

Iemand zoals haar.. Je bent er begot eens mee op reis geweest, je weet nauwelijks hoe zij als persoon is. Het enige dat je weet is het beeld dat jij van haar gevormd hebt, niet hoe zij is. Dat beeld is gebaseerd op uw ervaringen met haar als vriendin en uw perspectief dat gevormd is door uw wensen en verlangens. Je weet dus nauwelijks hoe ze echt is. Voor hetzelfde geld ging je er mee samen zijn en besefte je na enkele maandjes dat ze toch niet zo perfect is als je wel dacht. In plaats van die mogelijkheid open te laten houd je je vast aan dat beeld van het "perfect meisje die je nooit zal kunnen krijgen". Klinkt alleszins zeer jammer dat je dat mislopen hebt als je het zo definieert, maar dat is dus niet de realiteit.

Klik om te vergroten...

Ik hopet, momenteel zie ik nog geen slechte punten. Maar dan is er weer het gedacht dat ik toch liever die paar maanden had gehad, dan nu helemaal niets...

Klote dat ik steeds zo fel aan dingen blijf denken en me er weken rot over kan voelen...

Mini zei:

Man deze topic is deprimerend.

Ipv jezelf zo in zelfmedelijden te wentelen, man up and get things done.
Stap op die griet af, leg uit wnr je u gelijk nen balzak hebt gedragen en aanvaard de reactie zoals ze komt.

Tenzij ge 78 jaar zijt, gaat dat grietje heus niet het laatste paar wandelende borsten zijn dat je gaat fancyen.

Klik om te vergroten...

²....

Mini zei:

Man deze topic is deprimerend.

Ipv jezelf zo in zelfmedelijden te wentelen, man up and get things done.
Stap op die griet af, leg uit wnr je u gelijk nen balzak hebt gedragen en aanvaard de reactie zoals ze komt.

Tenzij ge 78 jaar zijt, gaat dat grietje heus niet het laatste paar wandelende borsten zijn dat je gaat fancyen.

Klik om te vergroten...

Hoe gedraagt een balzak zich?

Lang geleden dat ik hier nog eens gepost heb.

Ik zou hier een hele lijst van opvattingen geven over hoe je je moet gedragen. Maar imo is het even belangrijk dat je ook begrijpt van waar die komen. Die opvattingen zijn gebasseerd op mijn eigen ervaringen en zijn de gevolgen van een zeer lange weg die ik heb afgelegd.

Ik snap de commentaar van de mensen die jou een "fuck it"/asshole mentaliteit aanraden. Momenteel ben jij continu bezig met wat jij moet doen zodat de andere jou leuk zou vinden. Feit is dat jij niet in die mensen hun hoofd kunt kruipen om te zien wat deze mensen leuk vinden. Ik kan begrijpen dat dit heel wat frustratie oplevert aangezien je continu moet gissen naar wat/ "hoe" de andere persoon denkt. Je wordt continu geconfronteerd met die onzekerheid. Door de "fuck it/asshole-mentaliteit" ga je je begeven naar de andere kant van het [klootzak<--->pleasen]-spectrum maar dat is ook geen gezonde houding en een omweg van waar je eigenlijk naar toe wilt.

In de "relatie" die je momenteel met dat meisje hebt vergeet je dat er nog een andere persoon zit: Jezelf. Je schuift jezelf continu opzij, het enige wat telt is zij, maar je vergeet continu uw eigenwaarde. Je mag niet vergeten dat de enigste persoon die er op elk moment gaat zijn, die enigste persoon die op elk moment gaat klaar staan, jijzelf bent, niet zij. Waarom schuif jij jezelf dan continu opzij voor haar? Een van de moeilijkste zaken voor mij was om voor mezelf uit te maken wat ik wou, wat mijn standpunten waren, welk gedrag ik (wel/niet) van haar aanvaarde, etc. Belangrijk voor mij was het besef dat het oneens zijn met elkaar geen probleem is. Spanningen zijn nodig. De manier waarop je daarmee omgaat is veel belangrijker. Voor mij is daarbij belangrijk dat je elkaar, niet alleen haar, ook jezelf..., in ere laat.

Ik snap ook dat het tegenwoordig belangrijk is om een vriendin te hebben en dat je in die zoektocht wel wat principes overboord durft te gooien. Been there, done that. En dat is leuk als ge opzoek zijt naar seks of een kortstondige relatie. Maar besef dat als ge opzoek zijt naar iets serieus, en je wilt dat dat meisje op jou verliefd wordt dat je dan gaat moeten leren om jezelf te zijn. Een relatie waar jij jezelf niet kunt zijn werkt niet. Mijn huidige relatie werkt omdat ik en zij 100% onszelf zijn in onze relatie. Mijn vriendin ziet mij graag om wie ik ben. Moest ik een typetje spelen zou dit nooit werken.

Zelf heb ik een gigantische lange weg afgelegd en heb ik op die manier heel wat levenservaring opgedaan. Rond mijn 20ste had ik weinig zelfvertrouwen weinig vrienden, geen vriendinnen, ik was zeker niet de sociaalste. Ik heb de Pua wereld verkend & toegepast. Ik heb serieus wat rond gepoept, veel kortstondige relaties gehad, maar hoe meer ik dit deed hoe dieper ik uiteindelijk raakte. Dat rondpoepen waren mijn pieken, de rest was een heel diep dal vergelijkbaar met wat jij nu meemaakt. Achteraf gezien zijn dat wel ervaringen die mij gevormd hebben, die mij enorm veerkrachtig hebben gemaakt, waar ik enorm veel uit geleerd heb en die ik voor geen geld in de wereld zou willen ruilen.

Afhankelijk van hoe snel jij je probleem wil oplossen raad ik jou toch aan van eens bij een psycholoog aan te kloppen. Dit forum kan handig zijn om jou ervaringen te bespreken, maar in alle eerlijkheid ... ga je hier geen oplossingen vinden.

DesorteD