Denk dat als dat materialisme echt zo belangrijk is een relatie weinig kans heeft vanaf het dan eens fout gaat. Bijvoorbeeld iemand wordt ziek, de ander gaat lopen omdat de stabiliteit er niet meer is.
Iemand verliest hun werk, dus als ze niet vlug opnieuw werk hebben is het gedaan. Want slaafs werken is de grootste deugd en andere dingen willen doen in het leven, dat bestaat toch niet. Of die zijn bij voorbaat lui, want niet werken voor geld = lui en wat nog niet van stigma omdat het zo op tv voorgesteld wordt eh.
Ik zou veel veel liever iemand verstandig hebben, met een persoonlijkheid, die kan denken en haar eigen gevoelens en idealen heeft, dan iemand met een vast inkomen.
Ik zou ook nooit kinderen willen hebben met iemand die ze zou opvoeden om in de toekomst slaafjes/robotjes te worden.
Liever iemand met interesse in zelfontplooiing, groei en ontwikkeling. Iemand die ook geen geld/werkslaaf is.
Mus86 zei:
Ja, want iedereen wil in een verhaal stappen van onzekerheid en puur leven van klaprozen eten
..
Daar is niks golddiggen aan. Een vaste job kan even goed een job bij de vuilkar zijn.
Het gaat hem om een vorm van zekerheid die je aan je partner biedt, in both ways.
Stel dat één van de twee ziek raakt, wie gaat de andere (tijdelijk) onderhouden als de ziekenhuisfacturen binnen komen?
Dat overdadig denken binnen de gevestigde orde en binnen de aanvaarde normen. Lijkt mij gewoon zo saai.
Ik ken toch verhaaltjes die romantischer zijn dan mensen die in hun 20 trachten te leven als gepensioneerden.
Waar is de zelfontplooiing.
.
