Archief - Datingthread - Deel 4

Sarcastr0 zei:

Valt vooral op dat Erasmus studenten die naar België komen, uniform 'klagen' over het feit dat ze geen Belgische vrienden hebben omdat Belgen mosselen zijn.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Haha, zit wel iets in.
De voorbije weken heb ik verschillende werkdagen gespendeerd in Nederland, bij onze zusteronderneming. Wat een verademing hoe spontaan en open die hollanders zijn. Zich spontaan komen voorstellen omdat er een nieuw gezicht rondloopt, hun blijdschap uitspreken dat ze ook eens een Belgische collega beter leren kennen, vragen wat je doet en waarom je er bent, etc.

Sarcastr0 zei:

Valt vooral op dat Erasmus studenten die naar België komen, uniform 'klagen' over het feit dat ze geen Belgische vrienden hebben omdat Belgen mosselen zijn.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Dat kan wel. Maar in Amerika stopt u gesprek ook na 2 minuten. Als ze u leeftijd weten, u job en waar ge vandaag komt is het gesprek ook zo wat gedaan...

Japser zei:

Dat kan wel. Maar in Amerika stopt u gesprek ook na 2 minuten. Als ze u leeftijd weten, u job en waar ge vandaag komt is het gesprek ook zo wat gedaan...

Klik om te vergroten...

Ligt dan mss meer aan jou, ik heb andere ervaringen.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Sarcastr0 zei:

Valt vooral op dat Erasmus studenten die naar België komen, uniform 'klagen' over het feit dat ze geen Belgische vrienden hebben omdat Belgen mosselen zijn.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Dit kan ik wel bevestigen. Heb ik ook al veel van Erasmus studenten en expats gehoord. Vlamingen zijn naar het schijnt enorm gesloten. (Alhoewel dat dat bij mij nu wel meevalt tbh)

Japser zei:

Dat kan wel. Maar in Amerika stopt u gesprek ook na 2 minuten. Als ze u leeftijd weten, u job en waar ge vandaag komt is het gesprek ook zo wat gedaan...

Klik om te vergroten...

Toch heel andere ervaringen daar mee. Ik heb vaker lange zinvolle gesprekken met vreemden dan korte small talk.

Sarcastr0 zei:

Valt vooral op dat Erasmus studenten die naar België komen, uniform 'klagen' over het feit dat ze geen Belgische vrienden hebben omdat Belgen mosselen zijn.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

Dat is nu ook wel iets dat eigen is aan erasmusstudenten, ongeacht het land, dat ze vooral vrienden maken van andere nationaliteiten dan van het land zelf.

Eigenlijk is dat best logisch:
- Ge kent de taal niet. Andere buitenlandse studenten spreken onder elkaar automatisch Engels. Sta je bij een groepje mensen van een land zelf gaan die al makkelijker hun taal spreken.
- De eerste mensen die ge leert kennen, kent ge van introductiedagen voor buitenlandse studenten.
- de cursussen die ge volgt zijn meestal Engelstalig en vooral populair bij weeral andere buitenlandse studenten.
- De eerste studentenvereniging die u benadert is ESN, weeral een vereniging voor buitenlandse studenten. Die is ook gewoon interessant voor Erasmus-studenten omdat die hun activiteiten ook in het weekend organiseren wanneer alle andere studenten hun kot achter laten om thuis bij mama de was te laten doen en eten te gaan inslaan. Daarnaast gaat ge dus ook in het weekend veel met andere buitenlandse studenten omgaan, net omdat die ook tijdens het weekend op hun kot zitten.

Als ik kijk naar mezelf (een jaar in het buitenland gestudeerd) en anderen die ik ken die op Erasmus zijn gegaan (in andere landen dan Vlaanderen dus) hou je daar een heel internationale vriendengroep aan over, die overwegend bestaat uit mensen van zowat overal, maar slechts beperkt van het land waar ge effectief gezeten hebt.

En ook: de mensen van het land waar ge zijt als mossels beschouwen helpt u nu ook niet verder. Als ge vertrekt van vooroordelen gaat ge die veel sneller bevestigd zien dan wanneer je een open geest hebt.

Guazala zei:

Dat is nu ook wel iets dat eigen is aan erasmusstudenten, ongeacht het land, dat ze vooral vrienden maken van andere nationaliteiten dan van het land zelf.

Eigenlijk is dat best logisch:
- Ge kent de taal niet. Andere buitenlandse studenten spreken onder elkaar automatisch Engels. Sta je bij een groepje mensen van een land zelf gaan die al makkelijker hun taal spreken.
- De eerste mensen die ge leert kennen, kent ge van introductiedagen voor buitenlandse studenten.
- de cursussen die ge volgt zijn meestal Engelstalig en vooral populair bij weeral andere buitenlandse studenten.
- De eerste studentenvereniging die u benadert is ESN, weeral een vereniging voor buitenlandse studenten. Die is ook gewoon interessant voor Erasmus-studenten omdat die hun activiteiten ook in het weekend organiseren wanneer alle andere studenten hun kot achter laten om thuis bij mama de was te laten doen en eten te gaan inslaan. Daarnaast gaat ge dus ook in het weekend veel met andere buitenlandse studenten omgaan, net omdat die ook tijdens het weekend op hun kot zitten.

Als ik kijk naar mezelf (een jaar in het buitenland gestudeerd) en anderen die ik ken die op Erasmus zijn gegaan (in andere landen dan Vlaanderen dus) hou je daar een heel internationale vriendengroep aan over, die overwegend bestaat uit mensen van zowat overal, maar slechts beperkt van het land waar ge effectief gezeten hebt.

En ook: de mensen van het land waar ge zijt als mossels beschouwen helpt u nu ook niet verder. Als ge vertrekt van vooroordelen gaat ge die veel sneller bevestigd zien dan wanneer je een open geest hebt.

Klik om te vergroten...

Dit.

Da's ook altijd mijn ervaring geweest in het buitenland. In alle 3 de landen waar ik tot nu toe gewoond heb (Zweden, Spanje en Japan) was dat zo. Alleen nu in Japan heb ik wel veel Japanse vrienden gemaakt maar het is ook niet toevallig dat ik dit keer de taal spreek en mijn eerste contacten hier ook Japanners waren. (de familie van mijn lief en mede-ex-erasmusstudenten.)

Groepen buitenlanders onder elkaar klagen gewoon vaak over hun gastland. Die klachten hebben vaak een kern van waarheid maar door daar zo met z'n allen over bezig te zitten creëert ge een echo-kamer, gaat ge uw daar in uw dagelijks leven extra op focussen en ziet ge dat idd veel sneller bevestigt zoals Guazala zegt.

In Zweden heb ik mezelf hierop betrapt , in Spanje heb ik het iets meer van de zijlijn zien gebeuren en nu in Japan vermijd ik zo'n groepen actief. Ik trek hier nog steeds redelijk wat met buitenlanders op maar gewoon niet het soort dat Japan bashing als dagelijkse bezigheid heeft. En geloof me, er zijn er genoeg. Als ik toch lange tijd optrek met zo iemand, dan probeer ik altijd die echo-kamer wat te doorbreken en een tegengewicht te bieden.

Sorry voor off-topic.

Probleem dat ik moeilijk contact maak met vrouwen ligt denk ik al van in het middelbaar; in een typische “jongensschool” gezeten waar geen enkel meisje zat. Dus in die periode nooit echt contacten gehad...

Dus zelf een gesprek in real-life of via FB starten met een vrouw lukt gewoon niet, t’loop al vast voor het begonnen is.
Want ken een paar (single) vrouwen op FB (van te zien/uit het dorp/ouders die elkaar kennen), die er superleuk zijn maar k’weet gewoon niet hoe eraan te beginnen

Wrs denken die dan: “weer een zoveelste creep die komt opdagen”

Beetje zelfde probleem op Tinder, als ik een matches heb om de zoveel jaar.

Ben zelf vereerd tegenwoordig als een vrouw van mijn leeftijd tegen mij begint (real-life of FB), helaas is het niet veel

Om mijn verhaal verder te zetten:
Gisteren als ik opstapte en mij neerzette had ik ineens door dat ik er naast zat...
Vermits ik zelfs geen blik waard was is er wel niks gezegd ook.
Ik weet enkel dat ze denk ik frans studeert (en lekker ruikt *creep*).

Jonas89 zei:

Probleem dat ik moeilijk contact maak met vrouwen ligt denk ik al van in het middelbaar; in een typische “jongensschool” gezeten waar geen enkel meisje zat. Dus in die periode nooit echt contacten gehad...

Dus zelf een gesprek in real-life of via FB starten met een vrouw lukt gewoon niet, t’loop al vast voor het begonnen is.
Want ken een paar (single) vrouwen op FB (van te zien/uit het dorp/ouders die elkaar kennen), die er superleuk zijn maar k’weet gewoon niet hoe eraan te beginnen

Wrs denken die dan: “weer een zoveelste creep die komt opdagen”

Beetje zelfde probleem op Tinder, als ik een matches heb om de zoveel jaar.

Ben zelf vereerd tegenwoordig als een vrouw van mijn leeftijd tegen mij begint (real-life of FB), helaas is het niet veel

Klik om te vergroten...

Ik vraag mij nu eigenlijk echt af hoe gij eruit ziet...
Gelijk op tinder moet ge toch gewoon met wat normale foto's minstens 1 match kunnen hebben?
Tenzij ge natuurlijk zelf niks liked.

Jonas89 zei:

Wrs denken die dan: “weer een zoveelste creep die komt opdagen”

Beetje zelfde probleem op Tinder, als ik een matches heb om de zoveel jaar.

Ben zelf vereerd tegenwoordig als een vrouw van mijn leeftijd tegen mij begint (real-life of FB), helaas is het niet veel

Klik om te vergroten...

Ge zou beter eerst aan uw eigenwaarde werken vooraleer aan een lief te denken. Uitzonderingen met 1 of ander zorgcomplex niet in acht genomen, wil niemand een partner die zichzelf zo neerhaalt. Ge wilt iemand die positief in het leven staat en u blij maakt, niet ene in een halve depressie die u meesleept in die negativiteit.

Vrouwen denken echt niet 'creep' bij elke gast die hen benadert. Als ge niet overdreven needy zijt, niet ligt te kwijlen als ge tegen haar praat, geen degoutante geluidjes achter haar rug maakt als ze passeert... kortom geen creepy gedrag stelt, komt dat woord bij een normale vrouw niet op. Dus nee, tenzij ge u creepy gaat gedragen denken vrouwen dat niet.

Maar zolang gij uzelf blijft bestempelen als 'niet goed genoeg' en 'de zoveelste creep' is dat ook wat ge uitstraalt. En is dat ook de reactie die ge gaat uitlokken.

Dus laat dat hele lief-gedoe los, leer van het leven genieten, doe activiteiten waarin ge uw sociale skills en uw sociaal netwerk kunt verbreden (een vereniging, een cursus...) en de rest komt wel vanzelf.

Dat is in principe ook wel een vicieuze cirkel hé, ge zoekt bevestiging van uw eigen waarde maar je krijgt nooit bevestiging, het is normaal dat je dan ook weer begint te twijfelen aan die eigen waarde. Al die mensen hier die de ene vriend(in) na de andere verslijten kunnen dat gewoon niet begrijpen want om de zoveel tijd word hun waarde bevestigd door een andere partij.

Ik ben zelf ook véél zelfverzekerder wanneer ik in een relatie zit, dan wanneer ik single ben en dat lijkt mij maar de normaalste zaak van de wereld ook.

Als ge zo verhalen hoort over Jonas die echt moeite heeft om een dame te vinden die interesse toont in hem of Lefky die geen woord tegen zijn wagoncrush durft te zeggen, dan wilt ge die mannen toch een handje geven en hen de juiste weg tonen.

Shadowfox zei:

Dat is in principe ook wel een vicieuze cirkel hé, ge zoekt bevestiging van uw eigen waarde maar je krijgt nooit bevestiging, het is normaal dat je dan ook weer begint te twijfelen aan die eigen waarde. Al die mensen hier die de ene vriend(in) na de andere verslijten kunnen dat gewoon niet begrijpen want om de zoveel tijd word hun waarde bevestigd door een andere partij.

Ik ben zelf ook véél zelfverzekerder wanneer ik in een relatie zit, dan wanneer ik single ben en dat lijkt mij maar de normaalste zaak van de wereld ook.

Klik om te vergroten...

Vroeger had ik ook een heel laag zelfbeeld. Het probleem met dat van een relatie te laten afhangen is dat ge zo idd een vicieuze cirkel hebt zoals ge zelf ook zegt. Die cirkel moet ge verbreken. Die verbreken door aan een lief te geraken is moeilijk want dat hangt ook van een andere persoon af.

Die cirkel kunt ge echter ook verbreken door eerst uw eigenwaarde ergens anders uit te putten en dat is ook wat ik gedaan heb in den tijd. Bijvoorbeeld door op andere vlakken succesjes te boeken en dan liefst in dingen waarin je niet afhankelijk bent van iemand anders. Bijvoorbeeld beginnen (en blijven) sporten of een nieuwe vaardigheid leren.

Dat is ook niet zomaar iets dat op 1 2 3 gedaan is. Ge moet daar traag aan beginnen met kleine behaalbare doelen.

Daarom ook dat ik al die tinder/badoo/twoo bazaar verwijderd heb, ik focuste daar teveel op en als je dan geen/ongeïnteresseerde matches krijgt maakt dat het alleen pijnlijker.

Shadowfox zei:

Daarom ook dat ik al die tinder/badoo/twoo bazaar verwijderd heb, ik focuste daar teveel op en als je dan geen/ongeïnteresseerde matches krijgt maakt dat het alleen pijnlijker.

Klik om te vergroten...

Als ge de gulden regel volgt en uitsluitend Tindert tijdens het schijten, is het veel gemakkelijker om te relativeren. Ge moet de negatieve emoties mee doorspoelen met uw legsels, zodat zowel lichaam als geest gereinigd worden.

Shadowfox zei:

Dat is in principe ook wel een vicieuze cirkel hé, ge zoekt bevestiging van uw eigen waarde maar je krijgt nooit bevestiging, het is normaal dat je dan ook weer begint te twijfelen aan die eigen waarde. Al die mensen hier die de ene vriend(in) na de andere verslijten kunnen dat gewoon niet begrijpen want om de zoveel tijd word hun waarde bevestigd door een andere partij.

Ik ben zelf ook véél zelfverzekerder wanneer ik in een relatie zit, dan wanneer ik single ben en dat lijkt mij maar de normaalste zaak van de wereld ook.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik het niet meteen mee eens. Als vrijgezel krijg je meer aandacht dan als je in een relatie zit. Of je merkt het iig veel sneller op en kan die aandacht ook toelaten.
Als je in een relatie zit, en zeker als er een ring om je vinger zit, is die aandacht toch veel minder (niet dat ik dan aandacht van andere dames nodig heb) en ben je vooral afhankelijk van de aandacht van je vriendin/vrouw

Sir WarCry III zei:

Vroeger had ik ook een heel laag zelfbeeld. Het probleem met dat van een relatie te laten afhangen is dat ge zo idd een vicieuze cirkel hebt zoals ge zelf ook zegt. Die cirkel moet ge verbreken. Die verbreken door aan een lief te geraken is moeilijk want dat hangt ook van een andere persoon af.

Die cirkel kunt ge echter ook verbreken door eerst uw eigenwaarde ergens anders uit te putten en dat is ook wat ik gedaan heb in den tijd. Bijvoorbeeld door op andere vlakken succesjes te boeken en dan liefst in dingen waarin je niet afhankelijk bent van iemand anders. Bijvoorbeeld beginnen (en blijven) sporten of een nieuwe vaardigheid leren.

Dat is ook niet zomaar iets dat op 1 2 3 gedaan is. Ge moet daar traag aan beginnen met kleine behaalbare doelen.

Klik om te vergroten...

Dat is ook wat ik doe. Maar daar kom ik er helaas niet mee...
Waar het dan op neer komt is dat ge weet dat het aan u ligt maar niet aan wat van u juist. Het is ook niet dat ik nooit bij iemand iets geprobeerd heb e... Maar als dat alle keren tegenvalt, ja wa moede dan denken?
Na een tijd durf je dan gewoon ook niets meer doen en dat is denk ik elk menselijk wezen zijn reactie. De 1 geeft het gewoon wat rapper op dan de ander omwille van karakter en doorzettingsvermogen (wat ik wel zou hebben blijkbaar).

Succes in iets anders boeken helpt inderdaad, maar ook daar kunde tegenslagen hebben e...
Zo ben ik jaren geleden beginnen lopen. Ik loop niet graag maar puur op karakter deed ik dat om fysisch wat sterker te zijn en er gewoon goed uit te zien. Dat ging heel goed tot ik een paar jaar geleden mijn knieën kapot gelopen heb. Ik stond op het punt officieel een halve marathon te lopen tegen +- 11km/u. Tot vlak voor die blessure voelde ik mij geweldig zelfzeker.

Zelfde qua werk. Ben er een beetje op uitgekeken en wil doorgroeien. Wat ik wil zou niet onhaalbaar zijn volgens een hoopje oudere/wijzere/in die postie verkerende mensen. Maar ik ben ongeduldig.

En zo is er altijd wel iets dat op een gegeven moment niet meer in uw handen ligt.
Een vriendin is natuurlijk ook niet de oplossing voor alles. En ge maakt al eens ambras. En uw geluk mag niet van 1 iemand afhangen. Maar ge hebt dan ook iemand die u steunt, die u laat voelen dat ge er toe doet en nodig zijt.

Vergeet ook niet dat sommige successen gewoon onzichtbaar worden na nen tijd...
Ik ga dit weekend verhuizen naar mijn eigen (veel toeters en bellen) appartement. Van mijn leeftijd ken ik niemand die iets gelijkaardigs heeft klaargespeeld. En toch lijkt mij dat allemaal niet zo bijzonder en maak ik mij meer zorgen dat ik mij eenzaam ga voelen

tl;dr
tzal aan mij liggen

Booka Shade zei:

Daar ben ik het niet meteen mee eens. Als vrijgezel krijg je meer aandacht dan als je in een relatie zit. Of je merkt het iig veel sneller op en kan die aandacht ook toelaten.
Als je in een relatie zit, en zeker als er een ring om je vinger zit, is die aandacht toch veel minder (niet dat ik dan aandacht van andere dames nodig heb) en ben je vooral afhankelijk van de aandacht van je vriendin/vrouw

Klik om te vergroten...

Bij mij is het omgekeerd.
Dan zie ik ineens allerlei dingen die ik anders niet zou merken...

Lefky zei:

Bij mij is het omgekeerd.
Dan zie ik ineens allerlei dingen die ik anders niet zou merken...

Klik om te vergroten...

Sorry Lefky, maar dan vrees ik dat ik niets meer kan betekenen voor u ad: