Avondland zei:
Wat vinden jullie overigens van de stelling dat de eerste Edele Waarheid (Dukkha) niet het lijden in de strikte zin van het woord is, maar eerder rusteloosheid en koortsachtigheid is? Of maakt dat eigenlijk niet zoveel verschil?
Mijn mening daarover,
is dat iemand die niet volledig gelukkig is, een deel ongeluk in zichzelf meedraagt.
Dit deel ongeluk zal zich uiten in rusteloosheid, koortsachtigheid,
het "ik wil iets meer"-gevoel. (u kan dit ook "het ego" noemen)
De meeste "westerse" mensen streven ernaar om plezierige dingen te ervaren en kijken altijd uit naar het volgende moment van plezier.
Zolang een mens relatief genoeg plezier kan beleven,
en relatief gespaard blijft van pijn.. kan hij op die manier vrij gelukkig zijn...
Hij zal altijd dat onderliggende ontevredenheid/rusteloosheid-gevoel hebben maar de vele momenten van plezier die hij voelt zullen zijn situatie leefbaar maken.
Wanneer een mens niet genoeg plezier meer kan beleven,
of wanneer hij geconfronteerd wordt met een onvermijdelijke pijn...
zal hij al gauw ongelukkiger worden.
Iemand die zijn geest heeft overmeesterd, een verlicht mens m.a.w.,
heeft dat "ik wil iets meer"-gevoel losgelaten.
Hij voelt zich heel gelukkig, ook al ervaart hij immense pijnen...
of ook al heeft hij geen enkel van de plezierige dingen in zijn leven zoals muziek, film, gezelschap, sex, etc.
Het geluksgevoel van verlichting is veel groter dan het geluksgevoel die dagdagelijks plezier een mens kan geven...
het is zelfs beter dan sex/alcohol/wiet
Dit komt omdat het geluksgevoel van sex/alcohol/wiet/muziek en al die dingen in feite een pleister is die men legt op een onderliggende wonde ("het ik wil iets meer gevoel" a.k.a. "het ego")
Terwijl verlichting die onderliggende wonde geneest "tot in de kern van je ziel".
Maar om het allerhoogste, nl. verlichting, te bereiken moet je bereid zijn alles los te laten.
Veel mensen zijn daar niet toe bereid, maar halen toch voordeel uit meditatie omdat zo leren
meer tevreden te zijn met wat ze hebben.
Dus ook zij die niet bereid zijn om er volledig voor te gaan halen voordeel uit meditatie (mits ze bereid zijn om hun verslavingen deels los te laten).
Je hebt m.a.w. verschillende graden van verlichting.
De laagste graad van verlichting is iemand die zich in de helse sferen bevind.
Dit is iemand die ook al is hij omringt met bergen van plezier en luxe, dan nog zal hij een heel groot "ik wil meer"-gevoel hebben die hem ongelukkig maakt.
De hoogste graad is de staat waarin iemand zichzelf volledig heeft overmeesterd.
De meeste mensen bevinden zich waarschijnlijk ergens tussen deze 2 extremen.
