Archief - Depressief
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Cranberry
Legacy Member
depressed zei:
Bereid u dan maar voor om u de rest van uw leven nog zo te blijven voelen. Ik begrijp dat het moeilijk is om tegen een doodvreemde uw hart te luchten, maar geloof mij, na uw eerste afspraak gaat ge blij zijn om opnieuw met die persoon te kunnen praten. Die mensen hebben ongetwijfeld al gevallen behandeld die 100 keer erger waren dan u, die gaan u niet beoordelen ofzo...
Ik snap niet waarom dat nog zo "taboe" is om met een psychiater, therapeut, ... te praten. Sure, er zijn genoeg mensen die daar heel hun leven lang nooit nood aan zullen hebben, maar voor al die mensen zijn er misschien wel 10 die daar wel nood aan hebben en misschien eentje die het "lef" heeft om de stap ook te zetten.
Wat uw motivatie ook is om dat niet te willen, doe het toch
Beschouw het als een dokter en gij hebt griep, die stelt een diagnose en probeert de beste oplossing te vinden, meer niet. Dat hoeven uw vrienden ook helemaal niet te weten hè, het is voor uzelf dat ge het moet doen, of wilt ge u de rest van uw leven zo blijven voelen?
Kben geen psychopaat ofzo ze kimdenkt
Legacy Member
"Zoek professionele hulp" is inderdaad waarschijnlijk het beste advies dat men je kan geven. Maar aangezien ik dat zelf ook (nog) niet gedaan heb, kan ik je niet echt verwijten dat je daar niet naar wil luisteren 
Wat kan je los daarvan doen?
Eerst en vooral proberen te genieten van simpele zaken. Een wandeling, een beetje sporten, wat klusjes doen, ... Die dingen lijken misschien onbetekenend, maar ze kunnen allemaal een klein beetje bijdragen tot je geluk. Trek er dus voldoende tijd voor uit, en gebruik ze als tegengif tegen negatieve gedachten.
Probeer je ook altijd bewust te zijn van het feit dat de zaken er zelden zo slecht voor staan als je door die negatieve gedachten misschien wel denkt. Ook als je geen uitweg ziet is er meestal wel een, als je jezelf genoeg tijd geeft om die te vinden.
Wat kan je los daarvan doen?
Eerst en vooral proberen te genieten van simpele zaken. Een wandeling, een beetje sporten, wat klusjes doen, ... Die dingen lijken misschien onbetekenend, maar ze kunnen allemaal een klein beetje bijdragen tot je geluk. Trek er dus voldoende tijd voor uit, en gebruik ze als tegengif tegen negatieve gedachten.
Probeer je ook altijd bewust te zijn van het feit dat de zaken er zelden zo slecht voor staan als je door die negatieve gedachten misschien wel denkt. Ook als je geen uitweg ziet is er meestal wel een, als je jezelf genoeg tijd geeft om die te vinden.
Guardian-X-
Legacy Member
Ga naar een specialist en zoek in tussentijd een hobby. Ik weet die hobby zoeken dat klinkt enorm cliché maar spreek uit ervaring als ik zeg dat dit wel degelijk helpt. Als het iets is da u echt interesseert zou je ervan verbaasd zijn hoeveel je je er aan kan toeleggen en die minder goede gedachten veel minder door uw hoofd gaan.
Nuja die hobby gaat uw depressie (imo) enkel verlichten/op de lange baan schuiven en op sommige momenten/gebeurtenissen gaat ge wel weer negatieve gedachten krijgen dus veel meer dan een lapmiddel is het niet. Dus een specialist opzoeken is noodzakelijk.
Makkelijkste is tegen uw huisarts vertellen dat er iets scheelt. Hij/zij zal dan beginnen vragen stellen en dan krijgt ge snel de neiging om effectief te zeggen wat er allemaal scheelt en deze kan eventueel al medicatie voorschrijven in tussentijd en u doorverwijzen naar een specialist.
Nuja die hobby gaat uw depressie (imo) enkel verlichten/op de lange baan schuiven en op sommige momenten/gebeurtenissen gaat ge wel weer negatieve gedachten krijgen dus veel meer dan een lapmiddel is het niet. Dus een specialist opzoeken is noodzakelijk.
Makkelijkste is tegen uw huisarts vertellen dat er iets scheelt. Hij/zij zal dan beginnen vragen stellen en dan krijgt ge snel de neiging om effectief te zeggen wat er allemaal scheelt en deze kan eventueel al medicatie voorschrijven in tussentijd en u doorverwijzen naar een specialist.
Son Gokou
Legacy Member
Zoals velen hier zeggen is een dokter de eerste stap. Toen ik een jaar of 13 was ook vanal meegemaakt en dokter kwam tot de conclusie dat ik manisch depressief was. Loopt bij ons blijkbaar in de familie aan vaders kant. Op aanraden hebben ze me 3 maanden geinterneerd en moet zeggen dat mij dit goed gedaan heeft.
Toen ik 21 was hetzelfde voor gehad en terug naar de dokter en die rade toen hetzelfde aan.
Nu ben ik 27 en ga weekelijks naar de psychiater. Sinsds 2,5 maand kan ook zeggen dat ik niks meer van medicatie slik. Op aanraden van de dokter om te zien hoe het zou gaan en als ik geen verslaving had opgebouwd.
Voorlopig loopt alles goed en leef ik zowat van dag tot dag. Vooral een goede hobby zoeken waarmee je in contact met veel mensen helpt altijd.
Ik heb zo warhammer 40K leren spelen dankzij een vriend en nu zit ik iedere dinsdag en zaterdag met een grote groep vrienden te tabletoppen en soms door de week doen we er nog een roleplay bij.
Het is niet omdat je je depressief voelt dat je de sukkelaar moet uithangen en iedereen medelijden met u moet hebben. Je moet ook willen er iets aan doen.
Toen ik 21 was hetzelfde voor gehad en terug naar de dokter en die rade toen hetzelfde aan.
Nu ben ik 27 en ga weekelijks naar de psychiater. Sinsds 2,5 maand kan ook zeggen dat ik niks meer van medicatie slik. Op aanraden van de dokter om te zien hoe het zou gaan en als ik geen verslaving had opgebouwd.
Voorlopig loopt alles goed en leef ik zowat van dag tot dag. Vooral een goede hobby zoeken waarmee je in contact met veel mensen helpt altijd.
Ik heb zo warhammer 40K leren spelen dankzij een vriend en nu zit ik iedere dinsdag en zaterdag met een grote groep vrienden te tabletoppen en soms door de week doen we er nog een roleplay bij.
Het is niet omdat je je depressief voelt dat je de sukkelaar moet uithangen en iedereen medelijden met u moet hebben. Je moet ook willen er iets aan doen.
Marginal0
Legacy Member
As ge ne goeie professioneel hebt kunde der zeker iets aan doen samen met hem (hij alleen gaat er wsl niet veel van bakken).
Bepaalde vrienden enzo kunnen u eventueel ook leiden tot een perspectiefverandering. Probeer eens iets met natuur, sport of spel, totdat ge iets tegenkomt dat u enorm boeit. Dan kan u serieus anders doen staan tegenover het leven ze.
Bepaalde vrienden enzo kunnen u eventueel ook leiden tot een perspectiefverandering. Probeer eens iets met natuur, sport of spel, totdat ge iets tegenkomt dat u enorm boeit. Dan kan u serieus anders doen staan tegenover het leven ze.
Mr_Larsman
Legacy Member
Verrassing; zoek hulp. Ga inderdaad eerst langs bij je huisarts, waarschijnlijk stuurt die je dan door naar een of andere psycholoog/psychiater die hij kent. Je kan blijven proberen het 'zelf op te lossen' maar geloof mij, voor sommige situaties is dit gewoon geen oplossing.
freakykiller
Legacy Member
depressed zei:
Ik zou eens nadenken over wat je anders wil in je leven, en probeer daar aan te werken (dat kan maanden, jaren duren, stap voor stap werken aan delen die je wilt veranderen in je leven).
Dit is wat ik denk uit eigen ervaring
(ik herken mezelf in die neerwaartse spiraal die jaren heeft geduurd, heb dat maar kunnen ombuigen in het 6de middelbaar. Slaapproblemen zijn zo ook van de baan etc.)
Zelf geloof ik niet echt in psychiater etc. Maar ik ben (nu nog meer dan vroeger) en was ook altijd van de mening dat je alles zelf kan oplossen (hoe lang het ook duurt). Maar als het niet anders kan, kan je het natuurlijk proberen
glashelder
Legacy Member
freakykiller zei:
Ah, dat dacht ik ook ooit. Is dat even verkeerd afgelopen
Er is niks mis met wat hulp van buitenaf. Vergeet niet dat apathie, lusteloosheid, weinig zin voor initiatief en geen zicht op de toekomst allemaal kenmerken zijn van depressie. Met zo'n symptomen is het nogal moeilijk om eventjes eigenhandig je leven in handen te nemen en je depressie van de baan te ruimen. Ik zeg niet dat het niet kan, maar de omstandigheden werken een beetje tegen Soeverein
Legacy Member
Ik herken me volledig in de OP. Probeer mezelf ondertussen al een jaar te overtuigen om toch de stap te nemen richting professionele hulp. Maar soit. Er is toch een serieuze drempel om bij een psych aan te kloppen. Zeker als je zo al niet graag praat over je problemen. Wou eerst nog met een sockpuppet hierop antwoorden, aangezien zelfs op een forum erover praten al veel gevraagd is voor mij.
Als je je huisarts je laat doorverwijzen betaalt de ziekenkas je ook een groter deel van het psychiater bezoek terug. Zover heb ik ondertussen al opgezocht.
Weet je, 1 reden waarom ik nooit die stap genomen heb is peins ik omdat al degenen die ik ken die toch iets ervan af moeten weten me steeds gezegd hebben dat dit soort problemen normaal wel minder ernstig wordt als je ouder wordt. Maar ben nu 26 (voor zover ik me kan herinneren sukkel ik er nu al een jaar of 15 mee, vroeger dan dat heb ik niet veel herinneringen in totaal), en weet niet hoeveel langer ik nog kan wachten.
Bart Religion zei:
Als je je huisarts je laat doorverwijzen betaalt de ziekenkas je ook een groter deel van het psychiater bezoek terug. Zover heb ik ondertussen al opgezocht.
Weet je, 1 reden waarom ik nooit die stap genomen heb is peins ik omdat al degenen die ik ken die toch iets ervan af moeten weten me steeds gezegd hebben dat dit soort problemen normaal wel minder ernstig wordt als je ouder wordt. Maar ben nu 26 (voor zover ik me kan herinneren sukkel ik er nu al een jaar of 15 mee, vroeger dan dat heb ik niet veel herinneringen in totaal), en weet niet hoeveel langer ik nog kan wachten.
freakykiller
Legacy Member
glashelder zei:Ah, dat dacht ik ook ooit. Is dat even verkeerd afgelopen
Wel dat is nu net wat ik bedoel, dat dat echt wel mogelijk is. Alleen duurt het immens lang (ik heb er ook jaaaaren over gedaan). Ik heb aan de ene kant "geluk" gehad dat een bepaalde gebeurtenis de klik gaf van "er moet iets veranderen". Aan de andere kant was het een negatieve gebeurtenis en draaide ik graag de tijd terug naar voor die gebeurtenis, maar dan zoals ik nu ben zodat het niet gebeurde.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.